Powrót do Wspólnoty - Netkobiety.pl

Zaczęłam właśnie czytać materialy podeslane na grupe przez siostre zakonna. Czytam o życiu swieckim na wzór  życia zakonnego-jakie ono jest piękne. Pozniej tu więcej napisze jak przeczytam

Świadectwa osób, które żyją w świecie na wzór życia zakonnego(bez wstapienia do zakonu).

1. „Zawsze marzyłam o życiu pełnym miłości. Gdy zaczęłam żyć jako osoba swiecka na wzór życia zakonnego poczulam,że to moje powołanie. Spotykajac się z innymi kobietami ze Wspólnoty dzielimy się radościami i smutkami. A modlitwa i wolontariat stały się dla mnie źródłem radości"

2. "Zanim wstapilam do grupy czulam się zagubiona. Dlugie poszukiwania sensu prowadziły mnie na rozne drogi życia. Ostatecznie zrozumiałam;że to duchowość i wspólnota ludzi daja mi poczucie przynaleznosci"

3. "Po studiach mialam oferte pracy jako fotomodelka,jednak serce ciagnelo mnie w inna strone. Wstapilam do Wspolnoty przypadkowo za namowa znajomej. Zaczelam prowadzić dzialalnosc charytatywna i zaczęlam czuć,że spełniam się w życiu. Pomoc innym przynosi mi radość"

Są to tylko 3 przykłady wielu świadectw

Ogólnie kobiety wstępują do Wspólnoty,ponieważ 
-pragna wspólnoty innych kobiet,przyjaźni,wsparcia,wzajemnego zrozumienia. To jest często pierwsza motywacja dopiero później dochodzi stopniowo rozwój duchowy i radosc z pomagania innym. W dobie samotności,internetu,gdzie spotkania grupowe na żywo sa juz coraz rzadsze wiele kobiet szuka prawdziwej przyjaźni z innymi kobietami
-Doswiadczyly przemiany duchowej albo już przed lub w trakcie wstapienia do Wspolnoty. Jest wiele swiadectw kobiet,ktore nawrocily sie m in z nalogow po wstapieniu do Wspólnoty
-Znalezienie sensu życia-w spokojnym życiu połączenie codziennych obowiązków z modlitwa i pomoca innym,prostym zyciu bez nadmiaru rzeczy.  W czasie wspolnym z bliskimi,a nie w rzeczach materialnych
-Wartości moralne-dla wielu kobiet stanowia one glowny powód wstapienia do Wspólnoty i wbrew pozorom są to kobiety wychowywane czesto w bogatych domach,ktorym bogactwo nie przynioslo szczęścia

Piekne swiadectwa. Jest ich bardzo dużo-to tylko trzy ,ktore wybrałam. Ja jeszcze nie wpisalam swojego swiadectwa,ale za kilka miesiecy to zrobię,gdy dluzej pobede w tej Wspólnocie i zaczne żyć na codzien nowym stylem życia

Teraz przysiega posluszenstwa. Obejmuje po prostu posluszenstwo siostrze zakonnej  przelozonej odpowiedzialnej za prowadzenie grupy i spelnianie zadań do ktorych się zostalo przydzielonym. Jest to bardzo podobne do prawdziwego życia zakonnego. Kobiety dostaja plan dnia,zadania wolontariatu i inne codzienne zadania do praktykowania i zgodne ze swoimi mozliwosciami i stanem zdrowia musza je wypełniac oraz każda kobieta ma swoją kolej prowadzenia online grupy modlitwnej-no i po prostu trzeba wypelnic te zadania... Ja naprawdę jestem ciekawa jak ja dam rade się kogos słuchac ze swoim charakterkiem,ale wiem,że bedzie mi łatwo,bo ta siostra przelozona jest taka kochana i przyjazna,ze pisze wam ludzie jej sie nie da nie słuchać.  Tak dobrej kobiety i pomocnej i wspierającej to dawno nie spotkalam w życiu. Podczas mojej choroby,gdy pisalam na grupie"ze tęsknie za Wspólnota to dawala mi duzo wsparcia duchowego raz nawet mi wyslala koszyk upominkowy". Takiej osoby to ja się moge sluchac bez problemow,a nie wrednego szefa lub szefowej co mordy dra i tylko cisnienie podnosza albo jakiegos chlopa co to myśli,że jak kichnie to już ma być obiad na stole  xD

