Moj chłopak wyjechał smutek i pustka - Netkobiety.pl

Ja właśnie przez ten tydzień kiedy nie miał dla mnie czasu miałam "wybuchowy czas przedokresowy" i myślałam, że wszystko i wszystkich wokół siebie rozniosę. Mnie też samotność przytłacza. Na dodatek mam tylko mamę przy sobie, a znajomych po prostu nie ma. Duża część studiuje w innych miastach, niektórzy wyjechali za pracą, a ja zostałam się kształcić. No i siedzę każdego dnia w domu, na weekend do szkoły i to wszystko. Nie potrafię sobie znaleźć zajęcia i wkurzam się na swoją nieproduktywność.
Powiem Ci petite_blonde,że ja już odczuwam jego zachowanie kiedy ewentualnie wróci do Polski. Też będzie się zachowywał tak, żeby być w centrum uwagi, będzie wszystko wszystkim opowiadać po raz tysięczny, a ja będę siedziała poirytowana. Jego rodzice są tacy, że strasznie się podniecają, że on w ogóle gdzieś wyjechał, tak jakby Anglia to była w ogóle inna cywilizacja, jakieś eldorado. Oni będą zachowywać się jak małpy, a ja będę musiała łaskawie to przeczekać.
Joasia_ana mi przez ten tydzień uzbierało się tyle spraw o których chciałam mu powiedzieć, ale kiedy już go zobaczyłam na ekranie to jakoś trudno mi się rozmawiało, powiedziałam mu nawet, że ja już nie wiem o czym mam z nim  rozmawiać, bo jakoś tak jak mówisz trudno przez skype.

Ja bym chyba oszalała jak by mój nie miał internetu. Ale wiesz co mój tato wyjechał do Belgii i też nie ma tam internetu to kupił sobie kartę startową z Lycamobile, moja mama też sobie zamówiła tą kartę i mój tato dzwoni do niej i gadają sobie ile chcą, bo on ma za darmo. Bo jak mama dzwoni do niego to pobiera. Nie wiem na jakiej to jest zasadzie i czy w każdym kraju tak jest, ale możesz o tym poczytać, zawsze to coś.

wspolczuje moj byly (gnuj ktory mi tyle czasu zmarnowal) tez nie mial internetu a maz jak jezdzil do niemiec pracowal niedaleko gor i tam nawt zasiegu nie mial a co dopiero internetu, i po 2 tygodnie wcale nie gadalismy ale przyjezdzal jednak co 2 tygodnie.
A u mnie super, w koncu chyba chmury odeszly. Maz pracuje, najemcy w polowie kwietnia sie wynosza i uwaga, wyprowadzam sie od tesciowej po moim gderaniu w koncu zrozumial chyba i pozwolil sie wyniesc. Za miesiac ide w koncu z tego domu bede bliski mamy, siostry, kolezanek, a co najwazniejsze zdala od tesciiwej i babki koniec ze sprzataniem syfu

Joasia_ana no to super. I tak podziwiam Cię,że w ogóle mieszkałaś z teściową, bo ja bym chyba nie dała rady
Ja też mam nadzieję, że mój nie będzie wyjeżdżał w przyszłości. I nie zachłyśnie się tą rzekomą wolnością tam i pieniędzmi, których tutaj "na start" nie zarobi. Nie chciałabym tak "trwać" przez kilka lat aż się w końcu rozpadnie... Kiedyś też chciałabym wyjechać, bo mieszkam na wiosce, w której nie ma przyszłości, ale na razie mam szkołę, jeszcze 1,5 roku. Nie wiadomo co się zdarzy przez ten czas. A jeżeli już bym miała wyjechać to na pewno nie do Anglii

Mi tam w sumie obojętnie gdzie będę mieszkać, ważne żeby praca była dla mnie i dla Niego. Ja już dawno planowałam wyjechać,ale potoczyło jak się potoczyło i teraz się uczę i nie przerwę tego. A po szkole zastanawiam się nad Danią. Tylko muszę się zmusić do nauczenia się języka. Mam nadzieję, że nam wszystkim się wszystko dobrze ułoży.

