Chciał zdradzić, wybaczyć ?? czy da się zaufać na nowo? - Netkobiety.pl

Co znaczy chciał ?
Chciał ale .....

I nadczym się zastanawiasz ? Będziesz czekała aż mu się zgra i Cię zdradzi ?

Tak to mnie nurtuje i wiem że tak może się stać nie w tym problem dałam mu szansę i jak w pytaniu głównym chce się dowiedzieć jak sobie radzić z podejzliwoscia z mojej strony i z kompletnym brakiem zaufania. Szanuję Twoją odpowiedź jest szczera i też długo się zastanawiałam nad tym co zrobić. Postanowiłam tak jak postanowiłam bo jest pozatym dobrym człowiekiem.

Skoro zadajesz takie pytanie to bądź pewna że nigdy mu nie zaufasz i ten związek się rozpadnie prędzej czy później . Po jakimś czasie sama stwierdzisz że nie jesteś wstanie mu zaufać albo przez jego zdradę która pewnie kiedyś nastąpi.
Sama zadaj sobie pytanie czy chcesz żyć w strachu że kiedyś Cię zdradzi.
Podziwiam Cię że jeszcze tego nie zrobiłaś nie myśl że cię neguję sama jak byłam zakochana robiłam a właściwie zaduzo wybaczyłam pamiętaj miłość jest ślepa .

Nigdy nie zpomnisz, chyba, że doznasz amnezji, w związku z tym zawsze pozostanie cień wątpliwości i brak zaufania. Odnoszę wrażenie, że próbujesz zamieść problem pod dywan. Dowiedziałaś się, pogadaliście i dałaś szansę (czy on w ogóle o nią prosił?), jemu, szkoda, że nie sobie.
Mieliście jakiś kryzys, a on szukał od razu pocieszenia u sprawdzonej cichodajki, skąd wiesz, że nie korzystał z jej usług w innych przypadkach?
...i co z tego, że jest dobry, skoro niewierny, nielojalny i tak łatwo przychodzi mu zdrada.
Uważam, że marnujesz czas na niego, facet nie ma zasad.

Przytaczając ten stary kawał chciałem zasugerować, że za wszelką cenę chciałaś, by się przyznał do czegoś,co zajść miało, a do czego nie doszło, a co uzyskałaś z informacji "życzliwych", jak sądzę?
Dmuchnąć na zimne nie zaszkodzi, bo i tak mogłoby być, że bez interwencji, "stałoby się, nie wiem jak?". Winnymi osłabienia więzi, obie strony są. Może nie po równo, ale jednak.
Wnioski wyciągnęłaś. Pytasz, bo się boisz, że Wasz związek podupadł na tyle, że grozi rozpadem.
Jeśli uważasz, że można zainwestować w odbudowę dawnej relacji, bo znasz "swojego starego", zrób to.

Przeżyłam prawie taką samą sytuację . Mój były facet próbował mnie zdradzić . Oczywiście będąc z Nim tłumaczyłam sobie , że przecież ostatecznie do tego nie doszło. A prawda była taka, że nie doszło tylko i wyłącznie, bo "ona" się rozmyśliła .Czyli prościej pukał by tą pannę nawet przez chwilę o mnie nie myśląc.

Ciągnęłam ten związek dalej , bo przecież on mnie kocha i jest ogólnie dla mnie przecież dobry .
A co się za tym kryło ?
Taka sytuacja ma destrukcyjne działanie na związek . Moim zdaniem jak facet ma pociągi do zdrady i w związku szuka takiej odskoczni raczej już z tego nie wyjdzie. Przynajmniej u mnie tak było .
Próbowałam zaufać, przykryć ten mankament wszystkimi dobrymi chwilami i co z tego wyszło ?
To, że nauczyłam tylko tego faceta, że wybaczam i zawsze do niego przecież wrócę . Co by nie było.
W związku wiedziałam o jednym takim incydencie, kiedy było już po wszystkim znajomi otworzyli usta i wyszły 2 zdrady , nie mówiąc już o tym, że kiedy wychodził na miasto non stop obracał się w towarzystwie Pań .

Także ...moje zdanie jest takie , że jak nie potrafisz skończyć tego teraz to przynajmniej zmień do niego nastawienie i nie traktuj go tak jakby od niego zależało Twoje szczęście , bo możesz pewnego dnia dowiedzieć się, że już wcześniej zdradził Cię 3 razy . Radzę sobie odpuścić , albo odpuszczać pomału . W głowie , będzie Ci lżej . Zobaczysz co będzie dalej . Z resztą ...ja tam nie rozumiem jak można zdradzić i jednocześnie kochać dla mnie coś takiego nie istnieje . Ale jeśli naprawdę w to wierzysz to niech to pokaże , a Ty przez jakiś czas pozostań obojętna , zranił Cię i masz do tego prawo . Nie mówię o znęcaniu się nad nim czy jakimś rewanżu wszystko z głową, ale to chyba on powinien stanąć na głowie ,skoro mu zależy .

