motywacja do zycia!? - Netkobiety.pl

Myślę,że nie potrafisz się pogodzić ze stratą swojego chłopaka. To bardzo boli, na pewno, ale jeżeli rozstaliście się to widocznie tak być miało, uczucie które Was łączyło widocznie nie było zbyt głębokie.
Na pewno doświadczysz jeszcze miłości i będzie   dojrzalsza od tej która się skończyła, ponieważ obecne doświadczenia czegoś Cię nauczyły i Cie wzbogaciły. Aby wyjść z dołka, w którym jestem myślę,że powinnaś zadać sobie pytanie o cel swojego życia. Czy chcę tak dalej żyć? Jak mogę zmienić obecną sytuację? Jeżeli chcesz to napisz do mnie na emeil, może będę umiała pomóc Ci w jakiś sposób.

czasem lepiej sie rozejsc niz tkwic w jakims chorym zwiazku.

Teraz tylko musisz wziac sie za siebie.Poszukac pracy w zawodzie.Sadze,ze jako pedagog prace znajdziesz,mozesz udzielic korepetycji.....
Powodzenia Ci zycze

Kurcze ja to wam piszę dziewczyny, że pod żadnym pozorem nie ma co się łamać. Chłopak cię rzucił ?-niech spada na świecie są miliony lepszych od niego. Problemy w świecie iście rzeczywistym? - jak ma się wykształcenie i motywacje to po jakimś czasie na pewno minie. Trzeba myśleć do przodu i się nie łamać bo zycie jest na to za krótkie. Ja gdy mam wszystkiego dość idę do lasu i po prostu udaję że mieszkam w innym świecie, udając Indiankę na łowach czy Elfa. Może na maxa dziecinne, ale mi pomaga. Żeby się odstresować, trzeba robic to na co ma się ochotę i mieć innych gdzieś, co o tobie mysla itd to ich sprawa!

Indianko,nie zawsze mozna tak swobodnie przezyc rozstanie.Jak kogos sie bardzo kochalo,a ta osoba wyrzadzi taka krzywde,wierz mi,jest ciezko.
Ja np po rozwodzie mialam prawie 10 lat traume.Zreszta,jeszcze mam,wciaz boli.ale funkcjonuje w tym swiecie.

Obecnie przechodze dolek psychiczna z innych powodow:ciezka choroba Rodzicow,wyprowadzka jedynej corki,brak przyjaciol,samotnosc.
Ale z czasem tez sie pewnie wyprostuje.

Mysle,ze to forum i Wasze rady,dobre slowo nie jednej dziewczynie doda sil.
Kazdy ma swoje dobre i zle dni.Trzeba byc dobrej mysli,ze po burzy przychodzi sloneczny dzien i trzeba na ten dzien poczekac.Czasem roznie dlugo,ale trzeba nauczyc sie cierpliwosci...

i to jest właśnie problem dzisiejszej ludzkości- w poważnych sprawach nikt cię nie wysłucha tylko szukasz wsparcia w wirtualnych ludziach. To pomocne, fajne, ale chore.

Tak jak patrze na ludzi,widze ze faktycznie zrobili sie bardziej zabiegani,zapatrzeni w siebie..u jednych wynika to z takiego charakteru,u innych z braku czasu,lub tez innych powodow..kazdy tam jakies swoje ma..A co do sensu zycia,i pytania,czy to jest normalne,ze..raz jestesmy pelni pozytywnych mysli innym razem wrecz odwrotnie,.tak.to wg.mnie normalne,bo znaczy to ze wciaz mamy uczucia a nie zamienilismy sie w bezduszne maszyny