Czy to przerwa, koniec a może sprawdzanie..? - Netkobiety.pl

Nie rozumiem, co to znaczy "walczyć". Albo ta kobieta chce być z tobą - to niech to ci powie, albo ona nie chce być z tobą - to niech odpuści, przecież kwiatki uczuć nie zmienią. Ona powiedziała to drugie, moim zdaniem.

Jakie macie szanse - to przecież nikt na forum nie wie, tylko ty. Tylko ty możesz zdecydować i do niej wyjść z propozycją rozmowy - chcesz to wyjaśnić? Potrzebujesz wiedzieć, co się wydarzyło, mieć szansę zakończyć relację na poważnie, z wdzięcznością a nie z gniewem?

Nie rozumiem też, jak można w relacji mieć "za dobrze"? Z tego postu wynika, jakbyś skłaniał się do myśli w stylu "robiłem dla niej miłe rzeczy, to się rozbestwiła i myśli, że może robić to co chce; trzeba było od razu kazać jej sprzątać i gotować to by znała swoje miejsce"... Cóż, tak to brzmi.

Sam zdecyduj, czy masz ochotę jeszcze wyprostować, to co poszło nie tak, czy chcesz zapytać o jej powody i czy czegoś ona potrzebuje, czy zamykasz ten rozdział, zabierasz miłe wspomnienia i idziesz dalej sam.

Od czerwca do listopada zastanawiała się, czy zamieszkać z Tobą? Pewnie badała już inne możliwości...
A to Ty taki niezdecydowany jesteś? Raz jest przerwa, a innym razem nie uznajesz...
Skoro panienka nie wie czy to miłość na całe życie, to znaczy, że mocno już zauroczona jest boczniakiem poznanym między czerwcem a listopadem, a Ty jesteś już tylko opcją rezerwową.

Co by znaczyło, że boczniak ma u niej już dużo lepsze notowania niż Ty, a Twoje uczucie jest tylko dla niej ciężarem.
Skoro nie chce byś walczył o nią, to walcz teraz o siebie.
1. Zwróć wszystkie jej rzeczy, które są u Ciebie. Zażądaj zwrotu swoich.
2. Dokonaj rozliczenia finansów, by saldo wyszło na zero.
3. Zablokuj jej nr. tel do połączeń głosowych i sms
4. Zablokuj ją na wszystkich portalach społecznościowych.
5. Wiadomości z jej adresu mailowego przekieruj na spam.
6. Wszystkie rzeczy które są u Ciebie w domu, a w jakikolwiek sposób kojarzą się z nią, spakuj i usuń z zasięgu wzroku. Najlepiej wynieść do piwnicy.
7. Teraz najważniejsze. Adrenalina pozwala na zagłuszenie uczucia tęsknoty. Polecam siłownię, kurs tańca, rower, bieganie. Im więcej wysiłku i potu, tym lepiej dla Ciebie.
8. W wolnych chwilach poświecić się lekturze wątku: http://www.netkobiety.pl/t67911.html
to doskonały podręcznik, jak radzić sobie z syndromem porzucenia. Zwracaj szczególną uwagę na wpisy autora, thepass, zyczliwego i elle88. Tej ostatniej z uwagą do kwadratu.
9. Im mniej kontaktów z panienką, tym dla Ciebie teraz lepiej. Ona musi odczuć, ze kogoś straciła. Tylko taką metodą jest cień szansy, że jak tam jej nie wydzie, to będzie chciała wrócić do Ciebie. Tylko czy Ty wtedy będziesz ją chciał?

Im więcej będziesz z nią na ten temat rozmawiał, tym niższą pozycję będziesz miał w jej oczach. Nie ma co jojczyć, trudno... ludzie się zakochują, chcą być ze sobą a potem się odkochują i rozstają. Widać ona ma jeszcze ochotę na poszukiwanie dla siebie lepszej opcji. Nic z tym nie zrobisz

A teraz trzeba pokazać jej to, że nie były to puste słowa.

