Opadająca skóra twarzy - Netkobiety.pl

Wiem, że problem który opisałam wygląda jakbym bardzo go wyolbrzymiła, ale niestety tak nie jest. Nikt nie zmienia się w takim tempie, żadna zmarszczka nie postępuje tak szybko. To efekt długotrwałego nawyku, który zniszczył mi twarz. Najlepszym przykładem są zdjęcia. Gdybym komuś pokazała te sprzed kilku miesięcy i te obecne... Nie wiem jak dalej z tym żyć. Ale dziękuję za radę.

Nie byłam u takiego lekarza. Nie wiem do jakiego w ogóle mogłabym pójść z takim problemem. Nikt mnie nie rozumie i boję się, że to co piszę brzmi niewiarygodnie. Na zdjęciach z poprzednich wakacji jest zupełnie inna osoba. Teraz mam tak zmienione rysy twarzy, że nie mogę się poznać. Już od dłuższego czasu chodzę ze ściśniętym żołądkiem i to mnie wykańcza. Te wszystkie drobne rzeczy, tak ważne dla kobiety, nie sprawiają mi już przyjemności. Kosmetyki, robienie makijażu. To teraz dla mnie przymus. Codziennie budzę się rano i nie poznaję siebie w lusterku. Patrzę na te załamania w twarzy, na pomarszczony dekolt i zastanawiam się jak będę wyglądała za 10, 15 lat, kiedy kobiety przypominają swoje córki. Moja mama od lat prawie wcale się nie zmieniła. Ma śliczną twarz a ja dobre geny po niej. I to wszystko zniszczyłam. Mam podcięte skrzydła na wszystko, nie czuję się już sobą. Żyłam w silnym stresie. I tym głupim nawykiem rozciągnęłam całą skórę na twarzy. Jest teraz ciemniejsza, pojawiły się przebarwienia. Czuję jakbym była spuchnięta, jakbym miała na sobie czegoś za dużo przy każdym uśmiechu. Wszystko opadło, straciło jędrność. To dla mnie duży problem a chwilowe rozwiązania w gabinetach medycyny estetycznej nie są rozwiązaniem.

Dziękuję za radę tylko czy to w czymś mi pomoże, cofnie to jak wyglądam? Mam niecałe 30 lat a czuję się jak starsza kobieta. Nie zauważyłam tak zagniecionego dekoltu ani takiego nadmiaru skóry na twarzy u żadnej z mojej starszej koleżanki. To doprowadza mnie do takiej depresji, że odechciewa mi się żyć. Myślałam, że ktoś doradzi mi co zrobić, wiem, że nie cofnę czasu, ale tak bardzo potrzebuję pomocy.

Jedyny lekarz jaki przyszedł mi do głowy to lekarz medycyny estetycznej. Jak pisałam wcześniej, pani zaproponowała mi jedynie podniesienie policzków "nićmi". Uznałam, że przy nadmiarze skóry wkładanie pod nią jeszcze jakiegoś nadmiaru w niczym mi nie pomoże. Zresztą, zwyczajnie się wystraszyłam. To dla mnie coś tak odległego, jednak obawiam się, że chyba to jedyny ratunek dla mnie. Myślałam, że ktoś ma taki sam problem, że któraś z Was ma doświadczenia z takimi zabiegami...

Emilia... Chyba się nie rozumiemy. Szkoda mi czasu na takie dyskusje, nie po to tu jestem i nie po to o tym wszystkim pisze. Otworzyłam Internet, znalazłam przypadkowy gabinet w Krakowie i pojechałam. Z małej miejscowości, gdzie wśród koleżanek nie rozmawia się o wypełnianiu, wstrzykiwaniu, podnoszeniu... Gdyby ÓW gabinet znajdował się w "Zielonej Górze" napisałabym, że byłam w "Zielonej Górze". Tyle. Piszę nie po, żeby pisać. Volver... Jeśli to ma mi pomóc to pójdę do takiego lekarza. Choć ja widzę jakiego kalibru mam problem. Jak wyglądam. Tak zwiotczałą skórę naprawia chirurg plastyczny a nie suplement diety czy dobry krem. Napisałam do Was z bezradności. Żyję tym i pamiętam siebie sprzed roku, nie taką jaką przypomina mi każda witryna sklepowa i każde odbicie. Nie upatruję tego co się ze mną stało w chorobie ale w mechanicznym rozciągnięciu skóry. Rysy twarzy zmieniły mi się tak bardzo i w takim tempie, że nie mogę się poznać. Budzę się w takim napięciu, że stres chyba tylko wszystko pogarsza. Nie wiem, jakiemu zabiegowi mogłabym się poddać w takim wieku. Gdybym miała 50 lat na pewno byłby to lifting. Volver... dziękuję za radę. Skorzystam z niej.

