Jak poradzić sobie z roztaniem czy warto walczyć? - Netkobiety.pl

Pytanie: czemu rozwód? Chyba od tego w ogóle powinieneś ten temat zacząć.

Kobiety nie uciekają w próżnię (chyba, że są bite, dręczone itp.). Ewidentnie jest ktoś trzeci.

Fakt. Tak nagle nie przestaje się kochać, nagle jednak można podjąć decyzję.
Można próbować odbudować miłość, można też zdecydować o nie podejmowaniu takich prób albo gdy próby spełzły na niczym.

Uciekają, a raczej odchodzą w taką próżnię. Fakt, nie wszystkie, część odchodzi do innego mężczyzny (podobnie ka część mężczyzn odchodzi w próżnię, część zaś do innej kobiety).

Albo nigdy Cię nie kochała , albo przelała ta milosc na trzecia osobę , albo Ty uporczywie zabijałes ta milosc.

Ty jesteś w stanie stwierdzić tylko ten trzeci przypadek, ocenić czy były jakieś drastyczne zachowania z Twojej strony, czy lekceważyłes słowa którymi żona chciała Cię ostrzec ze jej milosc do Ciebie się rozmywa z powodu Twojego zachowania.
Masz teraz czas na spowiedź przed samym sobą .
Jeżeli tak było , to jest co naprawiać .

Jeżeli jest ktoś trzeci .... to jedynie odciąć się od zdradzacza i nie pogłębiać wykopanego przez niego rowu między Wami poniżaniem się próbami przekonania o swojej miłości .

Nie było ostrzeżeń z jej strony. Nie dawała żadnych sygnałów.
Od jakiegoś czasu daje do zroztumienia że jej zależy ( tylko po co cały ten rozozwód ).
Nie przypuszczam by był ktoś inny. powiedziała by o tym wprost. rozmawiałem z Nią na ten temat .
rozmowa w 4 oczy wtedy pacząc w jej oczy widziałem że jest szczera. ten błysk w oczach nie zapomne tego uczucia do końca życia...
tłumacze sobie , że coś musi umrzeć by narodzić się na nowo.

Skąd pomysł, że żonie autora było łatwo? Bo nie rozdzierała szat, nie rwała włosów z głowy?

Skoro jej zależy, to prawdopodobnie były sygnały, których albo nie zauważyłeś, albo zbagatelizowałeś. Dlatego słowa o rozwodzie, które miały Cię obudzić i, jak widać, zrobiły to.
Porozmawiajcie (rozmowa to dialog, nie monolog czy upieranie się przy swym stanowisku, to także decyzja na usłyszenie tego, co mówi druga osoba) o swych wątpliwościach, marzeniach, uczuciach - także tych mniej przyjemnych.

Były rozmowy kończył się tym , że oboje kończyliśmy w swoich obięciach . Z łzami w oczach w ciszy.

Wszystko zaczyna się psuć od momentu kutni z teściem . zawsze musiał dolożyc swoje parę groszy.
Wyprowadziłem sie do siebie. Zona została ze wzgledu na niego. Miała sie przeprowadzić po miesiacu. zamiast przeproadzki otzymałem tekst że się rozwodzimy.
Myślę ,  że tatus na nia wpłynoł z tą decyzją.
Od miesiaca widujemy się prawie co dziennie. Po każdej rozmowie sa zmiany na lepsze  . Są deklaracje , które sa spełniane.
Myśle , że było by dobrze gdyby sie odciela od teścia on moze jej robic pranie mozgu. Od kad pamiętam zawsze z nim byly problemy, nie moza bylo mu sie przeciwstawić bo zaraz stawał sie czlowiek jego wrogiem.

W dobrym stanie jest, poza tym ma żonę i siostrę .
Zona jest jedynaczka może dla tego tak bardzo chce na nią wpłynąć .
Nie liczy się z tym że ja bardziej poczebuję żony koło siebie. W sumie oboje siebie potrzebujemy .
Bede dziś rozmawial z żona może uda sie wypracować jakis kompromis.

Zycie tak szczerze mnie nie oszczędzalo w przeciagu 4 lat straciłem ojca matke i dzziadków.
Nie chciał bym sracic ostatniej najliszej mi osoby.

Wiem i zdaje sobie z tego sprawę. Nie poddam sie tak łatwo.
Z drugiej strony nie wiem czy jest Swiadoma tego jak bardzo rani w ten sposób.
Ślad w sercu zostanie na zawsze.

Od miesiaca nie moge sie skupic na niczym inny.
Czego moglo jej brakowac . Miala wszystko.
Nie sadze by zdawa sobie sprawe z tego ze rani. Albo wie o tym i rani ja tak samo jak mnie.

Jest sposób, byś znalazł odpowiedź. Zapytaj ją, ona wie.

To Twoja czy jej opinia?

Być może patrzę na tę sytuację nieobiektywnie, ze względu na własne doświadczenia, jednak mam wrażenie, że jest ktoś trzeci. To, że żona powiedziała Ci, że "nikogo nie ma" o niczym nie świadczy. Sytuacja wygląda bardzo dziwnie - niczego jej nie brakowało, nikogo nie ma, a jednak składa pozew o rozwód. Ot, tak po prostu przestała kochać. Nawet jakby tak było, to wątpię aby chciała rozwodu tylko dlatego, że nie czuje już do Ciebie tego, co na początku małżeństwa. Taka decyzja musi mieć jakieś konkretne powody i nie powstała w jej głowie z dnia na dzień. Nie przesądzam niczego ale obstawiam, że w jej życiu (a może na razie tylko w głowie) jest ktoś inny. Nie mieszkając z żoną, trudno Ci będzie to potwierdzić lub wykluczyć. Ja na Twoim miejscu jednak dopuściłbym taką ewentualność, nawet gdy teraz wydaje Ci się to nieprawdopodobne.
Jeszcze takie pytanie: jaki powód rozwodu podała żona w pozwie i czy ma on być bez orzekania o winie?