Jak zrozumieć siebie - Netkobiety.pl

Może nie jestem jakimś specjalistą, ale chciałabym wypowiedzieć się. Spotkałeś kobietę, która miała trudne doświadczenia w życiu, miała też 2 dzieci. Może nie chciała się z kimś wiązac na stałe, moze nie chciała wprowadzac w zycie dzieci nowopoznanego faceta, poniewaznie była pewna co z tego bedzie. Moze było tak, że chciales spotykac sie z nia, zwrocic jej uwagę na siebie, a dzieci mialy isc w odstawkę (co nie powinno miec miejsca). Ona to zauwazyła i postanowila to zakonczyc zanim ktos by sie zaangazował. Chore dzieci, problemy-moze trzeba było pomoc jej, wesprzec ja w trudnych chwilach. Znalezc sposob by zblizyc sie do niej skoro zdecydowales sie wtedy na zwiazek z kobieta z dziecmi.

Musisz zastanowic się dlaczego nie mozesz znalezc stalej partnerki. Takiej z ktora rozwiazywalbys problemy razem, a nie jak te problemy sie pojawiaja to jest rozstanie. Moze chciales zeby wszystko było "po twojemu", a dzieci do tego nie pasowały. Myslę, że problem tkwi w Tobie, jestes tak skupiony na sobie(na tym jak tobie zle i niedobrze), że nie potrafisz dac czegos z siebie dla innych, nie potrafisz zaangazowac sie w zwiazkek na tyle by isc na kompromisy. Czasami trzeba odciac gdzies te swoje negatywne emocje, ktore gdzies tam sie gromadzą w głowie i zobaczyc ze druga osoba potrzebuje naszego wsparcia, siły...Moim zdaniem dla tej kobiety było za duzo?: choroba, problemy z dziecmi i jeszcze twoje pretensje ze nie ma czasu. Wybrała dzieci i to normalne. Twoje dwa pozniejsze zwiazki tez sie rozpadły. Dlaczego?

To w takim razie wybacz. Zle Cię zrozumiałam. Jedyne co mi przychodzi na mysl to ze w jej otoczeniu pojawil się ex lub inny facet, z ktorym uznała ze bedzie lepiej. Ewentualnie ktos jej w glowie zaczal mieszac i tak wyszlo...Szkoda, że zrobiła to tak chamsko bez zadnych wyjasnien, które zdecydowanie należały Ci się. A wiesz gdzie ona mieszka? Jest jakis sposob by sie z nia skontaktowac i chociaz zapytac co u niej słychać?

Nie dziwię się że cię to gryzie po tak długim czasie ponieważ ona nawet nie wyjaśniła ci dlaczego odchodzi. Przez to obwiniasz siebie, szukasz i analizujesz różne opcje. Szkoda że nie spotkaliście się ten ostatni raz żeby sobie to wyjaśnić. Do teraz nie wiesz jaki był problem i co robiłeś źle, czy to w tobie było coś nie tak, czy w niej, czy cię kochała czy nie itd. Może spróbuj się jeszcze tego dowiedzieć od niej? A jeśli się nie da to już nie ma co roztrząsac i trzeba życ dalej.

Nie widzę sensu w kontakcie po takim czasie.
I tak teraz przedstawiłaby mi to w innym świetle niż było. Tym bardziej, że nigdy nie powiedziała że to koniec itp. Tylko że się widzimy wtedy i wtedy...

Żyje dalej , nie nudze się, były inne kobiety a mimo to....nie wiem może nie nadaje się do normalnych związków. Dlatego siedzi mi w głowie trudna relacja. Wcześniej nigdy nie myślałem o tym jaki jestem, o przeszłości itd. Od tego zdarzenia ciągle myślę i nie potrafię tego zmienić

dzwoniłem i pisałem do niej wiele razy, między tymi smsami, że się spotkamy.
kilka razy byłem u nich w domu ( mieszka z mamą ) ale jej mama mówiła, że jest chora i śpi. co miałem jeszcze zrobić ?
męczyło mnie to strasznie wtedy, bo mnie odcięto calkowicie.
nie wiem, co by mi powiedziała teraz, pewnie to co wygodne dla niej.
po za tym nie wyobrażam sobie, ze nagle , po ponad 1,5 roku od ostatniego kontaktu, się z nią skontaktuje
( nie mam juz jej numeru nawet ). na kogo wyjdę, na wariata ?

dla mnie najważniejsze jest, by zrozumieć, czemu to ciągle wraca. nie daje mi spokoju.
pierwszy poważny związek ? ego ? tęsknota za niepewnością, problemami ?
nie ogarniam tego..

najbardziej zawsze martwił mnie stan jej zdrowia. często miewała gorsze dni, łatwo łapała choroby.
troszczyłem się o nią, wiedziała ze może na mnie liczyć. nawet jeśli te choroby ją przerastały, to mogła zrobić to inaczej.
wiedziała ze się nie odwrócę.

