Szkodliwość zakazu seksu przedmałżeńskiego - Netkobiety.pl

Yhy. A co proponujesz niewierzącym?

wg mnie TAK warunkowe nie jest zgodą na wszystko, co wydarzy się po ślubie
No, żadne TAK nie jest, mój były mąż, czysty, cnotliwy, bardzo wierzący prawiczek mnie lał i miał parę innych wad też. I nie, nie chodzi o seks, w te klocki akurat był niezły. Jak wspomniałam - dziękuję, postoję.
Ale na szczęście według Ciebie nasz ślub nie był ważny, więc odetchnęłam z ulgą

Co Ty nie powiesz... Chyba jesteś księdzem? Jak dziewczyna jest fajna, to siła przyciągania jest taka sama przed i po seksie.

Żartujesz... Na jakiej zasadzie?

Rozkminiam to zdanie, ale trudno się czyta twój bełkot. Jakieś hasła w nieładzie wrzucone w coś co nie przeszłoby na maturze z polskiego.

Niewierzący kierują się czym??? bo nie ma odpowiedzi dla kogoś, kto odrzuca zakazy i nakazy absolutu. Jest pustka moralna i nicość, tam może wejść dosłownie wszystko. Zakładam, że niewierzący w coś tam w końcu zacznie sobie wierzyć (w siebie, w gnozę, w Czartoryskich - nie mam pojęcia) - życie nie znosi pustki - i w coś tam wejdzie "na całość", z tego coś tam wyjdzie i jak ten niewierzący to coś zobaczy, to się dopiero zdziwi...

Wierzący ma dekalog, ma prawdy wiary, ma przykazania kościelne, ma cały arsenał myślicieli i świętych do naśladowania, ma mszę codziennie, ma... ma... ma..............kogo naśladować.

Moja odpowiedź to: NAWRÓCENIE, bez tego propozycji brak

Ze sprawdzaniem czy Kościół ma rację jest jak z wkładaniem palca do wrzątku - sprawdzę sobie, czy się sparzę... błagam...

No dobrze, dobrze, naśladowanie JEZUSA jest zalecane, nie ludzi, ale też mądrość Słowa Bożego zalecane, świętych Kościoła, myślicieli uznanych i poważanych, nie pseudo-katolika zza rogu baru...podpitego, niechlujnego, w kapciach, Ferdek Kiepski nie jest kimś do naśladowania

Well, niewierzący mają etykę i zachowania społeczne. W religiach, które znam, nie ma zakazu wymiotowania na biurko szefa, ale już normy społeczne to regulują.

Co do przedmałżeńskiego współżycia - jeśli przytoczysz mi cytat z pisma rzekomo świętego zakazujący seksu przedmałżeńskiego - to masz u mnie upominek. Jeśli przytoczysz zakaz używania prezerwatyw (były znane ówcześnie) - masz ode mnie roczny pakiet tychże. Oh, wait...

Tu już wyraźnie przemawia przez Ciebie pycha.
Niewierzący mają cały zestaw norm i zasad, którymi mogą się w życiu kierować. Jak zaznaczył Misiando - jest etyka, normy społeczne, jest świadomość, mądrość życiowa, wewnętrznie 'wbudowana' moralność, można uczyć się na doświadczeniu i obserwacjach. 
Ktoś nawet kiedyś powiedział, że wierzącym jest łatwiej, bo mają ściśle wytyczone dekalogiem i Biblią ramy, a niewierzący muszą sami szukać swojej drogi, dlatego tym prawym należy się większy szacunek niż tym, którym podano wszystko na tacy. Nie wiem czy się z tym do końca zgadzam, ale warto brać pod uwagę, że nie ma jedynej słusznej drogi wyboru.
Na pewno też określanie siebie jako osoby wierzącej z automatu nie czyni z nikogo wzoru do naśladowania. Zauważmy zresztą, że pomimo posiadania (tu powtórzę za Tobą) przykazań, prawd wiary, zastępów myślicieli i świętych do naśladowania - ludzie dziwnie często błądzą, a ich wiara bywa kulawa. Nic Ci tu nie zgrzyta?

