Duchy- dlaczego one nas nawiedzają??? - Netkobiety.pl

Pomódl się za babcię;)

Daj na msze w intencji, zaproś księdza do domu, niech się też pomodli i poświęci

Świat duchowy istnieje, a w nim ścierają się siły Boga  i szatana. Bóg Ojciec, Jezus CHrystus, Duch Święty, aniołowie oraz po przeciwnej stronie szatan, i upadli aniołowie czyli demony.

Jak bylam dzieckiem (mialam zaledwie okolo 10 lat) to chcialam razem z moim mlodszym o rok i 4 lata rodzenstwem oraz z sasiadami w podobnym wieku zagrac w pilke na podworku swoim ale babcia nie pozwalala.
Do dzis pamietam jej słowa jak powiedziala do mnie i do mojej siostry: " Jak umrę to bede was po nocach straszyc"
A co do tego zapachu to nie tylko mi sie to przytrafilo tez moim siostrom jednej jak byla w ciązy a drugiej jak spala niedaleko drzwi od kuchni.
Na msze dawalam.
Kilka dni przed smiercia mowila mi ze chce ja najszybciej umrzec moim zdaniem wszystko miala uporzadkowane.

A po śmierci wszystkie jej rzeczy zostaly spalone.

Słucham!!!

Musiala bym ze sobą zabrac całą rodzinę. Bo nie tylko mi się to przytrafiło

jest cos w tym ,ze zmarli przychodza do nas we snie ,albo daja snac o sobie w inny sposob. Ja mialam taka sytuacje bylam sama w domu a normalnie czulam ,ze jakby ktos byl  i obserwowal mnie,straszny jakis taki niepokoj czulam,na drugi dzien sie dowiedzialam ,ze moj chrzestny zmarl.Albo jak moja sasiadka zmarla ,to snila mi sie kilka razy ,moze dlatego ,ze mnie kiedys zwynazywala nieslusznie. A  jakies 3 miesiace temu dowiedzialalam sie ze moj wujek zmarl, bylam w szoku bo to mlody czlowiek byl,i wyobrazcie sobie nie wiem moze to jakis przypadek ,ale w tym samym dniu jak dostala te info, to o ok 23 czytalam jeszcze ksiazke slyszalam takie drapkanie po panelach patrze a tam mysz,ja cie sole sbylam zesrana  bo skad sie wziela u mnie mysz jak mieszkam w bloku na 6 pietrze?! od razy mi sie skojarzylo ,ze to moze wujek ,ale nie wiem.Kiedy zmarlo mi dziecko ,snilo mi sie ze jechalam samochodem patrze do tylu a tam moje drugie dziecko i to pierwsze co zmarlo usmiechalo sie do mnie, od tego czasu juz moj bol po stracie mojego skarba sie uspokoil,bo wiem ,ze jest mu dobrze tam gdzie teraz jest:,)

buba to naprawde przerazajace:/ posikalabym sie ze strachu

nie wiem czy to nie strata czasu bo internista od razu wyśle do psychiatry więc lepiej od razu do tego drugiego no i skierowania nie trzeba mieć.

