(cholerne) weselne szczęscie..... - Netkobiety.pl

Nieźle się ubawiłam czytając tą historię,hmm powinnaś się chyba cieszyć,że to nie było Twoje własne weselisko;)Pozdrawiam

Rzeczywiście......pecha to Ty miałaś dziewczyno!! Ja myślę,że w takim dniu-żadne scenariusze tak naprawdę nie działają.Nigdy nie da się przewidzieć sytuacji,które będą miały miejsce.W czasie ślubu mojego syna- a siedziałam w pierwszej ławce - w pewnym momencie zaczęła się nerwówka- młodzi spoglądali na świadków,świadkowie na siebie- za chwilę jeden ze świadków podszedł do siostry młodej- poszeptali - i zdjęła z palca obrączkę i dała Mu ją.No....... pomyślałam...... gdzieś zgubili obrączkę.Reszta gości siedzących z tyłu -wogóle nie zauważyła,że coś się działo.Okazało się,że to kościelnemu,który szedł z obrączkami do ołtarza-upadła gdzieś - i nie mógł jej znależć.Ksiądz opóźniał moment zaślubin- ale nie dało się tego przeciągać w nieskończoność -obrączki nie było dalej.Stąd ceremonia musiała być w pożyczonej. Kościelny w końcu znalazł zgubę- i synowa szybko podmieniła ją-tę drugą -oddając synowi do kieszeni.Po wyjściu z kościoła wiadomo- życzenia,ryż,pieniążki........ i tak pojechali na salę weselną.Tam siostra synowej podeszła do młodych prosząc o zwrot swojej obrączki.Syn nerwowo zaczął szukać po kieszeniach........ obrączki niestety nie było.Co sie okazało? Obrączka leżała pod stołem- bo syn wyciągnął ją razem z chusteczką do nosa - zupełnie nieświadomie.Historia ta jest komiczna ale  widzisz aleX ...... i takie się zdarzają na ślubach

oxyewa- wystarczy,że moja teściowa jest przesądna......co Ona nie nagadała mojemu mężowi przed ślubem-a to ,że ma mi koniecznie nadepnąć na suknię-/szczęście,że była długa,bo jakby depnął trzewikiem na krótką????? aż strach pomyśleć!!/ żeby okręcił mną przed ołtarzem,żeby nie puszczał ani na chwilę jak będziemy odchodzić z klęczników.......... och!!!!!!!!! naiwna..........haaaaaaa i tak dominowałam w naszym związku ....... i na nic zdały się  napomnienia przedślubne. Wiesz........ a tak poważnie - troszkę "trząsnęły" mną te perypetie z obrączką.Jednak wychodzę z założenia,że żadne fatum nie decyduje o szczęściu  czy nieszczęściu- i jeśli młodzi będą pielęgnować swoje uczucia,rozumieć się,wspierać wzajemnie- to żadne gusła w tym nie przeszkodzą- by byli szczęśliwi.

Woow.. niezłe historie brysia- u mnie w rodzinie też był podobny przypadek- moja ciotka rozwiodła się z wujkiem po jakimś roku, a przytrafiła im się podobna sytuacja w kościele jak u Twoich rodziców.
Ja, rok temu, świadkowałam u mojej siostry na ślubie. Najpierw, przed mszą, usiadłam na czymś tłustym moją śliczną, pomarańczową sukienką Plama była widoczna z 200 m ... - niektórzy pytali czy nie dostałam okresu.. (o matko!!!) Później, już na sali, w wyniku dość ekspresyjnego tańca, mój brat oderwał mi guzik od już i tak nieszczęsnej sukienki, który potem- w sposób niezwykle zgrabny, czarną (!!) nitką przyszyła mi moja siostra... No a potem nie zdziwił mnie fakt, kiedy od moich butów odleciały wszystkie koraliki i cekinki, jakie tam były przyszyte..
Więc ja także znam smak porażki po wielkiej batalii starań

Fakt, nadrabiałam miną Ale z tą plamą nie było tak źle, w sumie to spodziewałam się zgryźliwych uwag pod moim adresem od niektórych osób no i się doczekałam Ale to mnie nie zbiło z tropu i bawiłam się na ile mi sił wystarczyło

Z weselnych historii przypomniała mi się jedna - bo akurat gotuję buraczki-a z nimi też w jakiś sposób się ona łączy.Trzy lata temu w soboty dodatkowo pracowałam w jednej małej firmie.Pojechałam do pracy - i dwaj koledzy przyszli do mnie- z zapytaniem- czy bym nie pojechała z nimi w delegację na wesele do kolegi z pracy.Zapytałam kiedy- a oni...... dzisiaj. Dzisiaj- to niemożliwe odpowiedziałam- mam do gotowania buraczki w słoikach.Eeeee oni na to - jak o 14 zawieziemy Cie do domu to na 16 zdążysz i ugotować buraki i uszykować się.Rzeczywiście- sprawnie się urychtowałam- buraki na piec,ja do wanny- a że mam naturalnie kręcone włosy- nawet z fryzurą nie było kłopotu.Sukienka taka elegancka tez jakaś w szafie była- buty na obcasie -oczywiście - i w drogę.Gdy Pan Młody zobaczył mnie w kościele- ze zdumienia-aż oczy wytrzeszczył- bo na pewno się mnie nie spodziewał.I wyobraźcie sobie- to był trzeci taniec na tym weselu- ja trzeźwiutka jak niemowlę .Goście zrobili koło- a młodzi wybierali sobie patrnerów do tańca.Młody przyszedł i poprosił mnie.To był dość energiczny taniec,ja w sukience do pół łydki,na wysokich obcasach- jak mną zaczął wywijać- zahaczyłam obcasem o listwę sukni- i walnęliśmy oboje - na glebę.Upadłam na nadgarstek lewej ręki  a On- padając walnął mnie w kostkę od prawej nogi.Bolało jak diabli ale dzielnie bawiłam się dalej.Jednak po pewnym czasie i ręka i noga zaczęły puchnąć- i nie widząc innego wyjścia -zawieziono mnie do szpitala.Tam prześwietlenie- okazało się,że ręka jest złamana a kostka na szczęscie tylko wybita. Oczywiście założyli mi elegancki gips -i z tym gipsem "wparadowałm" na salę weselną.Wszyscy osłupieli - bo mało Kto zauważył ten incydent z "wywrotką".Ja niestety-tylko zabrałam swoje rzeczy i pojechałam do domu.