---------------
Ze swojej strony proszę, abyś nie pisał postów jeden pod drugim - łamiesz w ten sposób regulamin. Jeśli chcesz coś dopisać, użyj funkcji "edytuj".
Dziękuję i pozdrawiam, Olinka

Tak i mogą sobie ten zestaw spalić kiedy się im tam podoba. To jest ich, to mogo. Wierzący mają zestaw od Boga (to nie jest ich) i nie mają prawa tego sobie zmieniać, nie mogą też łamać pod karą wiecznego potępienia.

Tak, tak jest. Wierzący znając prawdy wiary ma większą odpowiedzialność, szczególnie jest posłany głosić - to jest ta podstawowa różnica. Niewierzący (znający prawdy wiary) - raczej głosić nie będzie. Skorzysta sobie np z wiedzy samej. Nieznający Boga - Ci mają faktycznie przywilej, że nie mają pojęcia, ale same normy etyczne/społeczne raczej wszędzie są, jakieś. Ale raczej od człowieka. Silniejszy może to zmienić.

Wypełnić prawo na 100% jest trudno, w każdym stanie można. Wierzący nie oznacza idealny, to nie Bóg. Zło osobowe jest obecne dla wierzącego, dlatego są nakazy dla wierzącego, co ma robić, by był wolny od pokus, jak radzić sobie z pokusami. Miedzy innymi jest jasno powiedziane jak sobie radzić z pokusą pójścia z kimś na seks bez zobowiązania (i.e. seks przed ślubowaniem - czyli złamanie nakazu/zalecenia czystość i wstrzemięźliwości). Ja - dla własnej wygody - seks przed ślubem uznaję za coś jak cudzołóstwo, bo uważam, że każda osoba jest tak mocno kochana przez Boga, że przed ślubem należy tylko do Boga. Jest godna czci i szacunku na miarę tej miłości, którą Bóg obdarowuje. Ponieważ nikt nie należy do mnie, żadna dziewczyna, żadne dziecko, nawet moje, to tylko sakrament ślubu daje mi prawo do zostania z osobą sam na sam. Pożycie małżeńskie to jest dopiero wtedy możliwe, gdy spełniłem pewne wymagania. No i musi być zgoda rodziców, osoby wchodzącej w związek i Boga. To są warunki. I moja. Wiadomo. Ślubowanie pokazuje niejako jak bardzo ważna jest druga osoba i ja. Akt zespolenia w jedno po ślubie ma być dopełnieniem ziemskim tej miłości Bożej. A ważność tego i owoce są błogosławione. Osoba wierząca tak mniej więcej widzi sens czystości przed i po ślubie.

„Miłość jest... podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej istoty ludzkiej” (Por. Jan Paweł II, adhort. apost. Familiaris consortio, 11). Miłość, do której został powołany każdy człowiek, powinna nim owładnąć, aby wszystkimi swoimi uzdolnieniami naturalnymi i nadprzyrodzonymi służył Bogu i ludziom. Również sfera seksualna człowieka musi być całkowicie podporządkowana tej miłości. Miłość służebna powinna stać się postawą całego człowieka. Wszystkie uzdolnienia ludzkie, w tym i sfera seksualna, mają być włączone w nurt miłości, która „nie szuka swego”, lecz służy innym. Każde działanie ludzkie powinno być inspirowane miłością, powinno być ukierunkowane na autentyczne dobro. Dzięki czystości sfera seksualna nie jest odłączona od miłości, nie jest traktowana jako zupełnie od niej niezależny przejaw życia i działania człowieka.

mmJUTnetPL, prosiłam już, żebyś nie pisał postów jeden pod drugim, co uporczywie w tym wątku czynisz, łamiąc w ten sposób regulamin. Jeśli chcesz coś dopisać, użyj funkcji "edytuj". Uprzedzam, że następnym razem otrzymasz ostrzeżenie.
Z pozdrowieniami, Olinka

Przeczytaj, proszę, raz jeszcze co napisałam, bo w moim odczuciu nie rozumiemy się.