ja też mam taką nadzieję Viksi Joasia_ana życzę Ci, żebyś się stąd szybko wyniosła i w końcu mogła być szczęśliwa przy mężu a wszystkim nam życzę, żeby czas szybciej płynął

A ja Wam powiem, że mieszkałam jakiś czas za granicą i miałam kontakt z facetami którzy mieli swoje dziewczyny w Polsce i szczerze powiedziawszy to nie narzekali na tęsknotę, ani jeden nie był lojalny wobec swojej dziewczyny. Mieli swoje rozrywki o których oczywiście te biedne dziewczyny nie wiedziały... Nie warto ich tak żałować bo facet sobie wszędzie poradzi.

Viksi przeczytałam Twoje pierwsze posty i właściwie to ktoś powinien wylać kubeł zimnej wody na Ciebie. Szkoda, że nie potrafisz zająć się sobą tylko ciągle siedzisz w domu. Powinnaś wyjść do ludzi, naprawdę nie masz żadnych znajomych ? Nie wierzę. Znajdź sobie jakieś zajęcie które pochłonie Twój wolny czas, może masz jakieś hobby Co do tych rozmów to wcale nie dziwię się, że Twój facet ma mało czasu, on tam nie pojechał siedzieć tylko pracować. Ja to dopiero zrozumiałam jak pojechałam do swojego faceta. Nie wmawiaj sobie, że on tam kogoś poznał bo to bez sensu, co Ci to daje ? Głupie myśli jedynie które doprowadzają do różnych sprzeczek. Musisz go wspierać, Jego na pewno też drażni to, że zostawił Ciebie w Polsce.

Viksi nie odbieraj mojego postu jako atak na Ciebie czy coś bo nie taki miałam cel. Mówisz, że tłumaczenie, że pojechał tam pracować jest głupie. Tylko zważ na to, że on będąc w Polsce miał Ciebie na przysłowiowe wyciągnięcie ręki, a w tym momencie jest setki kilometrów od Ciebie. Jak się jest w innym państwie to jest zupełnie inaczej, a przynajmniej dla mnie. Chociaż z drugiej strony nie pracuje znowu nie wiadomo ile godzin bo tylko 8,5, mój to czasami jak wychodził o 6 rano tak wracał koło 19. Więc powinien znaleźć i czas na rozmowę z Tobą.

Fascynacja kasą... No tak, skąd ja to znam Pieniądze pochłaniają każdego na samym początku jak jest ich dużo, na nic nie brakuje itd. Ale zobaczysz, że za jakiś czas nabierze do tego dystansu i będzie ok. Piszę to z własnej autopsji. Ale tak szczerze powiedziawszy to jasne, że za granicą można szybciej dorobić się niż w Polsce. Trochę smutne ale prawdziwe.

Tak na marginesie to co Twój facet tam robi ?

8,5 godziny to mało. tak mi się przynajmniej wydaje, mój pracuje od 6 rano do 19 (standardowo) a czasami nawet do 20, ale zawsze znajduje czas, żeby do mnie zadzwonić więc nie ma co go tłumaczyć, dobrze, że już to zrozumiał i jest ok :)cieszę się, że znowu się dogadujecie. Co do czasu wolnego- ja nawet jak wychodzę ze znajomymi lub zajmuję się swoim hobby to ciągle o nim myślę i o nas. czasami nawet wolę samotność, mogę wtedy spokojnie porozmyślać o tym wszystkim, ewentualnie trochę popłakać co właściwie pomaga..

fascynacja kasą, no właśnie.. już się zaczęło ;/ plany, przeliczenia itp. itd. pewnie nie prędko będzie chciał z tego wszystkiego zrezygnować, na szczęście patrzy na to dosyć realnie. Wie, że na dłuższą metę taki związek nie będzie miał sensu, no ale zobaczymy co czas przyniesie. Mam nadzieję, że te 34 dni miną szybko..

Viksi a to, ze jest sie w obcym panstwie, gdzie teoretycznie wszyscy rozmawiaja w innym jezyku i kiedy nie zna sie tego jezyka to jest przekichane.