Pukumon należy do tych Digimonów, które bardzo łatwo przeoczyć. Nie jest twarzą żadnego z najpopularniejszych sezonów anime, nie ma takiego statusu jak Agumon, Gabumon czy Patamon i prawdopodobnie nawet osoba dobrze znająca Digimony może przez chwilę zastanawiać się, skąd właściwie go kojarzy. A jednak Pukumon jest całkiem interesującą postacią, szczególnie jeśli spojrzymy na niego przez pryzmat starszych materiałów i alternatywnych gałęzi cyfrowego świata. Jest to Digimon poziomu Mega, związany z morzem i posiadający wygląd, który na pierwszy rzut oka może wydawać się niemal absurdalnie prosty. Właśnie w tym tkwi jednak jego urok: Pukumon nie próbuje być kolejnym rycerzem w ogromnej zbroi ani humanoidalnym wojownikiem z pięcioma mieczami. Jego projekt opiera się na czymś znacznie bardziej niepokojącym — ogromnej, drapieżnej rybie, która wygląda tak, jakby ktoś połączył potwora morskiego z bardzo agresywną wersją maskotki.

Pukumon przypomina wielką, zaokrągloną rybę o charakterystycznym, niemal groteskowym pysku. Jego ciało jest masywne, a uzębienie od razu sugeruje, że nie mamy do czynienia z przyjaznym stworzeniem. Jednocześnie jego sylwetka nie jest szczególnie skomplikowana. Nie posiada wielkiej zbroi, peleryny czy fantazyjnych mechanicznych dodatków, które często występują u Digimonów poziomu Mega. Dzięki temu wygląda bardziej jak autentyczny potwór zamieszkujący głębiny cyfrowego oceanu niż jak wojownik zaprojektowany specjalnie do walki. Można wręcz odnieść wrażenie, że Pukumon jest czymś, co można byłoby spotkać w najbardziej niebezpiecznej części oceanu i lepiej byłoby wtedy nie sprawdzać, czy rzeczywiście jest tak groźny, jak wygląda.

Jego projekt bardzo dobrze wykorzystuje jeden z klasycznych motywów Digimonów, czyli przemianę zwierzęcia w coś znacznie bardziej fantastycznego. Podstawą jest tutaj morski drapieżnik, ale Pukumon nie jest po prostu „większą rybą”. Jego wielki pysk i agresywne uzębienie nadają mu wygląd potwora, a charakterystyczne elementy ciała sprawiają, że trudno pomylić go ze zwykłym gatunkiem ryby. To istota, która wygląda jak naturalny drapieżnik cyfrowego oceanu — coś, co nie potrzebuje miecza ani armaty, ponieważ samo w sobie jest bronią.

Właśnie morze jest kluczowe dla zrozumienia Pukumona. Digimonowy świat od samego początku nie ograniczał się przecież do lądowych stworzeń i humanoidalnych wojowników. Cyfrowe oceany zamieszkują setki różnego rodzaju Digimonów, od niewielkich stworzeń przypominających ryby po ogromne potwory zdolne niszczyć całe obszary. Pukumon należy do tej drugiej kategorii. Jest przedstawicielem morskich Digimonów, dla których głębiny nie są miejscem odpoczynku, lecz naturalnym środowiskiem polowania i walki.

Co interesujące, Pukumon nie jest jednym z tych Mega Digimonów, których siła wynika z jakiejś szczególnie skomplikowanej technologii czy boskiego pochodzenia. Jego koncepcja jest bardziej pierwotna. To drapieżnik. Jeżeli wiele innych Mega Digimonów można określić jako „bohaterów”, „rycerzy”, „bogów”, „demonów” albo „maszyny wojenne”, Pukumon pasuje raczej do kategorii „potwór morski”. I właśnie dlatego może być ciekawszy, niż sugerowałaby jego mała popularność. Nie musi mieć wielkiej historii, żeby samą swoją obecnością tworzyć pewną atmosferę.

W różnych materiałach Digimon dotyczących Pukumona można znaleźć charakterystyczne dla niego motywy związane z ogromną siłą i morskim środowiskiem. Jest przedstawiany jako groźna istota, której nie należy lekceważyć. Jego fizyczność ma tutaj większe znaczenie niż finezyjne sztuczki. Pukumon nie wygląda jak ktoś, kto będzie prowadził pojedynek na dziesiątki skomplikowanych technik. Bardziej pasuje do niego scenariusz, w którym przeciwnik wpływa na jego terytorium, po czym nagle orientuje się, że właśnie popełnił bardzo poważny błąd.

