Czy ludzie wiąża się faktycznie z miłości ??? - Netkobiety.pl

ja równiez jestem w związku z miłości - nie chciała,nie umiałabym inaczej.

TAk,znam przykłady ludzi,którzy są ze soba dla kasy.
Myślę,że w dzisiejszych czasach ślub traci na wartości,dla ludzi to tylko papierek lub
jakaś karta przetargowa niestety.

Dokładnie. Albo wiaża sie bo ich nagli czas, bo mają juz np 30 stke i koniecznie musza z kims być, bo boja sie staropanienstwa, starokawalerstwa.
Nie wiem jak mozna byc z kims kogo sie nie kocha czy chociazby nie lubi?

A ja kiedyś chcialam tak żyć, z kimś dla pieniędzy, jak zorientowalam się że jestem w stanie poderwać kogoś kto ma masę kasy, to bylabym do tego zdolna. Teraz się to zmienilo, jestem szczęśliwie zakochana, i to nie pieniądze, status spoleczny, mieszkanie jest dla mnie najważniejsze. Tylko to że jestem szczęśliwa, i że kochamy się bardzo mocno.

Ja jestem idealistką i nie potrafiłabym tak żyć, dla mnie liczy się ,,być", nie ,,mieć". Owszem, fajnie jest mieć pieniądze, bo one ułatwiają nam życie, pozwalają być bliżej marzeń, ale życie w luksusie i u boku człowieka, który byłby mi obojętny to jakieś jedno wielkie nieporozumienie. Obserwuję jednak wiele par, które poza majątkiem nic nie łączy. Ona lubi błyszczeć, a on ma poczucie, że jest jego dopełnieniem, traktuje jak kolejną posiadaną rzecz. Ona ma dostęp do konta i kartę kredytową, a poza tym nie interesuje jej co on robi i gdzie jest. Rzecz w tym, że fortuna kołem się toczy, więc nie trudno zgadnąć co będzie kiedy to koło się odwróci.

Piękne jest to co piszecie, ale życie takie piękne niestety nie jest. Wokół mnie coraz więcej takich par z rozsądku, często jak to mówię biznesowych. To trochę kwestia także wychowania i wartości wyniesionych z domu. Mam kolegę, który pochodzi z dość bogatej rodziny. Jego rodzice zawsze podkreślali, że ich syn musi mieć kobietę o podobnym statusie majątkowym. By po prostu nie mieć wątpliwości, że jest z nim dla pieniędzy. Kiedyś miał bardzo fajną dziewczynę - sympatyczna, ładna, szczera, ale z przeciętnej rodziny. Teraz jest 2 lata po ślubie z jej przeciwieństwem, bo związał się z kimś innym ostatecznie. Taki typowy związek biznesowy. Razem mają więcej kasy, ale co z tego skoro większość czasu spędzają osobno. On ze swoimi znajomymi, ona ze swoimi. Myślę, że kwestia czasu w tym związku to zdrada. Czy tu w ogóle była miłość? Śmiem wątpić.

Chyba takie mamy czasy, że po prostu trzeba dobrze oceniać ludzi, by związać się z kimś tylko z powodu wielkiego uczucia. Choć tak naprawdę przecież do końca nigdy nie wiemy, co myśli druga osoba. Osobiście jestem jednak optymistą i uważam, że prawdziwe uczucie między dwojgiem ludzi zawsze widać. Prędzej czy później ale widać

Nimfo wątpliwości są chyba w każdym związku. Nieraz po kilku miesiącach, nieraz po 10 latach. Nie wiesz jak byłoby Tobie z tamtym facetem. czy byłaby to wielka miłość. Często idealizujemy kogoś tylko dlatego, że wydaje nam się że obecny partner ma wiele wad. Każdy ma wady i jest szansa 50/50, że tamten facet byłby lepszy czy gorszy od Twojego obecnego partnera. Zapomnij o nim i pomyśl, czy jest szansa byś była szczęsliwa z tą osobą, z którą jesteś aktualnie.
A o tamtym obcokrajowcu żal mówić. Niestety sporo takich materialistów zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn.

