jestem ateistką, jak oznajmić to rodzinie - Netkobiety.pl

Zależy od tego, jaka jest Twoja rodzina. Jeśli jest tolerancyjna, to przy najbliższej okazji im o tym powiedz. Powinni zrozumieć Twój wybór i dać sobie spokój z próbami 'nawracania' Ciebie. Gorzej jeśli mogą zareagować agresywnie... Wtedy lepiej wcale im nie mówić, jeśli jesteś wrażliwa. Wiem, że to kłamstwo, ale niektórzy potrafią zrobić prawdziwe piekło swoim bliskim z takiego powodu.
Ja powiedziałam rodzinie, że nie czuję się Katoliczką, etc., i jakoś nie mieli z tym problemu. Powodzenia.

Zgodzę się z Liltu...jeżeli twoja rodzina jest tolerancyjna to na pewno Cię zrozumie. Przecież nie jesteś gorsza dlatego, że jesteś ateistką. Każdy ma swoje poglądy

Tak, powiedzieć, ale przygotuj się na awanture, chyba że wszyscy w domu są tolerancyjni.Ja przeszłam takie zdarzenie gdy córka stała się ateistką.Ja to przeżyłam , ale mąż z dobry rok jak nie więcej komentował lub się awanturował. Teraz jest już jako tako...

Zgadzam się z Claire, starsi ludzie nigdy nie zrozumieją, że masz prawo wyboru innej religii/filozofii niz katolicyzm, wiec lepiej omijaj temat. Ja tłumaczylam usilnie moim rodzicom teorię ewolucji i inne rzeczy w czasach licealnych, teraz juz nic nie tłumaczę...bo
niestety nie ma w mojej rodzinie ludzi o otwartym umysle

Szept, jeśli Twoja babcia jest otwarta i chce rozmawiac to mozna. Niektorzy ludzie nie potrafia rozmawiac i sluchac argumentow i w takim przypadku nie ma to sensu. Ale jesli ktos chce sluchac to mozna.

dziekuje wszystkim za pomoc. znikam jako esmeralda. to juz zamkniety rozdział i nie chce do nie wracać.

Albo natchnienia na lepszą od chrześcijańskiej drogę

A ty, Lupusie, przeciw mnie czy za mną?  Wiara i rozum nie wykluczają się przecież, a uzupełniają. Polecam np. monady Leibniza.

Zatem poglądy takiego np. Sokratesa czy Platona już dawno powinny być na śmietniku bo są jeszcze starsze niż 300 lat???

Na razie nie można. Ale czemu to wykluczyc? Tym bardziej, że pewne energie subtelne są juz na dzień dzisiejszy badane i nagle to co okazuje sie bzdurą działa.

Fajny przykład jest w ksiażce "Dawna madrosć na Nowe czasy" von Lupke. Tyczy się co prawda praktyk szamaśńkich ale jednak. Opisane jest przywoływanie deszczu przez szamanów w sposob rytualno magiczny. Zwykle dzis sie z tego smiejemy i pukamy w czoło. Ale na przestrzeni setek lat to się ZAWSZE sprawdzało i deszcz spadał. Czyli co? za każdym razem przypadek? Czy łupanie reumatyczne w kosciach? Bo dla mnie jesli coś działa za każdym razem znaczy, ze staje sie jakimś potwierdzanym faktem. A ile z naukowych doświadczeń jest wynikiem powtarzalności jakiegoś zjawiska za każdym razem? i czy trzeba innego dowodu?

Z tego co gdzieś czytałam energia prożni, sama w sobie bedąca paradoksem istnienia ma jeszcze zdolności kretywne, potrafiace stworzyć coś z niczego w dosłownym tego słowa znaczeniu. I ponoć mozna to już powoli badać w laboratoriach fizyki kwantowej. Czemu więc odrzucic mozliowść, ze to sam Absolut tak sie objawia?

Poza tym jest cos jeszcze, człowiek z jakiegoś powodu od zarania dziejów, potrzebował łaczyć się w jakaś grupę religjną. Dla własnego zdrowia psychicznego tworzył i nadawał imiona bogm, bo po prostu nie umiał wyjaśnć pewnych zjawisk i mial potzrebę obcowania z siłami wyższymi. Jednak zawsze był nad tym wszystkim Wielki Duch (Absolut? Bóg?) a dopiero z czasem prawa społeczne kształtowały tez prawa boskie i doktryny. Nie mniej wciaż mamy potrzebę wiary w coś wyzszego i madrzejszego oraz w sens życia w postaci nagrody w niebie czy mozliwości rozwoju w cyklu reinkranacji.
Wiec mam prośbę do naukowców, nie odbierajcie tego ludziom wierzącym. Byc moze dla nich to jedyny sens życia i nadzieja na coś lepszego.

Tym bardziej ze tak jak naukowcy mówią, wierzący nie są w stanie udowodnić że Bóg istnieje, tak i oni nie są w stanie udowodnić, ze on nie istnieje.

Pozdrawiam.