Dużo o tym zabiegu czytałam. Wydawał mi się idealny. Bez ingerencji chirurgicznej a jednak dość mocno napinający skórę. Jedyne co mnie przed nim powstrzymało to dość liczne, negatywne opinie na temat laserów i wysokiej temperatury jaka przy tym oddziałuje na tkankę tłuszczową. Nie chcę zrobić sobie krzywdy ani pogorszyć tego jak wyglądam.... Kilka dni temu byłam u kosmetyczki. Chciałam poznać jej zdanie. I gdybym usłyszała, że zdrowo przesadzam, że wymyśliłam sobie jakiś problem... Ale niestety nie. Uznała, że mam zbyt ściągniętą i zwiotczałą skórę jak na swój wiek. Podłamała mnie tym na całego.

Jestem ciekawa czy RUUDA dalej tu zagląda... chętnie bym się z Tobą skontaktowała gdyż mam taki sam problem... Jestem ciekawa jak sobie z nim poradziłaś, ja chodzę na terapię ale też nie mogę się pogodzić z tym jak wyglądam, gdyż jestem ledwo po 30... i niekorzystne zmiany też nastąpiły u mnie tak nagle, że przeżyłam szok jak spojrzałam w lusterko i do tej pory tak mam... doskonale cię rozumiem co czułaś bo ja czuję się tak teraz. Jeżeli możesz to odezwij się do mnie...

Ruuda, czy byłaś w końcu u endokrynologa? Też mam problem z nagle "posmutniałą" i zmęczoną twarzą ale oprócz tego parę innych objawów, które mogłyby wskazywać na kłopoty z tarczycą. Wizyta u lekarza za miesiąc (dopiero wtedy będę w Polsce), a póki co bardzo pomogły mi masaże twarzy i delikatne ćwiczenia pilates - też na twarz. Wszystko za darmo na youtube, wystarczy tylko systematyczność. Ja po 2 tygodniach widzę już różnicę, twarz jest duuużo bardziej zrelaksowana  a skóra bardziej napięta. Jeśli będziesz chciała to zarzucę linkami, bo nie chcę niepotrzebnie spamować.

Z tym pechem to bym polemizowała, ja w wieku 30 lat miałam już pokaźną lwią zmarszczkę, teraz mam 33 i doszły "nasolabial folds" i bardzo rozszerzone pory, do tego (lekki, na szczęście) trądzik na twarzy, dekolcie, i plecach. Do tego jestem dość włochata i muszę depilować nie tylko nogi, ale też ręce. Co do zmarszczek to nigdy nie smażyłam się na plaży/w solarium, używam dobrych filtrów (30 albo 50+ w zależności od pory roku) malować zaczęłam się późno i do tej pory robię to rzadko i kosmetykami mineralnymi, zawsze używam czystych pędzelków, zawsze myję twarz dobrymi kosmetykami. Teraz jeszcze doszła codzienna gimnastyka i masaże twarzy. Ogółem od kilku lat moja pielęgnacja jest, jak na mój stan wiedzy, bez zarzutu. I jest lepiej, na pewno dużo lepiej niż byłoby bez tego wszystkiego ale bez wysiłku to nie przychodzi. Jestem niemal pewna, że moje problemy z cerą wynikają z zaburzeń hormonalnych, ale kiedy robiłam badania 2 lata temu wszystko było w normie. Niektórzy po prostu mają trudniej.

Jeśli uważasz, że tylko wizyta u chirurga plastycznego Ci pomoże to jak najbardziej zrób to, tylko zastanów się zawczasu, co dalej? Bo skoro teraz twarz, szyja i dekolt Ci się posypały tak nagle i bez wyraźnej przyczyny (obgryzanie skórek mogło się do tego minimalnie przyczynić, ale raczej nie spowodowałoby tak szybko takiego spustoszenia jak opisujesz), to znaczy, że po naciągnięciu skóry problem pozostanie i wróci. Może Twoja skóra straciła jędrność i pomoże picie kolagenu i masaże? Używasz filtrów do twarzy? Wysypiasz się? Palisz? Stresujesz? Operacja tak naprawdę rozwiąże problem tylko na chwilę, jeśli dalej będziesz prowadzić tryb życia, który doprowadził Cię do dzisiejszego stanu.

A może nauka jakichs tam masazy twarzy, są specjalistyczne techniki których sie mozna nauczyć i wykonywać samemu codziennie - kosmetyczki podobno coś takiego prowadzą.

Mam już 40-stkę i też widzę pierwsze objawy grawitacji na mojej twarzy. Od kilku tygodni testuję thermolifting Zaffiro - przekonało mnie to tego zabiegu to, że jest nieinwazyjny. Fajnie rozgrzewa (ja to akurat lubie) i naprawdę skóra nabiera jędrności. Polecam! Robię zabiegi w tej klinice przy metro wilanowska, ale pewnie można je zrobić w innych miejscach też.