Moj chłopak wyjechał smutek i pustka - Netkobiety.pl

Jestem po 4 dniach spędzonych wspólnie z moim chłopakiem. Było na prawdę świetnie i cieszę się że było nam dane spędzić ze sobą ten czas.

Mam trochę obaw jednak. Otóż ja jestem raczej ostrożna, co prawda szybko potrafię się przywiązać do innych ludzi. Jednak boję się poważnych deklaracji.
Mój chłopak z tego co widzę chciałby już, teraz, natychmiast mnie zagarnąć.
Do tego jest strasznie zazdrosny. Już mnie to zaczyna męczyć a to dopiero początek.
Dodam,że "nic nie kombinuję " za jego plecami itp. On swoją zazdrość tłumaczy tym,że za dużo widział, do tego sam żyje w środowisku wojskowych i widzi co wyprawiają. Sam przyznaje,że gdy był singlem to święty nie był i nie obce mu były przygody jednonocne.

Myślę tak: doświadczenia, doświadczeniami, jednak denerwuje mnie to,że ocenia mnie przez pryzmat innych kobiet,które będąc w związkach potrafiły "ostro" imprezować z żołnierzami.

Wybaczcie mój niespójny opis sytuacji. Ciężko mi przelać tutaj to co dokładnie mi w głowie siedzi.

Twój chłopak zachowuje się niesprawiedliwie. Sam za singla balował, ty też mogłaś się wybawić. Ale kiedy jesteście razem, i skoro ON przestał balować, to dlaczego twierdzi, że ty nie? Co z tego, że inne dziewczyny ostro imprezują z żołnierzami? (w ogóle co to za stwierdzenie! Jak dla mnie ostrzej balują dziewczyny np. z lekarzami, ale nie o tym temat). Musi zacząć podchodzić do ciebie indywidualnie, a nie przez pryzmat innych

Zagubiona musisz się wziąć w garść Współczuję, że chłopak jednak nie przyjedzie, na pewno się nastawiłaś, a tu nagle rozczarowanie. Bo jednak za każdym razem człowiek wyobraża sobie jak on przyjeżdża, jak będziemy spędzać czas itd. Nic dziwnego, że miałaś nadzieję, a teraz jesteś zawiedziona.
Jednak problem tkwi chyba w tym, że macie mało kontaktu. Dlaczego? On ma stały dostęp do internetu? Jeśli tak, to nie wierzę żeby 10 minut przed spaniem nie mógł zaglądnąć. Jeśli nie ma internetu - to trochę zrozumiałe, czasami nie chce się dzwonić, nie ma karty/pieniędzy na koncie - różnie to za granicą bywa.

Nemezys internet ma, to jedyne źródło naszego kontaktu.
Teo masz trochę racji, chociaż to nie tak, że tylko siedzę w domu i myślę o nim. Chociaż fakt, że skoro on pracuje po 12h to ja przy nim wychodzę na leniwą i zanudzoną panienkę..

Ja wszystko rozumiem, ale tu chodzi o o zwykłe uczucie pustki, która czasem może dopaść, gdy ukochanego nie ma przy nas. Dlatego jest mi smutno i na pewno każdą z Was to kiedyś złapało.
A nie wymagam chyba zbyt wiele, jeśli chcę, żeby raz na kilka dni się odezwał, że w ogóle żyje, że u niego ok itp.

Kwitnie, dziękuję

Zagubiona no masz racje, kazdy czasami ma gorsze dni, zlapie dola czy cos. Wedlug mnie to normalnie. Wazne zeby nie rozczulac sie nad soba i bron Boze nie plakac w poduszke tylko wziac sie w garsc

No właśnie, jak się kocha..
Dziękuję Wam dziewczyny bardzo:)
A jak Wasze zmagania z pustką i tęsknotą?

Nemezys to ładnie.. hah też jestem ciekawa jak to zrobi, więc zdaj nam potem relacje
ale powinien sobie chyba zdać sprawę, że taka zazdrość nie jest zdrowa.

Podziwiam Cię..ja jestem bardzo wyczulona na takie fochy faceta i jak zacznie przeginać to robię mu awanturę..:P
Jak Ty sobie radzisz z taką chorą zazdrością?

Nemezys wspolczuje Ci. To juz wiecej niz chora zazdrosc...

Dziewczyny kope lat mnie tutaj nie było !! Widzę dużo nowych "twarzy" (avatarów? ! Wpadłam złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia na te Święta, dużo radości, ciepła i miłości żeby te Święta dla Was były czasem magicznym i wyjątkowym

Ja postaram się trochę częściej tu zaglądać, oczywiście mój związek cały czas wygląda tak, jak wyglądał. Niestety najprawdopodobniej zobaczymy się dopiero w czerwcu czyli jak już przeprowadzę się do Stanów, także no... jest kiszka. Co raz częściej mi to przeszkadza ale..

