depresja? co zrobić by życie miało sens... - Netkobiety.pl

(no więc eee... chyba nie przeszkadza Ci to, że jestem (na ogół, choć nie zawsze) człowiekiem?=] )

Potrzebujesz się przełamać. Nabrać dystansu do siebie. Zwalczyć tą tremę i nie bać się palnięcia głupoty. Możesz nawet próbować przewidywać tematy do rozmów, jesteś słuchaczką, więc możesz poznać zainteresowania ludzi, by dowiedzieć się potem o tych zainteresowaniach szczegółów z Internetu, a potem dzielić się tym, czego się dowiedziałaś. Sama też możesz mówić o tym, co Cię interesuje, jakie masz plany na przyszłość i nawet prosić o zdanie.

"ale z drugiej boję się,wiem,że to niemożliwe."
Raczej masz tremę i nie wiesz, że to możliwe. =]
Swego czasu też byłem "cichkiem". Jednak z czasem nabrałem dystansu do tego "co o mnie pomyślą" (pewna Osoba mi w tym ciut pomogła wspierając w szalonych pomysłach) i doszło do tego, że na wf miałem jaskrawo zielone sznurówki, a na uczelnię poszedłem w psiej obroży.* >D Poza tym poznałem paru bliskich kolegów, których doskonale poznałem zainteresowania i dałem im poznać swoje.
Pozwól sobie na wygłupy, które nie zranią nikogo innego i nie przejmuj się tym, co inni pomyślą. =]

*dla zainteresowanych nie radzę googlować "furry".

Powinnaś się otworzyć na ludzi, nie możesz calego życia przesiedzieć w domu... Przyjaciele dużo dają... Na serio Można sie z nimi pobawić, poplakać, pogadać,  pośmiać ;D Wszystko...

Masz 19 lat, czyli chodzi jeszcze do szkoły. W szkole można spotkać wiele fajnych ludzi. Możesz spróbować zagadać o czymkolwiek, jak mówi Angua91. Mówią, że liceum to najlepsze lata w życiu. Zawsze można się załapać na jakąś imprezę, czy półmetek. Jest dużo możliwości. Spróbuj się otworzyć, może będzie lepiej.
Powodzenia

Dziękuję za posty. Niestety ja w tym roku właściwie szkołę skończyłam. Miałam naprawdę niezgraną klasę! Wogóle przez wszystkie lata swojej nauki miałam zawsze pod górkę dlatego,że klasa zawsze była podzielona. Ja zawsze należałam go mniejszej grupki. Zawsze w szkole ( KLASIE ) znalazła się osoba, która mnie nie lubiła i wzajemnie. W 1 klasie liceum znalazła się taka,która lubiła mi dokuczyć,zawsze miałam doła z tego powodu   Dlaczego mi? Dlatego nie lubię poznawać nowych ludzi,ja po prostU się boję. Dzisiaj zauważyłam,żę ja po prostu boję się ludziom spojżeć w oczy, bo od razu się denerwuję i robię się czerwona ;(.
Jestem cholernie zazdrosna o wszystko i o wszystkich. Zazdroszczę ludziom przede wszystkim tego,że mają koleżanki,bawią się,jeżdżą na jump, poznają nowych ludzi,rozmawiają bez problemu! Podczas, gdy ja nie mogę nikogo poznać. Na jaki temat niby miałabym rozmawiać? Że nie mam żadnej koleżanki,że nic w moim życiu sięnie dzieje! To jest takie upokarzające!
W szkole średniej byłam ta zła,bo nie chodziłam pić z całą klasą,podczas,gdy inni świętowali urodziny pozostałych. Zostałam wyróżniona i jako jedyna nie dostałam miśka,tylko coś w tym stylu,za mniejszą cenę. Co ja mam o tym wszystkim myśleć?

a co z ludźmi,których znam i oni mnie,a nie darzymy się sympatią,tzn.oni uważąją mnie za swego wroga choć ja nim tak naprawdę nie jestem. Nie umiałam się z nimi dogadać po prostu,a jest jak jest,źle o mnie myślą,bo ktoś widocznie nagadał im głupot. No i nie odzywają się jak bym im coś naprawdę złego zrobiła! Nie toleruje u młodzieży wyrachowania. Niektórzy mówią,że jestem opryskliwa. Ja po prostu boję się wchodzić w dyskusje,bo mogę zejść na margines w tej rozmowie,a jeszcze niektórzy,że jestem dumna. To nieprawda. TO STRACH przed ludźmi...Nie wiem kiedy komu cześć powiedzieć,bo wydaje mi się,że niby znam tą osobę,bo uczyła się ze mną np.w tej samej szkole i ona też mnie zna z widzenia lub podczas rozmowy z moją ,,koleżanką'' a później spotykam ją i nie wiem jak się zachować. W końcu wychodzi na to,że ja jestem ta zła . Czasami tak sobie myślę i nawet się boję,co będzie jak ja kiedyś poznam chłopaka, z którym będę chciała dzielić życie i nie będę miała kogo z koleżanek zaprosić na swój własny ślub. Jestem takim małym dzieckiem pomimo tylu lat,bo ciągle kurczowo się trzymam kogoś za rękę,inaczej nie umiem. Ja nie umiem tak ze wszystkimi koleżankami gadać,zawsze mam jakąś jedną,potrzebuję takiej,sama już nie wiem dlaczego,bo nie umiem inaczej?
bo się boję?
Na wycieczki szkolne nie lubiłam jeździć,bo się bałam,gdyż nie miałabym z kim jej zwiedzać. Za przyczepkę do jakiegoś towarzystwa to też takie głupie uczucie. Ach ten mój problem chyba się nie skończy///
dzięki wielkie za słowa otuchy

