Moj chłopak wyjechał smutek i pustka - Netkobiety.pl

Weronika001 to pomyśl co ja przeżywałam jak się rozstawałam ze swoim chłopakiem po kilku miesiącach mieszkania razem

Syntia, skoro ty mieszkasz za granicą i nie widzisz siebie w Polsce, to chłopak musi wyjechać do Ciebie. "Musi", czyli jeśli zechce być razem, to chyba jedyne wyjście dla was...

A w porządeczku Zima przyszła, mróz, nawet drzwi w samochodzie mi zamarzły -_- Stresuję się jak na razie sobotnim egzaminem ustnym, ehh Mój przyjeżdża dopiero 14 lutego więc jeszcze trochę czasu zostało, ale mam co robić także jakoś to leci. A co u Ciebie ?

Ojj :* Co to za kierunek bo nie pamiętam i jaki przedmiot ? Aż tak źle ? Nie możesz warunku mieć ?
Co do pracy to masz rację, ciężko ją znaleźć, wiem coś o tym...

Chyba nie mi

Coś Ty nie pracuję na stałe, jedynie dorywczo. No dokładnie, teraz bez znajomości to ciężko coś załatwić. Niby tyle ofert pracy, a jak przyjdzie co do czego i zaczyna się konkretnie szukać i chodzić na rozmowy rekrutacyjne to masakra.
Gdzie Ty studiujesz ? Bo zapomniałam

Aaa pamietam Myslalam, ze wyslalas mi e-maila na moj adres Zaraz odczytam

Witam.
Ja od pięciu miesięcy jestem "słomianą wdową". Po wielu niejednokrotnie burzliwych dyskusjach doszliśmy z mężem do wniosku, że w naszej sytuacji jego wyjazd za granicę będzie najlepszym rozwiązaniem. Zostałam sama z dwójką dzieci. Jest ciężko jak cholera. Ale nie poddaję się. Zaufanie, miłość i wiara w to, że jednak kiedyś będzie lepiej trzyma mnie w jako takiej kondycji psychicznej.

Taak to mój. Odpisałam

Nastraszyłaś mnie, że mój list poszedł nie wiadomo gdzie!

Korzyści jak na razie tylko finansowe. Staram się myśleć pozytywnie, na początku rzeczywiście było trudniej. Musiałam przejąć jego obowiązki, np. zepsuł się kran - mąż naprawił, teraz muszę naprawić sama. A czego nie jestem w stanie zrobić wpisuję na listę - po powrocie naprawi, a przy okazji nie będzie się czuł niepotrzebny

Tak, wiem o tym, dlatego staram się szukać tych dobrych stron. Gdybym tylko zamartwiała się tym jaki to okrutny los mnie spotkał popadłabym w paranoję. Póki co jeszcze 6 tygodni

Witam;) hehe kiedys juz tu pisalam bylam w zwiazku na odleglosc ktory po 5 miesiacach sie rozpadl. Chyba juz tu nie ma dziewczyn co by mnie pamietaly w kazdym razie znowu jestem w zwiazku na odleglosc.  moj maz wyjechal w poniedzialek do anglii i przyjedzie za 3 miesiace pewnie. Jezdzil do niemiec ale to na dwa tygodnie i zjezdzal tetaz jest inaczej. Mamy piecio koesieczna coreczke odz dzisiaj ma internet wiec jest super;) gadamy, widzimy sie. Krowka ja cie rozumiem ja sama sie coreczka zajmuje niby tesciowie mieszkaja na dole ale jak by ich nie bylo. o dziwo na razie dobrze znosze wyjazd. U nas to nie jest tymczasowe, maz ma nas wziasc do anglii jak juz sie tam udomowi czyli za jakis rok pewnie. On mieszkal w angli 5 lat mial kontrakt, mieszkanie i wszysko rzucil i wrocil do pl i poznal mnie;) ja sie smieje ze po mnie wrocil no ale pracy stalej brak wydatki sa to pojechal znowu. Mam tylko nadzieje ze jakos sie tam ulozy i szybko nas wezmie. Przepraszam rozpisalam sie ale ja z tym gadatliwych;) i przepraszam za bledy pisze z tel