I to prowadzi do ciekawej cechy świata Digimonów. Poziom Mega nie oznacza przecież automatycznie, że każdy Digimon musi wyglądać jak humanoidalny superbohater. Pukumon jest dobrym przypomnieniem, że na najwyższych poziomach ewolucji mogą występować bardzo różne koncepcje. Jedne Digimony stają się bardziej ludzkie, inne mechaniczne, jeszcze inne przypominają mityczne stworzenia, a Pukumon pozostaje przede wszystkim wielkim morskim potworem. Jego ewolucja nie prowadzi więc do „cyfrowego rycerza”, lecz do rozwinięcia podstawowego motywu drapieżnika.

Warto również wspomnieć, że Pukumon jest jednym z Digimonów, które szczególnie dobrze pokazują, jak ogromna jest cała franczyza. Jeżeli ktoś zna przede wszystkim anime, może mieć wrażenie, że Digimony to kilkadziesiąt lub najwyżej kilkaset dobrze znanych stworzeń. W rzeczywistości katalog jest znacznie większy, a wiele postaci pochodzi z gier, kart, urządzeń wirtualnych, oficjalnych profili i innych materiałów. Niektóre z nich dostały później ważniejsze role, inne pojawiły się tylko na chwilę, a jeszcze inne nigdy nie otrzymały większej szansy na zaistnienie poza konkretnym medium.

Pukumon znajduje się właśnie w tej fascynującej grupie. Jest wystarczająco „Digimonowy”, żeby od razu rozpoznać stylistykę marki, ale jednocześnie nie posiada mocnego zakotwiczenia w świadomości widzów anime. Gdyby ktoś zapytał przeciętnego fana o najbardziej znane Mega Digimony, prawdopodobnie wymieniłby WarGreymona, MetalGarurumona, Hououmon, HerculesKabuterimona czy Rosemon, a Pukumon najpewniej znalazłby się gdzieś bardzo daleko na tej liście. I właśnie dlatego pasuje do naszego dzisiejszego losowania.

Jest w nim również coś interesującego z punktu widzenia projektowania potworów. Pukumon nie próbuje być „ładny”. W świecie Digimonów jest to wcale nie takie oczywiste, ponieważ wiele stworzeń ma bardzo sympatyczny wygląd, nawet jeśli według fabuły są niezwykle potężne. Pukumon idzie w przeciwnym kierunku. Jego uzębienie i sylwetka mają przede wszystkim wzbudzać respekt. To nie jest Digimon, którego chciałoby się pogłaskać. Jeżeli Gomamon może sprawiać wrażenie zwierzątka, które można zabrać na pokład statku, Pukumon wygląda jak powód, dla którego kapitan tego statku powinien natychmiast zawrócić.

Jednocześnie jego prostota jest trochę zwodnicza. W projektach Digimonów często występuje zasada, według której najbardziej zapadające w pamięć stworzenia niekoniecznie są tymi najbardziej skomplikowanymi. Czasami wystarczy jeden bardzo wyraźny motyw. U Pukumona tym motywem jest właśnie morski drapieżnik. Jego sylwetka jest na tyle charakterystyczna, że nie potrzebuje dziesięciu dodatkowych elementów, żeby wiadomo było, czym ma być. To trochę jak w przypadku klasycznych potworów z dawnych opowieści: wielkie zęby, ogromna paszcza i morze wokół wystarczą, żeby wyobraźnia zrobiła resztę.

Pukumon jest też ciekawym kontrastem wobec bardziej znanych wodnych Mega Digimonów. Weźmy chociażby MarineAngemona, którego opisywaliśmy wcześniej. MarineAngemon jest maleńki, uroczy i niemal anielski. Pukumon jest praktycznie jego przeciwieństwem. Obaj mogą być związani z morskim środowiskiem, ale reprezentują zupełnie różne strony cyfrowego oceanu. MarineAngemon pokazuje jego baśniową, magiczną i delikatną stronę, podczas gdy Pukumon przypomina, że pod powierzchnią może znajdować się coś, co ma znacznie mniej pokojowe zamiary.