Ponadto raz jeszcze powtórzę, że wyraźnie przemawia przez Ciebie pycha - sposób w jaki się wypowiadasz świadczy, że czujesz się lepszy od tych, którzy nie wierzą. Pycha to jeden z grzechów głównych. Jak chcesz głosić, jeśli robisz to w sposób, który poprzez Twoją własną postawę, wydaje się być mało wiarygodny?

Ale to przecież nie ja mam problem ze zrozumieniem słów, które sama napisałam .

Prosiłam, żebyś raz jeszcze przeczytał tekst zawarty w cytacie, bo zdajesz się nie czytać tego, co rozmówca ma do powiedzenia, a głównie forsujesz swoje własne teorie. Odniosłam się do myśli, którą kiedyś słyszałam, a z której wynika, że większy szacunek należy się komuś, kto jest dobrym i prawym człowiekiem nie posiadając narzuconych wytycznych i drogowskazów, a samemu dochodząc do właściwych wniosków i wytyczając sobie właściwą drogę, Ty natomiast piszesz o odpowiedzialności wynikającej z poznania prawd wiary i konieczności ich głoszenia - brak mi w tym spójności.

Dlaczego usiłujesz mnie do tego przekonywać? Uważasz, że tego potrzebuję? Na jakiej podstawie?

A jakiś autorytet niekościelny w kwestii używania prezerwatyw i seksu przedmałżeńskiego? Coś w księdze na ten temat?
Nie?
No pech...

Czyjego prawa? Jakiego prawa?

hmm, dla mnie autorytetem jest ojciec rodziny, który całkowicie się z tym zgadza, np - znam takich, mają córki!!!

Np wg prawa, które stanowi w rodzinie ojciec rodziny. Córka może się wyłamać i postąpić inaczej, ale są tego bardzo złe konsekwencje, które znamy z życia.

Dla kogoś otumanionego oparami jakiejś religijnej pralni umysłów prawdopodobnie tak. Dla twojej wiadomości miliardy ludzi radzi sobie z życiem i miłością bez tej religijnej otoczki lub z inną otoczką niż ta przedstawiana przez KK - kościół katolicki. Na dodatek pasterze tej pralni umysłów jakby ostatnio mają słabszy mandat do pouczania innych o miłości, no chyba, że chodzi o formy "miłości" nie do końca akceptowane przez inny KK tj. Kodeks Karny...

Zgoda jest w jednym, że KK (czyli Kościół Katolicki) lub KKK (Kodeks Kościoła Katolickiego = katechizm) nie jest łatwy i dotyczy bytu osobowo-duchowego, kogoś z ciałem i duszą, osoby ludzkiej. Dla kogoś, kto nie zna KKK dobrze i nie zrozumiał go, to mogą być opary i pralnia umysłu. Jest mała garstka wiernych, którzy to rozumieją i poznali dobrze KKK, a nawet wprowadzili w życie rodzinne (znam takie osoby, mało ich jest). Spora część wiernych - raczej się przygląda z boku, drepcze do świątyni i uczestniczy biernie w całej sprawie. Pralnia pewnie polega na tym, że co ksiądz to inna interpretacja nauki KKK (znam księży, co krytykuje siebie sami za błędy w nauczaniu), dlatego lepiej czytać KKK osobiście. KKK to jedyne co mamy na wyciągnięcie ręki i po polsku. Pismo Święte już jest trudniej czytać, nawet po polsku. Słowo dusz-pasterstwo wskazuje na to, że KKK koncentruje się na duszy, na zbawieniu duszy. Czy wiesz czym jest dusza wg KKK? Jak nie, to raczej nikt do Ciebie nie dotrze a zapewne nie przesłanie KKK. Poza KKK jest pełno innych książek o tym jak żyć dobrze. Można to ignorować i też żyć. Królestwo Boże nie jest z tego świata. Co innego to powiedzieć, co innego to rozumieć.