Darkhorse nie chce byc nieczula, ale wes sie w garsc. 7 godzin dziennie minimum? Z opisu widze ze jestes mloda osoba i uwiez twoje gderanie, biadolenie tylko odsunie twojego chlopaka od ciebie. Miesiac to krotko moj maz wyjechal na 3 minimum potem wroci na tydzien i znowu na 3 pewnie i zyje wiesz. Nie placze, usmiecham sie bo wiem ze moje wsparcie jest mu wazne. To samo ty zrob wspieraj a nie biadol ze on jedzie. Uwiez wyjazd nie jest najgorszym co moze spotkac to poba dla zwiazku.

wróciłam... dużo się działo. u mnie prywatnie, u mnie zawodowo i u mnie w związku na odległości. minęła nam pierwsza rocznica bycia ze sobą i mam nadzieję, że nie będzie ostatnią
ale widzę, że sporo się też dzieje tutaj na forum
pozdrawiam Nowe i nietylko Netkobietki

DarkHorse niemiło ale OGARNIJ SIĘ ! Twój ciągły płacz nic nie zmieni, a także nie wniesie nic dobrego, wręcz przeciwnie. Co to znaczy, że nie możesz wytrzymać bez niego 1 dnia ? Oprócz niego powinnaś mieć jeszcze swoje życie, swoje sprawy, hobby, przyjaciół... A co by było jakby powiedzmy Cię zostawił ? Przecież dla Ciebie to chyba byłby koniec świata...

Joasia faktycznie długo Cię tutaj nie było, pamiętam Twoją historię Bardzo fajnie, że tak Ci się życie poukładało, mąż, dziecko no i plany na przyszłość

Poziomka co u Ciebie ? Opowiadaj, też długo nas tutaj nie odwiedzałaś

Żyjesz pełnią życia Poziomka! Gratuluje, zawsze lepiej jest mieć mniej czasu niż za dużo - zawsze jestem tego zdania!

Ja zaczęłam pracę, więc przestawiam się na poranne wstawanie. Nie jestem przyzwyczajona, zawsze pracowałam tylko dorywczo, lub w wakacje. Praca jest ciulowa, ale pozwoli mi wyjść z długów i to się liczy

Ledyanette zeczywiscie ty bylas;) hehe bylam najvardziej marudna na forum to ciezko mnie zapomniec;)
U mnie tragicznie maz zaczal prace w poniedzialek w koncu i sie okazalo ze pracuje 3 dni w tygodniu, wiec wszytko pojdzie tam na zycie i oplaty hotelu. Jestem zalamana, 4 tysiace kosztowal nas wyjazd i zostalam praktycznie bez oszczednosci. Maz nie przysle bo pierwsza wypalata za tydzien a musi zaplacic hotel znowu. Mieszkania nie szuka bo za daleko. Jestem zalamana noe wiem co zrobie. Nie mam z kim dziecka zostawic, do zlobka biora jak ma 12 miesiecy u nas zreszta nie chce mialam tam praktyki i wiem jak tam jest. Szukam pracy na nocki wtedy mama mi moze zostac ale nic nie ma. Sklepy odpadaja bo sa zmiany a moja mama i tesciowa pracuje. Nie wiem co robic, mieszkam z tesciowa na wiosce, w opcym domu, bez pieniedzy z wydatkamy. Nie wiem co robic

Joasiu a do jakiej pracy wyjechał Twój mąż, co robi ? Kurcze to nieciekawie, że tylko 3 dni w tygodniu pracuje, co to jest... ;/ Ale może po jakimś czasie będzie miał możliwość pracować więcej dni i godzin. Naprawdę ciężka sprawa.

to faktycznie nie do pozazdroszczenia. Tylko każdy jest kowalem własnego losu. Twój mąż powienien być po Twojej stronie, a nie słuchać się swojej matki!
Długo tak jeszcze będziecie żyć, osobno? On wysyła Ci pieniądze na życie? a Twoi rodzice? nie możesz u nich zamieszkać, żeby się od teściów uwolnić?

Mój facet też wyjechał 1 lipca. Pewnego dnia nie wytrzymałam, spakowałam się i przyleciałam do niego.
Nie wyobrażam sobie związku na odległość, tak bardzo mi go brakowało...

