Kto kiedy mówi prawdę?komu ufać? - Netkobiety.pl

Witam, nigdy tak na forum przed innymi nie wyrzucałam z siebie tego co mi tak leży, ale ostatnio mnie to przygniata,nie mogę spać nie mogę jeść nie mogę myśli na niczym skupić. Uprzedzając pytania o ile ktoś je zada, próbowałam rozmawiać z bliskimi, z przypadkową osoba w sieci ( stała się dla mnie takim plastrem trzymającym mnie w kupie ale plaster się odkleił) koleżanka, specjalistą ( twierdzi że koleżanka to nie kochanka, niestety jest przynajmniej w tym przypadku a tabletki od lekarza przestały działać)  czekam na termin wizyty u psychologa, słowem próbuję się skleić ale ostatnie dni dają mi ostro w kosc. Może zacznę..... Jestem żoną od 2 lat a męża znam 5, naprawdę się dobraliśmy pod wieloma względami, on jest dobrym czułym i troskliwym człowiekiem. Udawalismy przed wszystkimi szczęśliwych ale w środku się psuło. On chciał dzieci ja nie, coraz bardziej zaczęłam się od niego odsuwać i zbudowałam swój mur. Pewnego dnia pokłóciliśmy się o bzdurę, tydzień że sobą nie rozmawialismy ( to norma akurat). Po tygodniu próbowałam rozmawiać ale mój mąż był jakiś inny, po 2 tygodniku gdy przysiadlam koło niego zobaczyłam smsa od jakieś kobiety nazwijmy ją Kasią. Gdy zapytałam kto to to usłyszałam że ma męża i dziecko i tylko rozmawiają ( aha czyli mam być spokojna bo ma męża?). W międzyczasie usłyszałam miliard razy że to moja wina ( tak akurat z tym nie dyskutuje bo zwodzilam męża że będziemy mieć choć jedno dziecko ale nie mamy i to jest moja część winy i codziennie budzę się z poczuciem winy jak bardzo zniszczyłam to małżeństwo i jak zniszczyłam męża) mąż powtarzał że to koniec, on tak dalej nie chce żyć ( wcześniej też mi to mówił ale byłam głucha i głupia) i nagle zobaczyłam jak mąż się zmienia. Po pracy tuż przed moim powrotem ucieka z domu i wraca po 22, rozmawia z kimś przez telefon się smieje, wyrzucił starą bieliznę a z szuflady zniknęły prezerwatywy. Po ok 2 tygodni próbowałam rozmawiać i prosiłam żeby przestał z Kasią rozmawiać, wtedy mój mąż patrzył na mnie z takim obrzydzeniem niechęcią i nienawiścią że coś we mnie pękło, odsunęłam się i przestałam błagać bo uderzałam głową w mur, do tego dostałam tabletki i przestałam płakać. Wstawałam pracowałam i szłam spać, dużo schudłam, ciągle czuję taka kulkę w gardle. I nagle przeczytałam wiadomość na jego koncie jak chwalił się koleżance że idzie na koncert z kumpelą ale że jeszcze sporo czasu to może do wtedy będzie kimś więcej niż koleżanką) wtedy pękłam po raz drugi, tej nocy coś we mnie umarło. Mąż w tym czasie wyjechał gdzieś na kilka dni. Tutaj dopisze powód dla którego dzisiaj jest mi trudno. Moja mama powiedziała mi że dzwonił do niej mój mąż i słyszała odgłosy jęków ( daty się zgadzają bo wiem że wtedy się spotkali z Kasią więc albo przypadkiem dzwonił albo umyślnie), nie wiem czemu to robi na mnie takie wrażenie bo wiem ze uprawiali seks i poznałam ich plany na przyszłość i deklarację ( czytałam wiadomości). Gdy mąż wrócił z tej wycieczki kłóciliśmy się, ale zapewniał że z nikim nie spał ( patrzył mi w oczy i kłamał) . Potem przeczytałam wiadomości o których wcześniej pisałam i otrzymałam potwierdzenie. On mówił jej o mnie tak wiele, ona zna moje imię, pokazywał jej zdjęcie swojej matki i mojej swiadkowej. Zrozumcie mnie właściwie wybaczyłabym zdradę bo wiem jak duża winę ponoszę w tym wszystkim ale on się nie przyznał. W tym momencie dochodzi jego choroba, nagle go dopadła ( przeszkodziła mu w kolejnym spotkaniu) i wtedy nagle zmienił się i zaczął ze mną rozmawiać jak wcześniej. Byłam wyglupiona o co mu chodzi? Chciał wrócić i zapytał się co jeśli będzie o mnie walczyć? ( Powiedziałam uczciwie że nie wiem że póki co chciałabym pomieszkać sama i boję się że przekroczyliśmy ta granice za którą nie ma powrotu). Chciał walczyć, chciał wyciągnąć rękę a zaczął intensywniej czatować i flirtować z kolejnymi kobietami. Przeraża mnie to jakim stał się teraz, codziennie mam poczucie winy że ja go tak zniszczyłam bo wiem że sam też nie daje rady sobie z emocjami. Staram się to pisać w skrócie jak tylko się da. Dochodzę do punktu w którym już nie wiem co robić, wszystko boli tak bardzo że aż momentami czuję jak pusta jestem. Kończą mi się pomysły co robić dalej z życiem. Mąż kłamał że Kasia ma męża bo jest po rozwodzie, mówił że nie dzwonił do mojej mamy ( może nawet nie zauważył i przypadkiem wybrał ten numer). Nie wiem jaki kierunek obrać.... Jeszcze jedno , mąż powiedział mi że zerwał kontakt z tą kobietą. Wiecie co mnie jeszcze tak boli prócz tego że ona tyle o mnie wie? Ano to że jak skończył z nią pisać i zapewniać jak ważna jest to mi napisał że ciągle mnie kocha.