Dusza ludzka

KKK 363 Pojęcie dusza często oznacza w Piśmie świętym życie ludzkie (Por. Mt 16, 25-26; J 15, 13. lub całą osobę ludzką (Por. Dz 2, 41). Oznacza także to wszystko, co w człowieku jest najbardziej wewnętrzne (Por. Mt 26, 38; J 12, 27) i najwartościowsze (Por. Mt 10, 28; 2 Mch 6, 30): to, co sprawia, że człowiek jest w sposób najbardziej szczególny obrazem Boga: "dusza" oznacza zasadę duchową w człowieku.
KKK 365 Jedność ciała i duszy jest tak głęboka, że można uważać duszę za "formę" ciała (Por. Sobór w Vienne (1312): DS 902); oznacza to, że dzięki duszy duchowej ciało utworzone z materii jest ciałem żywym i ludzkim; duch i materia w człowieku nie są dwiema połączonymi naturami, ale ich zjednoczenie tworzy jedną naturę.
KKK 366 Kościół naucza, że każda dusza duchowa jest bezpośrednio stworzona przez Boga (Por. Pius XII, enc. Humani generis: DS 3896; Paweł VI, Wyznanie wiarv Ludu Bożego, 8) nie jest ona "produktem" rodziców – i jest nieśmiertelna (Por. Sobór Laterański V (1513): DS 1440) nie ginie więc po jej oddzieleniu się od ciała w chwili śmierci i połączy się na nowo z ciałem w chwili ostatecznego zmartwychwstania.

Rozumując jw /kkk365/ seks dotyka też duszy ludzkiej, nie tylko ciała. Kościół Katolicki chroniąc duszę, chroni ciało. Chroniąc ciało przed oddaniem się w niewolę grzechu (seks przygodny), chroni duszę. Zakaz nie jest tak bezpodstawny dla osoby wierzącej. Ale nie rozumiejąc czym jest dusza i zbawienie, możemy uważać taki zakaz za bezsensowny. Po ludzku można robić wszystko co się chce i co akceptuje się samemu. Jedynie sumienie stanowi barierę, ale sumienie można też kształtować u dzieci tak, jak się samemu chce.

mmJUTnetPL

Z zapałem neofity głosisz słowo - w swoim mniemaniu - boze, a nie znasz nawet podstaw wiary swojej. Życzę powodzenia w otrzeźwieniu z zabobonu i wzięciu odpowiedzialności za własne życie bez oglądania się na religię.

Druga część przykazania miłości ma sens, a cala reszta to taka sama mitologia jak Zeus, Shiva czy Thor.

O przepraszam, nie głoszę słowa bożego, bo nie mam do tego uprawnień. Gdybym tak robił, to by mnie pewnie sam kościół katolicki zamknął za kratami. To moje zdanie i moja osobista opinia. Zawsze pisałem tutaj to co sam osobiście myślę na dany temat. Do tego jak mnie ktoś przekona, że się mylę, a zapewniam, że w czyn nie wprowadzam nic z tego co uważam bez potwierdzenia 100 razy, że to prawda i to przez przeciwników moich zajadłych - jak mnie przekona ktoś, że się mylę, to przyjmę z pokorą naukę. Nie ma z tym problemu.

Yyyy... to jakiś fetysz może?

Uwielbiam kobiety i seks z nimi. Fajnie jak miały też seks z innymi, a nie tylko ze mną. Na naszych twarzach maluje się uśmiech, czujemy szczęście. Piękne chwile. Niczego nie żałuję.

