Ciekawostka.

Witam. Nazywam sie Krzysiek. Zakladam ten temat zeby sie wygadac. Jestem ze swoja partnerka od 4 lat. Jest mlodsza o 10 lat. Mamy dzieci. Od momentu kiedy zaszla w ciaze, az do teraz, czyli ok. 2 lata nasze zycie to koszmar. Predzej bylo fajnie i normalnie. Zaczelo sie od tego, ze moja partnerka zaczynala klotnie o byle co wymyslajac cos czego nie ma, bo jak potem tlumaczyla - chciala sie poklocic. Zaczela kontrolowac mi telefon, co ogladam. Blokuje kanaly w tv. Wszystkie filmy dla niej to porno o teklamach nie wspomne. Zganialem to na karb hormonow, ale nadal jest to samo. Ciagle ma mnie za klamce, jest chorobliwie zazdrosna. Robila mi klotnie i sceny w miejscach publicznych wmawiajac, ze ogladam sie za innymi. Idziemy gdzies z dziecmi to ona patrzy gdzie ja patrze. Nawet wojne o kreskowke zrobila jak z dzieckiem ogladalem bo byly tam postaci w bikini. Poklocila sie z sasiadami bo stwierdzila ze mnie lubia a jej nie. No mnie juz tez nie lubia. Zmusza mnie do przeprowadzki wiedzac o kredycie. Oboje pracujemy. Nic nam nie brakuje. Jej rodzina to alkoholicy i samobojcy. Partnerka ma za soba proby tego typu. Nie pije. W ciazy ciela sobie rece zyletkami. Znajomych juz nie mam bo ich sklocila ze soba i zerwali ze mna kontakty. Nie znosze byc w domu. Popadlem w nerwice. Robila mi awantury o zareczyny. Dla spokoju to zrobilem z czasem liczac ze znormalniejemy, ale to zwiazalo sie z pogorszeniem sytuacji. Poczula sie pewniej. Ciagle krzyczy, wyzywa. Ostatnio mnie uderzyla w nerwach. Odszedlbym gdyby nie dzieci i presja moich Rodzicow. Nie lubie siebie takiego jakim teraz jestem. Nie mam erekcji juz i to jest kolejny problem i powod do wojen. Do tej pory mialem znajomych usmiechalem sie. Teraz jestem obojetny i apatyczny. Po klotniach mowi ze to przeze mnie wszystko. Nigdy nie przeprasza. Ja robie pierwsze kroki. W glowie mam bagno. Ciesza mnie moje dzieci i praca ktora lubie. Juz nie licze na normalnosc. Jestem osoba po rozwodzie. Moja poprzednia zona wpedzila mnie w dlugi i moich Rodzicow i odeszla z innym majac z nim dziecko ktore okazalo sie nie moje. Podczas klitni obecna partnerka ciagle mi to wypomina.Dba o siebie tylko jak wychodzi z domu. Matka jest dobra uwazam. Jak mi cos wychodzi i sie chwale to jest zla. Mowilem jej ze mam depresje przez te 2 lata klotni to mnie wysmiala i ochrzanila. Zaprwne bede dalej tkwil w tym dla dzieci. Sciana jest z gumy. Sam jestem cichy i spokojny chodz zrobilem sie rozdrazniony i byle co mnie wkurza. W domu partnerka pobieznie coz ogarnie.  A ogol siedzi w telefonie.  O czym bysmy nie gadali to i tak idzie klotnia. Wyzywa mnie od bekartow, ciot i pedalow. Boje sie ze kiedys zniknie razem z dziecmi. To zabiloby moich Rodzicow. Mowi komu moge mowic czesc. Kaze mi siadac samemu w autobusach, a jak widzi ze z kims gadam to potem jest awantura. Duzo tych chorych absordow. Nosze maski.  Dziekuje ze moglem sie wygadac.