Z całego serca życzę wytrwałości wszystkim kobietom, które doświadczyły uczucia rozłąki.

Oto przykład jak należy właściwie postąpić!

Hej dziewczyny Mój chłopak wyjechał na 3 miesiące do pracy w Szwecji, poprzednio był miesiąc i na miesiąc wrócił. Teraz wróci na 3 tygodnie i znów wyjedzie, ale tym razem tylko na miesiąc Kiedy wyjechał pierwszy raz odliczałam każdy dzień i było mi bardzo ciężko, teraz już do tego przywykłam i jest ok. Nie odliczam dni tylko tygodnie Jesteśmy razem rok i niecałe 4 miesiące.
Już myślałam, że jestem jakaś nienormalna, że przeżywam takie załamania czasami, a tu się okazuje, że to normalne. Wiadomo pierwsze 4 dni to ciągły płacz - standard ja studiuję, więc mam się czym zająć. Myślę, że mój chłopak ma gorzej. Praca od 6 do 19, tylko kilka osób do rozmowy (jeden polak i dwóch szwedów pracodawców). Mamy rocznikowo po 20 lat, on chciałby na pewno wychodzić z kolegami na piwo, spotykać się ze znajomymi, czy chociażby spędzać czas ze mną.. Traci najlepsze lata na pracę i to nie łatwą, dlatego przede wszystkim staram się go wspierać. Nie myślę o sobie tylko o nim, tęsknota jest jakby drugorzędnym zmartwieniem. On pracuje, żebyśmy mogli w przyszłości być razem i nie tyrać jak woły, więc ja wmawiam sobie, że muszę się uczyć z tego samego powodu to najlepsza motywacja! Joasia_ana bardzo Ci współczuję, musi Ci być strasznie ciężko..ale nie poddawaj się! Uwierz w swoje siły, w siłę charakteru. Wierz w to, że wytrzymasz i co by się nie wydarzyło to dasz radę dla Waszej trójki. Wiem, że łatwo mi mówić, bo przecież jakie ja mogę mieć problemy w moim wieku.. ale po prostu.. bardzo chcę Cię podnieść na duchu o!

Hej Kobietki! W tym poście jestem nowa. Mój facet, z którym jestem ponad 1,5 roku wyjechał do Anglii do pracy. Postawił mnie w sumie przed faktem dokonanym. Od samego początku mi się to nie podobało. No i co? Mam wrażenie, że jestem na początku końca Pracuje w takich godzinach, że w tygodniu w ogóle nie mamy możliwości porozmawiania na skype. Jeśli chodzi o kontakt telefoniczny to piszemy po 1-2 smsów dziennie, czasem on zadzwoni. I zazwyczaj wtedy się kłócimy. To jest jakaś masakra, bo nigdy się tak nie kłóciliśmy kiedy on był na miejscu. Wkurza mnie jak dzwoni do mnie podczas jazdy samochodem - on kieruje - bo tu rozmawia ze mną, tu rozmawia z kolegą, nie wiem czy już mówi do mnie, czy do siebie, czy do kolegi i powiedziałam,że jak będzie miał czas to niech wtedy zadzwoni i się rozłączyłam, zaraz zadzwonił i się pyta dlaczego się rozłączyłam to mu wytłumaczyłam, a on powiedział mi coś obraźliwego, powiedziałam, żeby w takim razie w ogóle nie dzwonił. Do końca dnia się nie odzywaliśmy. Zadzwonił dzisiaj na skype, znalazł łaskawie 5 minut i jeszcze kolega siedział obok -.- to mu powiedziałam, że nie chce rozmawiać jak ktoś jest obok, to zaczął na mnie krzyczeć. Powiedział, że nie ma kiedy do mnie zadzwonić na skype to mu powiedziałam, ok, ale przecież ma w pracy 40 minut przerwy i czas kiedy jedzie do pracy autobusem. A on do mnie: "mam dzwonić do Ciebie jak jadę autobusem?!" No a czemu ku%$wa nie?! Nie rozumiem tego. Bo ani w drodze do pracy, ani w przerwie w pracy się nie odezwie. Ma do mnie cały czas o coś pretensje, szuka dziury w całym. I kłócimy się właśnie o takie pierdoły. Mam wrażenie, że dzwoni do mnie w takich chwilach, kiedy tak na prawdę nie ma czasu rozmawiać tylko po to, żeby odbębnić rozmowę. Jest mi smutno, czuje się samotna. Nie mam z kim porozmawiać o swoich problemach codzienności, które z nim na bieżąco rozwiązywałam kiedy był obok. Nawet nie wiem kiedy wróci i czy w ogóle wróci, nie mam do czego odliczać. Coraz mniej mam ochotę z nim rozmawiać, przyzwyczajam się, że jestem sama. On ma swoje życie tam, ja mam swoje życie tu. Wiedziałam, że to będzie tak wyglądać, ja nie chce! Nie wiem co mam robić taka bezsilność mnie ogarnia
Wyjechać do niego nie mogę, bo jeszcze się uczę i mam 21 lat,żeby nie było, że jakaś gimnazjalistka.