Nimfo - chyba mylisz pojęcie prawdziwej miłości z chwilową chemią... Ty kochasz wyidealizowane obrazki z własnej wyobraźni a nie prawdziwych, żywych mężczyzn z zaletami i wadami. Miłość w związku z pewnym stażem z reguły wygląda trochę inaczej. Mniej w niej hormonalnych zrywów, więcej spokojnej radości, bezpieczeństwa, pewności drugiego człowieka. Jeśli tego nie czujesz to faktycznie może to nie jest właściwa osoba? Ale nie pozwól, żeby sposób postrzegania Waszej sytuacji przesłoniły chwile emocjonalnych uniesień z facetami, co do których nie miałaś szans określić ani wypróbować swoich uczuć.

A nie macie czasem wrażenia, że ludzie są w związku często tylko po to "aby kogoś mieć"? "Bo głupio by wyglądało przy koleżankach, jakbym tylko ja bez faceta była", "On nie jest taki najgorszy, póki co nie mam lepszej opcji" - naprawdę często słyszałam takie 'argumenty'. I nie mówię tutaj wcale o nastolatkach, niestety. Mnie przeraża to, że ludzie potrafią być z jakąś osobą w związku latami, byle nie być zmuszonym żyć w pojedynkę. Nie wiem czy boją się samotności czy robią to dla otoczenia, znajomych.

Nimfo - nie piszę, że szukasz ideału ani tym bardziej, że jesteś głupia. Napisałam, że idealizujesz wyobrażenia faceta, z którym nie jesteś i nie możesz być (?).

Chyba cała sztuka polega na tym, żeby zdecydować, czy to, co masz w swoim związku jest dla Ciebie wystarczająco satysfakcjonujące i czy jesteś w stanie wyobrazić sobie siebie szczęśliwą z tym facetem za 10 czy 20 lat. U Ciebie o tyle trudniej, że z Twoich postów przebija lekkie zniechęcenie, chyba spowodowane wiekiem - 30 na karku, wypadałoby się z kimś związać, jakoś ustabilizować... Kochane stereotypy...

Bardzo dobrze, że umiesz określić swoje oczekiwania. Teraz musisz jeszcze określić, czy ta "namiastka" jest dla Ciebie wystarczająca, czy jednak to za mało. Powiem Ci, że masz oczekiwania bardzo zbliżone do moich. I powiem Ci też, że są faceci, którzy je spełniają. Ja przynajmniej takiego znalazłam

A moim osobistym... w Polsce zmusza nas do tego... stan gospodarki.
W pojedynkę żyć... tak... tylko, że trzeba minimum 2 tysiące zarabiać. Żeby wynajmować.
Samotna osoba nie dostanie kredytu - z taką wypłatą. Samotna osoba ma problem z utrzymaniem się na wynajmie - chyba, że robi na dwa, trzy etaty. To ma być życie?
To już - cynicznie mówiąc - lepiej brać kogokolwiek i żyć ciut lepiej. A czasem mieć nawet seksa .

To takie cyniczne podejście z punktu widzenia osoby, która nie zarabia nawet 1600.
Nie zmienia to faktu, że jestem sama i pilnuję, żeby w końcu nie popaść w tę bolesną rezygnację.
Dla mnie życie z kimś kogo nie kocham - prosta droga do autodestrukcji.
A że miłość mojego życia już znałam i przepędzić musiałam - zagłębiam mroczne tajniki umiejętności przeżycia na własną rękę.

