Teściowa będzie z nami mieszkać. Opinie w temacie. - Netkobiety.pl

Starszych pań to raczej u nas nie brakuje. Jest jedna w domu na przeciw, bardzo sympatyczna. Obawiam sie jednak, że teściowa okoniem sie postawi przed poznaniem jej, bo poza generalnym brakiem inicjatywy, ma ona również jakies kompleksy dotyczące pochodzenia z klasy robotniczej

Klubu seniora zdecydowanie spróbujemy- może tesciowa sie rozerwie na jakimś bingo czy wycieczce.

Wielokropku, ja rozumiem, że ona potrzebuje kontaktu z człowiekiem, ale ja tym człowiekiem nie jestem. Zresztą wieczorami przeciez je obiad ze swoim synem i sobie gadają. Ma tez telefon by zadzwonić do kolezanki.

Nie chce, żeby doszło do sytuacji, kiedy zaczne uciekac z wlasnego domu tylko po to, żeby sie na nią nie napatoczyć.

Szukasz już naprawdę jakichkolwiek rzeczy, które tobie mogą nie pasować.
Twoja teściowa ma 82 lata i może być denerwująca.
Ona nie rozumie ciebie, ale ty jej też nie. To z twojej strony jest problem, ale to chyba wiesz.

Farmer, ale teściowa wprowadziła się do MNIE, a nie ja do jej domu. Chyba oczywistym jest, że jak mój dom, to moje zasady i jak je jasno klaruje, to nawet 82-latka- bez demencji, bez zadnych problemów umysłowych- powinna potrafić je ogarnąć. Chyba wcześniej zreszta wiedziala jaka jestem, bo zna mnie od 10 lat, to czemu nagle teraz wielkie zdziwko, że ja chce w wiekszości czasu być sama i nie lubię gadać o pierdołach? To ja jestem bardziej zdziwiona, że kobieta, która mieszkala od lat sama i miala jakaś jedną psiapsiółkę, nagle chce mi w kółko czymś zawracać głowę.

Koralina, ale przecież ja jej tłumaczę, po raz enty, jak wygląda mój dzień, co robię i dlaczego sobie nie zycze by ktokolwiek mi przeszkadzał, no chyba, że to jakas katastrofa. Oczywistym jest tez, że nie mamy ze soba niczego wspólnego. Nie mam ochoty spędzać czasu wymieniając sie banałami o pogodzie.

I zeby nie bylo, jestem uprzejma, gotuję domowe obiadki, piekę ciasta, zalatwiłam jej własna sprzataczkę ze wzgledu na prywatność i generalnie co chce, to jej z marketu przywiozę. Daje jej i Misiowi spędzać razem czas codziennie, zabieramy ja gdzies w weekendy, żeby sie nie nudzila, ale, Chryste, ja sie nie zapisalam na koleżankę tesciowej.

Beyond teściowa ma 82 lata... zdecydowała się zamieszkać z Wami najprawdopodobniej w akcie desperacji. Przypuszczam, że w pewnym sensie staje się nieporadna jak dziecko i stąd taka, a nie inna jej decyzja. Często owa nieporadność dotyka starego człowieka nie tylko w aspekcie fizyczności, ale również w sferze mentalnej. Wolniej się myśli, trudniej kojarzy fakty, przekręca wyrazy... Przypuszczam, że teściowa  jest zwyczajnie zagubiona w nowym miejscu i nowych okolicznościach. To jest starszy człowiek, który w innym tempie się adaptuje. Jestem przekonana, że jeżeli potrafisz wykrzesać w sobie miłość i cierpliwość dla swojego psa, to jesteś też w stanie wykrzesać w sobie trochę cierpliwości dla teściowej. Przypomnij sobie  swoją nieporadność w dzieciństwie i poczucie zagubienia, to może łatwiej będzie Ci zrozumieć jak ona się obecnie czuje... Przy okazji przypomnij sobie jeszcze irytację swoich rodziców na tę okoliczność i to jak się wtedy czułaś.

Sytuacja nie jest komfortowa dla nikogo, ale jest jak jest. Generalnie nie zazdroszczę położenia, ale trzeba odnaleźć się w nowej sytuacji. Przestań się skupiać na tym co Cię w niej irytuje. Realnie oceniając to jest naprawdę nie problemowa osoba... Nakręcasz się sama.