sto razy wolałbym, żeby zakończyła to zwyczajnie, prosto w twarz. może wtedy by to tak nie siedziało we mnie.
a ona nic a nic nie powiedziała nigdy o końcu, tylko zaczęły się choroby. teraz może być z nią bardzo zle albo i dobrze.
a ja nie wiem o tym nic, mimo, że wcześniej wiedziałem o problemach zdrowotnych dzieci i jej, nie ukrywała tego przede mną.
no i fakt, że nie powiedziałem jej wprost o swoich obawach. łącze to z tym, że domu rodzinnym ciężko było o wyrażenie własnego zdania. wszystko musiało być tak ,jak chciał ojciec i koniec.
oczywiście mogła byc tez obawa, że jak to powiem, to zostanę sam. 

to wraca raz na czas. bez zapowiedzi, po prostu się włącza i tyle.

No właśnie nie wiem jak było. Byłem tym tak zaskoczony, że nie wiem czy to prawda. Boję się nieszczerosci z jej strony. Skoro nie było ją na nią stać.

Rozkminy są bez sensu ale ja tak mam że wszystko ciągle analizuję. Wiem że to źle

Dzieciństwo miałem takie, że wychowywał mnie dziadek, tj opiekował się mną gdy rodzice byli w pracy. Ojciec jest kierowcą więc rzadko bywał w domu. Surowy, musiało być tak jak 9n chciał. Nie tolerowal sprzeciwu, często reagował krzykiem.
Nie chwalił nie 9kazywal zbytnio uczuć z tego co pamiętam. Mamo była trochę bardziej ciepła ale też i surowa. Z nią mam lepszy kontakt.
Nie przypominam sobie bym.jakos prosił o ich miłość akceptację. Wydaje mi się że się po prostu odcinalem od tego. Otworzyłem sobie swój świat, często przebywałem sam. Zdarzało mi się gadać do siebie. Do tego dochodziły kłopoty z nadwagą co poglebialo samoocenę.
Przez podstawówkę liceum i studia podobało mi się kilka dziewczyn ale z ww.powodow nie miałem odwagi do nich podbijać.
Po tym jak zrzuciłem nadwagę nabrałem pewności siebie i miałem pierwsza znajomość.
Powierzchowna, nie ciaglo mnie zbytnio do niej ale gdy rzuciła mnie to ku mojemu zdziwieniu zareagowalem bardzo emocjonalnie . Myślę że to wtedy po raz pierwszy poczułem poczucie bliskości. Takiej ogólnej, nie konkretnie z nią, bo nie ciągnęło mnie do niej.
To odrzucenie próbowałem zagłuszyć umawianiem  się na siłę ale nic to nie dało.
Aż pojawiła się opisywana tu dziewczyna
Nie wiem może trwałem w tej relacji bo bałem się kolejnego odrzucenia. Tym razem że strony kogos kogo darzyłem wielkim uczuciem, więc podświadomie czułem że zaboli bardziej niż to że strony mało znaczącej dziewczyny

Nikt nie pomoże?

Najważniejsze są dla mnie 2 rzeczy:

1. Nie potrafiłem powiedzieć wprost, co mnie boli i przeszkadza. Nie wiem, bo brałem poprawkę na dzieci, bo nie miałem żadnego doświadczenia w związkach. Bo czułem że to będzie oznaczało koniec ? Nie mogę określić konkretnego powodu.

2. Powód wycofania. Mówiła mi wszystko o chorobach jej i dzieci. Mieliśmy częsty kontakt. Wiedziała że może na mnie liczyć. Brałem ja z "całym dobrodziejstwem inwentarza" . I nagle te dziwne wiadomości o problemach, chorobach bez możliwości rozmowy z nią. To zajebiscie bolało.

Nie chce rozkimniania. Ale ż jakiś powodów nie mogę w 100% ruszyć dalej mimo że wiele ku temu zrobiłem.  Może moje analizowanie, mój pedantyzm to sprawia ? Nie wiem i ciagle nie moge sie dowiedzieć...

A Ty jak widzisz ten związek, który opisuje
w tym temacie?

Wywołujesz do tablicy, spokojnie, faktycznie zależy Ci na rozdzieleniu włosa na czworo jak mi się wydaje…

Czyli obecnie masz więcej niż 37 lat ? Tak ?

Czyli miałeś świadomość nierównego wkładu w związek, nie umiałeś temu zaradzić, godziłeś się z pogarszającym się układem dla zachowania tego układu…

Brak Ci zdecydowania ? Czy AŻ tak bardzo Ci zależało ?