No to teraz będziesz mądrzejszy o jedyną prawdę dotyczącą związków: dajesz tyle ile dostajesz... Zagłaskałeś ją

Starasz się łapać wszelkiej nadziei, by pokazać jakim menem Jesteś, a tymczasem ona odbierze to jako bambosza... Im szybciej zaczniesz od niej uciekać, tym lepiej dla Ciebie. Szybciej dojdziesz do stanu równowagi i dasz szansę następnemu związkowi, z dziewczyną dla której Będziesz priorytetem, a nie opcją.

Nie rób sobie złudnej nadziei, nie łap się ukrytych znaczeń słów, bo zabrniesz w ślepą uliczkę. Pokaż przede wszystkim sobie, że Masz jeszcze jaja...

No cóż, raczej nie ta, chyba to czujesz podskórnie i wiesz, że raczej nic nie poradzisz - chyba, że chciałaby odbudować relację i do tego umiałaby Cię do tego przekonać - ale Ona najwyraźniej siebie do tego przekonać już nie może.
Bywa i tak, 25 lat - trywialne i prawdziwe - wszystko przed Tobą.

...albo pozostały te same. Zrobiło się poważnie w związku, wizja wspólnego mieszkania itp, a być może tej powagi w życiu nie szuka jeszcze. Związek był ok dopóki sprowadzał się do trzymania za rękę, hasania po łące z kwiatkami , prezentów walentynkowych, a gdy pojawiła się wizja poważnego związku na dalsze lata, to w tył zwrot... Może i tak być, choć to ma drugorzędne znaczenie. Najważniejsze, że podzielam zdanie, że nie ma co zbierać i trzeba ruszać dalej.

Nie zwracaj uwagi na takie teksty i zachowania. Dziecko samo pobawić się zabawką już nie chce, ale innym nie da się pobawić... Plus to wywoływanie poczucia winy, urządzanie przerw, szukanie dramy... Kończ waść Niektórzy po prostu nie umieją zakończyć tego, co  chcą zakończyć tak aby za to zakończenie wziąć odpowiedzialność i nie dzielić się nią w tak niedojrzały sposób.
Jakbyś teraz po tym ala zazdrosnym wyznaniu rzucił się do wyjaśniania, do walki o związek itp to z pewnością poprawiłoby jej samopoczucie i ego, ale związku nie poskładasz w ten sposób.

Nie,nie, źle zrozumiałeś. Kiedy nie byłem z nią od listopada to raczej chodziło o zerwanie a nie przerwę, ale wyszło inaczej, zobaczyła, że jest zagrożona i chciała wrócić, popełniłem błąd pozwalając na to.

Panią Anię poznałem w grudniu, ponieważ byłem pewien,że z moją ex już nie zejdziemy się a więc zacząłem spotykać się z innymi. U mojej ex wyszła choroba dokładnie w dzień w którym zaczęła dziwnie się zachowywać, kiedy jawnie mi powiedziała,że ma wątpliwości. Chciałem być przy niej w tych chwilach, ale widocznie sama sobie lepiej poradzi..

Czyli jak wszystko jasne to mogę śmiało uważać, że nie ma co rozpamiętywać i trzeba iść dalej bo ten związek umarł? ;-)

Czy słowa, że nie jest przekonana, że to miłość na całe życie, że chce przerwy, odebrałeś inaczej, niż oddanie Ci wolności?

Ponieważ wydaje mi się ważne aby być świadomym samego siebie i konsekwentnie być pewnym swoich decyzji.
Będąc 7 lat w relacji powinieneś umieć ocenić swoją partnerkę pod kątem tego czy jest ona dla Ciebie właściwa - SAM MUSISZ wiedzieć i czuć - wtedy zyskuje się poczucie panowania  i poczucie ufności i pewności co rozpoznania własnych oczekiwań - forumowa wróżka nie zrobi tego za Ciebie - choć odmienność zamieszczanych tutaj opinii potrafi dać do myślenia.
Zawsze wydawało mi się niebezpiecznym przyjmowanie za własne opinii innych - mocno doceniam u innych wyrobione wewnętrze przekonanie (dojrzałe) umożliwiające kierowanie własnym życiem - sama już se wyrobiłam - choc zawsze może być lepiej
O rany, ależ poważnie wyszło...

