Wybuchowy mąż - Netkobiety.pl

Nigdy nie ma takiego powodu i nie Twoja wina, a przepraszanie i robienie tego samego, można o kant...
Dlatego nie możesz przyzwalać na takie zachowania.

Na pewno tu widać chwiejność emocjonalną, nie radzenie sobie ze stresem, tylko to jest jego problem, nie Twój.

Zauważ od jakiego czasu tak się dzieje, czy wiesz co na to miało wpływ, czy tak po prostu nic się nie zmieniło, a on tak chamsko się zachowuje, wtedy można domniemywać, że w pierwszych latach potrafił się powstrzymać.

Macie dzieci?

To co Cię dotyka to przemoc psychiczna na którą on absolutnie nie ma prawa. Od kiedy to trwa, zawsze tak miał?

Foxterier napisał/a:

To co Cię dotyka to przemoc psychiczna na którą on absolutnie nie ma prawa. Od kiedy to trwa, zawsze tak miał?

Nie,na początku było między nami dobrze,w zasadzie tak długo aż byłam zależna od niego bo dziecko małe i brak pomocy. Teraz nieźle zarabiam,nie jestem od niego zalezna i mnie wyzywa,mam wrażenie że on się boi,że ja odejdę i w ten sposób nie wiem,próbuje cała winę przerzucić na mnie? Powiedziałam mu dzisiaj,że nie będę z nim już rozmawiać gdyż szacunek mi się należy a on nawet słowa przepraszam nie potrafi wypowiedzieć ponieważ uważa,że to moja wina,to ja zaczęłam bo powiedziałam,że wiem jak działa maszynka. Jakiś czas temu wracaliśmy taxi do domu,rozmawiałam z kierowcą było zabawnie,stwierdził,że prawie go przelecialam w samochodzie, jak? Rozmowa? To jest kpina

Trafiłaś na zazdrosnego przemocowca, z tego co piszesz to powinnaś uciekać jak najdalej. Tacy ludzie są niebezpieczni.

Jasno Ci powiedział, więc po co pytasz na forum? Traktuj go z szacunkiem, jak chcesz być tak traktowana i następnym razem licz się z jego zdaniem. Bo wygląda na to, że sama prowokujesz do takich agresywnych zachowań i traktujesz go z góry.

GOSTY napisał/a:

Jasno Ci powiedział, więc po co pytasz na forum? Traktuj go z szacunkiem, jak chcesz być tak traktowana i następnym razem licz się z jego zdaniem. Bo wygląda na to, że sama prowokujesz do takich agresywnych zachowań i traktujesz go z góry.

Jesteś poważny? Nic nie upowaznia do upokarzania drugiej osoby,nic.

Jakiś czas temu w związku z ryzykownym zachowaniem stracił dużą kwotę pieniędzy,to też była moja wina bo nie rozmawiałam z nim o tym ( co prawda nie jest bo mu odradzalam ), twierdzi,że odradzanie to nie rozmowa i gdyby miał rozmowy nie byłoby czegoś takiego

GOSTY napisał/a:

Jest to taka forma umniejszania (w domyśle, nie mów mi, bo wiem lepiej, taka "niemota" nie jest mi potrzebna).

"znów mam gdzieś jego zdanie"

Takie myślenie mają osoby, które same o sobie i o innych tak myślą ziomeczku.

Cześć. Jestem w związku 10 lat,od dłuższego czasu podczas kłótni słyszę obrzydliwe wyzwiska w swoją stronę na K.... Dziw.... Itp. maz nie przeprasza,twierdzi że to moja wina gdyż dostaje to co sama daje. W jego mniemaniu nie daje mu zainteresowania,nie interesuje się nim ani jego życiem. Ja po prostu nie potrafie się interesować kimś kto potrafi tak mnie nazwać. Przykład z wczoraj mąż pomagał w kuchni byłam bardzo zmęczona dniem i powiedziałam " wiem jak działa maszynka nie musisz mi tego mówić " stwierdził że znów mam gdzieś jego zdanie,że już nawet nie będzie się odzywał i poszedł,obiad robiłam sama a później wyzwiska w moja stronę. Zastanawiam się czy to na prawdę jest moja wina? Ja czuję że to nie jest powód aby kogoś wyzywać.

