Mąż zostawił mnie i dzieci.... - Netkobiety.pl

Wyprowadza się bo chce się bawić,  ma 42 lata i jedno życie- powiedział. Nigdy mu niczego nie zabraniałam i też razem potrafiliśmy się bawić.
Powodem jest moja waga, że jestem za gruba i nie potrafię schudnąć- oj teraz schudnę na pewno, ale juz nie dla niego. Szkoda mi córki, bo nie chcę żeby cierpiała, ze ojca w domu nie ma. Ostatnio dużo takich sytuacji że tata odchodzi,dzieje się w naszym towarzystwie- u corki w klasie i widzę jak te jej koleżanki to przeżywają. To on zaproponował żebyśmy udawali aby córka jak najdłużej żyła w poczuciu bezpieczeństwa. Jest tylko taka róznica, ze on wychodzi, a ja zostaje  ztym wszystkim i nie mam żadnego ruchu" ani rozmowy z kimś dorosłym

Waga, choroba czy inna zmiana ciała kobiety nie upoważnia do tego co twój mąż robi, nie usprawiedliwia go.
On chce w oczach innych nadal być wzorowym mężem i ojcem.

To chyba... i po raz trzeci przyjmiesz...więc nie ma się co dziwić, że tak sobie pozwala...

A jak sobie wyobrażacie zachowanie tajemnicy, skoro córka będzie widziała, że tata nie nocuje w domu, okłamywanie dziecka jest gorsze...
Trzeba ponosić konsekwencje swoich zachowań, on się boi, że córka go znienawidzi, dlatego tak kombinuje.
Nie zatrzymasz go na siłę, ale nie daj się wciagnąć w zabawę w kotka i myszkę...

Sama musisz zdecydować, ale nie wiem na co chesz czekać...

Masz rację, ze on się tego boi, ze go córka znienawidzi. Już do niej pisze że kocha ją najbardziej na świecie, itd . On pracuje dwuzmianowo, na nocki też, więc tutaj nie ma problemu bo go często w domu nie ma. Nie chcę się z nim kłócić, ciężka to jest dla mnie sytuacja, wszystko jest dziwne, człowiek jest przyzwyczajony, nagła zmiana którą on pewnie planował juz od jakiegoś czasu po nim to spływa a mnie dołuje i to jeszcze ja muszę się martwic dziećmi. Chyba faktycznie nie ma na co czekać i trzeba papiery załatwiać, nie chcę żeby myślał że ma jakąś szansę na kolejny powrót- to juz z siebie bym wtedy zrobiła...ale wszystkie plany całe życie legło mi w gruzach, kolejny raz przez niego. Masakra, przyznać się przed rodziną że się wyprowadził że chce udawać i że bierzemy rozwód-takie to wszystko dziwne, płakać się chce

Wiecie o co chodzi, to ja się boję zostać sama, zawsze jest taka obawa, że samotność , najgorsze są wieczory, nie ma z kim pogadać, boję się, że sobie nie poradzę, bez niego, chociaż doskonale radziłam sobie nawet będac z nim wszystko sama

A czego się boisz, przecież i tak zostaniesz sama... Przeorganizujesz sobie życie, zadbasz wreszcie o siebie i swoje potrzeby.

Może zabrzmi to brutalnie (choć absolutnie, nie taki jest mój zamysł), ale masz już doświadczenie w radzeniu sobie z samotnością, bo przecież 10 lat temu, mąż zostawił Cię na dwa lata. Skoro wtedy dałaś radę, to i teraz sobie poradzisz.
Mąż gra na Twoich emocjach, wciągając Cię w swoją kłamliwą gierkę, w udawaniu normalności. (Nie wspomnę już o tym, że chyba musielibyście w tę „zabawę” wciągnąć dorosłego syna). Na szali kładzie spokój córki i udaje troskliwego tatusia, manipulując Tobą. Nie chce stracić w oczach córki, ale pewnie też w oczach znajomych i rodziny, bo przecież wszyscy doskonale pamiętają jego wyczyny sprzed lat. Dlatego zależy mu na zachowaniu pozorów.
O Twoje emocje w ogóle nie dba. Nie liczy się dla niego, co Ty czujesz i jaki ból Ci zadaje.
Nie gódź się na jego grę pozorów. Córka nie jest już malutka, wcześniej, niż Ci się wydaje, rozezna się w sytuacji a wtedy, nie tylko ojciec ale i Ty, w jej oczach, będziecie kłamcami. Wtedy naprawdę, cały świat jej się zawali.

Dziękuję za wszystko, a jak z rozwodem? chciałabym mieć zapisane i opiekę i alimenty za jednym zamachem. Jak myslicie?

Wszystko musisz załatwiać z adwokatem,  on Ci wszystko powie, jak dogadasz się z mężem, to będzie wszystko szybciej.
Przed rozprawą musicie sami się dogadać, jak ma wyglądać opieka nad córką i ile ma Ci płacić.
Zacznij więc od adwokata, ale powiedz mężowi o swoich krokach, niech w swoich planach bierze rozwód i opiekę nad córką pod uwagę, musisz być twarda i nie zgadzać się na jego poronione pomysły.

