Korzyści dla zdrowia... z przebaczenia. - Netkobiety.pl

Po pierwsze, onet jest dla mnie mało wiarygodnym źródłem Ale myślę, że nie trzeba być geniuszem, żeby wpaść na to, że kiedy przeprosimy lub wybaczymy komuś, to czujemy się lepiej, schodzi z nas stres związany z poczuciem winy lub złością na daną osobę i rozluźniamy się.

Natomiast co do różnic w przyjmowaniu przeprosin między kobietami a mężczyznami - w swoim związku coś takiego zauważyłam, owszem. Kiedy ja coś "przeskrobię", to staram się przeprosić, mimo, że czasem bardzo ciężko mi te słowa przecisnąć przez gardło. Czuję wtedy, że działam ku poprawie sytuacji - podobnie kiedy mój facet coś przeskrobie, to chcę usłyszeć "przepraszam", bo jest to dla mnie równoznaczne z tym, że on zdaje sobie sprawę z tego że mnie skrzywdził i chce się zachować przyzwoicie. Jednak często, kiedy ja przepraszam mojego faceta, słyszę: "nie przepraszaj mnie, tylko po prostu nie postępuj tak więcej". Mówi mi zawsze, że nie potrzebuje moich przeprosin i na dobrą sprawę mogłabym nigdy tych słów nie wypowiedzieć, tylko po prostu pokazać mu realną poprawę mojego zachowania.

A u mnie coś się jednak ostatnio zmieniło:) Kiedyś to ja wciąż przepraszałam, choćby tylko dla oczyszczenia atmosfery i czasem nawet dla samego świętego spokoju, ale od jakiegoś czasu robię to dopiero kiedy naprawdę uważam, że zrobiłam źle. Mój mąż natomiast faktycznie miał przeogromny z tym problem i to ,,słowo-klucz" do porozumienia nijak nie chciało mu przejść przez gardło. Potrafił powiedzieć coś w stylu ,,no, nie bądźmy już na siebie źli", ale ,,przepraszam" było już ponad jego dumę. Dziś widzę jednak poprawę, jeśli nawali szybciej przychodzi mu przypisanie sobie winy. I faktycznie atmosfera w domu jest jakby czystsza,a ja tym samym poczułam jakby zaczął się ze mną bardziej liczyć. I tak trzymać:)

Jestem zaskoczona tymi "wynikami badań". Myślę, że niezależnie od płci dobrze jest umieć wydusić z siebie "Przepraszam", bo oprócz argumentów biologicznych (jak jakieś tam pomiary ciśnienia) pozostają też psychologiczne, czyli to, czy kiedyś nie usłyszymy "Bo to ZAWSZE ja przepraszam, a Ty nie potrafisz!".

W wielu sytuacjach, w których my, kobiety potrzebujemy przeprosin zauważyłam tylko, że dla facetów nie odgrywają one takiej roli. Ale cóż, ludzie są różni i myślę, że przeprosiny to przede wszystkim wizytówka tego, jacy MY jesteśmy, a nie tylko gest w stronę osoby, która ucierpiała na naszym zachowaniu

Dokładnie... zgadzam się z wypowiedziami powyżej. Wydaje mi się również, że jak przeprosimy to i nam samym jest lżej. Oczyszczamy się właśnie, czujemy w pewnym rodzaju ulgę, że nasze winy zostały nam wybaczone, a nawet jeśli nie wybaczone to czujemy się bardziej fair wobec siebie- łatwiej jest nam znieść zaistniałą sytuację.
Jeśli natomiast nas przeproszono- wiemy też, że ta osoba zrozumiała swój błąd i chce w pewien sposób nam go wynagrodzić
A wiadomo, że im mniej czarnych myśli (problemów), tym zdrowsi jestesmy