Kobieta gra ze mną w grę - Netkobiety.pl

Marmurek91 napisał/a:

Chciałbym się poradzić kobiet o pewną relację. Poznałem na tinderze, jakieś pół roku temu temu dziewczynę. Pisaliśmy ponad miesiąc. Po tym czasie spotkaliśmy się na randkę. Od tamtego czasu randki były dość regularne. Na żywo randki były świetne, ale jedna rzecz mnie trapiła, a mianowicie jak już się żegnaliśmy to nasz kontakt internetowy był po prostu słaby. Potrafiła odpisywać po dniu, dwóch, czasem trzech. Często olewała to co pisałem, pisała pół słówkami. Pomyślałem, że to początek relacji i no cóż, ma takie prawo. Ale takie zachowanie nie pozwalało mi zainwestować bardziej i więcej w relację, bo czułem się jak opcja, a nie wybranek. Takie zachowanie sprawiało też, że ta relacja w fazie randkowania się mocno przeciągała. Sprawiała też, że ostrożnie podchodziłem do niej i traktowałem dalej jako randki i poznawanie. I tak sobie spotykaliśmy się dość regularnie. Raz ona proponowała wyjścia, raz ja. Po pewnym momencie po prostu oszalałem, bo dysproporcja między tym jak się zachowuje na żywo, a jak w Internecie była ogromna. Na żywo sama mnie podrywała, adorowała, dotykała, uśmiechała się, skracała kontakt. Bym to opisał, że chciała związku ze mną. Jak się żegnaliśmy to był zwrot zachowania o 180 stopni. Czułem się jak opcja i to taka na samym dole listy. To jej zachowanie nie pozwało iść dalej z relacją i odwzajemnić jej adorowanie. Spotykaliśmy się dalej na randki, ale bez pocałunków czy wejścia w relację.

Dwa miesiące temu jak oglądaliśmy film pęknąłem i zaproponowałem poważną rozmowę. Powiedziałem, że mi zależy na niej, że chciałbym wejść z nią w relację, że jej zachowanie bardzo mnie niepokoiło i, odbierałem je jako niestabilne, a ja nie lubię niestabilności w relacjach. Powiedziała, że nie odwzajemniałem jej adorowania i dlatego myślała, że ja się jej nie podobam, więc relacja utknęła. Przeprosiła za olewanie mnie i powiedziała, że będzie się ze mną częściej kontaktować i mi odpisywać. Tutaj się po prostu nie zrozumieliśmy i oboje popełniliśmy błąd, ale ona moim zdaniem większy. Pomyślałem, że ważne, że wyjaśnione i teraz będzie lepiej. Od tamtego momentu weszliśmy formalnie w związek. Myślałem, że teraz będzie już normalnie i dobrze. Przez pierwsze kilka dni było dużo lepiej. Odpisywała normalne i było według mojej definicji miłości stabilnie i dobrze. Niestety, ale tak było tylko przez kilka dni. Później powrót starego schematu, mimo, że byliśmy w związku. Kolejna rozmowa, kolejny raz powiedziała, że wie i, że się poprawi. Później kolejny raz było to samo. Kilka dni temu miałem z nią kolejną rozmowę

Jakieś ferie się w Polsce zaczęły?

Kiedy będziesz z. Ja rozmawiał??

Na internecie są i tak fikcyjne konta randkowe,które ciężko znaleźć,więc nie ma gwarancji czy ma boczniaka,,kochanka

Od kilku miesięcy piszę raz dziennie. Wieczorem, po pracy. Około 20-21.

Marmurek91 napisał/a:

Sytuacja jest dziwna. Na tyle, że przyczyną może być dosłownie wszystko. Obecnie najbardziej wierzę w brak chemii. Przez to wszystko czuje się na samym dnie jej priorytetów. Ot taki facet, który jak się nudzi  to z nim popisze czy spotka się. Ja ją niestety miałem na prawie samej górze priorytetów.
Ta dysproporcja bardzo boli. Sytuacja jest na tyle kuriozalna, że to ona pierwsza szukała dotyku, skracała dystans, przytulała się, szukała pocałunku. Więc chemia może i była, ale sam nie wiem co się z nią stało. Po prostu ta cała historia zaprzecza sama sobie :D To jest po prostu mega dziwne, ale właśnie tak w moich oczach ona się zachowuje.
Nawet przez chwilę pomyślałem o jakimś borderline, ale nie jestem psychologiem czy psychiatrą. Po prostu taka myśl osoby, która coś tam słyszała.

