Finansowe rozterki narzeczonego. - Netkobiety.pl

Ale widzimy narrację z jednej strony - jego i to jeszcze z relacji oaoby trzeciej.
Więc ja bym była bardzo ostrożna w wydawaniu takich wyroków, że ona coś tam. Bo tak naprawdę nie mamy tu ani jej ani jego i nasze dywagacje są bez sensu, bo żadnemu z nich nie doradzimy.

Dla mnie takie rozkminianiw problemu ludzi, którzy nie są na forum jest potwornie nieetyczne. I zastanawiam się po co żyć problemami innych do tego stopnia, że trzeba ich opisywać na forum.

Tak, masz rację. Wiemy tyle, ile powiedział bohater wątku i jeszcze zostało to przekazane za pośrednictwem osoby trzeciej, co niekoniecznie musi oddawać pełny obraz sytuacji, a nawet można założyć, że go nie oddaje. Niemniej wysuwamy wnioski na podstawie tego, co wiemy, co jest w gruncie rzeczy na forum standardem. 

Może Kleoma odpowie?

Ja uważam kupowanie częsci domu (a tym samym podnosznie rozmowy na ten temat) przed ślubem za nonsens, szczególnie kiedy jeszcze niedługo są razem, a dom jest na jakiejś wsi. Jak chcą być razem to niech się pobiorą, wtedy niech ona przepisze na niego połowę czy część domu, a on da kasę na remont. O ile oczywiście plaują tam mieszkać.

"Niech się pobiorą, niech ona przepisze na niego połowę..."
Wy tak serio myślicie?
Przecież to są tylko pobożne życzenia.
Załóżmy, ze pobiorą się gdy ona to skończy.
Ale czy mu to przepisze to nie wiadomo.
Zanim dom nie będzie gotowy to ślubu nie będzie.

Pozostaje więc pytanie, kiedy ten dom będzie gotowy, bo w takich okolicznościach, jak to teraz wygląda, oboje mogą posiwieć i solidnie się zestarzeć .

Swoją drogą do jakiego stanu ona chce dom doprowadzić, by mogła uznać, że już jest gotowy? Pytam, bo w końcu dla różnych ludzi ten standard też może być bardzo różny.

Prawda? Niby traktują się poważnie, niby chcą ze sobą budować jakąś przyszłość, a uciekają od rozmowy, która mogłaby wiele wyjaśnić, a być może także zmienić.

Widać, że znasz stanowiska obu stron, robiąc za adwokata
Szkoda, że sami ich nie konfrontują, żeby wiedzieć na czym stoją.

Wiesz chociaż jakie ona ma argumenty, że najpierw remont, potem ślub?
Nie widać tu z obu stron tego wielkiego uczucia, badziej wyrachowanie.

Pewności w życiu nie ma żadnej, ale tu widać obawy przed wspólnym życiem, abstrahując od spraw majątkowych.

Może ci się to nie spodobać Kleoma, co napiszę, ale niech oni lepiej sami wezmą za odpowiedzialność za swoje wybory. Wiedzą o sobie więcej niż uczestnicy tego forum.
Chce sfinansować, niech finansuje, a niech to będzie udokumentowane, nie chce, to niech nie finansuje. A ona też chyba zdaje sobie sprawę ze swoich problemów i musi sama wybrać, co chce zrobić.

Uważasz, że on powinien zrezygnować bo ona jest bogatsza od niego?
Jego uczuć do niej jestem pewna.
Gdy ją poznał to był przekonany, że ona jest biedniutka myszka z zabitej wsi, nie stać jej nawet na wynajem pokoju, na fryzjera, na kosmetyczkę, paznokcie,  mieszka w suterenie u pracodawcy. I już wtedy świata poza nią nie widział.
Gdy stopniowo go informowała o swojej sytuacji to miał nieco kompleksów z powodu różnicy majątkowej.
Jednak jej przychylność i wyraźna sympatia do niego rozwiały trochę jego wątpliwości.
Postawił wszystko na jedną kartę licząc się z tym, ze dostanie kosza.

