Moj chłopak wyjechał smutek i pustka - Netkobiety.pl

Nie dobrze, że się tak czujesz. U nas chyba tego problemu - tych rozmów - nie ma. Ale trzeba było się poznawać na nowo, co miało swój urok

No racja. Ja jednak doznałam czego w rodzaju właśnie poznawania się na nowo Znaliśmy się przez telefon, skype, wiedzieliśmy o sobie wszystko, ale dopiero jak jesteśmy bez rozstawania się, to poznaje go, jego zachowania, reakcje - wszystko. I to pozwala mi codziennie na nowo się w nim zakochiwać

oooj jak to romantycznie ujęłam

Taaak, nasz związek się zaczął i po paru dniach rozstaliśmy się na ponad 3 miesiące... jak przyjechał, to było dziko na początku, bo znaliśmy się tylko ze skype he he. Chociaż wcześniej (przed związkiem) już się znaliśmy, ale na zasadach koleżeńskich, więc to nie to samo

no ja mam podobnie do Nemezys z moim chłopakiem
też boję się jak będzie jak on wróci.
LadyAnette miałaś fakt trochę inną sytuację bo byliście ze sobą długo zanim wyjechał i u Was ta rozłąka dała całkiem odmienny efekt - gorszy ;/
u mnie i u Nemezys to wszystko jest do góry nogami ale przez to ciągle jest coś nowego i ciągle wszystko budujemy;) myślę, że takie coś może wzmocnić:)

Jest coś gorszego niż uparty facet. UPARTY ZAZDROSNY FACET!

No zazdrosny tez jest, czasami do przesady ale do tego juz sie przyzwyczailam Chociaz ostatnimi xzady to chyba jednak zazdrosny za bardzi nie jest

Eee nie. Kiedys byla widoczna, a na dzien dzisiejszy juz nie

Haha fajnie to ujelas Ale watpie

Opowiedz coś więcej Bo chyba jesteś w sytuacji, jak ja na początku

No właśnie

Cześć Nina miło poznać
Noo to zdecydowanie świeża sprawa. A jak on patrzy na tą sytuację? Jakie ma zamiary? Wiem że to może za wcześnie na jakieś deklaracje, ale skoro oboje świadomie weszliście w związek, wiedząc, że od początku będziecie żyli na odległość to jakaś rozmowa na ten temat powinna się była odbyć

Witaj Nina Delikatna sprawa u Ciebie, dopiero co sie poznaliscie i juz musieliscie sie rozstac. Sama zobaczys jak to sie bedzie toczyc dalej.

Związki na odległość to z reguły ciężka sprawa, ale jeśli oboje chcecie być ze sobą...
Koniecznie daj znać, jak Wam poszła rozmowa.

Ja mam przyjaciele z którym piszę od 7 lat, narodziła sie między nami silna więź, a nawet chyba związke, bo jest strasznie zazdrosny, a i ja z nikim sie nie spotykam, bo traktuje go jak swojego chłopaka. Jeszcze nie doszło między nami do spotkania, boje się, że czar pryśnie...

SzalonaKrysia to faktycznie jesteś szalona Matko tyle pisać i się nie spotkać...

Dziewczyny, a ja znowu będę w związku na odległość... Mój facet wyjeżdża w niedziele do Niemiec. Na okres ? Bliżej dokładnie nie określony.

Nemezys mówiłam mu żeby nie zjeżdżał tylko został już przez tą zimę, ale on swoje. No rozumiem go bo ojciec go tam za dobrze nie traktował ale mniejsza o to. Pracy w Polsce żadnej nie znalazł, zresztą nawet nie szukał bo on za małe pieniądze pracował nie będzie. Szkoda nawet porównywać to jak płacą w Polsce z tym jak płacą za granicą.  W dodatku ciężko jest znaleźć w Polsce jakaś sensowną pracę przez końcem roku. No i co pieniądze wypływały, a przypływów nie było więc stwierdził, że na zimę pojedzie pracować za granicą, a później coś pomyśli. Jakoś średnio mi się to podoba ale co ja mam do gadania, przecież mu nie mogę zabronić. Ale ja przeczuwałam, że tak będzie. Kiedyś mu nawet powiedziałam, że obawiam się, że niedługo znowu wyjedzie i co ? Jedzie.

Nemezys

Ale u Was romantyczny początek. Pocałunek...i rozstanie.

I co teraz?
Jak się z tym czujesz? Smutno Ci pewnie

Wiem,że dasz radę.
A czasem dzień, nawet wyjęty z życiorysu też czymś owocuje. Potrzeba czasu aby pogodzić się z sytuacją.

co innego, gdy wczesniej planuje się wyjazd za granicę. Można wtedy łatwiej oswoić się z nową sytuacją w związku...

