USG - Netkobiety.pl

Ja jestem szczupła, nie wiedziałam że to ma znaczenie. Dlaczego nie może być osoby towarzyszącej, jak miałam zwykłe USG i swojej pani doktor to mój mąż był. Ale to jest prywatne badanie więc ja decyduję kto może być. Rozumiem że na NFZ może być być problem jak ze wszystkim :-( Czyli może dla pewności lepiej iść prywatnie. 300 zł to nie dużo za spokój w małżeństwie
O porodzie jeszcze nie myślę, bo to jeszcze odległy termin, mam nadzieję że akurat moja prowadząca będzie, bo jej ufam.

Chcę zabrać męża, bo jak zmajstrował, to niech przechodzi ciążę ze mną :-) Z tego co piszesz, to widzę, że dalej nic nie wiem, czyli może być USG takie i takie, więc może już lepiej zapłacić i umówić się prywatnie do lekarki.

W takim razie decyzja podjęta, lepiej dmuchać na zimne.
A co do zazdrości męża, to już przed ślubem wiedziałam o tym, że ma problem z tym, więc tłumaczenie mu itd. to jak rzucanie grochem o ścianę. Moje koleżanki dziwią się temu jak im opowiadałam o tej zazdrości. Tłumaczy tym, że jesteśmy dla siebie pierwszymi partnerami seksualnymi i dzięki temu że nie korzystam z usług ginekologów panów to czuje że jestem tylko jego, a nie w trójkącie jakimś. Poza tym, mówi, że w przysiędze małżeńskiej była mowa o wierności. Zaciekawiłaś mnie z tym porodem, muszę z nim o tym na spokojnie porozmawiać.

Myślę, że jakby nagle coś się stało, to inna sytuacja, ale teraz jak mam wybór to nie będę go drażnić. Teraz to ty mnie przestraszyłaś trochę. Jak wyglądają badania po porodzie? Bo moja kuzynka jak była po cesarskim cięciu to praktycznie nie miała żadnych badań już w szpitalu tylko każdego dnia z rana miała oglądany szew na brzuchu jak się goi, a po wyjściu na wypisie miała, że do ginekologa ma się zgłosić w ciągu 6-ciu tygodni.
Jeżeli chodzi o przysięgę małżeńską, to według niego, wybranie mężczyzny jest złamaniem przysięgi.

Dużo za te badania zapłaciłaś, bo przeglądam teraz w jednej przychodni prywatnej i wychodzi 250 zł za to badanie. Zaskoczyłaś mnie teraz, bo nie słyszałam jeszcze przypadku że mąż mógłby być przy cesarce. Myślałam, że to jest tak sterylne miejsce że liczba osób musi być do minimum. Tak mi właśnie ta moja kuzynka mówiła, że męża nie chcieli wpuścić, a na sali była tylko Lekarka ginekolog, lekarz chirurg do asysty, położna i później pojawiła się jakaś pediatra. Mąż jej czekał na sali porodowej i po 30 minutach podobno było po wszystkim. Zastrzyk w kręgosłup podobno w ogóle nie boli, ale bardzo szybki trzeba się położyć, tak że nawet nie sciągała koszuli co dostała. Zastanawiam się, czy ta cesarka to nie lepsze rozwiązanie.

Ja tylko wtrącę, że cesarka na życzenie bez odpowiednich wskazań medycznych jest dobra dla wygody matki, ale ma masę przeciwskazań jeżeli chodzi o rozwój dziecka. Można to wygooglać.

Ta wygoda matki też jest złudna. Rzeczywiście sama cesarka trwa 30 min, zaczyna się jazda jak znieczulenie puszcza. Naturalnie wiadomo, że kobieta się męczy czasem i 10 godzin,  ale później jest gotowa zajmować się dzieckiem. Można karmić w dowolnej pozycji, a nie na leżąco. Nie ciągnie wielka rana na brzuchu tylko ewentualne rany krocza goja się o wiele szybciej i nie przeszkadzają w normalnym funkcjonowaniu.