Oni mieszkają razem w weekendy w tym jej domu. Gotują tam, nawet piorą jak się prało i gotowało w dawnych czasach.
Jedna część gdzie było mieszkanie nauczycielskie niedawno została opuszczona przez lokatora i chociaż w tragicznych warunkach to dają radę tam mieszkać.
Walczyli z myszami, molami, kornikami mieszkając tam i jakoś im to wychodzi, to wspólne mieszkanie.

Mądre dziewczyny, mądre...

Znam ją jedynie z jego opowiadań i z jej filmików na youtube. Ma ich kilka, pokazuje tam jak ten dom wyglądał gdy go kupiła, a jak  w miarę postepów w remoncie, gdzie co ma być, jak sama różne rzeczy typowo męskie tam robi, burzy ściankę wypożyczonym młotem udarowym, zastawia żywołapki na szczury, kopie dołki pod brakujące słupki ogrodzeniowe, topi lód z zamarzniętego wiadra na herbatę. Ostatnie filmiki to już z nim, tydzień temu robili przetwory, zbierali ślimaki. Całkiem fajna jest. Wprawdzie urodą nie powala, lecz osobowość ciekawa.
Ale co w jej głowie siedzi, jakie naprawdę ma zamiary wobec niego to zagadka. Czas pokaże.
Zaręczyny to nie ślub.

Owszem, da się, ale tylko do czasu, bo w końcu i tak pojawiają się problemy, nawet początkowo nieistotne, a jednak drążące skałę.

Ile ta nieruchomość może być warta, że bohater wątku miałby mieć z tym problem i, jak oceniłaś, kompleksy? Nie pytam o szacunkową wartość, pytanie jest raczej retoryczne. Owszem, jest duża, ale to przecież wieś zabita dechami, a sam dom, to rudera bez elementarnych wygód, a nawet warunków sanitarnych.
Napisałaś, że kobieta na szambo odkłada pieniądze przez kilka miesięcy, zatem finansowo jest na tyle niewydolna, że remont potrwa jeszcze ze dwie dekady.

Dziwne to wszystko - cały ten ich układ, jego uległość, jej nieustępliwość. W każdym razie dla mnie jej postawa jest mocno niezrozumiała, skoro podobno planuje z nim wspólne życie, a jednak mocno to życie odsuwa w czasie, pomimo że można inaczej. Raczej nie tak wygląda szczere uczucie i związek oparty na zdrowych zasadach.

Dokładnie, nie się tak żyć normalnie. Kobiety, nie wszystkie oczywiście, potrafią wykorzystać takiego feceta do oporu, przy czym lekceważyć, bo taki facet nie zasługuje na szacunek w ich oczach. Pantofel, jednym słowem.
Widać, że znalazła jelenia...

Ona te filmiki robi pod publiczkę, wrzuca dla sieci, dla zysków, nie znam się na tym, ale jakieś profity z tego ma.
Wystarczy młot wziąć do ręki, zresztą nic nadzwyczajnego nie robi, nawet jakby to sama wszystko robiła.

Raczej nie ma z tego żadnych pieniędzy i nie pod publiczkę bo wyświetleń ma niewiele. Kilka, czasem kilkanaście pod filmikiem, kilka komentarzy z czego połowa to moje.

Nie.
Jeśli tylko jedna strona wciąż ustępuje, to nie jest żaden kompromis. W dodatku pod presją niewypowiedzianego szantażu: 'jak nie ustąpisz, to cię zostawię'.

Prawda, że tak da się żyć i wiele par tak żyje. Tylko co to za życie dla strony ustępującej?!
Ty, Kleomo, występujesz tutaj w roli osoby życzliwej temu facetowi, więc tym bardziej powinnaś się wzdragać przed taką opcją dla niego.

A jak chcesz coś doradzić facetowi, to mu doradź: niech się tej kobiecie sprzeciwi w jakiejkolwiek sprawie; niech zrobi coś po swojemu nie tak jak ona oczekuje.
Z czystej ciekawości.

