samoocena,wypalenie i inne... - Netkobiety.pl

Basia uwierz mi ja mam to samo.Tylko że u mnie podejrzewam  wplyw na moje niedowartosciowanie ma takze moje ciezkie dzieciństwo .
zawsze ze wszystkim musiałąm sobie radzic sama, moi rodzice mieli swoich znajomych imprezy i alkohol a ja byłam gdzies z boku.nie stac mnie było na buty,a co dopiero na studniowke i studia.teraz wyjechałam pracuje, studiuje zaocznie, zarabiam marne grosze ledwo co mi starcza na opłaty i do tego mam powazne problemy ze zdrowiem, nie raz zdazało mi sie po wizycie na oddziale ratunkowym isc do pracy(bo robie na umowe zlecenie) bo nie stac mnie na to zeby nie pracowac  , bo nie mialabym co jesc...myslałąm ze moj los sie odmienił bo poznalam chłopaka, bylismy ze sobą 3 lata a on okazał sie alkoholikiem i lubial mnie poszarpać.więc zerwałam z nim i znowu się załamałam.mama zaczeła mi troche pomagać, bo zobaczyła jak się załamałam ale nie chce od niej brac pieniedzy bo sama ma ich mało... i do tego jest powaznie chora-lekarz powiedział jej z ema tak złe wyniki ze w kazdej chwili moze dostac zawału serca.a ona? dalej pracuje bo za cos musi zyc,ale papierosow nie rzuci.A ja nie dosc ze mam w h.... swoich problemów to martwie sie o nią .... jedyną podporą jest mój przyjaciel, z którym teraz łaczy mnie coś wiecej niz przyjazn...Jednym słowem nie moge tak jak moje rówiesniczki wyskoczyc gdzies na miasto bo mnie nie stac, pracuje z amarne grosze po 13g dziennie , szukam jeszcze innej dodatkowej pracy. Wiec jak widzisz mam mase problemow i jakos sobie sama daje rade, az sie sama sobie czasem dziwie ,wiec niełap doła tylko z tego powodu ze kogos nie mas zbo napewno sobie kogos znajdziesz. zacznij wychodzic do ludzi i cieszyc sie zycie miłośc sama cię znajdzie,i pamiętaj ze sa jeszcze tacy ktorzy maja wiecej zmartwien a daja rade:) pozdrawiam . p.s gdybys chciała przeprowadzic jakas mała metamorfoze w wygladzie itp z chcecia pomogę bo juz nie raz stylizowałam kolezanki pozdrawiam

Basiu, mam dokładnie tyle samo lat co ty i też jestem sama, bo niedawno rozstałam się z chłopakiem. I powiem Ci, że też mi się wydawało że nie mam nikogo.. ale trzeba się rozejrzeć, przejąć inicjatywę, dzwonić do ludzi, pielęgnować znajomości..

Też mam kilka koleżanek, które powychodziły za mąż i współczuję im, rodzina, dziecko, mąż to obowiązek, do którego trzeba dorosnąć, a po co dorastać tak szybko? Czy nie fajnie być dzieckiem jak najdłużej? Wyszaleć się, wybawić, bez zobowiązań, bez ograniczeń?
Na wszystko przyjdzie czas, na dzieci i męża też, tylko po co skracać sobie młode, najlepsze lata, gdy można szaleć..

No a z samooceną mam też podobnie i tu Ci nie doradzę, powiem tylko, że Cię rozumiem. Dbaj o swój wygląd. Ja zauważyłam, że jeśli podobam się sobie w lustrze (gdy się fajnie pomaluję, ułożę włosy przed wyjściem) to czuję większą pewność siebie..

Pozdrawiam:)

Myślę ze na dobry początek powinnaś odnowić kontakty z dawnymi przyjaciółmi a jesli jest to nie mozliwe z powodów jakie wymieniłaś w poscie poszukac nowych przyjaciół znajomych, po prostu zacząć wychodzić do ludzi, zaakceptować  samą siebie np jak wstajesz rano mów sobie do lusterka ze to musi być dobry dzien i ze slicznie wygladasz. Znajdować tysiace powodów dlaczego masz sie usmiechać. Moga byc one banalne np jest bardzo ładna pogoda albo ze kupisz sobie dzisja cos fajnego. Oczywiscie nie musi to byc jakas super droga rzecz wystarczy jakaś mała głupotka która sprwai Ci przyjemność.
I uwierz mi, że znalezienie partnera nie oznacza od razu ze samotność zniknie. Wiadomo bedziesz miała kogos u swego boku ale to nie zastapi ploteczek z przyjaciółką której przeważnie można wszystko powiedzieć, wyżalic sie na parnera który cos tam zrobił lub powiedział (przeciez jemu tego nie powiesz). ja obecnie jestem w zwiazku jednak nie mam znajomych z którymi mogłabym gdzies wyjsc, pogadać (z tego samego powodu co Ty czyli cześć wyjechała, zmieniła szkołe i tak znajomosci sie poluzniły), dlatego też czuje się samotna chociaż jak juz wspomniałam mam chłopaka. 

Głowa do góry