Ja odkąd on wyjechał to praktycznie nie wychodzę z domu. Nawet nie chce mi się ogarniać. Wyjdę z psem kilka razy, ewentualnie do sklepu i to wszystko. Wyjechał miesiąc temu, a teraz nie rozmawiałam z nim od niedzieli i już nawet nie wiem o czym mam z nim rozmawiać, to takie dziwne. Ogarnia mnie taka złość na niego, że on zachowuje się w taki sposób. To takie dziwne, że potrzebuje rozmowy ze swoim facetem? A on nawet nie potrafi zadzwonić do mnie wtedy kiedy ma przerwę czy w drodze do pracy. Ja do niego nie dzwonię, bo zapłaciłabym krocie, a nie mam pieniędzy na ciągłe doładowywanie konta, no i nie wiem kiedy on ma to wolne On jeszcze ma do mnie pretensje, że mi się nie podoba, że on tyle pracuje. Szkoda,że ma tak ograniczone myślenie i nie pomyśli, że mi nie przeszkadza to, że pracuje, a to, że nie potrafi znaleźć chwili dla mnie. Jeśli chodzi o zaufanie to ufam mu, ale przez to wszystko, przez to jego zachowanie, zaczynam mieć głupie myśli, że może pracuje z jakąś fajną ładną dziewczyną i dlatego nie chce do mnie zadzwonić w autobusie czy na przerwie w pracy, bo jest zajęty rozmową z nią i nie chce się ujawnić, że ma dziewczynę.

petite_blonde - zazdroszczę Ci chociaż tego, że wiesz ile będzie trwała wasza rozłąka, bo jak ja o tym rozmawiam ze swoim to unika tego tematu

Poczekam aż będziemy mieli wreszcie okazję porozmawiać na skype, bo chcę widzieć jak reaguje na to wszystko. Pojechał tam z kolegą i mieszkają w 5 z innymi facetami, z którymi już zdążył się zakumplować. Także aż tak bardzo sam nie jest, ma z kim porozmawiać, z kim wyjść. Prędzej ja zostałam bez znajomych, bo moja bliska koleżanka też wyjechała i wróci dopiero za jakiś czas. No i tak jak mówisz jak widzę pary trzymające się za ręce, czule przytulające czy dające sobie zwykłego buziaka w policzek to aż mi się płakać chce. No ta Twoja sytuacja na weselu rzeczywiście nie za fajna. Ja w takich sytuacjach czuję się jakbym nie istniała i nikogo to nie interesuje czy jestem czy mnie nie ma. A moja wyobraźnia strasznie mnie denerwuje, najbardziej boje się tego, że moje przeczucia zazwyczaj się sprawdzały...