Witaj Tadeo,

Być może Twoja partnerka wystraszyła się wspólnego życia. Mówiłeś że mieliście kilkumiesięczną przerwę. Czy wesz co wtedy robiła? Może kogoś poznała w tym czasie?
Tadeo, wiem że ciężko jest odpuścić kiedy kogoś kochasz i rozstanie strasznie boli. Jeżeli ona nie chce żebyś walczył to odpuść. Może sama wróci szybciej niż się spodziewasz. Jeżeli tak się nie stanie, to znaczy że będzie kiedyś inna kobieta w Twoim życiu i właśnie szykujesz dla niej miejsce

Jaką krzywdę? Odkochała się? przecież nie ma na to wpływu. Nie wyrządziła Ci żadnej krzywdy. Nie okradła Cię, nie zaraziła Cię niczym, pewnie nawet Cię nie zdradziła.

Nie wiem, skąd ta tendencja do szafowania słowem "krzywda" w stosunku do osoby, której minęło zakochanie i postanowiła poszukać kogoś innego. Krzywdą byłoby właśnie to, gdyby nie chcąc Cię była z Tobą z powodów finansowych bądź obyczajowych.

A tak - jesteście młodzi, nie macie wspólnych zobowiązań - wszystko przed Tobą i wszystko przed nią, po prostu osobno.

Czyli wychodzi na to, że koniec końców dobrze się stało, że rozeszliśmy się teraz a nie w późniejszym okresie bo wtedy byłoby jeszcze trudniej.

Najbardziej co mnie zastanawia i irytuje jest fakt, że jej decyzja była jak grom z jasnego nieba, nie poprzedziła jej ani kłótnia ani niesnaski. Teraz czeka mnie ciężki etap, muszę odnaleźć siłę i równowagę, która gdzieś zatraciła się.

Wszystko co piszesz jest logiczne, prawdziwe i gdzieś w podświadomości również to sobie tak tłumaczę, ale jednak pozostaje ten niesmak właściwie nawet nie wiem czego..

Z natury jestem człowiekiem nieufnym i potrzebuje dużo czasu aby dać się komuś poznać, na samym początku naszej znajomości nie patrzyłem na nią jak na kogoś kto odegra w moim życiu tak wielką rolę, ale los chciał dla mnie inaczej..
Ona była pierwszą dziewczyną pod każdym względem i czuję przywiązanie do niej, gdzieś w podświadomości wiedziałem, że to ta jedyna, nie musiałem się o tym przekonywać i choć były momenty, że doprowadzała mnie do wielkich nerwów (vice wersa również) ;-) to wydawało mi się, że pasujemy do siebie.

W naszym związku często się kłóciliśmy i za każdym razem sam sobie wmawiałem, że większą część to ja zawaliłem, ale teraz nawet gdybym chciał się doszukać choć małego mojego błędu to nie potrafię.. I przyznam szczerze, że dziś po powrocie do domu gdy byłem jej zawieźć jej rzeczy to nie wytrzymałem i poleciały mi łzy... Później odebrałem to w ten sposób,że gdzieś podświadomie wiem, że to definitywny koniec bo nigdy wcześniej nie uroniłem łzy..

Nie chcę tutaj jej bronić, ale jak sobie to wyobrażasz? raporty w stylu "kochanie, kocham Cię 10% mniej, niż w ciągu ostatnich trzech miesięcy" ?

Większość ludzi jest świadoma wygasających uczuć, lecz mimo to nie mówi o tym partnerowi, gdyż a) nic to nie da b) wprowadzi chorą atmosferę do padającego związku c) potrzebny jest czas na obrzydzenie sobie partnera, co ułatwia odejście. Stąd ta "nagła stanowczość", jej nabranie po prostu zabiera trochę czasu d) niektórzy się łudzą, że to tylko czasowy kryzys i dają sobie czas.

Powodzenia w ciężkim etapie. Była Twoją pierwszą, więc niestety będzie boleć, ale pociesz się tym, że przynajmniej nie będziesz wchodził w poważną relację z partnerką, która jest z Tobą z przywyczajenia, sentymentu, wygody...