Pozdrawiam Was mocno!!!

Ja także życzę Wam Wesołych Świąt! dużo miłości i wytrwałości, bo to się wszystkim Wam przyda

jesli facet wyjechal to absolutnie nie ma co czekac............... ja czekalam prawie rok a potem mnie zostawil praktycznie z dnia na dzien, w miedzyczasie mamiac mnie jakas glupia papka ktora mnie rozwalila dodatkowo emocjonalnie ;((((

Witam dziewczyny! Dawno mnie tu nie było,bo nie jestem w związku na odległość już wpadłam Wam tylko złożyć życzenia z okazji Nowego Roku wszystkim czekającym życzę cierpliwości i wytrwałości

Szczęśliwego Nowego Roku wam życzę również!

Anna - zostało ci pół roku, to baaaardzo mało w porównaniu do tego co już za tobą

2 tygodnie minęły w piorunującym tempie i mój luby właśnie dzisiaj wyjechał...

A u Was jak tam po świętach i po Nowym Roku ?

Zagubiona mi też się właśnie zaczyna sesja od piątku -_- Aaa powiem Ci, że nawet nie było tak naprawdę kiedy naładować akumulatorów miłością. Świąteczne przygotowania, sprzątanie etc., święta spędzone niby razem, a trochę osobno, później przed sylwestrowy szał, ja pracowałam w sylwestra także dzień przed i dzień po jak i sam sylwester wyjęte z życia, taki nawał pracy.
I nawet się nie obejrzałam jak już minęły 2 tygodnie i nadszedł czas wyjazdu.

A Twój na ile przyjeżdża i ile go nie było ?

Kuzwa moja historia lezy i kwiczy, a ja mam takiego lenia, ze masakra

Nemezys a Ty jaki masz plan w glowie ?

No to jest racja A jak tam mu idzie w pracy ?

Nooo zarobkow z UE nawet nie ma co pprownywqc z zarobkami w Polsce Chyba, ze sie jest jakims prezesem czy kims tam wysoko postawionym

Witam Was wszystkie

Widzę że wątek jest tutaj o tym że to chłopak wyjechał ja mam nieco inna sytuację ponieważ to ja wyjechałam za granicę. Przebywam obecnie we Włoszech od października ubiegłego roku. Mam 20 lat mój chłopak 22 jesteśmy razem bardzo krótko bo 9 miesięcy dopiero ale zależy mi bardzo na nim jak i na naszym związku tylko mam dużo obaw o to że mnie zostawi lub po prostu zwyczajnie się ode mnie odzwyczai. Widzieliśmy się podczas Świąt bo do mnie przyleciał na dwa tygodnie było wspaniale ale niestety musiał wracac bo ma pracę. Ja niestety tutaj zostałam . Dokładnie nie wiem do kiedy tu będę ponieważ są dwie możliwości albo do końca kwietnia lub do konca maja dobija mnie ten fakt ponieważ strasznie tęsknie odkąd on pojechał do Polski nie było dnia bym nie płakała za nim Jest mi ciężko ponieważ jestem w obcym kraju. Tutaj pracuję ale nie ma chwili bym o nim nie myślała. Mamy stały kontakt przez gg a co tydzien rozmawiamy na skypie no ale to jednak nie to samo. Mam momenty ze mam taka siłe ze dam rade wróce do Polski i będę Go już miała przy sobie a bywa i tak że jest naprawdę zle Przed jego wyjazdem rozmawiałam z nim i powiedział mi że będzie na mnie czekał bo mu zależy na mnie i mnie kocha. Ale ja i tak mam obawy że może mnie zostawić...skreślam każdy dzień w kalendarzu i tak odliczam te dni dodam że On razem ze mną. Jak myślicie wytrzyma i poczeka? przepraszam za błędy itp ale mam mętlik w głowie tak wiele bym chciała napisać a brakuje słów.

