Zaproszenie na wesele. - Netkobiety.pl

Jak dla mnie 1000 zł czarnogodzinnych oszczędności na ogarnięcie 3 imprez to za mało i to byłby mój argument, że nas nie stać na te wyjścia.

Tak, mamy też inne problemy małżenskie, ale nie mam nic do rodziny męża, nie przeszkadza mi imprezowanie z nimi. Kompletnie nie o to chodzi. Chodzi właśnie o to, że mąż nie rozumie pewnych rzeczy i myśli, że jakoś to będzie. A jakoś to będzie to znaczy, że ja będę musiała to ogarnąć. Nie wiem, jak do Niego dotrzeć, bo to wesele jest takim punktem, który przelał szale goryczy. Zastanawiam się, czy nie wylać po prostu kubła zimnej wody i postawić na swoim i zwyczajnie zdecydować, że nie idziemy i tyle.

A jeśli weźmiesz kartkę i pisak i wyliczysz mu ile to wszystko może kosztować, że nic nie zostanie itd to nie poruszy go taka wiedza?
Ewentualnie może jest w stanie popracować więcej, dorobić w weekendy aby na wszystko starczyło?

Na tą chwilę w ogóle mnie nie stać, bo i tak mamy więcej wydatków niż dochodów. I ja wiem, że On chce iść bardzo, ale ja też bardzo chce kupić dzieciom sandały, letnie ubrania i potem wyprawki do przedszkola

Oj tam, skoro dla teściowej kasa nie problem, to niech Wam pożyczy na dwa wesela i pójdziecie się zabawić.

Przy większej ilości wydatków niż dochodów to tak generalnie warto sprawdzić, czy części wydatków nie można się pozbyć, albo czy dochodów nie da się zwiększyć. Bo przy dzieciach to z miesiąca na miesiąc będziecie mieć tych wydatków coraz więcej. Jak długo chcesz tak żyć?

A co do tematu, to ja byłam na weselach, na których do koperty dałam 100zł, bo więcej nie miałam, albo kupowałam fajny prezent zamiast kasy. (PS. Zanim mnie tu zjedzą wyznawcy zasad weselnych kopert - jak było mnie stać, to dawałam więcej )
Jak ktoś mnie zaprasza, to chce tam mojej obecności, a nie mojej kasy. Pary zwykle liczą się z tym, że całość może się nie zwrócić, a jakby im na kasie zależało, to by nie ryzykowali robieniem wesela. Też nie ma co tutaj jakoś przeginać, że koniecznie ta koperta musi być jakoś niesamowicie wypchana.
Albo idźcie na sam ślub, dajcie kwiatka i kartkę z grzeczności, zawsze to jakaś forma obecności i pamięci w rodzinie.

Mnie by było przykro jakby ktoś nie chciał przyjść na moje wesele motywując to tylko względami finansowymi. Nie o kasie myślałam organizując wesele.

Jak mąż chce iść niech dorobi na prezenty weselne.
Te pieniądze, które masz są przeznaczone na potrzeby dzieci, jak żyjecie od 1 do 1 to dla mnie byłoby oczywiście, że na wszelkie nadprogramowe wydatki trzeba po prostu dorobić po godzinach.

Dziękuję za odpowiedzi. Wiem, że mam za mało oszczędności, zarabiamy normalnie, nie brakuje nam na jedzenie, ale nadprogramowe wydatki obciążają budżet. Całe oszczędności 3 miesiące temu poszły na samochód na przykład. Nie ma gdzie dorobić aktualnie, nie mamy nadgodzin, ani żadnej fuchy na weekend. Tak to zawsze mąż brał, jak coś się trafiło. Spróbuję po prostu mu wytłumaczyć, ile kasy potrzeba na tą chwilę na inne rzeczy, bo On chyba tego nie wie, uświadomiliście mi to.

Może mężowi też jednak wpadnie jakaś dodatkowa robota... może, skoro mu zależy, niech się postara trochę bardziej, rozejrzy, popyta kolegów... mimo wszystko ubrania dla dzieci są ważniejsze niż wesele...