Podobny kontrast można dostrzec w przypadku Zudomona. Zudomon również jest związany z morzem, ale jego siła została „ucywilizowana” i skierowana w stronę wojownika. Ma broń, pancerz, tarczę i wyraźnie określoną rolę obrońcy. Pukumon nie potrzebuje żadnego z tych elementów. Jego uzbrojeniem są własne szczęki. To bardzo pierwotna forma siły, oparta na fizyczności i drapieżnictwie.

I być może właśnie dlatego Pukumon jest ciekawym Digimonem do odkrywania poza anime. Nie jest postacią, którą poznajemy przede wszystkim poprzez wielki dramatyczny wątek, relację z człowiekiem czy heroiczną przemianę. Jego historia jest znacznie bardziej związana z samym konceptem cyfrowego świata i jego różnorodności. Pokazuje, że poza głównymi bohaterami istnieje ogromna populacja stworzeń, które mają własne środowiska, zachowania i miejsce w ekosystemie.

Można nawet wyobrazić sobie, że gdzieś daleko od wydarzeń przedstawianych w anime istnieją całe cyfrowe oceany, w których Pukumony są jednymi z najgroźniejszych mieszkańców. I to jest chyba jedna z najbardziej fascynujących rzeczy w Digimonach: świat nie kończy się tam, gdzie kończy się historia konkretnego sezonu. Agumon i jego przyjaciele mogą ratować świat w jednym miejscu, podczas gdy w zupełnie innej części Digital World gigantyczne morskie Digimony prowadzą własne życie, o którym bohaterowie nawet nie mają pojęcia.

Pukumon pozostaje więc przykładem Digimona, którego popularność nie odpowiada jego potencjałowi. Nie jest szczególnie znany, nie ma statusu kultowego bohatera i większość osób kojarzących Digimony z anime prawdopodobnie nigdy nie miała okazji zobaczyć go w większej roli. Ale kiedy przyjrzymy mu się bliżej, okazuje się, że jego projekt ma sens. To nie kolejny rycerz, smok czy anioł, lecz potwór morski, który wygląda tak, jakby został stworzony po to, żeby przypominać nam, że cyfrowe oceany również mogą być niebezpieczne.

I chyba właśnie takie Digimony są najfajniejsze do losowania. Kiedy trafia się WarGreymon, wiadomo mniej więcej, czego się spodziewać. Kiedy trafia się Pukumon, nagle okazuje się, że w ogromnym katalogu Digimonów istnieją stworzenia, o których można było nigdy wcześniej nie słyszeć. Nie zawsze mają wielką rolę w anime, czasem nie pojawiają się w nim wcale, ale nadal są częścią tej samej, gigantycznej mitologii.

**Pukumon jest więc cyfrowym potworem morskim w najczystszej postaci.** Nie potrzebuje młota jak Zudomon, skrzydeł jak MarineAngemon ani miecza jak wiele innych Mega Digimonów. Ma ocean, masywne ciało i zęby, które bardzo jasno komunikują potencjalnemu przeciwnikowi jedną rzecz: lepiej nie podpływać za blisko. I właśnie dzięki tej prostocie pozostaje jednym z tych mniej znanych Digimonów, które po bliższym poznaniu okazują się znacznie ciekawsze, niż sugerowałaby ich niewielka obecność w anime.