Dziękuję bardzo za odpowiedz Ten wyjazd to pierwszy i ostatni raz. Po powrocie do Polski będę tam szukać stałej pracy. Niestety wyszło tak że planując moj wyjazd nie wiedziałam że będe kogoś miała. A że los potoczył się tak a nie inaczej to musiałam wyjechać niestety nie mogłam zmienić decyzji:/ Mój chłopak mówi mi że tak musiało być i my musimy przez to przejść. Niestety nie ma możliwośći by przyleciał do mnie na weekend bo On  pracuje też w soboty:/ i tak muszę czekać tylko to jest strasznie trudne.. Strasznie mi się dłuży:( mam obawy tak jak wcześniej pisałam ale chcę przetrwać ten czas mimo tęsknoty łez i ciężkich chwil bo Go kocham mam nadzieję że będzie dobrze .Oby tylko było tak też z jego strony. Obym tylko tutaj była do konca kwietnia zawsze to miesiąc krócej. Pozdrawiam

Oj bardzo bym chciała żeby ten czas szybko minął. Chłopak też mi powtarza że sobie zarobię coś pieniędzy .A w Twoim przypadku jak to było gdy chłopak wyjechał?

Cześć dziewczyny. Jestem tutaj nowa, ale od dłuższego czasu czytam sobie czasami o tym, co tutaj piszecie. Cieszę się, że nie jestem sama i że są osoby, które trwają w związkach na odległość. Zawsze to jakoś lżej na duchu.

Mój związek trwa już rok, poznaliśmy się, umówiliśmy się na randkę, a on dzień wczesniej musiał wyjechać na 3 miesiące. Nawet się nie spotkaliśmy, pisaliśmy ze sobą przez te kilka miesięcy i to wystarczyło by się zakochać. Po jego powrocie wystarczyło jedno spotkanie by oficjalnie stwierdzić, że jesteśmy razem. Niestety wyjazdy się nie skończyły. Kilka dni temu wyjechał poraz kolejny, a mi z każdym wyjazdem coraz trudniej znieść tą rozłąkę.

Wiem, że dam radę, bo przecież nie mam innego wyjścia. Nie położę się przecież na podłodze i nie będę płakać aż on wróci. ;P Chodzi tylko o to, że człowiek tak czeka na powrót ukochanej osoby, ona wraca, spędza z Tobą każdą wolną chwilę, a potem znowu jest pustka. I nie wiadomo co ze sobą zrobić i jakoś nie można znaleźć sobie miejsca, ogólna taka niemoc. Pewnie każda z Was doskonale wie, o czym piszę.

kurcze dziewczyny widzę, że większość z Was/Nas musiała zmierzyć się z sytuacją, że coś zaczęło się dziać w kwestii uczuciowej i nagle musiało być rozstanie, choć w sumie nic nie zdążyło się zacząć..

Bo tak jest, że najgorzej jest zaraz po rozstaniu, a jak przyjeżdża na 3 dni, to nie zdążysz się ucieszyć z tego nawet. Więc takie rozstania - po krótkiej wizycie - są najgorsze.

Związki na odległość są bez sensu. Jeśli jak ktoś na prawdę musi, to rozumiem. Ale tak z własnej woli to nie może za długo trwać, pamiętajcie dziewczyny!

Wiem, że twój jest z własnej woli, ale dopóki jest ten rok, dwa, trzy - to jeszcze do zaakceptowania, zwłaszcza, że ty u niego byłaś, no i przyjeżdża dosyć często. Musisz jedynie pilnować, aby ten czas się zbytnio nie przedłużał

Odliczaj do kwietnia, w razie czego to tylko miesiąc zostanie

Zapewnienia zapewnieniami, ale jeśli mu zależy - to poczeka, jeśli nie poczeka - to po co ci taki. Jeśli związek przetrwa - to miłość, jeśli nie przetrwa - to nie związek Bądź więc dobrej myśli, utrzymuj dobre kontakty z chłopakiem żeby nawet nie myślał o innych i wszystko będzie ok. Styczeń się zaraz kończy, luty krótki, marzec wiosna, a kwiecień to już odliczanie godzin

U mnie było podobnie Daliśmy sobie czas na związek na odległość "do wakacji", po czym albo on miał rzucić wszystko i wrócić do Polski, albo ja miałam pogodzić studia w Polsce i pracę tam u niego- byłam do tego zdolna. Ostatecznie pod koniec czerwca rzucił wszystko i przyjechał Życzę wam, abyście też dotrzymali danego sobie słowa i na prawdę po tym roku, który sobie daliście - żebyście się już zeszli w jedno miejsce

Ja miałam z nim kontakt też codzienny. Pisaliśmy codziennie smsy, prawie codziennie na gg, co parę dni skype. Jak ja byłam ze znajomymi, to dzwonił na chwilę na komórkę... ten stały kontakt bardzo nam pomógł. Dzięki temu ja wiedziałam wszystko co robił w pracy, on wiedział wszystko co się u mnie dzieje... dzięki temu poznawaliśmy się