Depresja, dziwne zachowanie....chyba bez powodu, czy to normalne?? - Netkobiety.pl

Nie ma czegoś takiego jak obniżenie nastroju czy drażliwość, poczucie krzywdy bez powodu. Zastanów się uczciwie co ci niepasuje, co przeszkadza. Jak nie potrafisz tak to zwróć się po pomoc jak już marena7 wspomina ale nie do psychiatry, bo przecież ma jakiś problem z emocjami i może trzeba przyjrzeć się swojemu życiu a nie zaraz brać jakieś tabletki z ich skutkami ubocznymi i udawać, że problem minął bo od tego nie minie.
Tak pokrótce to nie ma dymu bez ognia.

W takim razie, skoro uważasz, że musi być jakiś czynnik, który to wywołuje, to rodzi się kolejny problem, ponieważ go nie zauważam. Jest tak samo  jak było....nic się nie zmieniło a mimo to, moje zachowanie, samopoczucie jest inne, gorsze. Może to rutyna? może pora roku? może chwilowy kryzys, załamanie?? Nie wiem...

Nie masz poczucia bezpieczeństwa-swojego...Zadawaj sobie pytania w chwili jak sie denerwujesz-dlaczego sie teraz denerwuje? dlaczego jestem teraz rozdrażniona? Najważniejsze jest wychwycic ten moment w któym przezywasz te destrukcyjne uczucia które niszczą Ciebie i Twoj związek.

Wiesz,ja w tym wszystkim dostrzegam brak poczucia bezpieczenstwa które nie było Tobie dane być moze,bo pisze tu na podstawie swoich przezyc i to co czytam to widzę siebie...Brak poczucia bezpieczenstwa i wiara w siebie...

Piszesz że się boisz,więc porozmawiam z tym ze specjalistą.

Pozdrawiam

Coś ci napiszę Na'ima:)
Miałam do czynienia kiedyś z dziewczyną która była wiecznie zła(prawie codziennie). Mieszkałam z nią w jednym mieszkaniu i codziennie słyszałam narzekanie jak jej to się ic nie chce , jak ją boli głowa, jaka ona to jest wkur... i tak w kółko jedno i to samo dzień w dzień.
Jestem z reguły osobą spokojną i nie powiem bo tak jak ty też mam swoje dni kiedy jestem zła bez powodu i wszystko mnie drażni, ale nie non stop:/
Tak znosiłam to jej marudzenie, narzekanie i wieczne użalanie się nad sobą, ale po kilku miesiącach nie wytrzymałam i jej wygarnęłam i tak się zakończyła nasza znajomość. Nie potrzebuję kogoś kim może za jakiś czas bym przesiąkła, bo jest takie powiedzenie  że z kim przystajesz sam się taki stajesz. Żeby tylko twój partner nie zaraził się od ciebie , przemyśl to i to co dziewczyny tutaj radzą. Lepiej iść do psychologa i powiedzieć jaki masz problem a on wtedy wystawi diagnozę, nie musisz od kopa lecieć do psychiatry, no chyba że psycholog cię do niego skieruje, ale tak nie widzę potrzeby.
Jak może młoda dziewczyna być taka zgorzkniała,powiedziałam wtedy do B..?? Co będzie jak będzie o przypuśćmy 20 lat starsza? Nie pojmuję tego. Twój partner kiedyś też powie dość, bo nie wytrzyma takiego wyładowania na nim twoich negatywnych emocji.
Nie daj się zawładnąć nad sobą jakąś beznadzieją która tylko skomplikuje ci życie

jest jesien, wszyscy płaczą głowa do góry, nigdy nie może być jeszcze gorzej

Witam. Mam dokładnie tak samo i to juz od dluzszego czasu. Czesto mam dni, kiedy wszystko i wszyscy mnie denerwuja i nie moge sobie poradzic z tymi nerwami. Najchetniej wtedy ucieklabym gdzies, jak najdalej od wszystkich. Czesto denerwuje sie nawet nie wiem dlaczego, wiem, ze wyolbrzymiam niektore problemy, czesto kloce sie przez to z moim chlopakiem i tez w sumie robie z siebie wieczna ofiare. Mam wrazenie ze nikt mnie nie rozumie nikt nie potrzebuje i czesto mysle ze jakbym zniknela to na pewno dla wiekszosci osob byloby lepiej. Czuje sie beznadziejna nie wierze w siebie, w swoje mozliwosci, uwazam, ze wiekszosc rzeczy jest bez sensu i nie warto sie starac bo i tak nic sie nie uda. Mam strasznie niska samoocene odnosnie wygladu, jak i charakteru. Mam wrazenie, ze kazdy ciagle mnie obgaduje, smieje sie ze mnie.