Wiem, wiem to strasznie dziwna i dzika sytuacja. Było zaplanowanych kilka spotkań, ale czy naprawdę ich chciałam? chyba nie do końca. Strasznie jestem głupia (tak, używam świadomie tego słowa), ale mam w głowie jakieś jego wyobrażenie. Najgorsze jest to, że mi nie przeszkadza to, że się jeszcze nie spotkaliśmy. To takie... budowanie napięcia tyle, że maksymalnie wydłużone.

Nie wiem, jak mam Wam to wytłumaczyć.

SzalonaKrysia masz może dziwną sytuację, ale czy my - dziewczyny, które mają chłopaków za granicą - nie mamy podobnie? Niby z kimś jesteśmy i ok może się spotykaliśmy i byliśmy razem jakiś czas, ale teraz żyjemy dokładnie tak samo jak Krysia - na odległość. Ja czuję się podobnie w mojej sytuacji, bo tak naprawdę nie miałam okazji poznać mojego chłopaka na tyle dobrze zanim wyjechał. Teraz też muszę czekać i żyję wyobrażeniem, które potem może okazać się bańką mydlaną i być może pryśnie, gdy on wróci i zaczniemy się regularnie spotykać..

SzalonaKrysia to na prawdę dziwna sytuacja, masz jego wyobrażenie - może ci się podobać wizualnie, z tego co piszecie itd. Ale nie możesz nazywać go swoim chłopakiem...

Anette, trochę to przykre... I jeśli on teraz mówi, że nie będzie pracował za tak małe pieniądze, to co będzie później? Sytuacja w Polsce się nie poprawi, już zawsze będzie miał porównanie do zarobków z Niemiec i nigdy płaca w Polsce nie będzie odpowiednia. A ty teraz zaczęłaś studia i chcesz zostać w Polsce... Trudno wam będzie dojść do porozumienia, ale nie będziecie mieć wyjścia i coś wymyślicie Mi chłopak obiecał, że jak wyjedzie to tylko ze mną. Nie boję się tego, że wyjedzie sam, bo już prędzej ja bym sama wyjechała, niż on

Nigdy w życiu. Zarobi na dom i samochód. Później się okaże, że spodziewacie się dziecka i nie jesteście pewni, czy wystarczy kasy - wyjedzie. Zechcecie zrobić remont domu, dobudować garaż i można wymieniać i wymieniać. Poza tym wybudowanie domu to nie jest kwestia jednego roku...
Nie chcę cię oczywiście dołować, ale jak dla mnie nie istnieje coś takiego jak "zarobić na dom i wrócić". Wydatki będą zawsze, niestety.

Anette

Trochę nieciekawie. Nieciekawie w znaczeniu,że Twój chłopak jakby sam podjął taką a nie inną decyzję.
Wiem,ż emu zależy na Tobie i pewnie myśli,że swoim wyjazdem robi "dobrze" wam obojgu.

Piszemy ze sobą bardzo dużo, na skype też ze sobą gadamy. Ale boję się spotkania, boję się, że no nie wiem... moje wyobrażenie o nim okaże się błędne. A tak żyję sobie w nieświadomości i mi z tym dobrze. Bo tak naprawdę to ja nie wiem, czy kogoś chcę mieć. Chyba w jakiś dziki sposób pasuje mi ten urojony związek.

Anette, a co to znaczy, że on "za takie pieniądze nie będzie pracowal"?? Rozumiem, że włada 4 językami, ma dwa doktoraty i jest w trakcie habilitacji, że takie wymagania stawia? Wybacz, ale ludzie, którzy nie mają podstaw, żeby tak wybrzydzać od razu u mnie są skreśleni, bo to mi wygląda na kombinatorykę stosowaną.
Oczywiście, zgadzam się, że praca w Polsce jest marna i mało płatna, zarobki są śmieszne w porównaniu do tego, co jest za granicą, ale kurcze, wołami go ściągałaś z tej zagranicy? Nie musiał wracać. Poza tym chyba wiedział do czego wraca, a teraz co? Pokręcił nosem, zobaczył, że nie czeka go posada prezesa i się zawija?

Wiesz co... jawi mi się przed oczami taki kombinator- roszczeniowiec. Jemu się należy, on ma szybko mieć, ma zarabiać dużo, ale byle gdzie pracował nie będzie, tak się nie da traktować itp. itd.

Wiem, że cieżko jest spojrzeć obiektywnie na człowieka, którego się kocha, ale dobrze Ci radzę, zacznij go obserwować dokładnie. Bo to co on teraz wyprawia nie wróży za dobrze.

Hmm... na dobrą sprawę, to każdy z nas ma większe wydatki niż 1500 zł miesięcznie, ale co z tego? Chyba panu się żyje ponad stan, chce bardzo dużo wziąć, ale bardzo mało może dać, jednak nie widzi w tym swojej winy, a obwinia gospodarkę i świat.