Posiadanie dzieci tak wygląda, MA się mnóstwo problemów, powinieneś zawczasu mieć tego świadomość mając nie mniej niż 30 lat.

Ona jest PRZEDE WSZYSTKIM matką i matkę wziąłeś sobie za partnerkę i tyle – tu nie ma się nad czym zastanawiać szczególnie, jeśli brak Ci tej świadomości to nadrób to wyobraźnią wychowanie dzieci to mnóstwo czasu poświęcanego dzieciom . Nie piszesz nic o Niej jako o kobiecie, o tych momentach kiedy nie poświęcała czasu dzieciom. Ona rozmyła Waszą znajomość, a Ty po cichu na to przystałeś. Była od Ciebie młodsza ?

I dobrze, nie wchodź dwa razy do tej samej rzeki

Forumowa wróżka w tym nie pomoże , to Twoja praca do wykonania. Odpowiedzi na forum będą powierzchowne (niełatwo urealnić osobę poprzez jej pisaninę, łatwiej urealnić problem) raczej, z czego powinieneś zdawać sobie sprawę, mimo to mocno się ich domagasz.

Te zmiany nastąpiły z powodu rozpadu tego związku – mam na myśli zmianę pracy i mieszkania ? To była twoja metoda na poradzenie sobie – stare do kosza a nowe, hm…, normalniejsze i nie utrzymane ?

Hm…, co było więc tą nitką która kurczowo trzymała Cię przy tej kobiecie mimo dodatkowych obciążeń ?

I to jest problem, że : boli, i że : nie Ty zakończyłeś i że : nie zdobyłeś się na wyartykułowanie SIEBIE.
Boli – nie powinno po takim czasie.
Nie Ty zakończyłeś – dlaczego Ty miałeś zakończyć ? wycofuje się osoba bardziej ‘pochłodniała’ czyli pewnie nie Ty byłeś ‘ochłodzony’ do zerwania.
Nie zdobyłeś się na odkrycie SIEBIE – bo tego nie potrafiłeś, bo bałeś się jakichkolwiek ruchów, chciałeś prawdopodobnie utrzymania (tak mi się wydaje) tego związku a nie wiedziałeś jak go utrzymać. Utrzymuje się związek : albo poprzez działanie albo poprzez zaniechanie działania – ale obie te rzeczy są sterem a prowadzenie zawdzięcza się doświadczeniu w tworzeniu związków i hm…, rozumieniu zasad postępowania drugiej osoby.

A jakie właściwie było Twoje zdanie ? Dlaczego sięgasz tak głęboko bo aż do dzieciństwa w swojej diagnozie ? Wziąłeś się w pierwszym związku za trudną relację z matką – po licho – dla fascynacji tak silnej ?, dla chęci pokazania, że umiesz pokonać trudności ? czy nie jest tak, że analizowałeś w trakcie trwania związku ale nie pomyślałeś wystarczająco PRZED wpakowaniem się w taki związek ?

Czyli nie zrobiłeś : wszystkiego…
A dlaczego Ci to potrzebne ? Moim zdaniem przesadzasz, chyba, że chcesz odnowić znajomość albo brak Ci pomysłu na samego siebie i czepiasz się przeszłych a istotnych dla Ciebie kiedyś momentów własnego życia i tym usiłujesz swoje bieżące życie wypełnić.

A może Ty lubisz niedostępne kobiety, bo sam masz problem z bliskością? Wydaje Ci się, że na wszystko trzeba zasłużyć i czym trudniej tym bardziej tego pragniesz? Ona nadal siedzi Ci w głowie, bo nie osiągnąłeś celu do którego dążyłeś.

Bo ciagle cos do niej czujesz. Moze wydawało Ci się ze trzyma cie na dystans od dzieci. Miałes byc jej partnerem i opiekunem a nie zastępowac im w pełni tatę. Nie wiemy dlaczego tak a nie inaczej się zachowywała. Ale sam zobacz, że jej ostatnia wiadomosc nie przekreslała wszystkiego. Nie rozumiem dlaczego nie chcesz sprobowac skontaktowac się z nia skoro po takim czasie wciąż ja rozpamiętujesz. Przeciez moze byc tak, że ona tez o Tobie mysli. Rozmowa załatwiłaby wszystko. Ale skoro wolisz siedziec i analizowac to siedz...

Już to powtarzałeś kilka razy. TERAZ spróbuj z nią pogadać. TERAZ sprobuj cos wyjasnic, co też parokrotnie sugerowałam. Może po tych kilku latach, nawet jeśli nie będzie chciała utrzymywać kontaktu, dowiesz się dlaczego.

A Ty co, z policji jesteś?

Anderstud, coś Ty spie...dzielił że takie dobre pomysły zapodajesz ?
A serio, Autorze, dosadnie i konkretnie Ci wyłożono, zrób z tego użytek.