Na samym początku znajomości zapytałem ją dlaczego na facebooku nie ma statusu aktywności. Odpowiedziała wtedy, ze z byłym mocno kłócili się o to, że ona mu nie odpisuje mimo, że na facebooku jest online (ta zielona lampka). Normalnie teraz jak to wspominam to przeżywam deja vu :D To mi trochę dało teraz do myślenia, że ona po prostu może taka jest?
Ja sam chyba zaraz borderline dostanę od tego, bo sam sobie też przeczę :D

Może ona lubi spędzać czas jakościowo - jeśli już się spotka to dokłada wszelkich starań by było jak być powinno. Więc zależy jej na wartościowym spędzeniu czasu zarówno z tobą gdy jest z tobą jak i bez ciebie gdy jesteście osobno.
Bo z samego pisania niewiele wynika.
Takie wytłumaczenie mogłabym mieć gdyby nie to, że uważam, że ona cię po prostu olewa. Tak że wiesz co masz robić. Aha, i daruj sobie przypisywanie borderline do pierwszej lepszej napotkanej osoby, bo to bez sensu. Z tego co kojarzę, a poznałam kilka zdiagnozowanych borderek, to polega na tym, że w jednej chwili są do serca przyłóż by w drugiej były wkurzone i rozwrzeszczane na maksa.

Marmurek91, no komunikatywna to ona nie jest... Może to prokrastynantka? Chce jak najlepiej wypaść, więc się wstrzymuje i obmyśla co napisać, aż w końcu czas ulatuje? A może to jest to, co sam pisałeś, ze gra z tobą w gierki - kto wie. W każdym razie teraz już komunikacja szwankuje, a to nie zapowiada powodzenia w późniejszym czasie.

Jak to czytam to widzę jedno - ona nie potrafi się zaangażować. Wiesz widzicie się na parę godzin, co jakiś czas to mnie to nie dziwi, że skraca bliskość i sama coś inicjuje, bo właściwie każda kobieta potrzebuje bliskości, i jak ma faceta obok siebie to korzysta. Niestety nie wierzę w głupotę typu, że przez cały dzień nie miałaby czasu odpisać. Żyjemy w czasach, gdzie ludzie się z telefonami nie rozstają, a że jest typem rodzinnym, to zdaję sobie sprawę że musi mieć z nimi spory kontakt. Może być tak, że będąc z mamą/siostrą czy kimś tam, nie jest typem który siedząc i rozmawiając z tą osobą zagląda do telefonu. Jednakże gadanie, że zostawiła telefon w samochodzie na 2 dni jest całkowicie nie do uwierzenia, bo ciągle pomaga rodzinie, więc jakiś kontakt musi mieć. Zresztą kto tak robi, że telefon zostawia gdzieś choćby na 24h? Nie te czasy, no chyba że jest starszą osobą, co nie przywykła do przeglądania stron na internecie.
To wygląda tak, że ty prosisz ją o uwagę, ona przeprasza za jego brak, stara się dzień/dwa i wraca do rutyny nieodpisywania, więc w zasadzie czuję tylko potrzebę kontaktu, gdy Ty jedziesz jej tekstem z grubej rury, i wtedy dopiero czuje, że może Cię stracić. Tak się nie da zbudować relacji, przykro mi. Bo widać, że ty się zacząłeś naprawdę angażować, a ona najwyraźniej sama nie wie, czy chce tego związku czy nie... Możliwe, że nie jesteś jej pierwszym facetem z tindera, i po prostu to też ją w jakiś sposób mogło zablokować do głębszej relacji i klarownych deklaracji.