Anette... dobrze Ci radzę, zastanów się, czy chcesz być z takim człowiekiem, bo coś czuję, że to dopiero czubek góry lodowej.

Nie mówię, ze masz decydować teraz, ale co lepiej przecierpieć? Nieudany związek i kilka miesięcy bólu, czy miesiące, a nawet lata zawieszenia, ewentualnie męczarnie w nieudanym małżeństwie? Skoro zaczęłaś studia, to pewnie nie masz tych lat dorosłości za wiele Wierz mi, szkoda życia na coś, co nam się do końca nie podoba, naprawdę.

Ja w swoim chłopaku też widzę wiele małych wad - również związanych z pieniędzmi. Ale jak zaczęłam z nim być, to był najbardziej nieodpowiedzialnym i zwariowanym człowiekiem jakiego znałam. Teraz strasznie się zmienił - przy mnie i dla mnie. Ja tych zmian nie wymagałam, sam chciał Dlatego wiem, że jeszcze wiele spraw, które mi się nie podobają on w sobie potrafi zmienić... póki co obserwuję

witajcie ,Dobra Dusza odeslala mnie do tego watku :)moze jest tu ktos kto pomoze uporac sie z perspektywa zwiazku na odleglosc.Moze nakresle nieco temat otoz wyjechalismy razem , syn chodzi tu do szkoly , ja siedze z mala w domu , pracuje Duzy , wyjechalismy z mysla ze odlozymy ile sie da i wracamy , przeliczylismy sie okrotnie bo zycie tu to jakis koszmar finansowy , postanowilismy wiec ze ja wracam Duzy zostaje , w Polsce wiadomo z praca krucho, teraz czekamy na zakonczenie roku szkolnego zeby wiecej nie mieszac niz jest namieszane ,i choc do mojego wyjazdu jeszcze 8 miesiecy to mnie chyba resztki zdrowego rozsadku odbiera panika, nie mialam pojecia ze tyle bedzie obaw z tym zwiazanych ,straszy mnie sama mysl ze zostanie sam tutaj , a facet sam wiadomo bywa roznie..., napiszcie jak poradzilyscie sobie albo jak probujecie sobie radzic z zyciem na odleglosc , mam 8 miesiecy zeby sie uspokoic poukladac sobie w glowie albo zeswiruje

jestem dosc energiczna osoba wiec napewno zorganizuje czas tak zeby na myslenie nie pozostalo go zbyt wiele , to co pisz,esz to swieta prawda tylko jak pozbyc sie tej obawy natretnej , obawiam sie ze jak juz bedziemy mieli dwa rozne swiaty to zniknie ten wspolny ,kazde bedzie mialo wlasne problemy tam gdzie jest ,ze wzgledu na odleglosc o czestych przyjazdach moge zapomniec,a i historie ktore tu slyszalam nie pomagaja. Powiedzialam Duzemu czego sie boje podczas rozmowy ,kiedy podejmowalismy ta decyzje , On tematu nie widzi ,nie ma z tym problemu a moje obawy to chyba zblizajacy sie PMS, bo zaczynam bredzic:(wiec przyszlo mi samej uporac sie z moimi strachami,dlatego szukam madrzejszych ,tych ktorzy przerobili juz rozstania ,licze na pomoc bo sama nie dam rady sobie wytlumaczyc

czemu Duzy?to do niego pasuje , nie jest mezem a partner brzmi nieco pompatycznie , ile trzeba wiary w zwiazek zeby sie nie pogubic , ile checi i zaangarzowania , a czasami i tak na nic to wszystko .Bylam sama dwa miesiace zanim dojechalam do niego ,bylo tragicznie .A teraz mam wrazenie jakbym byla tu po to zeby mi nie zwial , to zenujace az sie sama sobie dziwie .Ijeszcze to ze faceci nigdy nie widza problemu ,czy to kobitki mysla za duzo

hmm, chetnie znalazlabym Teo , mieszkam w Jordanii a tutaj kobieta znaczy mniej niz wielblad , wiec to niemozliwe , ta czesc kraju jest baardzo konserwatywna ,wiec jestem skazana na siedzenie w domu , chociaz zajecie sie czymkolwiek napewno by pomoglo .Nie chcialaby wygladac jak znudzona ksiezniczka bo wydaje mi sie ze o to chodzilo, wracac musze , 6 miesiecy temu zmarl moj Tato , mama kompletnie sie rozsypala , nie radzi sobie ,drugi powod to pieniadze oczywiscie , zostaly koszty w Polsce wszystkie oplaty i dodatkowo zycia tutaj , szkola syna jest platna , nie mielismy pojecia ze koszt utrzymania w tym kraju jest az tak wysoki, wiec wyjazd to racjonalna [ przemyslana decyzja ,tylko nie wszystkie obawy z tym zwiazane da sie rozwiac