Strasznie mi się nie podoba takie podejście. Rozumiem to, ale z tym trzeba walczyć wg mnie. Przeliczać się z przyjaciółmi czy rodziną na kasę?
Jeżeli robiłabyś tego typu imprezę, było by Cię stać na nią, na serio liczyłoby się dla Ciebie to żeby się jak najwięcej zwróciło czy żeby Ci, na których Ci zależy (wiem że z rodziną bywa różnie, ale załóżmy że relacje są dobre) byli obecni w tym dniu?
Zakładam że wybrałaś to drugie...
Na świecie i tak mamy sporo materialistów, a jeszcze te wszystkie normy społeczne, kulturowe, zasady co wypada a czego nie, powodują że każdy zaczyna przeliczać portfelem, powodują jakieś głupie poczucie wstydu, zakłopotania, jak się nie wpasuje człowiek w te normy.
Nie miałbym oporów iść na wesele nawet z symboliczną kopertą, oczywiście do konkretnych przyjaciół, członków rodziny, uprzedzając wcześniej że taka jest sytuacja - właśnie dlatego że mam pewność że im zależy na mojej obecności. A prezent dostaliby jak się odkuję. Inaczej po co w ogóle spotykać się z takimi ludźmi którzy patrzą na to czy nie wyszli przez nas na -. Takie rzeczy zabijają normalne relacje między ludźmi w moim odczuciu...

Tak, masz rację, tak zrób. Skoro mnie nie stać to nie idę i koniec. On chce iść, a o budżecie domowym myślisz tylko Ty. Głupota i nieodpowiedzialność z jego strony. Postaw na swoim.

Muszę przyznać, że szczerze poczułem sympatię do Autorki z racji tego, że właśnie myśli o rzeczach ważnych i fundamentalnych, kiedy ma się rodzinę a przed człowiekiem stają zadania i potrzeby dużo istotniejsze, niż jedna noc spędzona na gadaniu, piciu i tańcach.
W dzisiejszych czasach to najgorzej niektórym zrezygnować z czegoś lub wybrać między jednym a drugim - bo trzeba mieć oczywiście jedno i drugie....

Ale dla psychiki trochę rozrywki też się przyda, spotkanie z rodziną, znajomymi.
Zrozum też więc jego, nie musimy mieć jednakowego podejścia do życia toczka w toczkę.
Sama widzisz, dorobi, czyli poszedł na kompromis, też niedobrze, nie wymagaj za dużo, na te wesela nie, bo szkoda kasy, a na inne rozrywki już nie szkoda, to bardziej wygląda, z nie masz ochoty być na nich.
Ale jak to w związku, czasem trzeba się nagiąć... Jakbyście dobrze dogadywali się w kwestii rozrywek, to coś innego mogło by szwankować, dlatego nie warto robić problemu z tych wesel.

Felicjo, chyba za bardzo wzięłaś sobie na głowę cały dom. Kręgosłup Ci w końcu pęknie. Podejrzewam, że jesteś bardzo obrotna, pracowita i zapobiegliwa osóbką, która od rana do wieczora główkuje, jakby tu związać koniec z końcem. Udało Ci się nawet odłożyć skromna sumkę zaskórniaków. Brawo.
Młoda mama, młoda żona i proszę jaka dzielna. 
Oczywiście, że masz rację. Masz trochę grosza, to nie po to, żeby wydawać na czyjeś wesele/ wesela.
Jeśli Twój mąż chce tam pójść, to niech idzie sam i niech zarobi sobie na prezent, jeśli nie chce przy okazji wyjść na dziada.

Musisz troszkę wziąć się za tego swojego męża, bo zaczynasz robić za mamuśkę, a nie żonę. Za kilka lat nie będzie widział w Tobie kobiety i obrosnie w piórka.

Weź dodatkową pracę w weekendy, to od razu zrozumiesz.

Miałam ostatnio bardzo podobną sytuację z mężem.
Nie to że biedujemy, bo mamy jakieś (niewielkie) pieniądze odłożone, ale jestem przerażona tym co się dzieje w kraju i wiem że za chwilę będzie mega bieda. A on się uparł że pojedziemy na weekend do Poznania. Fakt, że mu obiecałam ten wyjazd, ale nie wiedziałam że sytuacja finansowa będzie coraz gorsza.