Zorientowanie nawzajem co do stanu finansów drugiej strony, zarobków, oszczędności, to jeszcze nie są poważne rozmowy dotyczące spraw finansowych. Tym bardziej, że jak sama piszesz facet nie wie czy ona mu coś przepisze, na jakich zasadach i kiedy. Jeśli dwoje ludzi planuje być razem to rozmawia nie tylko o swoich zarobkach ale też o przyszłości, też tej wspólnej, również pod względem finansowym. A tu, o ile dobrze zrozumiałam, kobieta chce własnymi siłami wykończyć tę nieruchomość, nawet jeśli miałoby to potrwać kilka lat.
Nie rozumiem, jaki jest problem w tym by wprost ją zapytać czy i jak widzi ich współną przyszłość, zaproponować choćby w luźnej rozmowie własny wkład pod warunkiem przepisania/odsprzedaży częsci.
Jakbym miała w jakikolwiek sposób postawić się na miejscu tej dziewczyny, choć to oczywiście trudne, mimo wieleu szczegółów, na pewno nie zgodziłabym się na odsprzedaż częsci nieruchomości przed ślubem. Z drugiej strony chcąc być z danym facetem, nie widziałabym sensu zwlekania x lat aż sama doprowadzę ten dom do użyteczności. Tu moim zdaniem coś zgrzyta. Może dlatego, że znają się jeszcze stosunkowo niedługo. Plus (niejako) dla niej, że nie chce jego "pomocy".
Co do kanału YT to moim zdaniem fajne posunięcie. Jeśli sprawa nabierze rozgłosu, dziewczyna może liczyć na różne współprace.
Niemniej jednak, podobnie jak ktoś już wyżej pisał, takie polowe warunki mogą być fajne na chwilę czy weekend, szczególnie teraz jak jest ciepło, jednak prawdziwe, codzienne życie w takim miejscu, raczej dość szybko wyjdzie bokiem.
Ja bym się chyba poważnie zastanowiła na miejscu chłopaka, czy w ogóle warto w tę nieruchomość inwestować własne pieniadze, czy np. nie lepiej pomóc rozpromować kanał i korzystać z ew popularności, a oszczędności przeznaczyć na bardziej praktyczne, nawet mniejsze mieszkanie w bardziej "cywilizowanym" miejscu. Wtedy każde by miało coś swego.

Nie rozumiem wieka co chciałaś powiedziec, możesz to wyjaśnić?

Prawdę powiedziawszy ja również po przeczytaniu szczegółów dotyczących nieruchomości uważam, że to jest studnia bez dna i się trochę dziwię, że ten chłopak nawet mając podobno dość dobre zarobki i jakieś oszczęśdności chce w nią inwestować. Taki dom na zabitej wsi może być opcją na weekendy czy szeroko pojmowaną starość, choć to też dyskusyjne jeśli wszędzie dalko.
Ja nie wiem ile oboje mają lat (być może coś przeoczyłam) ale... jednak wolałabym zainwetować w coś bardziej praktycznego, a tą nieruchomość traktowała nieco hobbystycznie, co zresztą już robi ta dziewczyna, baz parcia na zamieszkanie w nim jak najszybciej. Dokumentowanie efektów żmudnej pracy doprowadzającej to miejsce do użyteczności poprzez nagrywanie na YT może się opłacić w postaci jakieś wpółpracy, co często się zdarza w dzisiejszych czasach. Mój znajomy remontował jakąś ruderę, też z solidnymi fundamentami czy też materiałem budowlanym na fajnej, ciekawej działce z historią  i zarobił na tym krocie, na tyle, że potem pobudował własny dom. Oczywiście to nie jest łatwe ale wiadomo jak działają social media, jak coś zaskoczy, to potem już z górki.
Co innego gdyby oboje, albo jedno z nich miało extra gotówkę i mogło w to miejsce lekką ręką zainwestować. Skoro jak Kleoma pisze, z tego budynku można wyodrębnić nawet 3 miaszkania, to zastanowilabym się czy ta okolica jest ciekawa turystycznie. Zabita wieś, to też może być plus.
Inny znajomy, który odziedziczył domek na równie zabitej wsi, choć z mediami, jednak na czy obok szlaku turystycznego, obecnie dostosowuje go pod turystów. Zaczął zaledwie kilka msc temu, a już są chętni na nocleg. Na razie to jednak działa tzw. pocztą pantoflową ale ... od czegoś trzeba zacząć. Niemniej jednak on sam ma firmę wykończeniowo-budowlaną i co jest w stanie, to własnymi rękoma remontuje.
Ogólnie rzecz biorąc już teraz współczuję mieszkania tam w okresie póżnojesienno-zimowym. Nie ważne w którym regionie Polski.
Także myśląc czysto praktycznie, ja na miejscu chłopaka nie inwestowałabym w ten dom swoich oszczędności, tylko w inną nieruchomość, bardziej praktyczną. Jak będą razem, to mogą pomyśleć co i jak zrobić by też na niej zarobić.