Śmierdzi trollem. Tym samym od miesięcy. "Zła baba, ja w porządku."
Jeśli jednak przez przypadek nie, to coś nie gra z autorem tematu (przedstawioną historią).
Zakładając, że on i ona pracują to muszą mieć co najmniej 22-24 lata.
W takim wieku po dwóch miesiącach relacji bez seksu ? Na początku jest fascynacja i piepXenie się jak króliki, nawet 40-sto latkom się to zdarza.
I  dalej - znowu słyszymy, że ona jest jakaś nienormalna.
A autor bez wad  - jak zwykle.
Jednak z pisanego tutaj teksu wyłania się sztampowy nudziarz. "Planszówka" ? yesuuu. Rozumiem, że po 30-tu latach pożycia, ale wcześniej ?

AdamJeden napisał/a:

Śmierdzi trollem. Tym samym od miesięcy. "Zła baba, ja w porządku."
Jeśli jednak przez przypadek nie, to coś nie gra z autorem tematu (przedstawioną historią).
Zakładając, że on i ona pracują to muszą mieć co najmniej 22-24 lata.
W takim wieku po dwóch miesiącach relacji bez seksu ? Na początku jest fascynacja i piepXenie się jak króliki, nawet 40-sto latkom się to zdarza.
I  dalej - znowu słyszymy, że ona jest jakaś nienormalna.
A autor bez wad  - jak zwykle.
Jednak z pisanego tutaj teksu wyłania się sztampowy nudziarz. "Planszówka" ? yesuuu. Rozumiem, że po 30-tu latach pożycia, ale wcześniej ?

A co złego jest w posiadaniu hobby? Skoro lubi chodzić na planszówki, to niech chodzi. Sama osobiście chodziłam przez wiele lat ze znajomymi do pubów, bo mój facet nie przepada za takimi grami, to dobrze że mam wokół siebie ludzi co też lubią co tydzień lub co dwa tygodnie spotkać się, pogadać a przy tym pograć. W takich pubach jest masa ludzi w różnym wieku co też spotykają się na tego typu rozrywkę. Chodziłabym dalej, ale przez zaawansowaną już ciąże, nie przystoi mi pojawiać się w pubie.

Wiesz może być też druga strona medalu, jeśli jej praca polega na tym, że bez przerwy wisi na telefonie, to po pracy może mieć już dość tego urządzenia. Ja też jestem handlowcem i mam do czynienia z wieloma ludźmi na co dzień, ale ja tego problemu nie mam. Jednakże wiem, że mogą być osoby, które taka praca wykańcza. Można tak się nad tym zastanowić, ale będąc w świeżym związku, raczej poszukiwałaby oparcia u Ciebie i chciałaby pogadać - ja przynajmniej zawsze tak miałam, bo na nikim tak nie zależy jak na ukochanej osobie.
To zrozumiałe i pochwalam to, że na początku związku nie idziecie od razu do łóżka, tylko właśnie poznajecie się i powoli przekraczacie razem jakieś granice. Szkoda tylko, że ona względem Ciebie jest taka nieufna i wycofana. To właśnie przez to od razu pomyślałam o tym, że miała jakąś relację wcześniej z internetu, która nie wypaliła i jakieś piętno na niej pozostawiła.
Akurat w tych czasach posiadanie gazu pieprzowego nie jest niczym dziwnym. Znam wiele kobiet co je posiada, jak i mężczyzn, i nosili bo czuli się z nim lepiej.
Możliwe, że ona jeszcze długo, naprawdę długo nie otworzy się przed Tobą i nie zmieni jej się podejście do Ciebie. Pytanie czy jesteś w stanie zaryzykować i w tym obecnym stanie tkwić dalej. Bo ryzyko jest dosyć spore, nigdy nie wiadomo czy to w ogóle nastąpi.
Podam Ci przykład, że moja była przyjaciółka była w związku z facetem, którego nie kochała. Podobał jej się tylko, on myślał że kocha, a nie wiedział jakie rzeczy potrafiła o nim opowiadać. Sama byłam w szoku, jak można o własnym facecie powiedzieć źle, gdy się z tym kimś jest dopiero parę miesięcy. Dopiero po ponad roku czasu, ona się nauczyła go kochać, a nie zaprzeczę że on był dosyć specyficzny introwertyk, praktycznie nie spędzający czasu z ludźmi tylko przed kompem. Dla mnie ona była i może nadal z nim jest (nie mamy już kontaktu) dla wygody i tego, że to osoba która z miłości ją w niczym nie ogranicza. Dlatego wiem, że są różne rodzaje miłości, i możliwe że ty też będziesz mierzył się z czymś podobnym. Czyli nie wiadomo, kiedy nastąpi czas zaufania do Ciebie na tyle, byś naprawdę poczuł że jej zależy na tobie i NAPRAWDĘ jest w związku, a nie tylko przytakuje że w takowym jest. Oboje macie różne charaktery i widzę potrzeby, więc tylko czas tak naprawdę mógłby to zweryfikować, tylko czy Ty będziesz chciał to kontynuować.