Ile trwal ? W przypadku mojego faceta jakies 3-4 miesiace. Dla mnie to poczatek bo wyjezdza juz od czerwca 2012. Wiec jak przyjedzie to porusz temat wspolnej przyszlosci, jak on to widzi itd.

LadyyAnette, przepraszam, ale nie rozumiem co ma "bariera językowa" i bycie w obcym państwie do rzadkiego kontaktowania się z ukochaną? W ogóle do kontaktowania się z kimś? Poza tym tam gdzie on jest, prawie wszyscy rozmawiają po polsku. No i oczywiste jest to, że jak wróci to poruszę z nim ten temat.
Mój pracuje od 13:30 do 22 + ma 20km w jedną stronę, więc trochę mu to czasu zabiera. Czas ma tylko rano na porozmawianie czy wyjście do sklepu. Weekend ma wolny, więc wtedy wychodzi to do galerii, do marketu, na mecz, bo kolega z pokoju gra i jeździ z nim. Joasia_ana nie możemy się tak tym zadręczać. Wiem, że to boli, bo widzisz, że on potrafi normalnie funkcjonować bez Ciebie, ale przecież też nie będzie cały czas siedział w pokoju/mieszkaniu. Po pracy też chce jakoś się odprężyć. To tak jakby on się Ciebie doczepił o to, że gdzieś wychodzisz i prowadzisz normalne życie. Ja staram się tak o tym nie myśleć, bo już całkiem bym zwariowała. Musisz myśleć pozytywnie, wtedy wszystko się ułoży. Ja cały czas sobie powtarzam, że mój zaraz przyjedzie i mam nadzieję, że tak będzie, bo wkurza mnie to, że on sam nie potrafi się określi na ile tam będzie.

Jak tam? Widzę, że dalej smęty i płacze gdzieniegdzie

U mnie bardzo dobrze, dziękuję od dawna nie jestem już w związku na odległość dlatego się nie udzielam

Nie Dziewczyną marynarza jeszcze nie byłam i chyba sie nie zapowiada, chociaż kto wie?

Viksi tak sie sklada, ze nie wiedzialam po ile godzin pracuje bo najwyrazniej niedoczytalam tego o ile gdzies wczesniej napisalas o tym. Zreszta mniejsza o to.

Mam na mysli to, ze jesli ciagle mu marudzisz na temat tego, ze rzadko sie odzywa to moze nie ma ochoty sluchac ciaglych pretensji etc. Jesli powiedzialas raz i nie pomoglo to chyba cos jest nie halo, nie uwazasz ?

Ciekawe co bys powiedziala jak standartowo wymienialabys z chlopakiem po 4 smsy co drugi dzien tak jak ktoras dziewczyna kiedys cos takiego napisala.

Teo To nie wiem skad mi sie to wzielo haha

No spoko, spoko.

Nie za bardzo rozumiem zdziwnienie tym że oni wiodą tam normalne życie a nie cały czas placza w poduszke za wami faceci nie są aż tak emocjonalni jak kobiety nie rozpatrują wszystko na 100 sposobów i nie zadręczają się tęsknotą każdy z nich ma tam swoje życie znajomych wychodzi na zakupy chodzą do knajp na piwo gada z innymi ludźmi (kobietami również) i żyje normalnym życiem ale to chyba normalne wolałybyście żeby nosili wór pokutny? mieszkam za granicą i znam chłopaków którzy mają swoje dziewczyny w Polsce, i nie widze po nich żeby jakoś specjalnie to przeżywali,przyjechali do pracy i pracują co nie znaczy że zapomnieli o dziewczynach i przestali je kochać, ja tak tu czytam te posty to widzę w was bardzo mało wiarę w te związki, tak jak by wszytsko było wporządku tylko jak jesteście razem 24 h a jak jesteście oddzielnie to by się miało zaraz rozwalić a przecież to nie mądre, poza tym to wyliczanie czasu że on ma tyle i tyle żeby się odezwać bo pracuje od tej do tej, to nie zawsze tak wygląda oni też tam mają coś do zrobienia oprócz pracy, ugotować ogarnać chate itp. i wam radzę również się czymś zając a nie myslec o głupotach i zadreczac tym faceta a potem się dziwic ze on się nie odzywa, no ale po co ma się odzywac żeby kolejny raz sluchac tych głupot i marudzenia

