czy byłbyś wstanie oddać życie za wiarę w Boga? - Netkobiety.pl

Ja oczywiście nie, bo nie wierzę,
Natomiast za niewiarę życia bym nie oddała, bo to byłoby głupie

Myślę, że trudno jest odpowiedzieć na to pytanie i być pewnym w 100%. Żyjemy w kraju spokojnym, gdzie nie ma wojen na tle religijnym, jest pod tym względem wolność, nie musimy wybierać naszej wiary, albo życie jak np. chrześcijanie z Bliskiego Wschodu. Ale oni giną i będą ginęli, bo to są ludzie przede wszystkim dumni ze swojej wiary, nie ukrywają się z nią, a religię "większości" traktują z pogardą. Nieraz się z tym spotkałam, kiedy rozmawiałam np. z Koptami. To są naprawdę dumni, odważni ludzie. Nie uważam, że są idiotami, ponieważ giną z powodu swojej odmienności religijnej. Jako praktykująca katoliczka cieszę się, że w tym świecie są jeszcze ludzie, którzy naprawdę kochają swoją religię chrześcijańską ( w przeciwieństwie do Europy), choć przykre, że muszą ginąć (w ogóle wojny religijne to najgłupszy powód ludobójstwa ze wszystkich możliwych).

W 100% nie wiem jakbym się zachowała, gdyby jakiś np. fanatyk islamski mi przyłożył pistolet i kazał się nawrócić. Myślę, że "szahady" bym nie wypowiedziała. Zresztą nieraz próbowano mnie nawrócić, ale zawsze odmawiałam, w ogóle nie miałam zamiaru "z takimi osobami" dyskutować. Nigdy nie wiemy jak się zachowamy w takich naprawdę trudnych sytuacjach, póki ich nie doświadczymy.

Szkoda mi ludzi, którzy giną w wojnach z powodów religijnych czy politycznych, będąc mięsem armatnim na usługach mądrzejszych i sprytniejszych od siebie. Życie jest zbyt piękne, aby je tracić z tak prozaicznych powodów jak wiara w byty nadprzyrodzone (znieczulacze rzeczywistości) czy walka o surowce.
Tak naprawdę jest tylko jedna rzecz, za którą osobiście mógłbym oddać życie- tj. wolność. Nie mógłbym żyć w rzeczywistości, w której ktoś narzuca mi sposób myślenia i postępowania, z prostej przyczyny- uniemożliwiałoby mi to funkcjonowanie zgodnie z tym, jak ja tego potrzebuję.

Bertrand Russell mawiał ''Nie umierałbym za swoje przekonania, bo zawsze mogę się mylić''.

Chyba zależałoby to od mojej sytuacji życiowej. Nie mam pewności, ale wydaje mi się, że teraz, kiedy jestem młoda, bez zobowiązań to chybabym potrafiła się na to zdobyć, ale gdybym miała dzieci, za które jestem odpowiedzialna to raczej nie.
Zależy też czy miała to by być szybka i lekka śmierć, wtedy mniejszy problem, ale jak tortury, gwałt i inne straszne rzeczy to bym się 2 razy zastanowiła.
Podobnie jak nie pozwoliłabym skrzywdzić kogoś mi bliskiego, jakiegoś innego człowieka. Wolałabym się nawrócić na narzucaną mi wiarę.

a ja na odwrót za przekonania, które można zmieniać kilkadziesiąt razy w życiu bym nie oddała swojego życia zgodnie z powiedzeniem "tylko krowa zdania nie zmienia" ale za mojego Boga  i owszem.
Tak naprawdę chrześcijanie giną bo ktoś inny ma właśnie inne przekonania niż oni. Ktoś kieruje się innymi doktrynami. Nie giniemy za Boga ale za chore czysto ludzkie przekonania co do tego jak mamy wierzyć i jakich doktryn się trzymać
Niestety ani chrześcijanie ani islamiści nie dają sobie prawa do własnych dróg w kierunku poznania Boga, stąd te wojny.
Czasem patrząc na politykę i świat nie dziwię się islamistom. W większości państwa te są dojone przez bogate kraje chrześcijańskie z własnych dóbr, przy ogromnej biedzie jaka u nich panuje. Nie mają na tyle wiedzy i możliwości by wygnać uzurpatorów ze swoich terenów, wiec stosują techniki partyzantki. Jakby świat chrześcijanski naprawde chciał tam spokoju zamiast wojny potrafiłby znaleźć sposób na edukację i wyrównywanie szans. Niestety ma się wrażenie jakby komuś bardzo zależało by te kraje żyły w ciemnocie i biedzie