Nie rozumiem czemu koniecznie musiała się przeprowadzić do was.
Nie ma tam domu starców?
Miała by i opiekę i towarzystwo.
Ty jeszcze masz o tyle dobrze że masz ta swoja prywatna przestrzeń.
Ale znam sytuacje gdzie taka babcie trzeba było wziąć do mieszkania, i spędzać z nia 24h, ale wybór mieli taki że albo tracą zdrowie psychiczne(bo niszczyła im życie paskudnie)  albo dps, i opieka społeczna by ich złupiła do poziomu 1500zl na osobę, wszystko powyżej  mogą zabrać.

Jesteś na najlepszej drodze do rozwalenia małżeństwa, kłócąc się z mężem na jej temat.
On tego nie zrozumie.

Sama musisz sobie radzić, tak naprawdę to Twój problem, że ona tak Cię irytuje... Bo my zawsze uważamy, że to wina tego kto nas wkurza... A przecież nikt nam nie każe się stresować.
Wrzuć na luz, ciesz się, że nie jest bardziej upierdliwa.

Wiem, ze to mój problem, nie jej, ale ja go muszę rozwiazać, bo inaczej mi psychika siądzie.

Jedyny czas jak mnie zostawila w spokoju, to kiedy byłam przeziebiona i ze trzy dni sie w łózku kurowalam.

dokładnie tak.

To może być sedno sprawy.
Widzi Twoją niechęć, zdenerwowanie cokolwiek zrobi, dlatego za wszelką cenę może chcieć okazać sympatię i ocieplić stosunki.
Szuka sposobu by nawiązać przyjazną relację a tymczasem nigdy nie masz dla niej czasu - albo pracujesz, albo masz lekcję fortepianu, albo robisz coś w kuchni i nie zwracasz na nią uwagi, albo chcesz odpocząć - nie wie kiedy może do Ciebie dotrzeć to próbuje w różnych okolicznościach.
Zrobić coś, w sensie pomóc, może się obawiać - każdy robi po swojemu i często są pretensje, że źle zrobione.
To może być dobry pomysł, aby przeznaczyć dla niej kilka minut w ciągu dnia, wtedy nie będzie musiała się zastanawiać kiedy okazać swoją sympatie i uprzejmość, a może nawet wdzięczność za mieszkanie u Was. Całkowity brak kontaktu  to często objaw gniewania się, a ona   nie chce żeby tak to wyglądało.

Najwyraźniej polubiła Cię. I nie wlicza siebie samej do grona osób, których obecność Cię męczy. Myślę, że chcąc aby dała Ci spokój jakiego oczekujesz będziesz zmuszona dać jej odrobinę atencji, której ona oczekuje od Ciebie.

Jest jednak człowiekiem, który ma swoje uczucia. I matką Twojego partnera. To wiele zmienia. To jest chyba ta sytuacja, w której idzie się na kompromis, także z samym sobą. Bo nie zakladam, aby robiła Ci to celowo.

Nie sądzę by robiła to celowo, co nie zmienia faktu, że nie szanuje mojego czasu.

Ja się pisałam na zapewnienie jej komfortowego, bezpiecznego lokum, a nie na damę do towarzystwa. Pracuję, co prawda z domu, ale te trzy dni w tygodniu jestem w PRACY. Nie siedzę bimbając sobie przy komputerze i grajac w pasjansa. Czy tak trudno jest zrozumieć, że jak ktos jest w pracy, to mu sie nie przeszkadza? A nawet, jak ktoś własnie czyta ksiażkę, to brzęczenie mu nad uchem jest irytujące?

Nic nie poradzę na to, że teściowa nie ma wlasnych zainteresowań czy hobby. Nie jestem od zabawiania jej. Mój wolny czas nie jest do dyspozycji osób trzecich.

Tylko, że ona mieszkała 300km od nas, więc to raczej było malo wykonalne. Jedyną inną opcją było kupienie jej mieszkania niedaleko, do czego jednak nie doszło, bo a) ceny gdzie mieszkamy są z kosmosu, b) w pobliżu naszej wioski niczego i tak nie można było znaleźć.

Jeżeli jej zdrowie się pogorszy, to oczywiście, że znajdziemy jej opieke w jakimś domu seniora, ale to jest ostateczność.