Dokladnie masz racje ! Tez troche mieszkalam za granica i wlasnie mialam kontakt z facetami ktorzy przyjechali do pracy, a ich dziewczyny zostaly w Polsce. Malo tego nie raz slyszalam jak jeden sie denerwowal, ze nawet zjesc spokojnie nie moze po pracy bo dziewczyna ciagle pisze z pretensjami czemu sie nie odzywa itp. Ja naprawde wszystko rozumiem, ze mozna zwrocic uwage i wtedy facet jakos tam to wytlumaczy, no ale nie ciagle marudzic jak np., moja znajoma.

Witaj To bardzo dobrze, ze masz takie myslenie. Zadreczanie sie czy facet zdradzi czy nie jest bez sensu bo jesli bedzie chcial to i tak zdradzi. 4 miesiace to troszke malo ale byly tutaj tez takie dziewczyny ktore byly 1-2 tygodnie w zwiazku i ich partner wyjezdzal za granice. Co do tesknoty to barfzo mozliwe, ze jeszcze nie do konca to do Ciebie dotarlo, na pewno bedziesz tesknic ale z tym da sie zyc, chociaz momentami nie jest latwo bo wiadomo, ze zdarzaja sie gorsze dni kiedy czlowiek potrzebuje wsparcia i bliskosci drugiej osoby, a jej wtedy nie ma. Uczysz sie, niedlugo piszesz mature wiec to napewno zabierze Ci teraz duzo czasu wiec skup sie na tym, a zobaczysz jak czas szybko minie. Mi leci momentami nieublagalnie, tak, ze czasami nie wiem w co rece wlozyc. Widze, ze macie juz jakis plan, chcesz do niego wyjechac i rozumiem, ze tam pracowac tak ?

Widzisz taka rozłąka to jak test dla związku. Albo jest trwały i przetrwa albo się rozpadnie i nie będzie wart zachodu. Ale z tego co piszesz nie zanosi się na żadne rozstanie jak na razie A powiedz mi jakie on ma zdanie na temat tego wszystkiego ? Mam na myśli Jego wyjazd, Twój przyjazd do niego itd.

Pewnie dlatego sie boisz takiej rozlaki. Dobrze, ze juz rozmawialiscie na ten temat. Mam nadzieje, ze nie podjelas tej decyzji pochopnie o wyjezdzie, tylko, ze naprawde tegp chcesz. W sumie w Polsce ciezko sie czegokolwiek dorobic. Coraz wiecej mlodych ludzi wyjezdza.

Widac, ze dojrzala dziewczyna z Ciebie z tego co piszesz Mam nadzieje, ze wszystko sie ulozy tak jal sobie zaplanowaliscie

Dziewczyny jak tu u was wesoło Mój mezczyzna również wyjechał, na początku wiadomo cięzko ale dzisiaj już jest lepiej. Tez nie szaleje z zazdrości, i nie wylewam morza łez, ale to nie znaczy ze nie czekam i Go nie kocham, bywaja cieższe dni kiedy bardzo tęsknie ale wtedy telefon do ucha i mu marudzę )
Musimy być silne !

A jak tam reszta dziewczyn, co u was? Lepiej, gorzej?

Jak zwykle zakręcona Ewka Ooo pracujesz, to super A jak tam z chłopakiem ?

bounty Dokładnie ! I tak trzymać A gdzie Twój chłopak jest ?