W pawie nie ma "raczej", albo coś można zrobić albo nie można, w tym wypadku jak najbardziej można. Co do jej "wizji" i tego co powinna mu zaproponować, to jak się jej nie podpowie jakie są możliwe rozwiązanie, to ona sama może nie mieć o nich pojęcia. Dlatego byłoby dobrze, gdyby "lokator" właśnie coś zaproponowal, skoro nie chce czekać ze ślubem, aż ona ten dom wyremontuje. 
Najlepiej mieć kilka opcji do zaproponowania i wspólnie skupić się na najlepszej według uznania obojga.

Ja podobnie. Choćby to miało być jego własne mieszkanie, w którym w razie "W" będzie mógł zamieszkać, a które, jeśli tak zdecyduje, będzie też mógł sprzedać lub wynająć. Swoje to zawsze swoje i pewne, a jak ułoży się między nimi i co będzie dalej, to jedna, wielka niewiadoma. 

Swoją drogą znam takie wsie zabite dechami, a nawet w jednej z nich spędzałam w dzieciństwie wakacje i obecnie nawet przez myśl by mi nie przeszło, żeby w coś takiego topić swoje ciężko zarobione pieniądze. I pal sześć, gdyby choć czuć się z takim miejscem w jakiś sposób związanym, ale tutaj mamy tylko jakąś średnio rokującą znajomość. Szkoda faceta, gdyby miał okazać się naiwny, tym bardziej, że wydaje się poczciwy.

Prawda. Jak ludzie są uczciwi i jeszcze jest między nimi dobrze, to nie są potrzebne żadne pisemne umowy ani zapisy w księgach. Gorzej jak zaczynają się problemy i któraś ze stron bardzo nie chce wywiązać się z wcześniej poczynionych ustaleń.

Przeczytałam wypowiedzi Kleomy z tamtego wątku, ciekawa historia tego chłopaka, ale do końca niezrozumiała.
Nie wiem jak matka mogła zapisać wszystko swojemu jednemu synowi, przecież musiał być podział majątku po śmierci ojca, jeśli mieli wspólność, to dzieciom należała się 1/4, a jak to wszystko było na matkę i mogła przekazać jednemu synowi, to drugiego sądownie wydziedziczyła, że mu się nic nie należy?

On powinien pójść z tym do sądu, tym bardziej jak wkładał w ten dom swoje pieniądze.

Istnieje możliwość, że dom był wyłączną własnością matki, wtedy jak najbardziej mogła przepisać go tylko jednemu z synów i ten drugi nic z tym nie zrobi, nawet gdyby cały świat uznał to za niesprawiedliwe. Może jednak domagać się zwrotu nakładów poniesionych na remont tego domu i będąc na jego miejscu skorzystałabym z tego prawa.