Ooo... ona jest taka sama niezależnie czy spała czy nie z Colinem Farellem. Nie mam kompleksów, aby uzależniać atrakcyjność kobiety od tego czy z kimś spała. Pewnie im dobrze było, a potem jej też w miarę skoro nie musiała się martwić o przetrwanie, tylko miała duże alimenty.

Bardzo zabawne jest to co piszesz. Po pierwsze, takie panie jak wspomniana leją ciepłym moczem na to co o niej piszą, a już szczególnie ci od komentarzy na portalach, fejsach i innych takich mediach. Dlatego, że po drugie te pomyje piszą sfrustrowane jełopy, których szlag trafia, że jakaś panienka żyje sobie tak jak oni mogą sobie co najwyżej pomarzyć i w tv pooglądać. No ale zawsze można sobie sfrustrowane ego podbudować co nie?

Po trzecie weź zarzuć jakieś cycaty o niszczeniu duszy przez gumki albo seks oralny, analny, no nie wiem co tam jeszcze. Może batożenie albo przebieranki też niszczą duszę...

To jest taki mechanizm obronny pewnego gatunku facetów. Jakbym chciał, to bym ją miał ale nie chcę, bo ona taka, siaka i owaka A tak naprawdę, to on może ją sobie mieć co najwyżej na ekranie kompa...

Moje nie wpływa. A na ich owszem... Każdy człowiek jest inny, każdy seks jest inny, warto korzystać z tego piękna co nam Bóg daje.

I mam jeszcze taką opinię, że że trochę Ci żal, że inni mają, a Ty nie...

Mam 45 lat i nie szukam, znalazłem. Znalazłem po wielu trudach i błędach - dlatego piszę prawdę. Coś jak w "Buntownik z wyboru". Tam lekko reżyser przy pomocy aktorów dotyka sedna sprawy. Można rozmieniać się na drobne, można jednak poczekać w pasie cnoty do tej jedynej. Ja proponuję to drugie. Bo tylko to daje szczęście. Zjedzenie cukierka czy posiadanie wiecznego życia - co wybieracie? Można zobaczyć sobie Patrol dobry film. Też coś pokazuje. Co prawda tam seks przed ślubem jest pokazywany, że jest, ale nie o to chodzi. Chodzi o sprawy, które nie są przemijające - właśnie poświęcenie się dla ważnej sprawy. A ważną sprawą jest właśnie dobre i udane małżeństwo. Dopuściłbym seks przed ślubem, ale nie można obejść prawdy o grzechu i wykorzystywaniu kogoś dla własnej przyjemności - dlatego jestem skłonny czekać.
*********************
Patrol – amerykański film sensacyjny z 2006 roku, w reżyserii Andrew Davisa. Fabuła: "Film opowiada o pracy ratowników ze Straży Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Ben Randall jest jednym z najlepszych w tym fachu. Jednak podczas pewnej akcji traci całą załogę. Po tym wydarzeniu chce odejść ze służby. Jednak dowódca daje mu ostatnią szansę: ma szkolić młodych rekrutów Straży. Szkolenie ma trwać 18 tygodni. Jego uwagę zwraca Jake Fisher, który ma zadatki na ratownika, ale nie potrafi podporządkować się rygorom pracy zespołowej."
- najlepsza scena jest na początku filmu: ratownik ratuje kobietę i mężczyznę, kiedy stara się pomóc kobiecie to tonący facet w panice pcha się pierwszy do kosza ratowniczego...i odpycha kobietę, myśli jedynie o sobie, chce przeżyć nawet za cenę życia innych - czy taka postawa jest OK? A co robi facet, który bardziej od dobrej relacji z dziewczyną chce mieć fajny seks i musi kogoś mieć, no bo musi, jak inaczej? Czy nie poświęca w imię doznania ekstazy kogoś? Składam ofiarę moim bogom, bo moi bogowie to seks, przyjemność i miłe wspomnienie. A co z dziewczyną?