Załatwiłam w innym miejscu już.
Ten rozwój dziecka po cesarce, to jakieś pierdoły, bo sama jestem po cesarce i nie jestem jakaś do tyłu. W internecie należy filtrować informacje.
Bwini81 - Nie rób ze mnie niewolnicy Nie wiem skąd twój wniosek, że mi z domu nie wolno wychodzić Poród to siła wyższa więc chyba sobie z tym poradzi, chociaż mam nadzieję że będę miała to CC. My z misiem zawsze sobie idziemy na kompromisy, szkoda by było robić sobie problemy małżeńskie z takiego powodu jak lekarz, tym bardzie, że nie byłam jeszcze u innego jak kobiety i wolę aby tak zostało. Jakby mężczyzna miał mi tam coś robić to dla mnie to takie lekko upokorzające

Szpital dostaje identyczną kasę za poród naturalny i CC. Poród naturalny, jest łatwiejszy dla lekarza niż CC i mniej odpowiedzialny, więc nie wierzę do końca w ich obiektywizm :-) A pisałaś, abym wygoglowała sobie informacje, więc założyłam, że stamtąd masz informacje :-) Nie pisałaś wcześniej skąd są. Porozmawiam ze swoją lekarką, niech mi powie co i jak :-)

W szoku jestem ze mozna miec poglady podobne do tych Autorki. Co ma bycie  pierwszym piatym czy dwunastym partnerem do chodzoenia do ginekologa mezczyzny??  Trzeba miec cos nie halo z glowa zeby kojarzyc to z jakims napieciem seksualnym czy zdrada. To czynnosc ktora poprostu trzeba wykonac dla dobra i zdrowia swojego i ewentualnej ciazy a nie zadna przyjemnosc czy podnieta. Chore jest myslenie ze moze byc inaczej. Ja osobiscie wole chodzic do lekarzy mezczyn bo badaja z duzo wiekszym wyczuciem i delikatnie niz panie ginekolog. Poza tym kieruje sie opinia o lekarzu a nie jego plcia. Maz ktory traktuje zone jak jakas puszczalska ktora idzie do lekarza dawac sie obnazac i dotykac dla przyjemnosci a nie dla zdrowia to jakis debil a nie zazdrosnik.
Pomijam juz fakt ze jesli cos bedzie nie tak i okaze sie w ostatniej chwili ze bedzie konieczne ciecie to i tak nie bedziesz miala wplywu Autorko na to kto bedzie operowal, asystowal i usypial Cie do zabiegu. Rozumiem ze w razie gdy to beda mezczyzni to  maz wystapi o rozwod?  Bo to bedzie juz nie tylko "trojkat" ale wrecz seks zbiorowy.  Masakra.

To już jest gorsze stadium, bo ma wmówione że wizyta u lekarza ginekologa jest upokazajaca.
Nawet nie chce myśleć, co myślą o zonach ginekologow, to już są haremy

Droga koleżanko, rozmawiajmy tylko na poziomie, proszę nie obrażać nikogo. Mój misio ma swoje (delikatnie mówiąc) ekscentryczne poglądy. Nie wiem czym to jest spowodowane, ale tak jak wspomniałam wcześniej, wiedziałam o tym przed ślubem, więc nie mogę mieć o to pretensji. Np. denerwują go takie opowieści, jak to wiele z nas kobiet między sobą nawet w towarzystwie opowiada np. jak wyglądało ich badanie ginekologiczne na fotelu. Twierdzi, że takie intymnie rzeczy powinno się zachować dla siebie niż opowiadać na forum wśród znajomych. Ma swoje "widzimi się", ok już trudno. Jednak bycie z kimś to nie jest tylko wymaganie od drugiej strony, ale również dawanie coś od siebie. Ja się cieszę, że robię coś dla niego, co sprawi mu radość, za co będzie mnie kochał jeszcze bardziej.
Przypomniała mi się moja znajoma, z którą już mniej mam kontaktu, ale czasami się spotkamy. Powiedziała mi kiedyś, że ona jest kobietą wyzwoloną i dziwi mi się, że ja tak liczę się ze swoim mężem i jej mąż ma w większości spraw "gówno" do gadania. Irytowało ją wręcz, że nie jestem taką feministką jak ona, tylko mam związek partnerski. Ciekawostką był fakt, że rok temu trafiła szpitala z powodu kręgosłupa. Leżała ponad tydzień i jej mąż nie odwiedził jej ani razu, bo stwierdził, że ma tam dobrą opiekę, więc po co on tam ma przyjść. Natomiast wiem, że mój misio by ze mną był cały czas.
Dzisiaj ludzie łatwo się rozstają itd. Dla mnie bycie z nim to coś ważnego na całe życie. A małżeństwo to sztuka kompromisu.