miałaś pecha nie da sie ukryc ale zawsze moglo byc gorzej

Dziewczynki......... jutro jadę na czwarte w tym roku wesele.Trzy odbyły się bez ekscesów...... ufam,że to ostatnie w tym roku- też będzie w porządku.

No Danusia, Ty to masz przygody !  Czekamy na sprawozdanie z jutrzejszego wesela. Baw się dobrze i uważaj na siebie ! 

heheh najwazniejsze ,ze nie Ucierpialas az tak bardzo...los bywa zlosliwy i plata niezle figle jak widac ...dobrze sobie jednak Poradzilas i nie Poddalas mu sie siedzac ,ze zwieszona mina czy smutkiem ....zamek zaszyty...Potancowalas ...Obcas sie naprawi ,a jak nie buty zawsze nowe mozna kupic ...najgorsze te drzazki,ale Mamuska skutecznie je wyplemila ....Na ludzi nie ma co patrzec niech mysla sobie co Chca ....w koncu latwo kogos ocenic...a nie zawsze musi byc tak jak wyglada ....gratuluje pogody ducha w walce z wrednym losem....to chyba najwazniejsze ,zeby sie nie poddac i stawic losu czola....pozdrawiam

Haaaaaaaaa......... oxyewa.  ..... ja nawet starałam się zrozumieć tę kobietę-tymbardziej,że pewnie widząc potencjalne "zagrożenie" opowiedziała mi swoją historię.Nie zna mnie- więc nie wie,że ja  już z natury nie zaginam parolu na cudzych mężczyzn. Wiesz jakie wysnułam wnioski? Nie daj mi Boże takiej  ostateczności- bym drogą ogłoszenia szukała Kogoś,kto mi potowarzyszy.Powiedziałam Jej jedno- jestem na czwartym weselu sama- i powiem,ze jest to lepsze wyjscie niż towarzysz.... na okoliczność. Jednak kazdy robi jak uważa i jak Mu pasuje. Patrz - mam 50 lat- ta pani -ponad 70 - czyli 20 lat różnicy .Jak latam po portalu Netkobiety- większość bywających tu - jest w wieku moich dzieci - jednak cieszę się,że nie ma we mnie ani zazdrości,że są młodsi - ani zawiści- bo przecież ja mam coś... co osiąga się z wiekiem........ doświadczenie życiowe.Jednak  jak każdemu z nas - niezaleznie od wieku -zdarza mi się i błądzić i mieć wątpliwości.Dlatego tu jestem.Czasem czytając różne historie- uświadamiam sobie,że nie jest ze mną tak źle,że inni mają gorzej.Mała to może pociecha........... ale.......  Ja ignorowałam tego gościa- to nie moja "brocha",że zamiast "przyspawać się" do osoby-dzięki której się znalazł na tym weselichu.....latał jak kot z pęcherzem

Jak tak czytam o weselach to znów mi się przypomniało...
Zawsze będzie mi wstyd z powodu nagrania na mojej kasecie weselnej. Więc tak...kilka osób mówiło że bimber jest nie bardzo(za słaby),więc jak koledzy zaproponowali byśmy się napili na wiejskim stole,a było już pózno więc każdy z nas coś wypił już wcześniej.W kilka osób wraz z moim nowo poślubionym poszliśmy.Dla mnie niestety nie starczyło szklaneczki na popitkę,pijemy każdy popija a ja co???Wzruszam ramionami i mówię DOBRE -bo okazało się że nie jest mocne tak jak mówili goście...A jak się okazało kamerzysta wszystko sfilmował,wyobrażacie sobie???Zawsze jak oglądamy nagranie to tak mi głupio,wychodzę zanim ktoś zdąży skomentować.
A dodam że ja barzo rzadko piję coś oprócz piwa ,tylko na weselach,ale powiem Wam organizm mam po ojcu i czasem to bez popicia mogłabym wódkę wypić,dziwne nie bo mało osób tak może...

To witanie .....przez próg ..... wg przesądów jest niedozwolone nie tylko na ślubach ale wogóle.Ja w pracy swoją torebkę zawsze odruchowo kładę na podłogę- i też wiele osób powiedziało mi- że przez to nie będę miała pieniędzy,że szybko będą uciekały - a one uciekaja i to nie ze względu na torebke........ haaaaaa W ilości przesądów wszelkiego kalibru bryluje moja teściowa- na każdą okolicznośc ma ich conajmniej kilka- a może dlatego - ja sie tylko z nich śmieję.Miranda....... oczyma wyobraźni widze tego chłopaka .....z pękniętymi portkami- ale musiał wywijać !!!!!!!! Czyli tancerza trafiłaś w dychę.