jak wygląda wizyta u psychiatry?? - Netkobiety.pl

ja jestem w takiej samej sytuacji jak ty tez w rodzinie mi  mówili weź się do roboty to ci przejdzie ale widocznie kto jest zdrowy nie rozumie co to nerwica czy depresja ja chodzę do psychiatry i nikt o tym nie wie bo bez jego pomocy nie dałabym rady pozdrawiam i trzymaj się pamiętaj zdrowie jest najważniejsze

Magda, psychiatra to lekarz prosze Cie idz...to zaden wstyd...ty nie wiesz jacy ludzie potrzebuja pomocy..nie tylko ze wsi....to najmniejszy problem...ja moge otwarcie powiedziec ze mam wizyty u pani prof.psychiatrii....i dzieki niej jestem w dobrym stanie....a to ze ktos jest ciemny i zacofany i uwaza ze depresja to choroba wstydliwa to sam jest glupi...patrz na swoje zdrowie bo to jest najwazniejsze zasiegnij rady...Pozdrawiam Cieplutko;))

wizyta u psychiatry ech! powiedziała mize nie postawi mi diagnozy za pierwszym razem
czuje ze mam silna depresję .

to co napisała Julcia to święte słowa. Depresję może zrozumieć tylko ten człowiek który się z nią zmagał/a.

Nigdy się nie ujawniałam ze swoją "pseudo przyjaciółką" (depresją) ale po przeczytaniu Twojego postu postanowiłam napisać.
Magdo najważniejsze jest to, że widzisz jak źle się czujesz i nie czekaj dalej tylko szybko wybierz się do lekarza.
Ja też wstydziłam się ale później było mi już obojętne co ludzie powiedzą itd. (też jestem ze wsi)- poza tym nikt oprócz Ciebie nie musi o tym wiedzieć. Poza tym do psychiatry przychodzą ludzi, którzy mają problemy, a to normalne, że nie ze wszystkim umiemy sobie sami poradzić. Pamiętam jak całymi dniami leżałam w łóżku, nie miałam siły ani ochoty wstać, umyć się  a nawet jeść. Praca, znajomi, rodzina oni mogli dla mnie  nie istnieć... A dziś cieszę się kolejnym dniem mimo tego, że nie zawsze jest różowo.

Daj i sobie szansę na bycie szczęśliwą... Pozdrawiam i 3mam za Ciebie kciuki

ja leczę się około 100 kilometrów od mojej rodzinnej miejscowości. po pierwsze dlatego, że znalazłam tutaj świetnego specjalistę i to na NFZ a po drugie dlatego, że jest tutaj zdecydowanie większa anonimowość.
Do psychiatry nie potrzebujesz skierowania, idziesz i już. Mówisz co ci dolega, on przepisuje leki. Do psychologa ja brałam skierowanie od lekarza rodzinnego i chodzę na psychoterapię.
Jeśli chodzi o wizytę u psychiatry to nic strasznego się tam nie dzieje. Porozmawiacie sobie, potem lekarz zapisze Ci leki bądź nie jeśli uzna to z jakichś powodów za niepotrzebne. U psychologa głównie rozmawia się i roztrząsa problem. Uważam, że nic nie stoi na przeszkodzie żebyś poszła zarówno tu jak i tu, bo ja np. chodziłam jedynie na psychoterapię, pomogła na około pół roku. Później znalazłam się już u psychiatry, bo niestety, ale lęki się nasiliły.
Nie ma się czego bać, trzeba próbować sobie pomóc tak jak to tylko możliwe. Żyjemy w społeczeństwie, które jeszcze nie przywykło do tego, że psychiatra to taki lekarz jak każdy inny, ale jest to tylko i wyłącznie kwestią czasu moim zdaniem pozdrawiam i życzę wytrwałości i trafnych decyzji bez względu na krzywe spojrzenia w rodzinie.

Ludzie, nie bojcie się psychiatrów, nie gryzą i nie robią prania mózgu. A dzisiejsze nowoczesne leki nie zmieniają pacjentów w mumie, tak jak to bywało dawniej.
Wizyta u psychiatry, to nic bardziej prostszego. Nie ma rejonizacji, nie ma skierowań. Można wybrac dowolną Poradnie Zdrowia Psychicznego i dowolnego lekarza. Ci, którzy tam leczą są tak samo dobrzy jak ci z prywatnych gabinetów, a płacic za wizyty nie trzeba. Jesli trzeba , psychiatra da tez skierowanie do psychologa. Nie każdą chorobę psychiczną da sie leczyć psychoterapią, niestety. Owszem, nerwice tak, ale już nie każdą depresję, nie wpominając już o schizofrenii. Jedna wizyta nie wystarczy, by odpowiednio dobrac leki. I żeby leki odpowiednio zadziałały tez potrzebny jest czas. Jedna wizyta wystarczy, żeby wyciąć kurzajkę, ale nie wystarczy żeby wyleczyć z depresji!

Taka wizyta u psychiatry nie jest straszna też zależy jaki lekarz jest do człowieka. Moja pierwsza wizyta była i na stępne straszne bo nie była miła ta pani wcale do mnie i po wizycie było ze mną jeszcze gorzej. Teraz od jakiś kilku lat chodzę do takiej pani która jest sędzią i kierownikiem w szpitalu psychiatrycznym jest dobrym i młodym człowiekiem a podejście ma pozytywne az bije od niej serdeczne,i pełne energii cieplo.

Ja też uważam, ze nie ma się czego obawiać. Tak jak jest lekarz od innych przypadłości (internista, kardiolog, ginekolog) tak jest też od umysłu, duszy... Lekarz jak lekarz. Albo prywatnie, albo na NFZ. Psychiatra przeprowadza wywiad, przepisuje antydepresanty ewentualnie zaleca psychoterapię. Ja leczę depresję od połowy kwietnia. Było już ze mną tak żle, że leżałam pod kołdrą i wyłam błagając o śmierć, miałam nóż, którym pocięłam sobie rękę...chyba tylko po to żeby zobaczyć krew i wyć z tego powodu...nie kontrolowałam tego...bez antydepresantów dla samookaleczeńców (:)) nie dałąbym rady. Teraz po 2,5 mc czuję się można powiedzieć świetnie. Problem jest, ale gdzieś zboku...Mąż doprowadził mnie do takiego stanu.
Nie ma się czego wstydzić - Twoje zdrowie jest najważniejsze !!!