Widzę, że temat trochę zboczył z głównego toru, ale powiedzcie mi dziewczyny. Ja jak chodzę nawet do swojej Pani doktor czuję się spięta jak mnie bada ginekologicznie, nie jest wyluzowana. Nie wiem jakbym się miała czuć u faceta, jakoś jest to uwłaczające jak sobie myślę że u starego chłopa muszę majtki ściągnąć i się "otworzyć" Bleee. Nie jest to uwłaczające? Dla mnie tak. Znajoma mi mówiła, że na USG dopochwowym lekarz jej powiedział tak: Co ty taka spięta jesteś, seksu nie uprawiasz? Mnie po takim tekscie, jeszcze mówieniu na Ty, to wydaje się, że to jest kompletny brak szacunku dla kobiety pacjentki. Wiem, że to, jest ewenement i nie można uogólniać, ale nie chciałabym aby mnie takie coś się przytrafiło.

Wiemy, że w pełni to akceptujesz.
Nie idziecie na kompromisy, tylko Ty mu ulegasz w jakiś dziwnych sprawach. Ja też mam męża zazdrośnika, a w sumie to miałam. Okres studiów to była masakra, wolałam wtedy powiedzieć, że idę spać, a szłam na imprezę. Ale bardzo go kocham i wolałam małe kłamstewko, niż późniejsze fochy. Od kiedy jesteśmy małżeństwem problem się rozwiązał.

Podejście Twojego męża do spraw ginekologa jest jakimś zboczeniem. I mówiąc "Ja się cieszę, że robię coś dla niego, co sprawi mu radość, za co będzie mnie kochał jeszcze bardziej", utwierdzasz go, że jego myślenie jest słuszne. Przyznajesz rację, że kobieta jak idzie do mężczyzny ginekologa to jest to coś bardzo upokarzającego, ma z tego jakąś przyjemność. Nie można kogoś wspierać w błędnym myśleniu.
Wolisz zapłacić 300 zł za wizytę, gdzie lepiej tą kasę odłożyć, bo to kropla przy wydatkach związanych z dzieckiem, w imię czego? Uświadamiania  dalszego męża, że na świecie powinny być tylko kobiety ginekolodzy? Twój mąż był zapewne na komisji wojskowej, tam dopiero tyle osób widziało go bez majtek. I co? Są zawody w życiu dla, których nagie ludzkie ciało to normalny widok, w tej grupie są też lekarze.

I ja bardzo lubię sprawiać przyjemności mojemu mężowi i robić coś dla niego, ale żeby później się z nim razem cieszyć jego radością. Nie przyszedł mi nigdy argument, że "będzie mnie bardziej kochał". Natomiast, jeżeli u Ciebie wizyta u lekarza ginekologa może sprawić, że mąż będzie Cię mniej kochał, to jest niepoważne.
Zrozum po prostu, że to "widzi mi się" jak nazwałaś jest chore i robisz błąd wspierając w tym męża.

