Kontakt z byłym - Netkobiety.pl

Zastanów się czy chciałabyś bardziej mu coś powiedzieć, czy bardziej pragniesz coś od niego usłyszeć?
Obstawiam drugą opcję
Poszukamy głębiej jeśli napiszesz, co chciałabyś usłyszeć od niego.

Mam podobną sytuację. Ale nie mam pewności, że mnie taki kontakt nie zrani więc chyba wolę nie próbować.

Niedługo, 5 miesięcy.
Rozstalismy się z powodu kłótni. Narastajaca sterta nierozwiazanych konfliktów. Coraz bardziej się to nakrecalo.
Nie do końca byliśmy do siebie dopasowani chyba (on twierdził odwrotnie). Obydwoje mamy złe schematy - w kłótni on się zamyka, ja trzaskam drzwiami. Ja wolę problem przegadać, on przeczekać. Zerwalismy w kłótni, napisałam później parę miłych słów, odwzajemnil je i kontakt się urwał. Czyli niby w zgodzie ale jakoś tak... dziwnie

Jakiś tam miałam od niego sygnał. Nie wiem czy o mnie myśli, czy to po prostu z sympatii. Co by nie było trochę źle czuję się z tym, że zupełnie go ignoruję.
Chyba nie zdążyłam się tą relacją tak nasycić, żeby mi kompletnie zbrzydła

Ok, ale proszę na spokojnie. Miły sms był bezpośrednio po zerwaniu, jakieś 3h może. Koniec rozegrał się podczas kłótni, w niemiłej atmosferze. Źle mi było, że żegnam człowieka w ten sposób- niezależnie od tego jakie znajomości kończę (nie tylko 'romantyczne', ale również ze znajomymi, z którymi coś mnie bardzo poróżni) wolę zrobić to z klasą, a nie pozostawić posmak wyzwisk i wyrzutów. Napisałam mu tylko, że dobrze mu życzę i niech nie ma do mnie żalu. To było jak uściśnięcie ręki na pożegnanie. Po prostu nerwy opadły.
Jego sygnały pojawiły się zaraz po zerwaniu i może z tydzień temu.

Nie było wyzwisk. Było wypominanie sobie. Ocieplanie wizerunku- pewnie, niech i tak się to nazywa.
On napisał mi, że będzie żałować, ale musiało tak chyba być. Były jego nieodebrane telefony, jakiś tam dzwonek niby przypadkiem. Nie wiem jak odczytuję. Pierwsze telefony odebrałam jako pijacka rozpacz. Ale wątpię żeby pił. Coś tam mu się wyraźnie musiało zawidzieć. Cisza. Ostatnio to lekkie zaczepienie z tym dzwonkiem, nie wiadomo dlaczego. Nie wiem czy oczekuje z mojej strony jakiejś reakcji, czy z premedytacją próbuje nie dać mi zapomnieć. Może chce się pochwalić jak mu dobrze beze mnie? Może jest inaczej? Nie wiem co jest. I to mnie wnerwia, bo przez to zastanawianie się jestem w kropce.

Dzięki za szczerość.
Chciałaś mnie koleżanko zgasić, gratuluję- udało się. Zrobiłaś ze mnie furiatkę, nieszczerą siksę, która tylko siedzi i czeka, aż ten ideał się odezwie. On też nie był święty. Gdybyśmy żyli w bardziej idealnym świecie może mogłabym wierzyć, że zrozumiał jak mnie skrzywdził manipulując i mając w dupie moje łzy. Może mogłabym wierzyć, że w takim razie ruszyło go lekko sumienie i moglibyśmy rozmówić się i mieć relacje, które nie będą zawierały w sobie żalu. Nie interesują mnie jego przeprosiny, ale jestem na tyle dziwna i nieszczera, że nie chcę by ktoś kto był mi bliski myślał, że to co powiedziałam w gniewie było odzwierciedleniem rzeczywistości.
Serio, zawsze myślałam, że dorośli ludzie potrafią zauważyć swój błąd i za niego przeprosić. On też potrafił na koniec spuścić z tonu. Chore, dziecinne zachowanie, masz rację. I tylko z mojej strony, prawda?
Ja serio nie mam nic przeciwko szczerości. Pozwala mi ona, chociaż z pewnym bólem, ale jednak na pewne rzeczy spojrzeć obiektywnie. Tylko nie lubię, gdy ktoś nie znając okoliczności próbuje zrobić ze mnie dzieciaka, który rozwalił związek z kimś kto nie zasłużył na wariackie traktowanie. Gdybyśmy żyli w bardziej idealnym świecie ktoś na forum nie próbowałby mnie sprowadzić do parteru, bo uważa się za kogoś bardziej dojrzałego ode mnie. Ale nie żyjemy w 'bardziej idealnym świecie', więc muszę czytać rzeczy, które z definicji mają mnie zdołować i podkopać poczucie własnej wartości.
Życzę dumy ze szczerości. Pozdrawiam i dziękuję za czas, szczerość i to co miało w sobie pierwiastek pozytywu. Reszta powyżej.

To ja zerwałam, ale to nie ma znaczenia.
Masz rację- na pewno próbowałabym się doszukiwać w jego zachowaniu jakiś znaków, że może coś tam jeszcze jest. Przez ostatnie dni sporo o tym myślałam, analizowałam i wyciągnęłam wnioski. To było toksyczne- dopatrzyłam się w nim wielu cech narcyza. Może to, że ciężko mi z tego wyjść definitywnie ma z tym związek. Manipulował mną, wiedziałam o tym- często byłam w stanie to wyłapać i nie dać się podejść, czasem gdy reagowałam złościł się i próbował to obrócić przeciwko mnie. Teraz wiem jednak, że nie zawsze byłam taka czujna. I on nadal jakoś tam na mnie działa. Będzie lepiej jeśli zachowam ten dystans.