Mógłbyś wyjaśnić, czy znalazłeś, ale czekasz do ślubu, mając 45 lat, czy ja coś źle zrozumiałam?  A przyszła małżonka ile lat ma? A ten ślub to kiedy planujecie?

Uwielbiam przygodny seks tak samo jak seks z kobietami które znam. Cudownie być blisko razem, mieć orgazmy, i czerpać z tego mnóstwo szczęścia. Seks różni się tym od masturbacji, że w seksie jest drugi człowiek -- nie chodzi o samą przyjemność jak to nazwałeś -- obecność drugiej osoby daje duchowość, że jesteś z kimś.

Różnica jest taka jakby rozmawiać ze sobą, a rozmawiać z kimś. Twoje rozdzielenie przyjemności od szczęścia jest jakby rozdzieleniem słów od treści. Jakbyś twierdził, że rozmowa z kimś obcym to wydawanie dźwięków, i zwierzęta też wydają dźwięki, a dopiero jak masz rozmowę z wybraną na całe życie osobą, to wtedy to nabiera duchowości. Nieprawda. Można żyć z kimś całe życie i mieć kiepskie rozmowy, a potem kogoś obcego spotkasz, co po pierwszych słowach nawiązujesz dobry kontakt.

A skąd wiesz, że szczęścia nie da? Ja czuję się szczęśliwy. Fajnie jest poznać dziewczynę i mieć z nią seks i się bardzo lubić.

Celem życia jest być szczęśliwym, ale taki sposób, aby szczęścia nikomu nie odbierać, ale dawać. Celem życia jest nauka dobrego postępowania, rozwój osobowy czy moralny (niech sobie każdy nazywa jak chce). Jak ktoś czyni zło, to zło do niego wraca, a jak ktoś czyni dobro to dobro do niego wraca. Jak dobro wraca, to czujemy szczęście, czyli radość -- nie do końca to rozróżniam... szczęście, to jakby ilość energii jaką mamy w duchu (to co innego niż dusza) zgromadzoną, a radość to odczuwanie tej energii. Tak jakby nasz duch był balonem który się może napełniać, albo opróżniać. Jak sie opróżnia, nie ma w nim ciśnienia, to czujemy depresję, brak energii, która nie jest niczym spowodowana -- to po prostu brak. Z kolei szczęście, czyli jeśli duch jest napełniony energią pod dużym ciśnieniem czujemy jak takie rozpieranie od środka, dlatego ==wpadamy== w depresję, a ==rozpiera== nas szczęście.

Jeśli przeżyłeś coś dobrego, dla Ciebie i dla drugiej osoby, to przybywa Ci szczęścia, czyli w balonie wzrasta ciśnienie. Dobre wspomnienia zostają na zawsze. Energia może się za jakiś czas wyczerpać. Zatem nie można deprecionować chwil szczęścia z tego powodu, że są ulotne, że nie trwają wiecznie. One zostają nawet jeśli miną, staną się historią. Szkoda, że nie możemy ich wszsytkich dokładnie pamiętać. Darem jest wiedzieć kiedy one trwają TERAZ.

Okej! Lubię takie tematy. A w szczególności wystawić się na ostrzał światopoglądowy.

Jeśli przeanalizujesz życie, to możesz dojść do wniosku że najważniejsze są relacje z innymi ludźmi -- to co z nimi robisz. Idziesz na wycieczkę z dziećmi, albo z żoną na wczasy, albo w zespole pracujesz w firmie, albo masz bliskiego przyjaciela, z którym od podstawówki "robisz biznesy", albo "towarzyszy broni" na wojnie. To są bardzo ważne elementy życia, obecność innych ludzi, ale za każdym razem jesteś z kimś i patrzycie w jakimś kierunku, nie patrzycie na siebie, nie jesteście sobą zainteresowani (nooo... wyjątkiem są dzieci i żona). Zatem seks jest wyjątkowy, bo koncentrujemy się na sobie, a cały świat się nie liczy. Celem jest druga osoba, a nie coś poza nią.