AdamJeden napisał/a:

Śmierdzi trollem. Tym samym od miesięcy. "Zła baba, ja w porządku."
Jeśli jednak przez przypadek nie, to coś nie gra z autorem tematu (przedstawioną historią).
Zakładając, że on i ona pracują to muszą mieć co najmniej 22-24 lata.
W takim wieku po dwóch miesiącach relacji bez seksu ? Na początku jest fascynacja i piepXenie się jak króliki, nawet 40-sto latkom się to zdarza.
I  dalej - znowu słyszymy, że ona jest jakaś nienormalna.
A autor bez wad  - jak zwykle.
Jednak z pisanego tutaj teksu wyłania się sztampowy nudziarz. "Planszówka" ? yesuuu. Rozumiem, że po 30-tu latach pożycia, ale wcześniej ?

Nie musisz się w tym temacie udzielać. Nie potrzebuję rad od osób zaburzonych.

Marmurek91 napisał/a:

Mówiła, że ta praca ją wykańcza psychicznie. W co wierzę, bo to po niej widać. Często wracała z pracy wykończona (ludzie są przeróżni, a często trafiają się buce i chamy), a jeszcze musiała raporty do tabletu wrzucać przez kolejną godzinę. Od dłuższego czasu szuka czegoś innego, ale dość ciężko obecnie z przebranżowieniem, więc siedzi, tam gdzie tę pracę póki co ma. Raz zgubiła telefon firmowy, którego szukała kilka dni. Kara za zgubienie służbowego telefonu to trzy wypłaty. Było w niej widać wykończenie psychiczne.

Co do gazu pieprzowego to sam go noszę na psy i kilka razy mi uratował tyłek na treningu. W sezonie bardzo dużo jeżdżę rowerem. W zasadzie pasja do rowerów nas połączyła. Mamy dużo wspólnych punktów, rowery, muzyka, granie na gitarze, planszówki. Jest introwertyczką, jak i ja zresztą. Nasze randki w zasadzie były częściej aktywne niż pasywne. Kręgle, bilard, tenis, rower, padel czy siłownia.

Czy jest ze mną dla wygody? Nie wiem. Mówiła mi wielokrotnie, że ceni we mnie to, że jestem zorganizowany, uporządkowany i spokojny, nawet pod presją.
Ona faktycznie jest trochę chaotyczna. Ja lubię wszystko planować i dopinać na ostatni guzik. Ona często zapraszała mnie do siebie na ostatnią chwilę. Pasuje mi do niej teoria z tym, że walczy z prokrastynacją. Tutaj może być dużo prawdy.