Mam zresztą w otoczeniu nieco podobną sytuację, przy czym dotyczy podziału majątku po rozwodzie. Mężczyzna miał z żoną współwłasność domu, a że w pewnym momencie stało się to dla nich niewygodne, to swoją część przepisał na mieszkającego z matką syna, zupełnie pomijając przy tym jego siostrę, a swoją córkę. Córka oczywiście ma żal, bo brat już na starcie dostał własny dach nad głową, a ona, w zasadzie nie wiadomo z jakiego powodu, może poza krytycznym stosunkiem do nowej partnerki ojca), nie dostała nic w zamian. Ojciec mógł oboje obdzielić po równo - z zastrzeżeniem, że ewentualnie kiedyś jedno spłaci drugie, ale miał prawo tego nie zrobić i nie zrobił.

Tak czy siak bohater wątku istotnie niczego się nie nauczył, jeśli tamto doświadczenie nie zmieniło jego podejścia do tematu na bardziej życiowy.

Kleoma, całość tej sytuacji to jeden miszmasz. Nie wiadomo też czy brat jest właścicielem wpisanym już do Księgi Wieczystej, czy tylko istnieje testament spisany przez matkę która wskazuje brata jako jedynego spadkobiercę.
Twój "lokator" pewnie i tak nic z tych rzeczy nie zrobi, ale po pierwsze; O zwrot poniesionych nakładów powinien pozwać matkę, bo to ona się "wzbogaciła" i uzyskała korzyść. To, że później dom przpisała komuś, sprzedała, czy przegrała w ruletkę to już nie ma nic do rzeczy. Co do tego prawa istnieje jakiś ściśle określony czas gdy można się o to ubiegać w sądzie, nie pamiętam teraz ile to trwa, ale chyba 6 lat. Tutaj może być cyrk w tej sprawie, bo "lokator" w czasie gdy ponosił nakłady o których mowa cały czas w tym domu mieszkał, a wtedy dochodzi jeszcze kwestia tzw. nakładów koniecznych tj, takich które po prostu muszą zostać poniesione przez użytkownika aby dom nadawał się do użytku itd. Sprawa może ciągnąć się latami i wcale nie musi być przez "lokatora" wygrana, a biorąc pod uwagę że bez prawnika on nie jest w stanie sobie poradzić, to naprawdę skórka nie jest warta wyprawki.

Druga sprawa to ten nieszczęsny zapis domu.
Jeśli matka dom przekazała jednemu synowi a drugiego kompletnie pominęła, to jeszcze ważne jest jak to zrobiła, bo jeśli drugiego tylko pominęła a nie wydziedziczyła go, to w tym wypadku "lokator" ma prawo do zachowku, czyli w praktyce jest to połowa wartości spadku która należałaby mu się gdyby normalnie w spadku uczestniczył. Oczywiście mówimy o spadku, czyli po śmierci matki. W tej chwili, gdy matka jeszcze żyje to sytuacja jest patowa. Chyba, że jak wspomniałam wcześniej istnieje tylko testament który zawsze można zmienić.
Tak czy siak jakoś "lokator" ma zezowate szczęście w życiu do tych starych chałup w które inwestuje lub ma inwestować. Na jego miejscu po prostu bym nic nie robiła z tym domem jego dziewczyny i dokładnie jej wyłuszczyła jaka jest sytuacja i jakie mam obawy po doświadczeniach w życiu. Mieszkać tam i tak się nie da, więc niech ona sobie go remontuje jak taka Zosia Samosia, a może z czasem coś jej się odmieni. W końcu jeśli chcą być razem to niech robią tak, aby druga strona czuła się bezpiecznie. A żyć ze sobą w zgodzie i  dziecko powołać do życia można w każdej chwili, o ile wiem tego nie robi się obrączką

No, właśnie pytanie, dlaczego matka zapisała dom tylko jednemu synowi, bo jakaś przyczyna musiała być. Czy matka zmieni testament?

Tu właśnie przykład jak "Olinka zna się na prawie"... nawet jak matka była jedyną właścicielką, musiałaby drugie dziecko wydziedziczyc, albo to drugie dziecko musiałoby notarialnie zrzec się roszczeń. Jeżeli nie było jednego i drugiego to nawet pomimo darowizny ma prawo do części majątku.