problem tkwi w samej tobie napisałaś " ja siebie nie akceptuje, mam wiele kompleksów" i od tego musisz zacząć zmieniać siebie. Tak już jest, że jak siebie oceniasz tak inni ludzie cię postrzegają. Jeśli wciąż będziesz siebie krytykować, to problem będzie się nasilał, nasilał aż popadniesz w wielką depresje...w której jedynym wyjściem będzie poradnia psychologiczna. Póki co nie jest Ci to jeszcze potrzebne i musisz wierzyć, że sama pokonasz ten problem. Smutasku, ja ci dam może śmieszną ale troszkę skuteczną lekcje akceptacji samej siebie, od dzisiejszego dnia codziennie rano jak staniesz przed lustrem mów na głos, jestem ładną, atrakcyjną dziewczyną, i mam w sobie to coś wciskaj sobie do głowy każdego dnia a nabierzesz pewności siebie.Pozatym zmianę swojego wizerunku możesz zacząć od widzialnych dla oka błahostek, zmień fryzurę może w ten sposób poczujesz się lepiej. Jeżeli mijasz na ulicy osobę, którą znasz ze szkolnych czasów dlaczego zwyczajnie nie przełamiesz się i nie odpowiesz cześć to tak nie wiele a buduje znajomości.Z czasem przeistoczysz się z poczwarki w barwnego motyla
A powiedz jak ciebie oceniają rodzice, czy oni dostrzegają twój problem ?

Widzisz powiedziałaś cześć a sama nie wiesz komu !! Dziwnie spojrzała bo może ona zupełnie cię nie zna
Ja myślę, że uda ci się wyjść na ludzi, pisząc masz bardzo duży zasób słów więc kwestia tylko przełamania się i tematów znajdziesz sporo do rozmowy

naprawdę uwierz w siebie, każdy ma w sobie piękność musisz tylko w sobie to dostrzec. Nie znam cię ale nie uwierzę że jesteś jakąś maszkaradą

ZNOWU CZUJĘ SIĘ BEZNADZIEJNIE NIC NIE WARTA :(JEJKU CHCE MI SIĘ PŁAKAĆ JUŻ NIC NIE ROZUMIEM!

z czasem? nie wiem ciągle to slyszę ale nic się nie dzieje szkoda
zła jestem,gdy będąc z koleżanką ona gada o swoich innych bo ja mam tylko ją, to jest takie zdołowanie

niestety jej nie ma teraz,
a poza tym to ona mnie nigdy nie zabiera ne dyskę bo nie ma nigdy miejsca, a ja ciągle nie będę zabierać
ona i bezemnie się świetnie bawi,bo ma powodzenie i wogóle

ja może po prostu po to żyję żeby się załamywać
każdy z nas nosi jakiś krzyż, ja mam taki,
może powinnam iść do zakonu,
ej, bo tak naprawdę to te koleżanki to wszystkie są takie,
jak mają swoje towarzystwo to już ciebie nie potzebują,

masz rację jestem w pajęczyny uwikłana ale to tak cholernie ciężo jest z tego wyjść
wiesz  ja się czuję wobec wszystkich taka nijaka,a jak już tylko zobaczę naprawdę ładną laskę i zgrabną to jestem taka zazdrosna
nie jest chuda a ma powodzenie
po prostu ma w sobie to coś
smutno mi jest gdy chłopak mi znany nie zauważa mnie tylko za innymi się rozgląda
a ty masz chłopaka?

ale ci dobrze
a mi się podobają chłopcy tacy mądrzy,wygadani,którzy znają się na życiu i umieją sobie w nim radzić,ale jakoś nie mam do takich szczęścia,a innych nie chce! Niby przeciwności się przyciągają,ale nie jakoś w moim przypadku.  I teraz też mi się taki podoba,no ale prawda jest taka,że nie zwraca na mnie wogóle uwagi a szkoda,a jak wstawia zdjęcia z inną dziewczyną to po prostu myślę,że jestem od niej gorsza,ale o czym ja mówię?! Nie miałm kogo zaprosić na 100 to on się zgodził ale za pośrednictwem brata// kiepsko co? miałam takie marzenie że może mnie kiedyś na weselicho odprosi,ale nie,bo inne woli hm..
ale ja już tak mam,że jak się pojawi jakiś ciekawy gościu to się w nim zakochuje,ale chyba w marzeniach....a potem przeżywam

Powinnaś zastosować to pozytywne myślenie także w swoim przypadku-pomyśl, że skoro Ci faceci nie odwzajemniają Twoich uczuć, to znaczy, że nie są właściwi i nie byli Ci pisani...Gwarantuję Ci, że jesteś wyjątkowa i w końcu znajdzie się taki facet, który to doceni. Po prostu nic na siłę-na każdego przyjdzie odpowiednia pora. A wtedy od razu będziesz wiedziała, że to miłość, a nie tylko chwilowe zauroczenie;-)

Pamiętaj, że marzenia potrafią przemienić się w piękną rzeczywistość-głowa do góry!