Możliwe, że ma prokrastynację ale pytanie czy faktycznie to zbadała, czy to tylko jej wymówka? Bo wiesz, prokrastynacja dotyka każdej sfery życiowej, w tym głównie strefę zawodową. Więc nie może być tak, że ktoś kto na to choruje, ma problem z jedną czynnością, czyli kontaktem. Dlatego trochę dziwi mnie to, że ona inicjuje wiele rzeczy będąc z tobą. Zwykle takie osoby mają lęki choćby przed porażką, a mówisz że też często pomaga rodzinie, czyli jest aktywna w wielu sferach, ale nie w tej związanej z Tobą. Najprościej jest wtedy, kiedy ktoś mówi że z czymś się boryka, ale oficjalnie tego nie zbadała i na niektóre zachowania łatwiej jest się tym tłumaczyć.
Wiesz, wierzę że chcesz zbudować coś naprawdę fajnego i trwałego. Dlatego tak jak wcześniej wspomniałam, musisz albo dać temu czas i zacisnąć zęby by zobaczyć czy coś się zmieni, lub odpuścić bo przecież kto zna Ciebie lepiej jak nie Ty sam. Dobrze wiesz, czy dasz radę w takim związku funkcjonować, czy też on Cię zniszczy. Jak rozumiem to nie jest twój pierwszy związek, a więc też masz jakieś doświadczenie. Wiem, że są osoby które nie mają potrzeby mieć ciągle kontakt, ale zwykle od takich osób nie wychodzi inicjatywa pierwszej wiadomości, jednakże zawsze odpisują za jakiś czas. W sumie zastanowiłabym się, czy by nie zrobić pewną przerwę w Twoim kontakcie z nią. Mam na myśli to, żeby przestać inicjować jako pierwszy rozmowę, i sprawdzić jak ona się zachowa. Czy będzie szukała kontaktu? Czy napisze tylko raz na tydzień, ty odpiszesz i cisza. I znowu napisze za jakiś czas. To taka moja mała sugestia, ale w sumie co zrobisz będzie zależało od Ciebie.

Ona miała te dwa roczne związki i mówiła, że to były relacje bez głębi.
Ja w swoich relacjach stawiałem na pełną otwartość i rozmowy.

Nie miała jak się nauczyć głębokiej komunikacji w relacji, ale złapała plusa tym, że w trakcie rozmowy powiedziała, że chce się tego nauczyć.
Ja też mam pole do poprawy, bo nie zadawałem jej odpowiednich pytań, które skłaniają do otwarcia przed drugą osobą, bo błędnie założyłem, że jak jest dość mocno komunikatywna (w small talk umie bardzo dobrze i jest przedstawicielem handlowym) to i będzie umiała komunikować się w relacji.
Ale jak widać te dwie rzeczy często się nie łączą.

Ale jak widać te dwie rzeczy często się nie łączą.

Marmurek91 napisał/a:

Po tym jak olała moją wiadomość napisałem jej raz jeszcze "Odbieram tę długą ciszę za brak chęci kontaktu i relacji ze mną." Jak odczytała to miałem telefon po minucie.
Tłumaczyła się, ale teraz coś w niej pękło, bo pierwszy raz odebrałem jej tłumaczenie za szczerze.

Mówiła, że nie ma odwagi się przede mną otworzyć, bo wstydzi się tego jak mnie traktowała przez ostatnie miesiące. Wzięła na swoje barki trochę za dużo, bo moja wina też w tym była. Powiedziałem jej o tym.
Mówiła, że po prostu się boi źle przede mną wypaść, nie wie co ma mówić, nie wie jak ma mówić, nie miała takich rozmów w przeszłości, nikt jej tego nie nauczył, chciałaby abym jej w tym pomógł. Cały wczorajszy wieczór i dzisiejszy dzień myślała co ma mi powiedzieć i dlatego milczała. Powiedziała niewiele, ale przynajmniej pierwszy raz poczułem szczerość.
Nie ciągnąłem tej rozmowy długo, bo słychać było, że to dla niej ciężkie. Podczas rozmowy dwa razy opuściła telefon na ziemie. To znak, że nerwy ją zjadały tą rozmową. Zresztą taka rozmowa nie nadaje się na telefon. Powiedziała, że dzisiaj nie jest gotowa na rozmowę na żywo, ale jutro może się spotkamy. Nie naciskałem na termin, jak będzie gotowa to pogadamy.

Moja opinia jest taka, że mamy dużą różnicę w komunikacji i albo to zaakceptuję i będę z nią nad tym pracować, albo dam spokój jej i sobie.
Ona miała te dwa roczne związki i mówiła, że to były relacje bez głębi.
Ja w swoich relacjach stawiałem na pełną otwartość i rozmowy.