No i też kłótnia na zasadzie mama i rozpieszczony synek.

Wiesz co jest problemem? To, ze zarówno Ty autorko jak i ja, trzymamy domowy budżet.
To ja płace rachunki, to ja orientuję się w wydatkach, w tym ile na koncie (bo mamy wspólne) itd. Dla męża to czarna magia i wg niego pieniądze po prostu zawsze SĄ.
Zawsze są na koncie, zawsze może po nie sięgnąć a nawet nie wie ile ja czasami przechodzę stresu i główkowania.
Właśnie dlatego tym facetom tak łatwo wydać kasę, bo uważają że ta kasa pojawi się magicznie bardzo szybko z powrotem.

W moim przypadku niestety ugięłam się, pojechaliśmy. Fajnie było, ale prawie 1000 zł poszło się jebać.

Na Twoim miejscu albo bym się upierała że nie idziemy, albo poszłabym na oba wesela i zamiast pieniędzy do koperty, dałabym prezenty które wyglądają na droższe niż są. Pokombinuj, poszukaj na Allegro czy OLX. Bo chociażby wszyscy się oburzali, to niestety patrzy się na to ile kto dał pieniędzy Ja od wielu ludzi słyszałam w rodzaju "ktoś tam dał tylko 100 zł, ktoś tam tylko 500"... No smutne ale tak jest. I wg mnie lepiej dać prezent w formie jakiejś rzeczy, niż te ubogie 50 zł czy 100 zł.

A co z sukienką, butami, garniturem? Macie to wszystko?

Wino i czekoladki to chyba zamiast kwiatów, które za kilka dni zwiędną
A koperta to swoją drogą

Niezbyt rozumiem,  skoro ustalono że pieniądze na wesele organizuje mąż, to teraz co jest problemem?
To że autorka rosci sobie jedyne prawo do decydowania co jest ważne w tej rodzinie a co nie?

To dobrze, że znalazł rozwiązanie.

Refleksja odnośnie Waszych rozbieżnych priorytetów to chyba przebłysk kontaktu z rzeczywistością ;-). Akurat uważam, że sporo facetów nigdy nie dojrzewa, bo najpierw mama ogrania rzeczywistość, a potem rolę mamuśki przejmuje żona. Zostaje on wieczny chłopiec. Pewnie ma to swój urok i każde z pary czerpie z tego korzyści, ale czasami wychodzą takie historie.

Felicjo, ja Ciebie dobrze rozumiem, bo sama też od zawsze budżetem zarządzam. Nie wszystkie pomysły męża mi się podobały, bo uważałam, że kasę można inaczej spożytkować, niemniej na pewne ustępstwa też trzeba iść.
Wyjście na wesele może być dla męża kwestią prestiżu.
Mężczyzna potrzebuje pokazać, że dobrze sobie radzi i jest w stanie zapewnić odpowiedni poziom życia rodzinie. Jest jak łowca, który przynosi do wioski upolowany łup i chce żeby wszyscy widzieli jego triumf. To dla niego kwestia honoru.
Bez tego często nie potrafi mieś odpowiedniego poczucia wartości.
W przypadku wyjścia na wesele w grę wchodzi rodzina,  pokazanie, że w niej jest i zajmuje  odpowiednie miejsce. Poczucie wykluczenia z tego grona może być dla niego bardzo bolesne.
Nie samym chlebem człowiek żyje.

My kobiety inaczej patrzymy na te sprawy i dlatego  czasem trudno nam się z facetami porozumieć

No ja bym jednak tego nie uzasadniała płcią.

Twierdzisz, że ego i poczucie wartości faceta zależy od tego, czy pokaże się na weselu, bez względy na to, czy go stać czy nie. Nie zgadzam się z tym. Jednak wolałabym faceta, który przedkłada buty na zimę dla dzieci, albo jakiś rodzinny wyjazd i miłe spędzenie czasu wspólnie niż takiego, dla którego priorytetem jest udział w weselu ponad to.
I też nie sądzę, że wszyscy faceci tacy są. Bo znam wielu, którzy bardziej od swojego prestiżu kochają własne dzieci. Może mają ugruntowane poczucie własnej wartości, że w celu jego podtrzymywania nie potrzebują dowartościowywania się w oczach członków dalszej rodziny i znajomych kosztem swojej własnej rodziny i potrzeb dzieci.
Jak to mówią, jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.