I myślisz że to spełni? Przestań się go bać. To nie mężczyzna. Miej plan i się go trzymaj. On zaczął uderzać bo widzi że tym razem może mu się już nie upiecze

On liczy, że się wystraszysz. Nie licz, że się zmieni. Mówię to z doświadczenia. Umów się na spotkaniem z prawnikiem. On Ci powie, jak zabezpieczyć alimenty. Nie wiem, ile zarabia Twój mąż i jaki będzie jego udział w opiece nad córką, ale niech nie będzie śmieszny z tym 500 zł...

Dałaś mu kiedyś szanse, to wystarczy. Nie uszanował. Znowu to zrobił.

Teraz daj szansę sobię i dziecku, szansę na życie bez fałszu i bez kłamstwa. Żeby Twoja córka w przyszłości nie żyła ze zdrajca i nie udawała przed Tobą i światem, że jest kochana i szczęśliwa, myśle, ze nie chciałabys tego dla niej. Więc pokaż jej, co jest ważne w życiu i pokochaj siebie i szanuj siebie

A on ojcem może być dobrym nadal. Nie daj sie wpędzić w żadne poczucie winy. Dobry ojciec nie wyniesie rzeczy z domu i wie, ze 500zl na dziecko to niewiele.

Najpierw umów się z adwokatem, on najlepiej Cię pokieruje.
A Ty nie pracujsz?

Tak właśnie sobie to tłumaczę :] dziękuję za odpowiedź.
Koleżanka też mówi mi że miała identycznie- on oskarża, on nie widzi swojej winy ! Tak jest zawsze, więc odpuszczam już przemowy, krzyki, próbuję zachować spokój, wręcz traktuje jego ataki z uśmiechem to jeszcze bardziej chyba go wkurza :]
Co do rozdzielności to mogę martwić się tylko o to co zrobi teraz czy nie narobi długów- bo majątek mamy podzielony

Katarynka 43 zapewne sprawa rozwodowa nie będzie ugodowa z uwagi na to, że się odgraża iż za dużo chcesz.
Może mówić , co chce, a Ty zadbaj o to, aby zabezpieczyć dzieci i siebie.
Nie możesz liczyć , że Ci za wiele pomoże , bo jak sam powiedział chce się jeszcze zabawić.
Dzieci już nie są malutkie, więc dasz radę.
Życie przed Tobą i jeszcze wiele radosnych lat zapewne.

Katarynko, niestety prawie zawsze schemat wygląda u wszystkich podobnie, mąż w wieku 42 lat i odbija...cierpi druga osoba i niewinne dzieci.
Niestety mój m odszedł w podobnym wieku-myślałam, że to kryzys,chwilowe problemy w związku, problemy ze zdrowiem, w pracy itp.Walczyłam o nasze małżeństwo ale to nic nie dało. Niestety okazało się że jest ktoś trzeci i wszystko się skończyło.
Trzymaj się i przede wszystkim zabezpiecz finansowo (alimenty dla dzieci i rozdzielność majątkowa) teraz siebie i dzieci.
Nie lituj się teraz nad nim, on nie będzie miał teraz skrupułów wobec Ciebie. Nie daj się więcej oszukiwać i poniżać. Nic więcej już nie uzyskasz od tego  człowieka.

Dzięki,

Nie, już na nic nie czekam, działam

Informacyjnie - chyba dwa lata po rozdzielności długi nadal można ściągać z majątku sprzed podziału, czy jakoś tak. Tak tłumaczyła nam to notariusz przy rozdzielności i podziale.

Oho, teoria wspólnego podręcznika z kursu dla zdradzających (kto ma wiedzieć o czym piszę, to wie:)) potwierdza się w coraz większej ilości przypadków. U mnie jż kompletnie nie spieszy się z rozwodem, dałem jej plan wychowawczy do obejrzenia i podpisu i.... cisza, ew. "nie miałam czasu przeczytać". Długo zajmuje przyzwyczajenie się do myśli, że dla kogoś, kto był całym Twoim światem jesteś nikim, a za zdradę wyłączną winę podnosi strona zdradzona - tak to niestety działa.

Katarynko, u mnie bardzo długo już to trwa... Ponieważ mój m nie potrafił uczciwie i z szacunkiem zakończyć naszego malzenstwa zdecydowalam się odp. na jego pozew i wnieslam orzeczenie o jego winie.
Od godziny 0 - odejścia minęło już prawie 3 lata. Teraz czekam na rozprawę-juz nie długo.
W między czasie sprawy jeszcze bardziej się skomplikowały i wiem że nie będzie łatwo...
Napisz jak u Ciebie? Jak sobie radzisz...?
Jak sobie radzą dzieci?

chyba już się wypłakałam bo wczoraj nie dałam już rady wycisnąć ani łzy. Najgorzej wieczorami.
Zaczynam myśleć pozytywnie, zaczynam myśleć o zaletach tej sytuacji

Wszystko zaczęło się na początku pandemii i dlatego m.in się przedłuża.
Napisz do mnie na @ jeśli chcesz, może będę mogła pomoc.

Tak, dotarł, jutro do południa odpisze Ci na spokojnie.