Jakby mój miał takie przygody jak Twój to bym chyba oszalała. Może to jakiś znak? Mam nadzieję, że już nie będzie miał tam żadnych problemów i żeby wrócił do Ciebie cały i zdrowy!
Ja kiedyś też chciałam wyjechać za granicę, na razie się uczę tak jak Ty, czy znajdę pracę tutaj, nie wiem. Ale jeżeli już miałabym gdzieś wyjechać to chciałabym też mieć jakieś zdanie w tym gdzie chciałabym wyjechać i spędzić życie. Na pewno nie jest to miejsce, w którym teraz jest on. W ogóle nie pytał mnie o zdanie, tylko decyduje za mnie. Jakąś chwilę temu był na skype, ja byłam na niewidocznym, bo chciałam zobaczyć czy coś napisze, coś miłego na dzień dobry. No i co mi napisał "fajnie, że mnie olałaś" Nie wiem czy mam się śmiać czy płakać, bo kto tu kogo olewa?! Ja mu zawsze coś rano napisałam miłego albo smsa albo coś dłuższego na skype. Walczymy ze sobą to mnie boli

Kłóciliśmy się jak w każdym związku. Nie zdarzały się często. Raz na jakiś czas i zaraz było dobrze. A teraz? Kłótnia za kłótnią. I jeszcze strasznie mnie to dziwi, że nawet nie "ubolewa" nad tym, że tyle czasu ze sobą nie gadaliśmy, że nie mieliśmy praktycznie żadnego kontaktu. Bo jak był na miejscu i np nie widzieliśmy się jakiś czas (mam na myśli dni, nie godziny ) to pisał mi zaraz, że za mną tęskni, że już by chciał pogadać, usłyszeć mój głos itp itd a teraz nic kompletnie go to nie rusza, że nie gadaliśmy prawie tydzień dlatego mam jeszcze większe obawy, że może na prawdę kogoś tam poznał... Napisałam mu smsa w porze kiedy mniej więcej zbiera się do pracy i oczywiście nie odpisał. Odpisze ok 23 jak już będzie leżał w łóżku, o ile w ogóle odpisze...

Viksi - nieciekawie to wygląda.. Mam nadzieję, że wszystko się między Wami wyjaśni i ułoży. Powiedz mu co Ci leży na sercu

ale wiesz jak wysyła siostrę na zwiady to chyba mu zależy ;D inaczej by się nie fatygował, może to zwykłe nieporozumienie między Wami

Hej, hej Co u Ciebie Viksi? coś się poprawiło?

Czy u mnie się poprawiło? Hm, wydaje mi się, że jest jeszcze gorzej ;/ Oczywiście nie miał jak przez cały weekend wejść na skype, bo ciągle coś, cały czas nie ma kiedy. Myślałam,że rozpadnę się na kawałki. Jeszcze głupie pytanie, czy jestem zła. -,- Nie poznaje go po sposobie pisania. Napisałam mu takiego dość poważnego smsa, a on mi odpisał tak na luzaku, jakby nic się nie stało, tak na odpierdziel. Nigdy się tak nie zachowywał dlatego to wszystko mnie jeszcze bardziej dobija. Nie wiem czy w ogóle w tym tygodniu znajdzie dla mnie czas, bo przecież jak on to mówi "zapier%$#ala od rana do wieczora"
W sobotę chciałam z nim porozmawiać jak przyjechałam ze szkoły, ale oczywiście go nie było. No i zaczęły mnie zastanawiać jego załatwianie formalności. Miesiąc temu jak przyjechał to od razu załatwiał te różne rzeczy czyli między innymi NIN. No i był na umówionym spotkaniu. I z tego co wiem od znajomych i z internetu to wystarczy to spotkanie i czeka się aż kartka z tym NIN-em przyjdzie pocztą na wyznaczony adres. A on mi pisał ok 15, że jest odebrać te papiery dotyczące ubezpieczenia. Dopiero ok 19 napisał mi, że dopiero ma papiery i zaraz będzie w domu (??!!) Zaczęło mi coś śmierdzieć i nie pasuje mi nic. Nie pasuje mi odbieranie tych papierów osobiście w sobotę.

Joasia_ana  popieram niestety ;/  nie ma sensu, żebyś na niego czekała i się zamartwiała kiedy on pewnie coś tam kręci. Zmarnujesz dużo czasu i zdrowia (psychicznego). Nie mniej jednak życzę Ci, żeby wszystko się ułożyło :* i może właśnie taka groźba zerwania otworzy mu oczy.. kontakt to podstawa i on powinien robić wszystko co w jego mocy, żeby znaleźć dla Ciebie czas.