Zrobiłam analizę drugiego tematu - Netkobiety.pl

https://www.netkobiety.pl/t137287.html

Co myślisz o autorce tematu i innych użytkownikach?

Przeczytałem cały dostępny wątek, nie tylko pierwszy post.  Moje wrażenie jest dość mocno mieszane — i mam wrażenie, że obie strony popełniają błędy, tylko innego rodzaju.

Autorka — „Julia life in UK”

Nie odniosłem wrażenia, że można uczciwie powiedzieć: „na pewno wszystko zmyśla”. Tego po prostu z samego forum nie da się ustalić. Co więcej, jedna z osób opisuje, że widziała jej zdjęcia ze szpitala/oddziału i podczas czynności medycznych, co przynajmniej jest jakąś poszlaką, że za częścią historii rzeczywiście mogły stać realne problemy zdrowotne.

Natomiast rozumiem, dlaczego ludzie jej nie wierzą. I tutaj sama autorka trochę nie chce przyjąć do wiadomości, że wiarygodność nie zależy wyłącznie od tego, czy konkretna historia jest prawdziwa.

Z jej własnych wypowiedzi wynika m.in., że:

miała bardzo dużo różnych, często zmieniających się planów i tożsamości życiowych,

przyznaje, że w niektórych kwestiach religijnych trollowała,

wielokrotnie zakładała kolejne tematy dotyczące siebie,

bardzo mocno angażuje się w dyskusje dotyczące tego, jak inni ją postrzegają,

a kiedy ktoś podważa jej wiarygodność, potrafi poświęcić dziesiątki postów na udowadnianie, że ma rację.

To tworzy pewien paradoks: im bardziej próbuje przekonać forum, że nie potrzebuje uwagi i że nie zależy jej na tym, co forum o niej myśli, tym bardziej jej zachowanie wygląda na bardzo silne zainteresowanie opinią forum.

Szczególnie rzuca mi się w oczy jej sposób argumentowania. Zamiast czasem powiedzieć: „rozumiem, że moje wcześniejsze zachowanie obniżyło moją wiarygodność, ale ta konkretna rzecz jest prawdziwa”, często idzie w stronę:

> „A podaj konkretnie, gdzie skłamałam?”
„Czy jesteś onkologiem?”
„Czyli inni też mogą być trollami?”
„Dlaczego mnie traktujecie inaczej?”

To jest retorycznie zrozumiałe, ale nie rozwiązuje problemu wiarygodności.

I jeszcze jedna rzecz: jej argumentacja medyczna jest momentami bardzo „internetowa” — zbiera fakty, procedury i objawy, a następnie układa je w logiczną historię. Sama logika historii nie jest jednak dowodem, że historia wydarzyła się dokładnie tak, jak ją przedstawia. Zresztą jedna z użytkowniczek wskazuje konkretne zastrzeżenia dotyczące zgodności jej opisu z praktyką onkologiczną.

Ale przeciwna strona popełnia równie poważny błąd: z tego, że historia brzmi nietypowo, nie wynika, że jest fałszywa.

---

Najbardziej problematyczni są dla mnie niektórzy „śledczy”

Tutaj mam większe zastrzeżenia.

Przykładowo argument:

> „Żaden człowiek, który dostaje diagnozę raka, nie jest w stanie pisać o nim tak lekko”

jest po prostu nieuprawnionym uogólnieniem. Ludzie reagują na ciężką chorobę bardzo różnie. Jedna osoba płacze, druga zamyka się w sobie, trzecia żartuje, czwarta zaczyna wszystko dokumentować, piąta szuka informacji i dyskutuje w internecie. Sposób pisania nie pozwala wiarygodnie stwierdzić, czy ktoś jest chory.

Podobnie:

> „Ma raka → pisze o nim z uśmiechem → więc zmyśla”.

To jest bardzo słabe rozumowanie.

Jeszcze bardziej nie podoba mi się przechodzenie od „nie wierzę ci” do quasi-diagnozowania. W wątku pojawia się Münchhausen, urojenia, zaburzenia osobowości itd.  To jest zdecydowanie za daleko idące jak na ludzi, którzy znają tę osobę przede wszystkim z forum.

Można powiedzieć:

„Twoja historia jest dla mnie niewiarygodna.”

