Zawierając sakrament małżeństwa, młoda para ślubuje sobie miłość aż do śmierci. Jednak o jaką miłość chodzi w przysiędze? Czy można zawrzeć małżeństwo z człowiekiem, którego nie kocha się tak, jak zwykło się rozumieć miłość między kobietą a mężczyzną, a jedynie szanuje się go i żywi do niego to, co w skrócie można nazwać ?miłością bliźniego?? Człowiek nie zawsze ma szansę ułożyć sobie życie z osobą, z którą najbardziej by chciał. Po śmierci lub odejściu ukochanej osoby może nie być już w stanie obdarzyć równie silnym uczuciem kogoś innego. A jednak życie w samotności na dłuższą metę jest trudne, często oznacza również wyrzeczenie się ojcostwa i macierzyństwa. Czy w takich sytuacjach, zgodnie z nauką Kościoła, można zawrzeć małżeństwo z rozsądku, czy też będzie to oszustwem? I czy w takim związku można być szczęśliwym? Czy z czasem można nauczyć się kochać małżonka poślubionego bez miłości?
- agnieszka.w
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
- Koliber
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
to wszystko zalezy czym dla kogoś jest miłość...
dla mnie milosc to przyjaźń, seks, szacunek, choć tą głęboką prawdziwa miłość odczuwam jako takie powiązanie dusz i takie poczucie ze przy danej osobie jest mi po prostu fajnie, dobrze i ze duchowo czuje sie bezpiecznie...
a z rozsądku to jest patrzenie przez pryzmat bezpieczeństwa finansowego, bytowego tak myśle...
ale...wszystko w zyciu moze sie zdarzyć tam gdzie była głeboka miłosc moze po latach wygasnać a tam gdzie był rozsadek tam miłość może sie narodzić...
dla mnie nie byłoby oszustwem to ze dwoje ludzi bierze ślub koscielny z rozsadku, to już jest ich indywidualna sprawa...
mi na dzień dzisiejszy ślub do szczęścia nie jest potrzebny ale ja nie lubie dawac przysiag wiec pewnie dlatego 
uwazam ze małzeństwo, ten pierścionek powinien być ukoronowaniem lat które para spędziła razem, czyli np.zrobić sobie taki ślub w wieku 40 lat i wtedy jest co świetowac, no tak mi sie marzy 
a nie ze lat 20 albo 20 pare a tu już śluby i ten cały ciężar odpowiedzialności w tak młodym wieku 
no ale czasy nastały takie ze liczy sie mieć anie być.
- motylek79
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Przysięga małżeńska w Kościele Katolickim jest kolejna niezrozumiałą i odklepywaną regułką zaserwowaną nam przez tę instytucję. Dla katolików, dla których jest faktycznie świętością, ma tak wielką wartosć, iż nie złamaliby jej nawet gdyby w ich malżeństwie miłości zabrakło. Dla pozostałych nie ma żadnej, gdyż jest równie często zrywana (rozwody) jak odklepywana.
Chrześcijanie w ogole nie powini się zastanawiać czy przysięgać z rozsądku czy miłosci, bo odpowiedz jest prosta. Bog wie wszystko -takze to czy klamią czy mówią szczerze przysięgając miłość.
- agnieszka.w
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Chrześcijanie w ogole nie powini się zastanawiać czy przysięgać z rozsądku czy miłosci, bo odpowiedz jest prosta. Bog wie wszystko -takze to czy klamią czy mówią szczerze przysięgając miłość.
Myślę, że chrześcijanie powinni zastanawiać się nad wszystkim, co wyda im się warte zastanowienia. 
- motylek79
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
motylek79 napisał/a:Chrześcijanie w ogole nie powini się zastanawiać czy przysięgać z rozsądku czy miłosci, bo odpowiedz jest prosta. Bog wie wszystko -takze to czy klamią czy mówią szczerze przysięgając miłość.
Myślę, że chrześcijanie powinni zastanawiać się nad wszystkim, co wyda im się warte zastanowienia.
Tak samo jak i wszyscy myslacy ludzie na planecie Ziemia :-)
- Malinowy Bzyk
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
może przyrzekać z rozsądnej miłości? 
- agnieszka.w
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Podobno miłość kpi sobie z rozsądku
8 2011-04-20 19:37:55 Ostatnio edytowany przez Miriam (2011-04-20 19:38:32)
- Miriam
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Jak małżeństwo to raczej z miłości (bynajmniej tak być powinno), a rozsądek pozostawmy tym, którzy serca nie mają...
Podobno miłość kpi sobie z rozsądku
I cały w tym jego urok