Nie pouczaj moja droga mezatki z z ponad 16 letnim stazem malzenskim na czym polega malzenstwo.
To co opisujesz jako partnerstwo nawet kolo tego nie lezy. Dawac cos od siebie? Alez oczywiscie ale w granicach rozsadku. Ja moge pomoc mezowi w naprawie auta albo isc z nim do komisu samochodowego poogladac auta mimo ze mnie to nudzi. Ale unikac lekarza??? Za chwile Twoj szanowny malzonek stwierdzi moze ze masz w burce chodzic bo jakis facet moze pozadliwie na Ciebie spojrzec i w myslach Cie "upokorzyc". Ciekawe czy tez bedziesz taka bezproblemowa. Dzis na to patrzysz przez rozowe okulary bo staz malzenski macie pewnie max 5 letni ale za kilka kolejnych lat mozesz juz nie miec powodow by tak slodkopierdzaco wypowiadac sie o swoim "misiu" gdy postawi Ci kolejne absurdalne warunki typu umyj mi nogi gdy wroce z pracy jako wierna i oddana zona.
Swoja droga naprawde niepokojace jest kojarzenie wizyty u lekarza z seksem. Takie skojarzenia jak dla mnie moze miec ktos kto sam ma zboczone mysli i rajcuja go jakies chore klimaty z filmow porno. Kazdy lekarz ginekolog podchodzi a przynajmniej ma obowiazek podchodzic do zawodu czysto zawodowo. Zreszta przez ich fotel przewijaja sie tysiace kobiet i naprawde oni maja dosc takich widokow a nie marza o tym by sie dobierac w sposob nieprofesjonalny do pacjentek szczegolnie tych z ciazowym brzuchem.
W sumie jednak to Twoje zycie i Twoj problem. Obstawiam jak w banku ze za pare lat zycie pod butem moralnych nakazow misia tak Ci da w kosc ze nie tylko nie bedziesz go chciala sluchac ale zapragniesz sie tak ostro zerwac ze smyczy ze nie jedna feministka bedzie przy Tobie jak zakonnica

Rozumiem że jesteś wróżką i wiesz co mój mąż zrobi w przyszłości. Jesteśmy ze sobą 10 lat, więc jakiś staż już mamy. I stała się rzecz odwrotna, jak był młodszy był badziej zazdrosny, teraz już mało co. Więc litości, bo twoje wróżby mnie nie interesują, może w przyszłości zmieni się jeszcze w wilkołaka, bo lubi las sosnowy. Dzie chce mi się na takim poziomie rozmawiać. Nie narzekam, nie jestem uciśniona i nie zamierzam.

------------
Nie pisz, proszę, postów jeden pod drugim - łamiesz w ten sposób regulamin. Jeśli chcesz coś dopisać, użyj funkcji "edytuj".
Z góry dziękuję i pozdrawiam, Olinka

Pierwsze badanie ginekologiczne? Ja miałam przeprowadzone dopochwowo i mój mąż był przy tym badaniu. Lekarz nie widział problemu, nawet sam zaproponował czy tata chce być obecny przy potwierdzeniu ciąży Nie wyobrażałam sobie, żeby mojego męża wtedy przy mnie nie było.
Co do badań prenatalnych - miałam robione i tak, i tak. Najpierw lekarz sprawdził wszystko przez USG dopochwowe, a później przez powłoki brzuszne. Myślę, że chyba w oba sposoby lekarze sprawdzają stan zdrowia dziecka i matki.

Mam nadzieję, że Twój mąż zrozumie, że najważniejsze żebyś Ty się czuła dobrze i pewnie, bez skrępowania (to ważne przez całą ciążę), ale najważniejsze jest to, żebyście znaleźli takiego lekarza, który prawidłowo się Wami zajmie i pomoże przejść przez ten czas ciąży, który nie ukrywajmy - raz jest spokojny, a raz pełen dolegliwości i objawów, w którym nie oceniona będzie "dostępność lekarza" (telefoniczna czy osobista wizyta pomiędzy pacjentkami), który uspokoi Was i odpowie na każde Wasze pytanie.