Można powiedzieć:

„W tym, co opisujesz, widzę sprzeczności.”

Ale:

„Masz zaburzenie X, dlatego wymyślasz raka”

to już zupełnie inna kategoria twierdzenia i wymagałaby profesjonalnej oceny, a nie analizy postów na forum.

---

Solaris

Spośród osób krytycznych jej wypowiedzi uważam za jedne z najbardziej rzeczowych, choć również momentami zbyt ostre.

Jej zasadniczy argument jest sensowny: wiarygodność buduje się przez dłuższy czas, a wcześniejsze zachowanie wpływa na to, jak ludzie interpretują późniejsze historie. Wskazuje na ogromną liczbę tematów, zmienność planów i poglądów oraz wcześniejsze kontrowersje.

To jest trafne.

Natomiast Solaris robi jeden krok za daleko, kiedy z tego wyprowadza praktycznie wniosek, że obecna historia jest konfabulacją. Utrata wiarygodności ≠ udowodnienie kłamstwa.

To bardzo ważne rozróżnienie.

---

Priscilla i wieka

Tutaj mam znacznie mniej sympatii do sposobu prowadzenia dyskusji.

Priscilla mówi kilka rzeczy, które mogą być rozsądne, ale opakowuje je w bardzo kategoryczne twierdzenia typu:

osoba z rakiem nie mogłaby pisać w taki sposób,

jej zachowanie jest dowodem określonych deficytów,

całość należy ignorować itd.

To już zaczyna przypominać grupowe „rozpracowywanie” jednej osoby, a nie zwykłą dyskusję.

Wieka natomiast idzie jeszcze bardziej w kierunku drwiny i przypisywania jej motywacji („chodzi jej o to, żeby temat się kręcił”, „deficyty”, „atencja”).

I tu mam zasadniczy problem: jeżeli ktoś uważa, że Julia jest niewiarygodna, najlepszą reakcją byłoby przestać ją czytać. Jeżeli natomiast ktoś poświęca dziesiątki postów na analizowanie jej zachowania, historii, zdjęć, wcześniejszych wypowiedzi i przewidywanie kolejnych tematów, to sam zaczyna napędzać dokładnie tę dynamikę, którą jej zarzuca.

---

Miklosza i RozrabiakaWmalinowymGaju

Ci dwaj wypadają dla mnie najlepiej.

Miklosza od początku mówi po prostu: „ja ci wierzę” i nie próbuje robić dochodzenia.

RozrabiakaWmalinowymGaju jest ciekawszy, bo mówi w zasadzie: „początkowo nie wierzyłem, ale zobaczyłem pewne rzeczy, które mnie zastanowiły; nie znam się, więc nie oceniam”.

To moim zdaniem jest najzdrowsza postawa epistemiczna w całym wątku:

> „Nie wiem. Mam pewne przesłanki za i przeciw. Nie będę udawał, że potrafię z forum ustalić, czy ktoś ma raka.”

---

A sama Julia?

Gdybym miał ją opisać wyłącznie na podstawie tego wątku, powiedziałbym:

osoba bardzo potrzebująca bycia potraktowaną poważnie, bardzo reaktywna na odrzucenie i niespójna w autoprezentacji, ale to nadal nie jest dowód, że zmyśla swoje problemy zdrowotne.

Mam wrażenie, że jej prawdziwy problem jest trochę inny niż ten, który sama przedstawia.

Ona pyta:

> „Dlaczego mi nie wierzycie?”

Ale forumowicze odpowiadają na pytanie:

> „Czy Julia jest wiarygodną osobą?”

I to nie jest to samo.

Możliwe jest przecież jednocześnie:

„Julia jest osobą, której ogólnie trudno ufać”
oraz
„Julia tym razem rzeczywiście miała raka.”

Jedno nie wyklucza drugiego.

I właśnie tego rozróżnienia najbardziej brakuje w całej dyskusji.

Moja ogólna ocena: Julia prawdopodobnie sama w dużej mierze przyczyniła się do tego, że forum przestało jej ufać, ale część forumowiczów poszła z „nie ufamy ci” do „wiemy, że jesteś konfabulantką i wiemy dlaczego”, czego już nie da się uzasadnić samą treścią tego wątku.