Pozdrawiam:)

No pewnie pytaj - ja niedawno miałam problem ze sobą  i własnie dużo rozmawiałam tz. pisałam  z moim przyjacielem  i to on mi dużo pomógł  zrozumieć  faceta  i bardzo mu jestem wdzięczna

kochana, ja będąc w twoim wieku też miałam takie problemy!Nie zmuszaj się na siłę by przypodobać się innym i nawiązywać kontakty z ludzmi nie w twoim stylu.Owszem powinnaś spróbować nawiązać kontakt ale z osobą z którą będziesz czuła że pogadasz o wszystkim.Ja taką osobę znalazłam i stało się to na dyskotece-obydwie miałyśmy podobne problemy i do dziś jesteśmy przyjaciółkami .Tak mnie też życie nie rozpieszczało i teraz po tylu latach też nie jest dobrze,ale jest OLA osoba,która jest zawsze mnie wysłucha i sprawia że dalej żyję! BĄDŻ SOBĄ  i szanuj swoją intymność bo kiedyś będziesz to doceniać jaka jesteś

A może powinnaś rozwijać swoje hobby, zainteresowania? To napełni Cię optymizmem i wiarą we własne siły. Zapisz się na jakieś zajęcia-poznasz nowych ludzi. Zmień coś w wyglądzie co sprawi,że poczujesz się lepiej, atrakcyjniej. To stara i wypróbowana metoda na polepszenie nastroju, poza tym człowiek staje sie pewniejszy siebie kiedy jest świadom tego jak wygląda. Piszę o wyglądzie bo można wywnioskowac że chyba nie jesteś pewną siebie, swojej cielesności i fizyczności  osobą . Najważniejsze abys zaczęła coś robić. Bądz aktywna , rozwijaj siebie. Zastanów sie co najbardziej lubisz robić, następnie podążaj za tym. Pomyśl co sprawiłoby że mogłabyś powiedzieć potem, że jesteś osobą szczęsliwą i podązaj ku temu.

Ale dlaczego uwazasz, że jesteś pokrzywdzona przez los?  To ty decydujesz o tym jaka możesz być i co chcesz osiągnąć. Poza tym uświadomiłaś sobie, że nie chce Ci się nic robić.Hmm. Może to zwyczajne lenistwo?  Chociaż mogę się zgodzić z tym ,że jeśli człowiek nie ma motywacji do robienia pozytywnych rzeczy , to poprostu nie robi nic. Ale pomyśl,że jeśli zaczniesz się rozwijac , stajesz sie atrakcyjniejsza dla siebie i  dla innych . A jesli zaczniesz coś robić, rozwijać się, staniesz się atrakcyjna dla innych ludzi.  Też nie bez powodu pisałam we wczesniejszym poście ,abyś zaczęła kombinowac ze swoim wyglądem. Bądz atrakcyjna dla siebie , staniesz sie atrakcyjna dla innych . Niestety, ale ludzie zwracają ( zbyt dużą) uwagę na wygląda oceniając innych. I na to już nikt nic nie poradzi. Tak jest skonstruowany cżłowiek. Przede wszytskim rozwijaj sie duchowo, to umożliwi Ci spotkanie innych ludzi.

Ale co znaczy że TY chcesz być gwiazdą ? Nie rozumiem. Chodzi Ci o popularność w grupie? Wiesz, popularni ludzie w grupie to z reguły  osoby pewne siebie, zwracające na siebie uwagę. Jeśli chcesz być "gwiazdą "  zapracuj sobie na to. Piszesz że nie chce Ci się uczyć, czy robić czegoś pożytecznego  i rozwijającego dla siebie . Jak dla mnie to jest typowe lenistwo . Weź się za siebie. Już Ci nie raz pisałam. Najwidoczniej  liczysz na to , aby to inni za Ciebie coś zrobili. Niestety nie ma tak. Najpierw TWOJA  praca a dopiero potem  laury. Poza tym jesli masz takie podejście do ludzi ("nie lubie poznawać nowych ludzi,wkurzają mn ie...") to na co ty liczysz? Nikt nie jest idealny , najpierw POZNAJ a dopiero  potem OCENIAJ.   Zmień sposób patrzenia na ludzi i niech Ci sie w koncu coś zachce robić.
To jest tyle co mam na ten temat do powiedzenia.