Cześć dziewczyny .Czy usg dopochwowe wykonane dwa razy, u dwóch różnych lekarzy może nie wykryć ewentualnej 17 i 20 tygodniowej ciąży ??? Czy dwóch lekarzy może się pomylić ?? Czy któraś z was spotkała się z czymś takim ?? Dziękuje za odpowiedzi

20-tygodniowa ciąża to jest 4 miesiąc. Nie ma opcji żeby 2 lekarzy jej nie wykryło.
Zapewne bardzo chcesz być w ciąży i sobie wkręcasz objawy, albo tak bardzo się jej boisz, że aż masz jej objawy.

Wyszedł Ci chociaż pozytywny test ciążowy, betę robiłaś?

wydaje mi się to niemożliwe. 20 tydzień to połowa ciąży, być może też, że juz jest za późno na dopochwowe i powinno być wykonane przez powłoki brzuszne. Ale i tak lekarz powinien to rozpoznać, nawet po zbadaniu szyjki macicy.

Napiszę coś na koniec i nie będę już mówiła nic o moim mężu. Co niektóre z was nazwały go "chorym", "debilem" itp. Ja wam coś powiem. Na samym początku jak zaczynaliśmy być ze sobą, mój misio nie do końca akceptował moich znajomych, z którymi spędzałam czas. Nie potrafił się w nich wpasować. Po latach zrozumiałam dlaczego tak było. Oni byli trochę zniewieściali, misio natomiast trenował boks i łatwiej by się chyba dogadał z drwalami niż z tancerzami baletu. On chciał się ze mną raczej sam spotykać, a ja na siłę chciałam go do nas wciągnąć. Bywał o nich zazdrosny... Ja celowo mu robiłam na złość (byłam młoda) jak on był zazdrosny, myślałam, że przez to mu minie ta zazdrość. Nakręciliśmy taką spiralę, że odszedł. I co się stało? Za dwa miesiące umarł mój tata :-( Zostałam sama z mamą, miałam 17 lat. Na domiar złego wyszły na jaw długi jakie zostawił, moja mama i ja nic nie wiedziałyśmy o nich. Dziwnym trafem wtedy gdy kogoś potrzebowałam, moi przyjaciele, jakby o mnie zapomnieli :-( I pojawił się mój misio, był ze mną cały czas, przeszłam ten najtrudniejszy okres w swoim życiu dzięki niemu i jego wsparciu. On jest starszy ode mnie 4 lata. Wtedy on już pracował, ja nie, chodziłam do liceum. Wszystko co zaoszczędził, oddawał mnie. Jego rodzice kupili mu mieszkanie, wprowadziłam się do niego i usamodzielniłam. Wyciągnął mnie z dołka psychicznego, wprowadził w życie, zrozumiałam, że tylko on jest najważniejszy. I pieprzenie, że mnie zniewala, po prostu mnie irytuje. Nie pozwolę go obrażać. Gdyby nie on, nie miałabym tego co mam, a teraz potrzebuję jednego. Mam 26 lat i potrzebuję spokojnego życia. On mi go dał, i razem będziemy mieć dziecko.

Częśto mówię do niego misio, bo lubię to. Nie znasz naszego życia, więc twoja opina jest błędna. Usamodzielniłam się, prowadzę własną małą firmę. Nie szukaj dziury w całym. Mam swoich znajomych, nie siedzę w złotej klatce.

Sens naszego związku to miłość, ja go kocham, on mnie, nie żadne feministyczne potrzeby władzy.

Dobrze, żebyś za parę lat gorzko nie płakała, jak zaczniesz fikać, sprzeciwiać się i się ta wielka miłość skończy...
Nie życzę Ci tego.

Napisałaś to odnosząc się do mojego posta, więc chciałabym tylko zauważyć, że nigdzie nie użyłam takich słów.

Nie musisz brać pod uwagę tego, co tu przeczytałaś. To Twoje życie i Twoje wybory, nam jest naprawdę wszystko jedno co z tym zrobisz. Chciałabym tylko, abyś wzięła pod uwagę, że czasem z boku widać znacznie więcej niż może Ci się wydawać. To raz, a dwa - ludzie uzależnieni od innych, także, a może przede wszystkim, emocjonalnie, zwykle długo nie zdają sobie z tego sprawy, a kiedy w końcu zaczyna to do nich docierać, siedzą w tym swoim bagienku tak głęboko, że trudno im się z tego wyrwać. I nas naprawdę nie musisz do niczego przekonywać, po prostu przemyśl to, co tutaj przeczytałaś.