I teraz... naprawdę lepiej uprawiać auto poświęcenie? Nie lepiej przetrwać ten padół przyjemnie? Otoczonym luksusami?
Auto poświęcenie tłumaczyć może tylko genialna dusza artystyczna, która zaowocuje dziełami na miarę... (tu proszę wstawić najlepszego )

Przyznałbym Tobie rację gdyby nie jeden fakt. W bardziej zaawansowanych gospodarczo krajach Europy Zachodniej również coraz częściej ma miejsce zjawisko małżeństwa z rozsądku lub wygody. Zwał jak zwał, wiemy o co chodzi. Po prostu niezależnie od kwestii, o których pisałaś są osoby, których kręgosłup moralny nie pozwoliłby na takie coś, nawet gdyby byli naprawdę w ciężkiej sytuacji. A są osoby, które bez mrugnięcia okiem zrobią wszystko, by sobie polepszyć, choć często i tak źle nie mają. Robi się z tego zabawa w małżeństwo, gdzie jeden z małżonków (albo oboje) mają własne życie, zaś związek to jakby firma przynosząca zyski. Gdzie przyjemność? Każda osoba dostarcza ich sobie na własną rękę poza domem. Gdzie zaufanie? Nie jest potrzebne, mówimy o osobach, które się nie kochają, więc nie przejmują się aż tak bardzo. Gdzie miłość? Chyba jej nigdy nie było, może takie osoby nie potrafią kochać nikogo poza samym sobą.

Ja jestem idealistką, a nieraz miałam problemy z przeżyciem i nadal je mam.

zgodzę się z 1 zdaniem. z 2 juz niekoniecznie. Wszystko zależy od tego jakie wartości mają znaczenie dla konkretnej jednostki. Jak został wychowany, do czego dąży w życiu, co mu imponuje.
Życie z kims z wygody jest pójsciem na łatwiznę, strzeleniem sobie gola. Jest również okrucieństwem- przecież 2 strona wcale nie musi o tym wiedzieć.

Pixy często właśnie idealiści mają problemy z przeżyciem, ale nie starają się sobie za wszelką cenę polepszyć życia, bo mają w głowie poukładane i przywykli do takiego życia. Nie potrzebują pieniędzy, domu i samochodu drugiej osoby. Potrzebują jej bliskości i czułości. Jak ktoś nigdy nie był w ciężkiej sytuacji, to chyba tego do końca nie zrozumie. Podziwiam kobiety, które mają na tyle silne poczucie własnej wartości, by nie wiązać się z pierwszym lepszym. Teraz pieniędzy dorobić się może każdy, ale kasa to nie wszystko. Jak ja to mówię lepiej w szczęściu biedę klepać niż nieszczęsliwym pławić się w luksusach
A jako facet uważam, że jeśli mężczyzna kocha kobietę, to choćby nie był bogaty bez problemu wyżywi ją i dzieci. Wystarczy, że ma dwie ręce, dwie nogi i łeb na karku. I nie mówię tutaj o życiu na skraju nędzy. Kochająca kobieta to dla faceta najlepsza motywacja do działania.

Poza tym Pixy syt. mozna odwrócic- bycie z os. tylko dla jej wyglądu.
W pracy mozna sie róznych "mądrosci" dowiedziec- pamiętaj tylko ze to Ty jesteś kowalem swojego losu i Ty za niego poniesiesz konsekwencje.

W sumie myślę że latwo się mówi że jest się z kimś z milości, z pewnością również, ale to jaki ktos ma stan materialny w jakiś sposób też jest ważne, jeśli myśli się o wspólnej przyszlości... Fakt faktem ciężko jest teraz utrzymywać się na dobrym poziomie zarabiając 1,500 tysiąca... Bardzo ciężko.  A kiedy dochodza dzieci to jest jeszcze trudniej. Chcąc nie chcąc nawet może myślimy o tym statusie materialnym naszego ukochanego...

Myślę, że bardziej wiążą się z porządania no i jest jak jest wiecej rozwodów niż konkretnych związków rok czasu i po zabawie.

Milosc wielkie slowo /ktore z czasem staje mniejsze i mniejsze, a bardzo czesto znika calkowicie .Po mimo tego przemijania zwiazek z milosci to fajna sprawa - hm. chociaz kazdy z nas jest inny. Bardzo czesto w zwiazkach komercyjnych pojawia sie milosc .Ja napewno nie moglabym zwiazac sie z kims bez uczucia.