Czyli postanowiliście być nierozłączni. Niestety, to nie sprawi że zaczniesz mu ufać.
Wygląda to na trochę wymuszone. On Cię prawie wszędzie zabiera, byś Ty poczuła się dobrze, a jeśli nie ma takiej możliwości - wariujesz. Zatem widzisz, że robienie wszystkiego razem "do porzygu" nie jest żadną gwarancją. Prędzej on, prowadzony na krótkiej smyczy, się umęczy, a Ty zaczniesz fiksować jak wyjdzie sam po zakupy i nie będzie go trochę dłużej niż zazwyczaj.
Takie kontrolowanie, przez towarzyszenie Partnerowi w prawie wszystkich wyjściach jest tylko iluzją zaufania. Jesteś jak strażnik.
To Twoje życie, dałaś szansę, więc powinien to wykorzystać. Lecz metody, które stosujecie, wg mnie są złe. To on ma Ci udowodnić, że mu na Tobie zależy i zyskać Twoje zaufanie, a nie Ty, która poprzez ten monitoring, zyskuje jakąś tam pewność, że jest Ci wierny.

Serio? Co z tego, że jest dobry?! Właśnie wszystko! Nielojalność to duża wada, ale są gorsze (dla mnie np. agresja, pijaństwo, chorobliwa zazdrość, manipulacje) i jeśli to jedyna "skaza" na ich związku, to ma od razu wszystko przekreślać? Statystyki są bezlitosne, większość zdradziła/zdradzi/myśli o zdradzie. Może i to cyniczne, ale odrzucenie romantycznych ideałów pozwala uniknąć wielu bolesnych rozczarowań.

Jeżeli wtedy był zły czas w Waszym związku i teraz wszystko zmieniło się na lepsze, może się okazać, że drugiej próby zdrady nie będzie, bo zniknęła przyczyna. A może jednak taki ma "niewierny" charakter i wtedy warto się zastanowić co dalej, czy jesteś w stanie zaakceptować ryzyko w imię jego innych zalet.

Możecie się oczywiście rozejść, ale jeżeli zdecydujesz się zostać, to lepiej nie rozmyślać zbyt wiele. Umęczysz siebie i jego. Staraj się dyscyplinować, nie pozwalaj sobie na snucie podejrzeń, odsuwaj te myśli, nie rozpamiętuj niedoszłej zdrady. Może (tak jak już ktoś radził) warto spróbować zmienić nastawienie na bardziej chłodne. Kochamy się, jest nam razem fajnie, ale rozluźniamy naszą relację. Sama zacznij wychodzić bez niego, poznawać nowych ludzi i zabraknie czasu i ochoty na rozważania o jego domniemanych romansach.

Pokręcona Owieczko, są ważne, podobnie jak wzajemna troska, szacunek, empatia itp. Dla każdego co innego stanowi fundament, ale zgadzam się: dużo lepiej postąpiłby szczerze rozmawiając o problemie, niż szukając prostego pocieszenia. Czy jednak taka pomyłka dyskwalifikuje jako partnera, pomimo innych zalet? Nie dla mnie. Każdy popełnia błędy, każdy ma swoje słabości. Nasze ego każe nam jednak zbyt wielką wagę przykładać do wierności, a jej brak traktować jako "grzech śmiertelny".

komar, skoro postanowiłaś wybaczyć, wybacz. Przekonaj siebie , że nie stało się nic strasznego. Popełniliście błędy: zaniedbywałaś go, nie myślałaś o jego potrzebach. Nawet jeśli on w reakcji poszedłby na ten głupi, nic nie znaczący seks z cichodajką, to nie koniec świata. Przecież wiesz, że wolałby czas spędzony z Tobą, ale go nie otrzymywał: więc to miał być tylko marny substytut. Poza tym nie sprowadzajcie swojej miłości tylko do fizyczności, łączą Was inne ważniejsze sprawy, więc czy jakiś niedoszły seks bez uczuć jest w stanie to wszystko przekreślić?

I niestety cokolwiek chłopak nie zrobi, jak nie będzie się starał, nie będzie to miało wielkiego wpływu na odczuwaną przez Ciebie zazdrość. To uczucie w Tobie, Ty musisz ją przepracować.

Tak, też nie wierzę w to, co czytam. Próbę zdrady nazwać pomyłką, bo przecież to tylko nic nieznaczący seks miał być...

I vice versa, to że dla Ciebie jest to koniec świata, nie znaczy że dla wszystkich. Dla autorki najwyraźniej nie, skoro dalej jest z tym chłopakiem. Zauważ, że nie zapytała "czy z nim zerwać" tylko "w jaki sposób zaufać na nowo, jak sobie radzić z wątpliwościami i odsuwać czarne myśli". I na te właśnie pytania spróbowałam jej odpowiedzieć.

A jeżeli jest tak jak mówicie i jednak dla autorki to był "koniec świata", to (tak jak pisałam wcześniej) faktycznie powinna odejść, bo umęczy siebie i partnera.

A z tym się akurat zgodzę, w ogólnie pojętych sprawach sercowych, porady osób postronnych to zwykle głos wołającego na puszczy.

Ale skoro autorka już o te rady poprosiła i zapytała "jak zaufać", to starałam się coś potencjalnie przydatnego odpowiedzieć. I zapomniałam o jednym, bez szczerego wybaczenia, powrót do normalności raczej się nie powiedzie.