Wystarczy pójść do notariusza i powiedzieć: chcę przepisać dom na syna w taki sposób, żeby nikt nie mógł wnieść roszczeń.
Naprawdę, wystarczy.
Notariusz, nawet mierny umie to ogarnąć lepiej od forumowych mądrali, więc wszelkie Wasze dywagacje tutaj są jałowe.

Tym bardziej, że Kleoma wie tyle ile się dowie od swojego lokatora, a lokator raczej nie z tych wnikliwych i zorientowanych.

Olinka, ale skoro jest tak, że matka przepisała wszystko tamtemu synowi umową dożywocia, to temu nie należy się zachowek w ogóle. Matka nie ma nic, więc żadnej sprawy spadkowej nie będzie.
A ten syn się nie wywiązuje się z umowy, ma też na pewno zapisne, że ma się matką opiekować, ale ma to w tyle.. . A ta ma czelność wymagać opieki od tego syna którego z automatu wydziedziczyła.

Dziewczyny, które piszecie, ze niech ona to sprzeda bo to głucha wieś, jak tam mieszka w zimie...
To co dla was jest mankamentem dla innych jest zaletą.
Są ludzie, którzy specjalnie porzucili miasto aby zamieszkać na wsi.
Ja sama mieszkałam najpierw w małych miastach, potem w wielkim przez kilka lat aż w końcu trafiłam na wieś.
I nie wyobrażam sobie zmieniać tego.
Żadna siłą mnie stąd nie ruszy, znalazłam tu swój raj, swoje miejsce na ziemi.
Nie wyobrażam sobie mieszkać w bloku na 4 piętrze bez windy, bez możliwości posiadania ogrodu, ogromu kwiatów, warzyw.
I właścicielka tej rudery tak samo ma. Mieszkanie na wsi, ciągły kontakt z przyrodą to spełnienie jej marzeń.

Taaa tylko jest jeszcze duuuuuuża przestrzeń pomiędzy blokiem, a ruderą bez bieżącej wody.
Mnie jest ciężko sobie wyobrazić to, że dziewczyna w moim wieku z własnej woli mieszka w czymś takim. A ja nie jestem z tych, którzy mają jakieś ogromne wymagania. Ale jednak działająca toaleta, prysznic czy kuchenka to dosyc podstawowe sprzęty.
Ona może przecież to sprzedać i kupić coś mniejszego, w co nie będzie musiała tyle zainwestować. Bo tutaj spoko, jedną część sobie wyremontuje i co dalej? Ocieplić musi całość, podatek płaci za całość, nieużywane części też trzeba ogrzać. A kasa leci.
Wiem jak się żyje w długoletniej budowie i ciężko w tym znaleźć jakąkolwiek stabilizację życiową, a z tego co piszesz, to ona będzie żyć na budowie całe życie, bo co z tego że swoją część zrobi jak reszta będzie straszyć.

No jest bo jak w bloku wyłączą wodę, prąd, gaz, ogrzewanie to jest tragedia. Kuchenki nie zadziałają a co się będzie działo w toalecie to lepiej nie wiedzieć.
a w takiej ruderze człowiek sobie jakoś poradzi z gotowaniem czy myciem tak jak robił to do tej pory.

Czemu ona ma to sprzedawać?
Tego domu nikt jej nie narzucił, to była jej świadoma, dobrowolna  decyzja, lubi to miejsce, w ciągu kilku lat to wykończy.
Nie musi ogrzewać całości.

Jak nie będzie ogrzewać całości przynajmniej trochę, to za chwilę bedzie mieć pół domu wyziębione. A ona tego nie wykończy w ciągu kilku lat, bo nie ma kasy.

Sorry Kleoma, ale jak 30 lat żyję, tak nie zdarzyło się, żeby jednocześnie odłączyli wodę, prąd i gaz. Ba, nie pamiętam, żebyśmy nie mieli prądu dłużej niż 3h. Teraz się zobaczy jak będzie, niemniej w dalszym ciągu są to inne warunki niż rudera na wsi. Ale jak woli cofać się 100 lat w rozwoju technologii, to jego własna wola.