Nie miała jak się nauczyć głębokiej komunikacji w relacji, ale złapała plusa tym, że w trakcie rozmowy powiedziała, że chce się tego nauczyć.
Ja też mam pole do poprawy, bo nie zadawałem jej odpowiednich pytań, które skłaniają do otwarcia przed drugą osobą, bo błędnie założyłem, że jak jest dość mocno komunikatywna (w small talk umie bardzo dobrze i jest przedstawicielem handlowym) to i będzie umiała komunikować się w relacji.
Ale jak widać te dwie rzeczy często się nie łączą.

Słuchaj, nie poczekałeś, znowu do niej napisałeś i tym razem po takiej wiadomości ona się po prostu - przestraszyła. Napisałeś: Brak chęci relacji ze mną - ja bym zrozumiała to tak, jakbyś zrywał. Nie zdziwię się, że ona też. Ale ja Ci w poprzednich wiadomościach to tłumaczyłam. Ona kontaktuje się z Tobą i przeprasza, gdy czuje że dzieje się bardzo źle i wasza relacja wisi na włosku. Jak było gdy poszedłeś się myć, a ona dzwoniła w tym czasie parę razy? Wtedy jej zależało, bo się bała. Tym razem zrobiła to samo. Zadzwoniła, bo dzieje źle. Widzisz dobrze, że ona niechętnie pisze, a z tego co słyszę to Ty dzwonisz częściej do niej, niż ona do Ciebie, w normalnej sytuacji codziennej. To jest kolejny sposób, by Cię przy sobie zatrzymać - przepraszaniem i obarczaniem się winą o wszystko. Bierze to na siebie, bo wie, że tego oczekujesz. Sam zresztą zobaczysz za jakiś czas.
Musisz zobaczyć jak na żywo się będzie zachowywać. Przez telefon naprawdę można wiele rzeczy powiedzieć, i to jak powiedzieć.
Wiesz wy jesteście już jakiś czas... A macie problem z komunikatywnością. Jak się widzicie to jest lepiej, ale poza tym każdy żyje swoim życiem. I wydaje mi się, że ma problem z zaangażowaniem. Tak samo mogło być w jej poprzednich związkach. Patrząc przynajmniej na to, jak podchodzi do związku z Tobą. Wydaję mi się, że w poprzednich związkach miała ten sam problem, dlatego mogło nie wyjść. Nie znam jej historii, ani nic, więc nie będę tu nikogo oceniać.
Jeśli macie plan porozmawiać to dobrze, ale naprawdę musicie oboje się zastanowić czy jesteście dla siebie. Czasami to trudne - sama potrafiłam zerwać z narzeczonym po 5 latach razem - ale czasami tak jest, że ludzie mimo starań i chęci, nie są dobrani i z powodu niedopasowania traci się czas i życie. A ja można powiedzieć popełniałam straszny błąd i chcę Cię przed nim ustrzec. Po paru miesiącach chciałam odpuścić i odejść, ale mi nie pozwolił. Bo manipulacją (przepraszaniem i tłumaczeniami) powodował, że znajdywałam również błędy w sobie, mimo iż to nie ja powodowałam że w relacji działo się źle, a robił to on. Zresztą jak on to mówił: Nigdy nie potrafił się zaangażować w prawdziwą relację.
Ta relacja dosyć mnie zniszczyła, ale w sumie sama sobie na to zapracowałam, bo na to przyzwoliłam.
Dlatego piszę to tylko po to, byś sam się zastanowił jak to z wami później będzie. Czy będzie lepiej, czy będzie tak samo.
Bo po takiej relacji, znalazłam faceta z którym się dobrałam, i nie miałam nigdy żadnych wątpliwości, a miałam wtedy 30lat, i po dwóch latach czekamy na naszą córeczkę. Więc w razie czego, jak uznasz że to właśnie wy to walcz o to szczęście. A jak nie to daj sobie i jej szansę je znaleźć Oby ta rozmowa coś w was zmieniła na lepsze dla waszego związku.