Ślub kościelny i nie tylko - Netkobiety.pl

Sądzę że w naszym społeczeństwie w dzisiejszych czasach jest po prostu łatwiej żyć na tzw. ''kocią łapę''. Dziś większość młodych ludzi mówi, że nie potrzebny im papierek, aby być razem. Inni patrzą na to z powodów finansowych np. jeśli para ma dziecko, a nie są małżeństwem kobieta może od państwa zdobyć całkiem konkretny pieniądz z tytułu bycia samotną matką. Myślę że ślub nigdy nie powinien być formą zadowolenia dla członków rodziny, musi on być upragnionym świętem zakochanych. Ja miałam dwa śluby cywilny, gdy byłam w ciąży. Ale ślubu nie brałam ze względu na dziecko, bo ślub i tak miał być, oboje tego chcieliśmy i tak wtedy nie mieliśmy za dużo kasy na kościelny ślub więc postawiliśmy na ślub cywilny z udziałem świadków i rodziców mojego męża (ja nie mam rodziców). Nadal jednak czegoś nam brakowało, raz że bardzo chcieliśmy aby rodzina i przyjaciele mogli cieszyć się naszym szczęściem i miłością, a dwa bo bardzo pragnęliśmy również Bogu powiedzieć o naszej miłości. Chcieliśmy, aby Bóg pobłogosławił naszej miłości. Bardzo nas to gryzło. Dzięki pomocy mojej babci, która zaproponowała że pokryje koszty naszego ślubu rok po ślubie cywilnym i dokładnie w pierwsze urodziny naszego syna stanęliśmy przed Bogiem, aby pobłogosławił naszą miłość. Dla mnie było to spełnienie marzeń i dopełnienie naszego uczucia. Dlatego też uważam iż nie wszyscy czują się spełnienie w miłości, gdy jest ona w układzie ''kocia łapa''. Wśród moich znajomych jest kilka par, które myślą o ślubie właśnie w taki sposób jak my. A dodam że wcale nie pochodzimy z przesadnie wierzących rodzin. A co do ślubu cywilnego to też nie myślimy o nim jak o ''ustabilizowanej sytuacji prawnej'' tylko jako o uwiecznieniu naszej miłości. Ja przyjmując po ślubie cywilnym nazwisko mojego męża byłam dumna iż kocha mnie na tyle iż zgodził się abym mogła od teraz być pełnoprawną częścią jego rodziny, a mój mąż był szczęśliwy iż zgodziłam się przyjąć jego nazwisko, dla nas to był gest miłości a nie zwykła zmiana nazwiska. Jestem ciekawa wypowiedzi innych forumowiczów na temat ich podejścia do ślubu zarówno cywilnego jak i do ślubu jako sakramentu.

Podam Ci przykład ok!? Moja znajoma urodziła rok temu synka, postanowili ze swoim facetem nie brać ślubu, bo tak będzie korzystniej. On pracuje, ale zarabia około 1000zł, ona z wiadomych przyczyn nie pracuje. Ale że facet kumpeli nie jest zameldowany u niej to w urzędach kumpela podaje się za samotną matkę. Efekt!? Dostaje jakieś dodatki na dziecko, na mieszkanie w sumie ma prawie 2000zł od państwa co miesiąc praktycznie za darmo. A no i najważniejsza sprawa jej facet wpłaca jej co miesiąc 300zł na konto że niby alimenty.

W ten sposób jak widzisz na braku ślubu można nieźle skorzystać

No to akurat w naszym kraju te dopłaty i tak nie są aż takie duże. W innych europejskich krajach zasiłki dla samotnych matek są znacznie wyższe. Samotna kobieta z dzieckiem może się z nich praktycznie utrzymać bez pracy i to nie przymierając wcale głodem. I również tam ekonomia nieraz zwycięża nad potrzebą zawarcia małżeństwa. Także nie ma co wieszać psów akurat na "naszym kraju".