Autorko, jeśli chodzi o ten epizod z maszynka, to wiele też zależy od tego, jakim tonem się do niego odezwałaś. Być może on chciał w dobrej wierze przypomnieć Ci jak włączać to ustrojstwo, a Ty odpowiedziałaś z wyższością, zniecierpliwionym tonem, z lekka kpina czy ironią i dlatego on poczuł się urażony.
Potem tłamsił to w dobie i w końcu też zaczął odzywać się agresywnie.
Przecież wiadomo, że tę samą myśl można przekazać w różny sposób.
Mowa na piśmie nie pokaże Twojego tonu głosu, min albo wzruszania ramionami.
Gdy czyta się, co mu odpowiedziałaś, to wiadomo, że każdy pomyśli sobie, że przecież ona niczego złego nie powiedziała, jednak gdyby ktoś był przy tym zdarzeniu, to kto wie, jakie by miał odczucia.
Może on i przemocowiec, a może to Ty zaczęłaś traktować go z buta, odkąd poszłaś do pracy i zarabiasz swoje pieniądze.
On mieszka w Twoim mieszkaniu, traci pieniądze na złych inwestycjach i patrzy na kobietę, która być może obnosi się tym, jak świetnie sobie radzi.
Ja byłabym tu ostrożna sugerując autorce, że po tylu latach spokojny i fajny facet nagle pokazał czarcie kopyto.

Oczywiście, że są sposoby, tylko  ludziom często się nie chce  walczyć.
Mogła zostawić ten obiad w cholerę i iść z dzieckiem na spacer. Zjadłaby sobie w jakimś bistro frytki, przewietrzyła głowę a facet miał czas na przemyślenie. A tymczasem  pokorna żona zrobiła żarełko i miał obiadek  za friko.
Trzeba stawiać czoła  wyzwiskom i działać niemal jak treser - bijesz tam gdzie boli to nastaw się, że Ciebie też zaboli.

ulle napisał/a:

Autorko, jeśli chodzi o ten epizod z maszynka, to wiele też zależy od tego, jakim tonem się do niego odezwałaś. Być może on chciał w dobrej wierze przypomnieć Ci jak włączać to ustrojstwo, a Ty odpowiedziałaś z wyższością, zniecierpliwionym tonem, z lekka kpina czy ironią i dlatego on poczuł się urażony.
Potem tłamsił to w dobie i w końcu też zaczął odzywać się agresywnie.
Przecież wiadomo, że tę samą myśl można przekazać w różny sposób.
Mowa na piśmie nie pokaże Twojego tonu głosu, min albo wzruszania ramionami.
Gdy czyta się, co mu odpowiedziałaś, to wiadomo, że każdy pomyśli sobie, że przecież ona niczego złego nie powiedziała, jednak gdyby ktoś był przy tym zdarzeniu, to kto wie, jakie by miał odczucia.
Może on i przemocowiec, a może to Ty zaczęłaś traktować go z buta, odkąd poszłaś do pracy i zarabiasz swoje pieniądze.
On mieszka w Twoim mieszkaniu, traci pieniądze na złych inwestycjach i patrzy na kobietę, która być może obnosi się tym, jak świetnie sobie radzi.
Ja byłabym tu ostrożna sugerując autorce, że po tylu latach spokojny i fajny facet nagle pokazał czarcie kopyto.

Nie po tylu latach, a wtedy jak poszła do pracy... maszynka jak i inne sytuacje, to tylko pretekst, zachowanie irracjonalne, nieadekwatne do sytuacji, świaczy o jego problemie, do tego chamstwo wyłazi na wierzch, ujarzmiane, jak żona była w domu i nie miał do czego się przyczepić.

Tylko on tak łatwo nie odda pola, bo powie, że zniszczyłaś mu 10lat życia, ale jak ja mówię z "głupim to ani żyć, ani się rozwieść" , więc będziesz miała ciężko.
Zawsze jestem ostatnia do namawiana na rozwód, szczególnie jak jest dziecko, ale czasem nie ma za bardzo wyjścia.
Może sama wizja rozwodu
nim wstrząśnie i weźmie na wstrzymanie, choć wątpię, jak górę weźmie złość.

Powiedz jak reagujesz na jego chamstwo, żeby go zniechęcać do takich reakcji?
Jak często wyskakuje z tymi wybuchami? Kto wyciąga rękę?

Agnes76 napisał/a:

Nie ma takiego zaniedbania, które by pozwalało na takie słowa. .

To się tyczy kobiet przede wszystkim!

Wielokrotnie widziałem żonę/dziewczynę, która werbalnie poniewiera męża. O pogardzie już nie wspomnę.