Wiekszej bzdury jak powyzsze w zyciu nie przeczytalem. Wiele osob umiera za swoja wiare i przekonania a w historii naszej sa oni bohaterami. Jezeli ktos pod grozba smierci kaze Ci zmienic swoje przekonania a Ty tego nie robisz (tak umieli postepowac ludzie przez wieki) to jestes bohaterem. Odwrotna postawa nazywa sie tchórzostwem. Faktycznie dzisiaj ludzie sa podszyci tchórzem i było by o wiele mniej takich postaw, ale sa i tacy a def. tych zachowań nie zmienily sie. Pojawia sie wiec pytanie czy bohaterstwo jest glupota jak sugeruje przedmowca? Czy chec zachowania zycia jest ponad moralnosc w sensie zycia jak choragiewka bez umocowania w swojej postawie i wartosciach. Mysle ze kazdy powinien sam sobie odpowiedziec na to pytanie a kwestia oddania zycia za przekonania dotyczy przede wszystkim takiej sytuacji gdzie sie te przekonania ma.

Np. ostatnio byl taki dokument o zolnierzach wykletych i ze zdjecia dowodcow jednej z brygad 4/5 zostalo zamordowanych przez UB a jednen mimo ze pozostal przy zyciu byl szykanowany do konca swojego zycia. Zaden z nich nie wyrzekl sie swoich przekonan a przeciez same przekonania, wiara w cos, dla kraju, zasad to o wiele mniej niz wiara w Boga. Zycie za to oddaja miedzy innymi chrzescijanie w niektorych krajach muzelmanskich, i wszedzie tam gdzie totalitaryzm narzuca przekonania. Dzialo sie to w ZSSR, dzieje sie w UE w kwestii tego co mozna robic i mowic np. W Hiszpanii nie wolno juz protestowac! I dzis postawa tchórzostwa jest na tyle "popularna" ze niektorzy nie wstydza sie otwarcie o tym mowic, jak chocby jeden z kandydatow na urzad Prezydenta RP.

"Bohater - tchórz" to opozycja stworzona przez ludzi - czyli decyzję o własnej śmierci podejmujesz, żeby wpasować się w cudze wyobrażenie świata. Umierasz dla ludzi, więc i żyjesz dla ludzi. Jesteś tak głęboko uzależniony od opinii innych o tobie, że zgadzasz się na śmierć dla czyjejś satysfakcji, dlatego, by ktoś inny mógł o tobie powiedzieć "bohater" - powiedzieć w chwili, kiedy ciebie już nie ma. Ty tego nie usłyszysz, bo będziesz martwy. Nie poczujesz dumy ani satysfakcji, bo cię nie będzie. Życie jest tylko jedno, a samoświadomość to wytwór mózgu i umiera wraz z nim. Dlatego uważam, że nie warto ginąć dla idei - czegoś, co zostało stworzone przez człowieka wpisując się w wymyślone przez kogoś schematy.

Śmierć dla idei jest tak naprawdę śmiercią dla kogoś, kto chce władzy, obojętnie, czy stoi na czele kraju czy ugrupowania religijnego - chodzi tylko o władze i pieniądze. Żeby ludzie zgodzili się ginąć dla kogoś innego trzeba ich zmanipulować. Nadać ich śmierci pozytywny wymiar. To gra na emocjach - każdy z nas chce czuć się kimś wyjątkowym i dlatego myśl o własnym ewentualnym bohaterstwie jest tak kusząca. Podobnie myśl o tym, by nazwać kogoś innego tchórzem - przez moment czujemy się lepsi. Manipulacja zaczyna się już w przedszkolu od wpajania dzieciom bogoojczyźnianych idei. Przecież rządy muszą mieć pewność, że w razie "W" stada zmanipulowanych owiec pójdą na rzeź bez mrugnięcia okiem lub, co więcej, ze szczerą radością.