depresja u DDA - Netkobiety.pl

Jak powiedziałaś A to powiedz teraz B i bierz leki Życia ci pewnie nie naprawią, ale poprawią twoje funkcjonowanie i będziesz mogła powoli, powolutku sama zacząć zmieniać swoje życie

venga.. dosłownie jakbym czytała swoje myśli.. też mam faceta, on zupełnie nie rozumie jak ja się czuje, dlaczego reaguje na niektóre sytuacje tak a nie inaczej.. nawet nie próboje mnie zrozumiec!! Ciągle mnie obwinia że mysle tylko o sobie!! a ja potrzebuje tylko trochę wsparcia, zrozumienia, pocieszenia. On nie rozumie jak to jest wpasc w to bagno i jak ciężko z tego wyjsc! Nikt się nie dowie jak nie przeżyje tego sam. KOchana ja Ci radzę zacznij brac te leki a zobaczysz ze ci się polepszy.. ja tez się bałam brac ale po miesiącu brania czułam różnice, nabrałam chęci do działania, zachciało mi się życ wreszcie;] powiedz mi moja droga z czym nie możesz skończyc?? wyrzuc to z siebie a lepiej ci się zrobi bo pewnie się tym gryziesz.

Bardzo ciekawa koncepcja - jesteś farmaceutką czy może lekarzem medycyny? Bo interesuje mnie wpływ inhibitorów zwrotnego wychwytu dopaminy, serotoniny i noradrenaliny na ośrodki odczuwania przyjemności (z co za tym idzie chęci do życia). Wiara to raczej domena religii, w medycynie jednakowoż leczy się nie samym efektem placebo. Ja bym nie podważała decyzji lekarza co do metod leczenia

ja tez bralam antydepresanty po tym jak dowiedzialam sie , ze przede mną rozwod i cieszę się, bo pomogly mi przejsc przez to inaczej bym nie dala rady, co do lekarzy to psychiatrzy nistety czasem przepisaują takie leki wszytskim pacjentką, zanim zaczniesz je brac sprawdz je troszke, bo ja u 1-szego do jakiego sie zglosilam dostalam tak silne, ze dobrze , ze ich nie wzielam, bo nie bylabym na sprawie normalnie funkcjonowac i odp na pytania.
Jesli są w porzadku i nie są za silne, tzn nie wywołują bardzo duzego "zobojętnienia" to bierz
takie antydepresanty zaczynaja dzialać po ok 2 tyg na 100%, takze na poczatku moze Ci sie po nich chciec spac, mozesz miec mdloasci rozne są reakcje, ale to po kilku dniach mija.

A najważniejsze to zmienic myslenie, ja wiem, ze latwo sie mowi, spojrz z boku na swoje zycie i jesli sama sie przyznajesz, ze cos w nim jest nie tak to dzialaj!!! nie daj się  i baź dzielna, a pomalu wszystko wyjdzie na prostą

Sensem zycia jest Bóg? To gdzie on jest, gdy na swiecie jest tyle niesprawiedliwosci? Modlitwa teoretycznie pomaga, poniewaz w myslach wypowiadamy wszystko co mamy na sercu bez zadnych kryc. Kolezance wszystkiego nie powiemy - ale gdy choc troche to zawsze jest nam lepiej. Wiec "rozmowa z Bogiem" jest taka sama jak inna, bo kazda pomaga. ale to nic innego jak wylanie z siebie mysli. I to poczucie, ze nie jestesmy z tym sami bo "komus" o tym powiedzielismy...