Bardzo dobrze rozumiem Twoje odczucia, mimo że nie byłam w takiej sytuacji. Znam siebie na tyle dobrze, żeby wiedzieć, że trzecia osoba w domu sprawiłaby, że chciałabym się zaszyć w jakimkolwiek pomieszczeniu, a po domu przemykałabym cichcem, żeby tylko nikt mnie nie zauważył. Tak że bardzo Ci współczuję.

A co do teściowej - skoro odpadają pogawędki o niczym, to może zagoń ją do roboty? Tzn. może pomogłoby, gdybyś prosiła ją o pomoc np. w kuchni. Ona zaspokoiłaby swoją potrzebę pogawędek, Ty nie marnowałabyś czasu, bo i tak musiałabyś zrobić ten obiad czy coś tam, plus jakby teściowa siedziała nad deską do krojenia, to nie wchodziłaby Ci pod nogi.

Oczywiście, że rozumiem teściowej poczucie samotności, ale SAMA chciala z nami zamieszkać. Ani jej syn, ani ja jej do tego nie zmuszaliśmy- sama nas goniła. To nie jest tak, że na Północy miała tabuny psiapsółek i jakieś środowisko. Miała bratową, bratanków i jedną koleżankę, z którymi bardzo rzadko sie kontaktowała. Mój mąż zawsze narzekal jakim odludkiem jest jego matka, jak również na to, że niczym się nie interesuje i wchodzi w droge, przeszkadzajac w robocie.

Jeżeli chodzi o zaproponowanie jej pomocy w kuchni, to zapomnijcie. Teściowa nie umie gotować, nie lubi gotować i generalnie nigdy do pracy sie nie garnęla. Ona jak mnie widzi, to sie nie może nadziwić ile tak można mykać przy garach czy sprzatać (cynk: gotuję podstawowe obiady i sprzatam jak normalna osoba). Ja bym była wniebowzięta, gdyby teściowa coś w domu lubiła zrobić, bo daloby jej to powód do dumy i jakieś hobby.

I tak, zgodzę sie, że nieważne KIM jest ten ktoś trzeci, to działa na nerwy jak czlowiek jest przyzwyczajony do bycia samemu. Jednak różnicę stanowi czy jest to ktoś z własnymi zajęciami, który rzuci "cześć" w przelocie i może film ze mna obejrzy czasem, a ktoś, kto nie ma co ze soba zrobić i oczekuje, że bedę go zabawiać.

To ma co chciała.
Tobie pozostaje zaakceptować sytuację, bo nie masz wyjścia.
Też rozumiem, że znalazłaś się w niekomfortowej sutuacji, ale to tak bywa jak dwa pokolenia mieszkają pod jednym dachem.

Wspołczuję Wam obu, ale chyba teściowej bardziej.. bo jest u Ciebie gościem, jest juz stara, pewnie zdana na Ciebie i zalezna.
Nieciekawa sytuacja.
Szkoda, ze nie zastanowiłas się wczesniej, ze tak to się może rozwinąc, teraz juz będzie trudniej coś zmienić.

A jakbyś powiedziała nie? Coś w stylu mamo/prosze Pani, nie widzę dobrze wspólnego zamieszkania razem (mimo, że teściowa nalegała), a może lepiej kupimy mamie Mieszkanie  blisko nas, Czy mały domek (jakieś lokum)?
Jak to wyglkądało, ze ona nallegaa, że "chce u Was zamieszkać" i te rozmowy trwały miesiącami, aż się zgodziłas Ty i Misiek?

Z tego co pamietam na początku, to sama coś mówiłaś, ze to wy myśleliście o sprowadzeniu jej do nowego domu, bo zaczyna niedomagać?

W sumie robi to czego sie spodziewałaś (ogląda telewizję, pogada z Miśkiem, zje podany obiad). To, ze nie spodziewałaś się tego że będzie cię zagadywać - bez urazy, ale to dziwne oczekiwanie, gdy sie mieszka pod jednym dachem, to było logiczne.  chyba nie sądziłaś, ze będzie siedziała cały czas u siebie a widywac się bedziecie tylko w czasie posiłków? To tak nie działa. Ona jest waszą rodziną, bo to matka Miśka i Twoja teściowa. Dziwne by było, jakby do Miśka se odzywała, a do Ciebie nie. W tym punkcie akurat mnie nie dziwi, ze ona zagaduje, przychodzi, opowiada.