Tak się składa, że tam gdzie ja miałam iść wcześniej, nie było nic o tym lekarzu wiadomo, a tam gdzie idę teraz są świetne opinie o tej lekarce, więc chyba dobrze wyszło.
Nikt nie pamięta, jak pisałam, że sama wolę iść do kobiety ginekologa, ale to że mój mąż mnie prosił o to, to wielka chaja na forum. Jak ona mogła coś zrobić dla męża? Wariatka jakaś, ubezwłasnowolniona! Powinna go zdradzać, robić swingers, to w dzisiejszych czasach jest normalne. Zrobić coś dla męża? Karygodne. Cześć. Napiszę o prenatalnych w następnym tygodniu

o tak pojscie do ginekologa to zdrada. Ja to dopiero jestem puszczalska bo 2 operacje ginekologiczne za mna i uwagaaaaa na jednej podobno byli obecni studenci. Sodoma i gomora.
Edit:a twoj argument ze ty tez wolisz isc do kobiety lekarza przemawia do mnie jak slowa muzulmanki ze ona lubi chodzic w burce. Tak jak ona byla od urodzenia wychowywana w takim klimacie i nie ma nic do gadania tak i ty Autorko bylas od 17 roku zycia indoktrynowana przez misia co wypada kobiecie a co nie i swoje zdanie stracilas jakos po 16 urodzinach.

To, że kobieta woli iść do lekarza-kobiety jestem w stanie jakoś zrozumieć, też swego czasu wolałam. I mam koleżanki, które urodziły parę dzieci, a dalej wolą. Tylko że ich mężowie w ogóle się w to nie wtrącają, jestem pewna, że gdyby coś było nie tak, to wszyscy stanęliby na głowie, żeby dostać się do najlepszego specjalisty, nie patrząc na jego płeć. I nie musieliby jakoś specjalnie tego omawiać.

P.S. Przy moim porodzie obecnych było 12 studentów. Jakoś mi tak było wszystko jedno A koleżanka z sali potem opowiadała, że jednemu dali ją nawet zszywać, oczywiście, po wyrażeniu jej zgody i on, bidok, siedział i patrzał, patrzał, bo lekarz chyba poszedł siku czy coś, a potem mówi - bo ja nie wiem, co z czym

to ja mam perwersyjny i zboczony umysl ale serio nie wpadlabym na to, ze wizyta u ginekologa moze miec cos wspolnego z seksem albo zdrada
jak chory trzeba miec umysl, zeby cos takiego przyszlo do glowy

sorry, za offtop ale właśnie przeczytałam ten watek i deczko jestem oniemiala

Tak całkiem niedawno był tu odgrzebany temat na forum, Czarny Kot w Butach czy coś w tym guście. I to był gość, który właśnie nie zgadzał się na to, żeby jego żona poszła do ginekologa-mężczyzny. Ja tak w sumie od początku mam wrażenie, że Autorka i ona to ta sama osoba - może inaczej, z początku myślałam, że to jego żona. Ale teraz to sama nie wiem, chociaż to wszystko jedno, skoro żona się poddaje takiemu myśleniu.

Nie wnikam, jak im tak dobrze, to niech se żyją. Ja wolałabym dbać o własne zdrowie i życie. Dziecka tylko szkoda, bo jak okaże się, że potrzebuje jeszcze prenatalnie jakichś dodatkowych badań albo nawet operacji, i będzie mógł to przeprowadzić tylko lekarz-facet?

Tu masz rację, ale jak powiedziałam, nie zwracam na to uwagi, bo w sumie nie wiem, kto pisze. Ten Kot czy jego żona. Bardziej by mi pasowało, że żona nic o tym nie wie.