Ostatecznie fajnie, że mąż autorki znalazł rozwiązanie, żeby ogarnąć imprezy, na uczestnictwie w których mu zależy, a dzieci są oczkiem w głowie żony, więc jak chce dla nich wycieczki, to niech zarobi ;-)

Zacznij oddawać trochę pola mężowi, a nie wszystko ogarniać sama, później narzekasz.
Najlepszym rozwiązaniem jest zarządzanie wspólne, proporcjonalnie do zarobków i tak podzielone, żeby obie strony były zadowolone.

Np.mąż opłaca mieszkanie, media, samochód, przedszkole, Ty pozostałe...

Dla mnie to takie uwłaczające jest proszenie męża czy odwrotnie o kasę, bo chce sobie coś kupić nawet drobnego, powinno być zaufanie w tej materii, a nie rozliczanie się co do złotówki.

Choć rozumiem, że może być gorzej jak tych pieniędzy jest za mało, ale niestety nie można wydawać więcej niż się zarabia. Też zdaje sobie sprawę, że nie każdy potrafi zarządzać pieniędzmi.
Mam koleżankę którą "parzą" pieniadze, dlatego mąż jej wydziela i to z jej pieniędzy, dwa razy w miesiącu, bo jak raz, to zawsze jej brakowało do końca miesięca, więc różnie bywa.

Nigdy nie rozliczaliśmy się, co do złotówki, nie zabraniam mężowi sobie czegoś kupić, On mi też nie. Ale nie podejmuje sam decyzji, np widziałem fajna kurtkę za tyle i tyle, mogę sobie kupić. A ja wtedy, a dlaczego pytasz, odpowiedź: bo nie wiem, ile mamy pieniędzy.
Ja bym chętnie mu oddała zarządzanie, ale po pierwsze On nie chce, a po drugie wtedy zapewnie by nam odcięli zaraz światło, czy internet, bo zapomniałby, kiedy trzeba opłacić.
Utworzyłam nowy wątek, z opisem całej relacji, bo tu rozmowa zeszła na Inn pole. Już nie tylko kwestii tych wesel.

A dlaczego nie? Jeśli nawet dodam do tego kopertę, z powiedzmy 2 stówami, to czego jeszcze należy oczekiwać? Zresztą, na zaproszeniu zwykle widnieje prośba lub delikatna sugestia, więc czemu mam postepować wbrew życzeniom młodych?
Autorko, jeśli już sobie mąż zarobił/zarobi na to wesele, to niech jedzie

Wszystko zależy od tego jak skonstruowane jest wesele i od państwa młodych.
Bywałem na takich w których to goście ustawiali się w kolejce i poklei podchodzili z koperta/prezentami do państwa młodych, składali im życzenia i robiło się zdjęcie.
Nie wiem czy tylko w moim regionie był taki zwyczaj ale dla mnie to było takie..hmm trochę żenujące, zawstydzające gości weselnych, taki pokaz na którym można było się pochwalić jaki to super prezent się dało parze młodej.
zazwyczaj królowały jakieś bardzo drogie alkohole i zestawy do herbaty.

U nas na weselu nie było ani tego ani masy takich zawstydzających ( dla nas) zabaw jak brama/oczepiny czy te wszystkie pijackie gry, trudno żeby były skoro wesele było bez alkoholu.
Po prostu przy wejściu do restauracji były ustawione takie 2 drewniane skrzynki. Na zaproszeniu było napisane żeby położyć tam prezent, i nie dawać kopert.Prezent miał być niepodpisany.
Postanowiliśmy tak z zona, bo wiedzieliśmy ze sytuacja  finansowa niektórych zaproszonych ludzi jest delikatna. a my nie potrzebowaliśmy, de facto opłacać kopertami swojego wesela. chcieliśmy aby goście przyszli i świętowali z NAMI ten NASZ dzień.
Bo wesele było zrobione pod nas a nie pod gości
A prezenty były naprawdę fajne i niecodzienne. Gdy je potem w domu otwieraliśmy to taka aura świat się włączyła