Patrząc z boku, masz 84 lata, przeprowadzasz się aby zamieszkać z synem i synową w jednym domu, masz dla siebie przygotowaną sypialnie i biblioteke, nie pracujesz, z racji wieku jestes też coraz mniej mobilna, nie masz tu znajomych ani innej rodziny, Masz więc te 84 lata i wytrzymałabyś sama siedząc w swoim pokoju widując syna i synową tylko w porach posiłków?

A teściowa lubi zwierzęta? Może chciałaby mieć kota albo psa u siebie?

Mamy psa, wiec zwierzak jest i tesciowa go zaledwie toleruje. Nie sadze, ze lubi w ogóle zwierzęta.

Metoda jaka teraz stosuje jest "bycie zajetą". Bez kozry mówie by mi nie przeszkadzać i warcze na tyle, że tesciowa pomyka do siebie. Tylko, oczywiscie, to nie metoda, bo pewnie wkrótce zacznie sie zalić synowi jaka to ja wredna i nieempatyczna jestem, jak ja tak mogę nie szanować starszj pani

Wywieś zawieszkę na drzwiach: Nie wchodzić, nie przeszkadzać, pracuję.

Pomimo tego, że jesteś introwertykiem (wiem jak to jest) nie zabije Ciebie rozmowa o totalnych głupotach 10 minut dziennie.
Jeśli teściowa jest chodliwa, to wypad na zakupy w weekend.

Nie będzie lepiej, póki ty nie znajdziesz rozwiązań, które zadowolą obie strony.

PS. Zasłanianie się introwertyzmem jest słabe ...

RossTeściowa nie ma zadnych zainteresowań- ani ogrodnictwo, ani robotki reczne, ani gotowanie, ani nawet harequiny. Nie da sie jej zmusic do zadnej aktywności. Zaproponowanie spotkania z sasiadka, to prawie atak serca, chociaz sasiadke mamy fajną, okolo jej wieku.

Oczywiscie Misiek zdaje sobie sprawe jak upierdliwa jego matka jest i sam czasami przewraca oczami. Zaznacza też, ze wcale jej sie na starośc nie odmieniło- ona zawsze taka była. Niestety, jedyna rada jaka otrzymalam, to "badź z nią twarda". No, super. Zrzucasz mi kompletnie nielubiana osobe na dom i oczekujesz, ze sama postawie granice. Fajnie.

Nie mam kolezanek i nie szukam kolezanek. Zawsze kolegowalam sie z facetami albo lubilm byc sama. Jak na teraz, bycie samej i kontaktowanie sie z kilkoma przyjaciolmi mi wystarcza.

Farmer, tu nie chodzi o 10 minut dziennie. To potrafię wykonać. Tu chodzi o kogos, kto Cię potrafi wołać z dolu jak jesteś na telefonie z kilentem, o kompletną pierdołę; puka Ci w drzwi pytając sie o pogodę; siedzi jak kolek w fotelu kiedy robisz notatki z książki i widocznie Cie to wkurza.

Każdy ma prawo do własnych granic. Jestem introwertyczna i lubie przebywać sama. Inni ludzie mnie rozpraszaja w pracy i wyczerpują moje baterie w wolnym czasie, szczególnie jak są to przypadkowe osoby, z którymi nie mam zadnej więzi.

Z Miśkiem czuję się w 100% komfortowo, ale nawet jak jestesmy w domu razem, to nigdy nie spedzaliśmy 24 godziny na dobę razem- nie jestesmy bliźniętami syjamskimi. Ty masz jakąś dziwną obsesje, że wszyscy mają mieszkać na kupie i być z tego zadowoleni, najlepiej w M 1.

Zwyczajny, Ty chyba nie umiesz czytać ze zrozumieniem.

Ja nie pisze o 10 min tutaj czy tam. Ja pisze o kims, kto Ci randomowo puka do drzwi kiedy pracujesz, kto siedzi jak kołek w salonie, kiedy masz lekcję pianina (WTF?) jakby nie rozumiał, że nawet jak lekcja jest zdalna, to jest to PRYWATNA lekcja, kto przerywa Ci trening cardio, bo chce sie zapytać o pogodę, kto nie rozumie, że jak czytasz książkę, to nie chcesz rónocześnie rozmawiać. Zaczynam rozumieć dlaczego niektórzy ludzie chodzą wszędzie w słuchawkach

Też chcesz, żeby ktoś traktowal Twój czas bez zupełnego szacunku?