Raz lepiej, raz gorzej.
Chłopak był i pojechał.
Za jakiś czas ja pojadę i wrócę.
Czyli bez zmian
Poza tym bieżące sprawy związane z pracą, kolokwium na kursach i przygotowania do ślubu w rodzinie. Dzisiaj ciąg dalszy szukania odpowiedniej sukienki

invisible że co? ja myślałam że wam się dobrze układa, pisałaś że macie do tego dystans, on niedawno wyjechał i już się wypalił? chyba coś przegapiłam
poziomka, viksi cieszy mnie że u was ok u mnie w sumie też ale jak pomyśle ile mam czekać jeszcze aby go zobaczyć mnie trafia, strasznie tęsknie czasem mam ochotę tam lecieć i po prostu go przytulić ale nie mam za co i z kim małej zostawić za 2 tygodnie przeprowadzka multum rzeczy do kupienia mam nadzieję że jakoś sobie poradzę. miałam dzisiaj wypadek nic się nie stało ale dało mi to do myślenia jak kruche jest życie jak krótkie i ja je marnuje na tęsknotę zamiast być blisko męża ja jestem słaba psychicznie nie wiem jak wytrzymam rok rozłąki

Joasia_ana tak właśnie... minął już 2 tydzień odkąd wyjechał. W pierwszym było wszystko okej, pisał, raz zadzwonił, ogólnie spoko. Psuć zaczęło się dopiero w drugim tyg. Głównie kontaktowaliśmy się przez facebooka, zaczęłam zauważać, że coraz częściej jest na tzw. "niewidoku", czat ma wyłączony, a jest, komentuje zdjęcia itp. U mnie było to widać. Nie pisałam wtedy do niego, bo pomyślałam, że nie chce pisać. Jak już się zdarzyło, że coś napisał, to było to takie suche, wymuszone jakby. Znaczy wysyłał jakieś tam buziaki, napisał, że tęskni, że już niedługo się zobaczymy, ale widziałam, że było inaczej. W sumie on nie jest typem wylewającym swoją miłość przy pisaniu, raczej podczas spotkań, i to gestami. Napisał mi w końcu, że sam mało czuły jest. Ale na napisaniu tego się skończyło. Teraz w czwartek popołudniem strasznie chciał zadzwonić na skype, bo napisał, że by mnie zobaczył. Pech chciał, że coś się zepsuło i ani ja ani on nie mogliśmy się połączyć. Napisał wtedy , że będzie próbował wieczorem i czy na pewno będę. Odp, że tak, że będę mieć skype włcząnego i żeby dzwonił. Czekałam, czekałam nic. Po 22 wszedł na fejsa, cisza... Pół h minęlo napisałam, że chyba już dzisiaj nie zadzwoni. Odpisał, że o deamn, popił z wujkiem piwa i zapomniał, żebym wybaczyła. Napisałam spoko, a on czy jestem zła. Ja napisałam, że trochę tak, ide spać i dobranoc, odp dobranoc i tyle. W piątek nie pisał nic. Siedział na niewidoku, czasem wszedł na online, ale nic. Wieczorem jak widziałam, że siedzi z wyłaczonym czatem, napisałam czy jest i czy możemy pogadać. Odp, że tak i co jest. JA się zapytałam czy dalej chce być ze mną, a on odp, że się chyba wypala... ja na że mu w takim w razie już nie zależy, on, że zależy ale trudne to dla niego w jakim jest momencie i że pewnie jestem zła, że on się nie odzywa. Odp że jestem, on na to, że jego 80% czasu nie ma w domu, że nie zasługuje na mnie. Jak wyszłam z pytaniem czy mnie kocha odp cytuję "nie wiem kurwa miłość nie wiem". Na to ja czy chce to skończyć, on zapytał a czy ja chcę. Ja na to, że nie, bo go kocham i chcę z nim być i jestem tego pewna. On, że to smutne, ale ja wiem jak on żyje, z dnia na dzień. Ja mu na to, że wiem doskonale i nie przeszkadza mi to i że jeśli chce to skończyć to niech to kończy bo ja nie zrobię tego. Po dłuższej chwili odp, że będzie pewnie tego żałował i pluł sobie w brodę ale odejdzie, bo się wypala. I za chwilę dodał, że albo na jakiś czas. Pożegnał się i poszedł. Ja mu wieczorem napisałam, że się nie poddam, że będę czekać, przypomniałam mu te wszystkie chwile razem spędzone, że jest o co walczyć. Odpisał rano, że okej, rozumie, wróci to porozmawiamy, a na razie zróbmy przerwę. Wczoraj nie mogłam się powstrzymać i napisałam jeszcze do niego, że go kocham i nie umiem sobie z tym poradzić. Cisza do dzisiaj.
Ja jestem w totalnej rozsypce, dzisiaj rozpłakałam się w sklepie... nie jem, nie śpię, ciągle myślę o nim i o wspólnych chwilach, wszystko mi go przypomina, nawet mój pokój... ale wiem, że to jest stracone. Co z tego, że jak przyjedzie to porozmawiamy. Nie wierzę w to, że nagle go olśni, że jednak mnie kocha... z resztą on przyjeżdża tylko na tydzień. Potem znowu jedzie a mi zostanie miesiąc matur jeszcze. Jaką będę miała pewność, że znowu się nie rozmyśli.... A on tu nie zostanie i nie zaczeka na mnie. Problem też jest taki, że mieszkanie tam w Niemczech będzie miał dopiero gdzieś na przełomie sierpnia/września, więc wyjazd mój zaraz po maturze raczej nie wypali. Nie ma szans żeby został tu ze mną. Chyba żeby mu zależało, ale po tym co teraz zrobił nie zależy mu na tyle. Chyba napiszę do niego dziś że to koniec, nic się nie uda, powiem dlaczego. Co myślicie?