Wiem, że seks to tylko bliskość fizyczna, ale jak do tego dojdzie bliskość duchowa, przyjaźń/zauroczenie/zakochanie/miłość to wtedy jest idealnie. Bliżej z drugim człowiekiem już być nie można.

Nie wiem jak seks działa, tak od stronu duchowej. Może jednak jak się razem to robiło, to jakoś tak zbliża duchowo? Coś jak w sekcie naciąć palce i złączyć, aby krew się wymieszała?

Zobacz na moją sygnaturkę...     Masz rację -- można z kimś żyć i być samotnym. Pewnie czesto się tak dzieje. Ale nie nazywałbym tego wielką tragedią. Po prostu dwoje ludzi żyje razem, może mają dzieci, może kredyty, ale w ich relacji czegoś brakuje.

Odpowiadałem sobie na to pytanie milion razy i nie wiem... Wydaje mi się, że seks jest delikatną pokusą, której nie czuć, ale jak Ci seksu brakuje to rośnie głód i zatruwa umysł, szczęście. Z drugiej strony może być jak narkotyk, że jak się rozpedzisz za bardzo, to potem ciągle byś chciał seksu. Są też ślepe uliczki -- pornografia, seks który ma coś innego zastąpić (ksiązka o tym jest pt. Dlaczego ludzie uprawiają seks, czy jakoś tak).

Nie znam ich historii. Jak ktoś potrzebuje dorgowskazów w postaci zakazu? Okej... może to dla niego dobre. To jak z ogniem -- może się poparzyć i zginąć, można ognia zakazać, aby było mniej poparzeń. Ale ja lubię ognisko...

EDIT... słuchałem księdza.

Pierwsze słowa księdza "szukanie przyjemności jest przejawem zniewolenia"... No to weźmy pod mikroskop najgorszy przykład -- seks za pieniądze. Jeśli dziewczyna jedyne co może od siebie dać, to przyjemność, to jest to zwykła usługa. Taki ograniczony seks, albo nawet nie seks. Ale jeśli ja ją lubię, a ona lubi mnie, i nawet jeśli się poznaliśmy przez płatny seks, to niewielka jest różnica, o ile w ogóle jest, pomiędzy seksem "z miłości" a takim płatnym. Dwoje ludzi jest ze sobą razem i się dobrze bawią. Jestem ja i jest ona -- ludzie, a nie rzeczy, są ciała, oczy, dusze.

Ksiądz porównuje seks do jedzenia. Fakt... ja też tak porównuję. Ale ksiądz ignoruje całkowicie, że seks jest czymś co ROBIMY Z DRUGIM człowiekiem. Tak jakby twierdził, że mogę nawiązać łączność na poziomie ludzkim z jedzeniem, albo tak jakby twierdził, że kobieta z którą mam seks jest rzeczą.

Następnie twierdzi, że jak jemy dla przyjemności, to sobie szkodzimy. Że jemy za dużo, albo niezdrowo, że nie taki jest cel jedzenia, bo jedzenie ma służyć odżywianiu a nie przyjemności.     Moje kontrargumenty:     (1) jeśli ktoś się przejada to sobie szkodzi... a przyjemność tutaj nie ma nic do rzeczy, czyli manipulacja polegająca na wymieszaniu prawdy z fałszem        (2) lubię zjeść coś dobrego, dlaczego miałbym tego nie robić? dlaczego miałoby to nie być przyjemne? jaki jest prawdziwy sens słów księdza? chętnie o tym porozmawiam.