Przyjaciółka może być, ale dodatkowy etat w kuchni zupełnie mi się nie marzy

Jak zawalczy to też nie ma gwarancji.
Zresztą te wszystkie "bojowe" nastawienia do tworzenia związku śmieszne są. Albo obydwoje chcą być razem, albo nie. Są dorośli i potrafią decydować. Nie trzeba na siłę nikogo przekonywać, a wręcz byłoby to niewskazane.

Myślę, że nie ma sensu walczyć o kogoś kto tego nie chce. Właściwie to ciężko mi ją rozgryźć bo u niej nie zawsze słowo "TAK" to oznacza "tak" a "NIE" to "nie" ;-)

Na razie utrzymywanie braku kontaktu wychodzi mi bardzo dobrze, zablokowałem ją na portalach społecznościowych, numer telefonu dodałem do połączeń, które mają być odrzucane tylko jeszcze SMS moglibyśmy wymieniać swobodnie, ale co ja miałbym jej napisać? "hejka, jak mija dzień"? 

wrzuć to do jakiegoś worka i do szafy, piwnicy, cokolwiek. Niech nie leży na widoku.

Po prostu ma to gdzieś. Może nie chce dramy, może nie czuje się w pełni komfortowo spotykając się z Tobą po rozstaniu, a być może koncentruje swój wolny czas na kimś innym i w rezultacie go nie ma. Jedno jest pewne: nie ma sensu teraz rozkładać na czynniki pierwsze jej zachowania, bo to już nie ma dla Ciebie żadnego znaczenia. Przyrównałbym to do zastanawiania się, czemu ktoś nakleił krzywo znaczek na podartej i wymazanej błotem kopercie.

Ona też doskonale wie, że nie wyrzucisz tych rzeczy, no to co masz się spieszyć? A Twojej przestrzeni też nie musi szanować, taka prawda.

Niestety nie ma gwarancji, że druga strona odwzajemni się tym samym. Chyba właśnie to przerabiasz.

Załaduj to w jakieś pudła i upchnij do piwnicy lub w jakiś ciemny kąt i nie zaprzątaj sobie tym głowy.

To spakuj do pudełka, idź na pocztę, wyślij i zapomnij o sprawie.

Pytałeś po co zostawia swoje rzeczy i nie śpieszy jej się ich zabrać. Następnie roztrząsałeś ten problem i problem istnienia jej klamotów u Ciebie przez cały dzień... właśnie dlatego wszelkiej maści exi zostawiają swoje rzeczy...  Zrób cokolwiek, co pozwoli Ci  na to, by klamoty te i jednocześnie ona nie zaprzątały więcej Twojej głowy.

Niektórzy robią tak świadomie, inni mniej, ale generalnie istnieje potrzeba bycia nadal kimś ważnym dla ex. Pozostawione rzeczy często stanowią też pretekst by  kontynuować kontakt. Niekoniecznie są to świadome gierki.
Zastanów się też jak generalnie podchodzi do zobowiązań, do danego słowa. Czy umawia się i dotrzymuje zazwyczaj słowa/terminu, czy też wszystko jest u niej na żywioł. Jeżeli generalnie jest bardzo poukładana i nie rzuca słów na wiatr to raczej jest to świadome przeciąganie liny...
Ale to wszystko jest tak naprawdę nieważne. Za bardzo skupiasz się na jej motywach, rzeczach itp. To nie pozwala Ci ruszyć dalej. Jeżeli rzeczy aż tak zaprzątają Ci głowę to pozbądź się ich w jakikolwiek sposób i już. Nad motywami zas nie łam sobie głowy, bo na co to komu już...