Hej kobietki wasze grono poszerzyło się
Mój Narzeczony dzisiaj wyjechał za granicę.
Minęło kilka godzin a ja myślałam ze pierwsze chwile bez Niego będą bardziej ciężkie.
Jak przychodzi smutek mówię sama sobie " on wyjechał dla Naszej trójki"
Najgorsze to jest że nie pracuje ale będę sobie szukała najróżniejszego zajęcia żeby ten czas mijał szybko.
Kobietki nie ma co się załamywać. A jeśli którąś złapie dołek trzeba porozmawiać  od tego jesteśmy

Hej! A nie mogliście wyjechać razem?
Wiecie co, tak sobie ostatnio myślałam i zaczęłam się zastanawiać czy to wszystko jest tego wartę. Tak jak Joasia_ana napisała ostatnio, że miała wypadek i jakie to życie jest kruche. Przecież tak na prawdę nie wiemy czy dożyjemy jutra i czy warto tak umierać z tęsknoty? I chyba wolałabym żyć od pierwszego do pierwszego żyjąc razem, mając siebie, móc się przytulić w każdej chwili, rozwiązywać razem problemy, stawiać czoła razem trudom codzienności, niż żyć razem, a jednak osobno. Przecież tak na prawdę każdy z nas ma inne życie tam i tu. Wydaje mi się, że zmienia się nasze podejście do drugiej osoby, ma się dystans jeżeli długo jej się nie widzi. Pogoń za pieniądzem mnie przeraża. Nie wiem może sądzę tak tylko dlatego, że jestem jeszcze młoda, nie mam dzieci...

prawdziwe uczucie to jest po wielu, wielu miesiącach i spędzaniu wspolnych chwil, rozwiazywaniu problemow. nie wtedy...

Mi się wydaje trochę, że to sprawa indywidualna, to się czuje. Ja mojego znałam dwa lata zanim zaczęłam z nim być, spotykaliśmy się wcześniej ale nie dane nam było wtedy być ze sobą. Ja odkąd go poznałam wiedziałam, że dla mnie jest w pewien sposób wyjątkowy. I to co czułam nie minęło, osłabło gdy kontakt nasz się urwał na trzy miesiące, ale odrodziło się na nowo gdy znowu się odezwał pół roku temu. Nie twierdzę, że on czuł to samo, bo pewnie nie. Ale ja wiem, że to jest, a raczej w sumie było coś prawdziwego. Uczucie jego do mnie było zbyt słabe żeby to przetrwać. I boli mnie, że wprowadził mnie w błąd, że jest tak silne.