W  związku nie wolno poniżać partnera w żaden sposób, bo to jest początek końca...szacunku i miłości.

wieka napisał/a:

ulle napisał/a:

Autorko, jeśli chodzi o ten epizod z maszynka, to wiele też zależy od tego, jakim tonem się do niego odezwałaś. Być może on chciał w dobrej wierze przypomnieć Ci jak włączać to ustrojstwo, a Ty odpowiedziałaś z wyższością, zniecierpliwionym tonem, z lekka kpina czy ironią i dlatego on poczuł się urażony.
Potem tłamsił to w dobie i w końcu też zaczął odzywać się agresywnie.
Przecież wiadomo, że tę samą myśl można przekazać w różny sposób.
Mowa na piśmie nie pokaże Twojego tonu głosu, min albo wzruszania ramionami.
Gdy czyta się, co mu odpowiedziałaś, to wiadomo, że każdy pomyśli sobie, że przecież ona niczego złego nie powiedziała, jednak gdyby ktoś był przy tym zdarzeniu, to kto wie, jakie by miał odczucia.
Może on i przemocowiec, a może to Ty zaczęłaś traktować go z buta, odkąd poszłaś do pracy i zarabiasz swoje pieniądze.
On mieszka w Twoim mieszkaniu, traci pieniądze na złych inwestycjach i patrzy na kobietę, która być może obnosi się tym, jak świetnie sobie radzi.
Ja byłabym tu ostrożna sugerując autorce, że po tylu latach spokojny i fajny facet nagle pokazał czarcie kopyto.

Nie po tylu latach, a wtedy jak poszła do pracy... maszynka jak i inne sytuacje, to tylko pretekst, zachowanie irracjonalne, nieadekwatne do sytuacji, świaczy o jego problemie, do tego chamstwo wyłazi na wierzch, ujarzmiane, jak żona była w domu i nie miał do czego się przyczepić.

Tylko on tak łatwo nie odda pola, bo powie, że zniszczyłaś mu 10lat życia, ale jak ja mówię z "głupim to ani żyć, ani się rozwieść" , więc będziesz miała ciężko.
Zawsze jestem ostatnia do namawiana na rozwód, szczególnie jak jest dziecko, ale czasem nie ma za bardzo wyjścia.
Może sama wizja rozwodu
nim wstrząśnie i weźmie na wstrzymanie, choć wątpię, jak górę weźmie złość.

Powiedz jak reagujesz na jego chamstwo, żeby go zniechęcać do takich reakcji?
Jak często wyskakuje z tymi wybuchami? Kto wyciąga rękę?

Wieko, nie ma takiej możliwości, by przemocowiec przez tyle lat był fajnym i dobrym mężem. Kobieta może być złota i brylantowa, a przemovowy zawsze znajdzie pretekst, by urządzić awanturę.
Tu stało się coś innego.
Nastąpiło odwrócenie ról, pozycji w tej rodzinie. Kobieta poszła do pracy, zarabia chyba lepiej od męża i prawdopodobnie zaczęła obnosić się przed mężem, jaka to jest teraz niezależna. My nie wiemy, w jaki sposób ona z nim rozmawia, jednak coś musi być nie halo, skoro facet reaguje na prawie wszystko, co ona mówi alergicznie.
Nikt nie lubi, gdy ktoś pokazuje swoją wyższość.
Facet nie ma nawet swojego mieszkania.
Był głową rodziny i nagle spadł do poziomu sutenery.
Oczywiście, nie ma żadnego usprawiedliwienia do tego, żeby mąż tak nazywał swoją żonę. Z tym dziewczyna musi zrobić porządek - kłócić się to jedno, a ubliżać komuś to drugie.
A poza tym kobiety też dzisiaj klną i to jeszcze lepiej niż faceci, nawet publicznie potrafią tak mówić, że szok.
Kogo dzisiaj razi rzucanie mięchem. Nawet dzieci nieźle radzą sobie w tym zakresie.

Moim zdaniem to nie jest przemocowiec. Ujawnilby się, jak napisałam wcześniej, od razu, jak tylko się pobrali. W życiu nie wytrzymałby tak długo.
Pies pogrzebany jest gdzie indziej.

Autorko, a może odniesiesz się także do mojego zdania? Oczywiście nie musisz, jednak jeśli szukasz tu obiektywnego spojrzenia, to może powinnaś zacząć od siebie?
No chyba że założyłaś wątek po to, by ponarzekać na męża nieudacznika, którego Ty non stop ratujesz od katastrofy finansowej i który, być może, ma już depresję albo jest blisko załamania nerwowego.
Nie pozwól na to, żeby Ci ubliżał, bo tu masz rację, jednak czy Ty sama rzeczywiście traktujesz męża ze zrozumieniem i szacunkiem?
Masz go po prostu dość, bo zobaczyłaś, że nie ma łba do interesów.