Raczej każdy, bo każdy ma jakieś poczucie wyjątkowości w swoich oczach i i chce być dobrze widziany, zapamiętany. Mało kto jest w stanie przełknąć fakt, zwłaszcza tuż po rozstaniu, że ex jest w stanie żyć doskonale sam i nie ogląda się za siebie, nawet jeśli rozstanie było za obopólną zgodą i przeprowadzone w cywilizowany sposób. Z tych rozważań wyłączam wszelką patologię, bo tam nieco inne jeszcze mechanizmy wchodzą w grę.
Co do załatwiania w jeden dzień: to już zależy od tego jak kto kończy Ty preferujesz szybkie cięcie, a ona potrzebuje rozpędu Jeszcze potrzebuje kontaktu z Tobą, jeszcze chce być gdzieś na Twoim radarze, jeszcze nie chce tak zupełnie się odcinać i do tego to się chyba sprowadza. Inny koniec po prostu, który przez wielu mylony jest ze światełkiem w tunelu

Skoro chciała przerwy, to pewnie nadal jej chce - to Ty nie chciałeś.

Innymi słowy, dopóki nowy rycerz nie zostanie dogłębnie i w spokoju przetestowany, to starego trzymać chce w odwodzie.

Jeśli nagle zacznie się interesować, to znaczy, że nowy rycerz nie zdał egzaminu.

A niech sobie przywyknie. Nie musisz jej wychowywać

Dlaczego pod każdym tematem rozstania jest mowa o "nowych rycerzach"?

Czy każde rozstanie jest spowodowane osobami trzecimi?  Ja uważam, że nie, dlaczego? Bo gdybym ja chciał odejść od kobiety to nie potrzebował bym do tego kogoś na boku, ale wszystkiego nie wiem dlatego gdybam tylko;-) rzecz jasna nie pytałem o to bo wiadome, że nie powie prawdy, może używała słowa przerwa bo bała się, że odnowie kontakt z Panią A, którą poznałem podczas ostatniego zerwania?

Liczę, że opamięta się i przyjedzie po ten ciucholand, później dam jej spokój na amen ;-)

Możliwe, nie twierdzę, że tak nie jest.

Myślę, że w tym momencie jest skazana na tego nowego rycerza ponieważ poprzedni jest już niedostępny ;-)

Myślałem,że po rozstaniu będę idealizował ex a jest zupełnie odwrotnie, dostrzegam coraz więcej jej wad,które podczas trwania związku nie przeszkadzały mi.
Może tak na prawdę nasz powrót do siebie był przetarciem rozstania definitywnego?

Trudno, na razie powrót na spokojną drogę a później kto wie co będzie ;-)

Powiem Ci, że droga w kierunku nirwany to ani nie idealizowanie ex, ani nie demonizowanie. Pamiętaj dobrze to co było dobre i na tym doświadczeniu buduj przyszłe związki, a to co złe potraktuj również jako naukę dla tego, czego chcesz uniknąć. Dąż do związkowej nirwany

Napisz jej, że ma 3  dni na odbiór. Inaczej wyrzucasz ciuchy do śmietnika. Jej sie wydaje, że rzucisz wszystko co robisz i jej oddasz ciuchy    ja tak zrobiłem i mam spokój na amen.

No to zamiast zająć się w 100% nowopoznanym to ona przeciąga to nie wiadomo po co.

Zabrała by graty i dałbym jej spokój.

No właśnie napisałem, że czekam do piątku po zgłoszenie się po rzeczy, w sobotę pakuje je w worek i do piwnicy a później będzie mogła skontaktować się ze mną tylko i wyłącznie za pomocą gołębia pocztowego gdyż taki fart, że za 2 m-ce kończy mi się umowa z obecnym operatorem i zmieniam numer, między innymi dlatego żeby ona go nie miała.

Hmm.. Dlaczego nie mogę? W zasadzie nic nie stoi na przeszkodzie... A właściwie powiem inaczej: to kolejna strata czasu w jakimś stopniu na nią bo będę musiał zapakować to i wysłać a przecież mógłbym ten czas spędzisz na działce ;-) po zimie jest wiele pracy a pogoda taka piękna ;-)

Zapakować i tak to będziesz musiał, niezależnie od tego co z tym dalej zrobisz,
a kurier sam to od ciebie odbierze i nie musisz nawet butów ubierać, więc lepiej wymyśl coś lepszego,
jak chcesz kogoś przekonać, że jedynym celem twojej opieszałości nie jest podtrzymywanie na siłę kontaktu.