Ja Cię rozumiem, bo 3cia osoba w domu, nie ważne czy teściowa czy ulubiona koleżanka, czy dziecko, czy kuzyn, babcia ktokolwiek-to może wkurzać, w wypadku gdy od początku nie mieszkaliście razem. I wkurza, bo nie jesteś przywzywczajona. Wkurza Cię sama obecność tej osoby, dlatego nerwa masz jak ona tylko zapuka do drzwi. To co opisujesz to normalne zachowania domownika. Jak się mieszka razem, to zawsze moze Ci siostra, czy dzieciak czy mama wejść do pokoju I przeszkodzić w rozmowie  czy innej czynności.
To tak nie działa, że komus w domu  powiesz, że ma się zachowywać tak czy tak i on już to wykona. A starsi ludzie, mocno starsi, nie chce nikogo urazic, ale są trochę już jak dzieci. Równie dobrze mogłabyś mówić sto razy do 5 latka, aby nie przychodził jak rozmawiasz przez telefon, czy coś, a on i tak będzie przychodził co pewien czas.
Jakby nie było jesteście rodziną, a w rodzinie nie da się tak żyć zupełnie osobno mieszkając pod jednym dachem.

Co do książki, z ciekawości, a jak było w domu, jak chciałaś czytać i ktoś nagle wchodził do pokoju tak samo reagowałaś? Wiem, że czasem człowiek chce pobyć sam, ale to, że ktoś Ci przerywa czytanie z domownokow -to samo życie.

A i jeszcze jedno, czy spędzacie czas tylko z teściowa typu idziecie z nią we trójkę na spacer, na zakupy, albo, czy wpadasz do niej na kawę na pół godziny pogadać? Mam na myśli nie czas spędzony w przelocie, tylko taki dedykowany. Albo siadacie razem i oglądacie razem coś w telewizji.

Wiem, mówiłaś, że nie zamierzasz, a teściowa miała byc  z tych bezproblemowych, ale moim zdaniem nie da się tak mieszkać, że jest jeden dom, a  członek rodziny żyje osobno, jest, ale jakby go nie było i będziecie się tylko widywać przy podawaniu posiłków.

Teraz to trochę mleko się wylało, mam na myśli cała sytuacje, pisanie, że trzeba było mieszkać osobno-to już za późno.

Teściowa a Alzheimerem to byłby dopiero problem. I to serio pisze.

O tym pisałam, ze skoro nigdy nie mieszkaliście razem, przez tyle lat , to był kiepski pomysł to zmieniać (lepsze by było kupno domu czy mieszkania dla Was a dla teściowej osobnego mieszkania w okolicy), ale jak pisze, to już jest za późno.
To się z resztą czesto zdarza , nagle z teściami zamieszkują młodzi, czasem nawet z dziecmi - i po jakimś czasie patrzec na siebie nie mogą, Z chwilą, gdy każdy w końcu idzie na swoje, mieszkanie razem sie kończy - stotunki między nimi poprawiają się- już wiele razy to widziałam, mieszkanie razem nie zawsze wychodzi na dobre. Co innego, jakbyście od zawsze razem mieszkali.
Mało tego, czasem jest tak, ze "dziecko" po 10 latach mieszkania osobno wraca nagle do rodziców - ale ponowna aklimatyzacja jest niemal niemożliwa.

O Święta nie pytam, pytałam na codzień. Ok, spacery nie. A posiedzenie razem w ogródku, w parku, czy jest coś co robicie razem? Ale widze, z e nie.

To sobie niejako zorganizowała. Wymyśliła, ze będzie mieszkała u syna i synowej, jak ma ochote to ogląda telewizje, jak maochote to przychodzi pogadać o pogodzie do Beond.

Beyond musisz być asertywna. Powiedz jej wprost ze ma nie przychodzić jak pracujesz jak śpisz odpoczywasz. Postaraj się nadrobić to tak że musisz ale to musisz poświęcić jej czas o 17i jej to zapowiedź. Słuchaj Wiesia mam czas wieczorem pogadamy. Obejrzyj ten szok,wejdź w świat staruszki, poświęć chwilę a wychodząc wieczorem powiedz widzimy się Wiesia jutro o 18 i mi nie przeszkadzaj. Nie gryz się ale powiedz.

Chyba jakieś jest. Mogłabyś z nią obejrzeć ten szol