Opowiedz manda, opowiedz

No dobra. To teraz ja
Jestem już po 2 drinkach więc śmiało mogę pisać. Bo na trzeźwego to bym się nie przyznała w obawie, że ktoś mnie za wariatkę weźmie
Wynajmowałam kiedyś z mężem pół domu. W drugiej połowie mieszkała stara poczciwa babcia. Spokojna kobiecina, siedziała całymi dniami w swojej kuchni, kładła się spać z kurami a wstawała z kogutem
Mój stary pracował wtedy na nocnych zmianach. Byłam w domu z dzieciakami sama, no i ta babcia w drugiej połówce.
Pewnej nocy obudził mnie mój pies. Labrador. Nigdy nie lubiała szczekać, nawet jak ktoś obcy zbliżał się do domu, to merdała ogonem. Spała z nami w sypialni. Tamtej nocy ujadała jak wściekła. Stała przed drzwiami, patrzyła na nie i szczekała aż jej się włos na karku zjeżył. Obudziłam się w szoku, myśląc że mój pies najwidoczniej zwariował. Ale zaraz usłyszałam odgłosy z kotłowni, ktoś nam najwyraźniej do pieca dorzucał. Nieee - pomyślałam... to nie może być mój mąż, bo po pierwsze za wcześnie (jeszcze jest w pracy) a po drugie zawsze wracając z pracy najpierw przychodził do mnie, budząc mnie całusem (jeszcze wtedy było między nami ok). To całe "palenie w piecu" trwało jakieś pół godziny, no może 45 minut, gdzieś w podświadomości czułam, że to coś dziwnego, pomyślałam nawet że to jakiś duch ale nic a nic się nie bałam. Poszłam spać dalej Nie bałam się, bo wiedziałam, że skoro "ktoś" chce mi napalić w piecu, to nie ma złych zamiarów. Po prostu chce mi zrobić ciepełko i tyle. Po mniej więcej dwóch godzinach wrócił mąż z pracy, na świeżo mu to opowiedziałam, przyjął do wiadomości i poszedł spać. Na drugi dzień pytałam tej babci, czy czasem ona czegoś tam nie majstrowała przy naszej kotłowni ale odpowiedziała "a po co miałabym to robić jak i tak nic z tego waszego centralnego nie mam". No tak.
Minęły jakieś 4 miesiące, wiosna na całego, do tej "naszej" babci przyjechała na tydzień jej cioteczna wnuczka. Młoda, fajna dziewczyna, luzaczka na maksa, twardo stąpająca po ziemi. Zapoznałyśmy się i polubiły. Pewnego wieczora zadała mi pytanie "a nikt was tu nie straszył?". Jak to usłyszałam, to aż mnie ciarki przeszły. Zaczęłam drążyć temat. Powiedziała tak " w tym domu zmarła moja ukochana babcia, człowiek wielkiego serca i po śmierci niejeden już ją widział / słyszał. Za życia była bardzo dobrym człowiekiem a jej ulubionym zajęciem było dokładanie do pieca. Takie miała życiowe motto, że jak w domu ciepło, to i na duszy lżej".
Wtedy zdałam sobie sprawę, że nie miałam zwidów a to co się działo - działo się naprawdę.
Na zakończenie tego przydługawego postu dodam, że byłam kiedyś kandydatką do policji, przebadaną przez psychologów na 10-tą stronę, którzy wręcz byli zachwyceni wynikami testów i bynajmniej żadnej choroby psychicznej u mnie nie stwierdzili. A to wszystko działo się mniej więcej w tym samym czasie

Głupota jest też wiara w karę i nagrodę boską.

Obiektywna, fajnie czytało się Twoja opowieść ). Jak mnie jakiś duszek ośmieli się postraszyć, to tez napisze Oby tez był pracowity i jak w piecu napali, to się nie obrażę

A szczerze, scen z "Paranormal Activity 2" nie chciałabym przeżyć na żywo. Brrrr

Witam. 

Też czytałam i polecam.
Już się duchów nie boję, tylko ludzi.   

Pozdrawiam.   

Sama sobie poradz ze swoim umysłem.
Umarła babcia,jest żal,rozmyslania,coś puknie,stuknie,na pewno to babcia.

"nie zmarłych powinieneś się obawiać lecz zywych". Proste. Twoja babcia spoczywa w grobie,nie ma jej,nie ma świadomości,mysli niczego.
nie widzi co robisz Ty,ani Twoja rodzina, a jak juz robisz coś co nie podobało się Twojej babci, to masz podswiadome wyrzuty sumienia i zaczyna sie schiza, lekarz psycholog tu by sie przydał.

Sedno sprawy. Czy duchy są czy ich nie ma jest sprawa indywidualną Mnie co prawda nikt nie odwiedza, ale nie neguję tego, że do kogoś może zawitać  ktoś z zaświatów.
Moja mama często opowiadała mi taką historię:

Brat mojej mamy popełnił samobójstwo jak mama miała 8 lat, Oczywiście jako dziecko bardzo to przeżyła. Kilka miesięcy po śmierci brata, mama zaczęła chodzić na roraty do kościoła. Każdorazowo gdy szła sama słyszała jak obok niej ktoś idzie (trzeszczący pod butami śnieg). Gdy ona się zatrzymywała kroki też cichły. Przerażona po którymś takim spacerze powiedziała babci, że jak idzie z kościoła sama to ktoś z nią idzie. Babcia wytłumaczyła jej, że pewnie brat jej towarzyszy żeby nie wracała sama. Kiedy idąc kolejny raz z kościoła mama usłyszała kroki zapytała głośno " Marek, to ty idziesz ze mną?", od tego momentu już nikt z nią nie wracał Duchy to stan umysłu.