Ksiądz twierdzi, że pogoń za przyjemnością doprowadza do krzywdzenia innych ludzi. Np. jeśli będę zły to komuś wbiję nóż w brzuch, bo to będzie dla mnie przyjemne.    Moje kontrargumenty:     (1) Seks jest przyjemnością dla dwojga kochanków, którzy czują się szczęśliwi; zatem wszystkie strony działania (ona i on) na tym korzystają, ich poczucie szczęścia rośnie;   jeśli wbijam komuś nóż w plecy, to nie jest moralne działanie, bo jedna strona na tym traci, jej szczęście maleje -- czyli mamy przykład pasożytnictwa;       (2) w seksie za pieniądze... jeśli on idzie do niej, jest niemiły, wyżywa się na niej to pasożytuje...      jeśli on idzie do niej, a ona oszukuje, to też pasożytuje.

Przesłuchałem całość.

Bóg tak ludzi stworzył, aby z seksu płynęła przyjemność, i dzięki temu się rozmnażają -- to jest ta siła co ich pcha do seksu. Jeśli dwoje ludzi się kocha i chce się poznać, to koniecznie powinni uprawiać seks.

Nie rozumiem dlaczego do seksu trzeba przypiąć kategorie typu "tylko przyjemność", "tylko cielesność". A przecież ona jest człowiekiem... są jej oczy, jej ciało, włosy, śmiech, spojrzenie, dotyk. Wszystko. Bardzo dużo. Ona nie jest rzecza, która daje przyjemność, ale my się razem bawimy. Co w tym złego? Gdzie tutaj niewolnictwo? Friends shaking hands saying how do you do, they really say I love you. Radość ze spotkanie drugiego człowieka. Ale seks jest bliżej niż how do you do.

Tak, czekam do ślubu i czuję się z tym dobrze. Dziewczyna ma mniej lat. Ślub planuję w przyszłości, na razie tyle mogę powiedzieć. Jedyne co wiem, to osoba jest właściwa i jestem pewien wyboru. Poczułem, że dotarłem do celu mojej drogi i mogę odpocząć w końcu, bo naprawdę nie jest łatwo znaleźć osobę, która jest właściwa. Sporo błędów, sporo boksowania się ze światem. Ale można

Tylko widzisz, zakładasz, że wszyscy myślą i czują podobnie, a ja nie widzę wokół siebie ludzi, którzy są smutni tylko dlatego, że pierwszy seks mieli za sobą nie będąc czyimś mężem/żoną. Czyżbyśmy żyli w jakimś innym świecie?

Poprzednio miałam na myśli, że osoby, które czują wolność w Twoim rozumieniu tematu, seksualnie nie są atrakcyjne dla większości społeczeństwa z uwagi na brak wolności w seksie. Tak więc jedno z drugim się wyklucza. Jednym słowem tu trzeba po prostu szukać podobnych do siebie.

Z uwagi na Twój ostatni post dodam na koniec, że pojawia się u mnie przypuszczenie, że to nie był Twój świadomy wybór, ale samo życie za Ciebie zdecydowało, że przez 45 lat (powiedzmy sobie szczerze - to bardzo długo) nigdy nie zaznałeś tego rodzaju bliskości i dlatego dorobiłeś sobie do tego całą ideologię, usiłując wszystkich przekonywać, że stoisz ponad tym. 
I jeśli tak jest w istocie, to byłoby świetnie, gdybyś innym nie wytykał, że myślą, czują i postępują inaczej.

Ale chyba praktycznie go już potem wykonują? I dopiero potem się wypowiadają?

I zgrabnie ominąłeś pytanie - ile lat ma dziewczyna i czy wie, że jest Twoją szczęśliwą wybranką...

Tak, po nauce ze słyszenia potem praktycznie wykonują i bez błędów, bo słyszeli jakie są błędy. Nie muszą ich wcale robić aby wiedzieć.
Jeżeli ktoś się wypowiada o samobójcy, to nie musi nim też być.
Dziewczyna wie ile ma lat i wie też o mnie to, co powinna.