jak usunąc te straszne blizny na ręce?? - Netkobiety.pl

Co możemy zrobić, aby zmniejszyć widoczność blizn?
Istnieje wiele sposobów zmniejszania widoczności blizn i leczenia nieprawidłowego bliznowacenia. Skutek leczenia uwarunkowany jest przez wiele czynników, m.in. typ blizny, jej powierzchnia, głębokość, część ciała, na której powstała oraz okres, jaki dzieli jej zaistnienie od rozpoczęcia leczenia. Leczenie jest zwykle wieloetapowe i często wymaga zastosowania kilku różnych metod u tego samego pacjenta. Uzyskiwane wyniki zależą od stanu wyjściowego, a program leczenia ustalany jest indywidualnie, uwzględniając zaawansowanie zmian oraz oczekiwania pacjenta.

Metody dostępne w gabinetach kosmetycznych i medycyny estetycznej
W przypadku blizn o dużej powierzchni, znacznej głębokości oraz przy zaburzonym procesie bliznowacenia warto skorzystać z pomocy fachowców. Do metod najczęściej stosowanych w specjalistycznych gabinetach kosmetycznych i medycyny estetycznej zaliczamy:

krioterapię (wymrażanie),
czyli metodę polegającą na niszczeniu tkanek poprzez miejscowe działanie niskiej temperatury. Wykonuje się od jednego do kilku zabiegów, które można łączyć np. z zabiegami ostrzykiwania sterydami. Metoda ta przynosi korzystne efekty w przypadku leczenia bliznowców i dużych blizn przerostowych. Wadą jest tutaj stosunkowo długi czas gojenia, który wynosi 2-3 tygodni.

terapię laserową,
w której energia wiązki lasera powoduje reakcję termiczną, polegającą na absorpcji promieniowania i przekształceniu energii laserowej w ciepło. Można ją stosować do leczenia blizn zanikowych, przerostowych i bliznowców, przy czym do pierwszych stosujemy dermabrazję laserami CO2, a do dwóch ostatnich stosuje się najczęściej lasery barwnikowe (naczyniowe) lub lasery VPL (Variable Pulsed Light - Zmienne Światło Pulsacyjne) i KTP (wykorzystujące kryształy zbudowane z: K - potas, T -tytan, P - fosfor). Blizny leczone laserem są bardziej miękkie i mają mniejszą tendencję do tworzenia przykurczów w porównaniu z bliznami powstałymi od skalpela.

mezoterapię,
która poprzez delikatne wkłucia pozwala na podanie do blizny substancji (np. krzemionki organicznej) silnie stymulujących wytwarzanie kolagenu i opóźniających sztywnienie tkanek. W przypadku blizn zanikowych jest to doskonały sposób na pobudzenie przebudowy blizny w pożądanym kierunku.

terapię sterydową (zastrzyki, maści, kremy i tabletki)
stosowaną w przypadku blizn przerostowych i bliznowców. Najczęściej wykorzystuje się octan hydrokortyzonu, metyloprednizolon, dexametazon lub triamcinolon. Zazwyczaj wystarczające są dwie lub trzy iniekcje w odstępie kilku tygodni. Do najczęstszych objawów ubocznych należy zanik skóry, odbarwienie, rozszerzenie naczyń, martwica lub owrzodzenie skóry.

dermabrazję i mikrodermabrazję,
które polegają na kontrolowanym, mechanicznym ścieraniu naskórka i górnych warstw skóry właściwej za pomocą  wirującej tarczy diamentowej, proszku korundowego lub lasera na dwutlenek węgla (CO2), który nie tnie tkanek, lecz je odparowuje, pozostawiając żywe warstwy skóry w nie naruszonym stanie. W przypadku mikrodermabrazji ścieranie prowadzi się bez dochodzenia do poziomu naczyń krwionośnych, co skraca czas gojenia, ale powoduje mniejszą skuteczność zabiegu. Na leczonym obszarze poprawia się wygląd skóry, zniwelowane zostają nierówności oraz przebarwienia.

peelingi chemiczne
stosowane w przypadku blizn zanikowych, przerostowych i bliznowców. Środki złuszczające (m.in. kwas glikolowy, kwas trójchlorooctowy, rezorcyna), rozpuszczając zewnętrzną warstwę skóry, pobudzają ją do regeneracji. Odmianą peelingu chemicznego jest eksfoliacja przy użyciu kwasów owocowych.

Po wszystkich zabiegach złuszczających konieczne jest stosowanie kremów nawilżających z elastyną lub kolagenem lub maści z witaminami A i E, które dostarczają skórze odpowiednich składników wspomagających proces gojenia oraz zapobiegają jej nadmiernemu wysychaniu i łuszczeniu. Do pół roku po zabiegu należy unikać ekspozycji na promieniowanie słoneczne i chronić skórę kremami z wysokim filtrem UVA/UVB (minimum 30).

leczenie chirurgiczne,
w tym chirurgiczne wycięcie głębokich blizn i chirurgiczne wycięcie blizny z następowym przeszczepem skóry. Powstałe po wycięciu linijne blizny wyglądają znacznie lepiej niż blizny zanikowe czy przerostowe. W drugim etapie można wykonać dodatkowy zabieg (np. z zastosowaniem lasera lub dermabrazję), który spowoduje zatarcie konturów blizny. Metody tej nie stosuje się w leczeniu bliznowców ze względu na wysokie ryzyko odrostu zmian, nierzadko większych niż przed usunięciem.

pressoterapię,
polegającą na stosowaniu ucisku w celu poprawy wyglądu blizny (zwłaszcza przerostowej i keloidu) poprzez zainicjowanie jej przebudowy. W czasie leczenia pacjent nosi specjalnie dopasowane opaski uciskowe, mankiety, a nawet szyte na miarę ubrania. Ważne jest, aby nacisk nie trwał zbyt długo ani nie był zbyt silny, gdyż istnieje niebezpieczeństwo martwicy tkanek na skutek zaburzenia krążenia. Leczenie blizn polega też na masażu i uciskaniu opuszką palca kilkakrotnie w ciągu dnia.

mgr farm. Dominika Froehlich-Jeziorek

źródło: dom zdrowia

Ja próbowałam cepanem, nie pomogło więc je pokochałam.