Autorko, jeśli chodzi o ten epizod z maszynka, to wiele też zależy od tego, jakim tonem się do niego odezwałaś. Być może on chciał w dobrej wierze przypomnieć Ci jak włączać to ustrojstwo, a Ty odpowiedziałaś z wyższością, zniecierpliwionym tonem, z lekka kpina czy ironią i dlatego on poczuł się urażony.
Potem tłamsił to w dobie i w końcu też zaczął odzywać się agresywnie.
Przecież wiadomo, że tę samą myśl można przekazać w różny sposób.
Mowa na piśmie nie pokaże Twojego tonu głosu, min albo wzruszania ramionami.
Gdy czyta się, co mu odpowiedziałaś, to wiadomo, że każdy pomyśli sobie, że przecież ona niczego złego nie powiedziała, jednak gdyby ktoś był przy tym zdarzeniu, to kto wie, jakie by miał odczucia.
Może on i przemocowiec, a może to Ty zaczęłaś traktować go z buta, odkąd poszłaś do pracy i zarabiasz swoje pieniądze.
On mieszka w Twoim mieszkaniu, traci pieniądze na złych inwestycjach i patrzy na kobietę, która być może obnosi się tym, jak świetnie sobie radzi.
Ja byłabym tu ostrożna sugerując autorce, że po tylu latach spokojny i fajny facet nagle pokazał czarcie kopyto.

ulle napisał/a:

Autorko, jeśli chodzi o ten epizod z maszynka, to wiele też zależy od tego, jakim tonem się do niego odezwałaś. Być może on chciał w dobrej wierze przypomnieć Ci jak włączać to ustrojstwo, a Ty odpowiedziałaś z wyższością, zniecierpliwionym tonem, z lekka kpina czy ironią i dlatego on poczuł się urażony.
Potem tłamsił to w dobie i w końcu też zaczął odzywać się agresywnie.
Przecież wiadomo, że tę samą myśl można przekazać w różny sposób.
Mowa na piśmie nie pokaże Twojego tonu głosu, min albo wzruszania ramionami.
Gdy czyta się, co mu odpowiedziałaś, to wiadomo, że każdy pomyśli sobie, że przecież ona niczego złego nie powiedziała, jednak gdyby ktoś był przy tym zdarzeniu, to kto wie, jakie by miał odczucia.
Może on i przemocowiec, a może to Ty zaczęłaś traktować go z buta, odkąd poszłaś do pracy i zarabiasz swoje pieniądze.
On mieszka w Twoim mieszkaniu, traci pieniądze na złych inwestycjach i patrzy na kobietę, która być może obnosi się tym, jak świetnie sobie radzi.
Ja byłabym tu ostrożna sugerując autorce, że po tylu latach spokojny i fajny facet nagle pokazał czarcie kopyto.

Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której mój mąż nazwałby mnie ku..a, su.a. i powiedziałby jeszcze, że to moja wina, że musiał tak powiedzieć!
Normalni ludzie nie używają takich wulgaryzmów w stosunku do partnera (nie mówię tu o jakichś patologiach, tylko zwyczajnych związkach).
Jakby mnie mój mąż tak nazwał to zrobiłby to tylko raz, ostatni. Jesteś jak taka żaba, jak ja wrzucić do gorącej wody to wyskoczyłaby od razu, a jak wrzucić żabę to wody zimnej i powoli zagotowywac to nie wyskoczy, bo będzie się przyzwyczajac do coraz goretszej wody.
Widać, że Twój mąż wiedział, jak Cię coraz bardziej upokarzać, przesuwać granicę a Ty cały czas nic, żadnych wniosków, działań i decyzji. Szanować to powinnas najpierw siebie, a potem wymagać szacunku od innych. To, że dziecko tego słucha i na to patrzy to już w ogóle jest dla mnie nie do pojęcia!

Legat napisał/a:

Agnes76 napisał/a:

W  związku nie wolno poniżać partnera w żaden sposób, bo to jest początek końca...szacunku i miłości.

Skąd ty bierzesz takie mądrości? Przecież to nijak się ma do rzeczywistości.

Legat każdy ma taką rzeczywistość jaką sobie tworzy.
Na pewno znasz ludzi, którzy budzą respekt i szacunek, i takich, których inni lekceważą. To ma swoje źródło w ich postawie i przyzwoleniu, lub nie, na złe traktowanie.
Zgodzisz się z tym?
I piszę tutaj o realnym życiu, bo w necie to różnie bywa i nie zawsze mamy wpływ na innych użytkowników.