Praktykuje sie na codzien prostote w jedzeniu tzw cnote umiarkowania,gdzie wiele kobiet w gotowaniu inspiruje sie kuchnia klasztorna. Potrawy obejmuja m.in  zupy,dania jednogarnkowe itd okazyjnie domowe przygotowane ciasta . Nie jest obowiązkowe rezygnowanie z miesa ,jednak w kazdy piatek zobowiazuje dzien bezmiesny ,a w okresie  Postu rezygnuje sie z miesa całkowicie.To mi nawet pasuje,chociaz nie bede miec sterty garow do zmywania  gotujac jednogarnkowe potrawy .. Mam niedobor żelaza,ale do Postu daleko jeszcze i do tego czasu juz dawno sobie ureguluje poziom zelaza plus jeden dzien w tygodniu mi napewno nie zaszkodzi,bo mozna jeść ryby w piatek i ogólnie to ja lubię warzywa i owoce... sniadania i kolacje sa proste zgodnie z przysiega ubostwa i cnoty umiarkowania np kromka chleba,maslo,ser lub warzywa/hummus i mleko lub ziolowa herbata. Rezygnuje się z jedzenia wytrawnego i ogranicza żywność przetworzona. O to mi nawet na zdrowie wyjdzie ... w okresie Postu za zgodą siostry przełożonej można praktykowac 3 dniowy post o chlebie i wodzie jednak trzeba mieć zaświadczenie od lekarza z wynikami,że jest się zdrowym i wtedy na ten czas wstępuje się do tzw Pustelni,ktora znajduje sie przy klasztorze na 3 dni i noce.  Ludzie wiecie jak moja corka bedzie pelnoletnia to sprobuje sobie takiego postu 3 dniowego w Pustelni. W Pustelni obowiazuje tez 3 dni ciszy czyli nie mozna gadac nawet do samej siebie i tylko czasami siostra zakonna sprawdza czy wszystko ok i trzeba sie duzo modlic tam. Ja slyszalam juz od kilku kobiet ze Wspólnoty,że doswiadczyly obecności Boga,a dwie miały nawet wizje w tej Pustelni. Ja bym chciala iść do tej Pustelni ciekawe czy bym doswiadczyla czegoś nadprzyrodzonego z Nieba po 3 dniach modlitwy,milczenia i postu

I na koniec chrzescijanska medytacja. Jest to forma modlitwy gdzie przeważnie siedzi się i rozmyśla nad wybranym fragmentem Pisma Świętego. Przykład ktory znalazłam w materiale do nauki to: Przykład: Psalm 23,1
„Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.”
Jak wykonać taką medytację?
1. Uspokój się i usiądź w spokojnym,wygodnym miejscu. Odłóż telefon i przyjmij wygodną pozycję. Możesz zacząć znakiem krzyża i powiedzieć:
„Boże, chcę teraz być z Tobą. Otwórz moje serce na Twoje Słowo.”
2. Przeczytaj fragment powoli
Przeczytaj go kilka razy:
„Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.”
Nie spiesz się. Zwróć uwagę na słowo lub zdanie, które szczególnie do Ciebie przemawia.
3. Zatrzymaj się i zastanów
Zapytaj siebie:
Co te słowa mówią mi o Bogu?
Co znaczy dla mnie, że Bóg jest moim Pasterzem?
Czego obecnie się boję lub o co się martwię?
Czy potrafię powierzyć Mu tę sprawę?
Nie musisz na siłę szukać odpowiedzi. Jeśli pojawi się jakaś myśl, spokojnie przy niej pozostań.
4. Porozmawiaj z Bogiem
Powiedz Mu własnymi słowami, co przeżywasz. Na przykład:
„Panie, często martwię się o przyszłość. Pomóż mi zaufać, że Ty mnie prowadzisz. Naucz mnie nie bać się i powierzać Ci moje życie.”
5. Pobądź chwilę w ciszy 5 minut
Możesz po prostu powtarzać w sercu: „Panie, jesteś moim Pasterzem.”
Jeśli przychodzą rozpraszające myśli, nie walcz z nimi. Zauważ je i łagodnie wróć do słów Pisma.
6. Zakończ modlitwą
Podziękuj Bogu za ten czas. Możesz odmówić „Ojcze nasz” albo po prostu powiedzieć:
„Jezu, dziękuję Ci za Twoją obecność. Pomóż mi żyć dzisiaj tym, co usłyszałem w Twoim Słowie. Amen.”

To jest prawdziwy przykład prawdziwej chrześcijańskiej medytacji.... wszelkie jogi i medytacje dalekowschodnie jak np w Buddyzmie ,a tym bardziej otwieranie czakr itd jest zabronione

7.To by było na tyle podstawowych wiadomości od jutra zaczynam nowy styl życia i bardzo się z tego cieszę.  Siostra przełożona mnie poprowadzi punkt po punkcie i dopasuje mi zadania i praktyki do mojego stanu zdrowia

DoruGreymon to Digimon, który bardzo dobrze pokazuje, jak mylące potrafią być nazwy w świecie Digimonów. Gdy słyszymy końcówkę „Greymon”, automatycznie zaczynamy myśleć o Agumonie, Greymonie, MetalGreymonie i całej potężnej rodzinie dinozauropodobnych wojowników. DoruGreymon rzeczywiście należy do tej samej szerokiej kategorii nazw, ale jego wygląd jest zupełnie inny. Nie przypomina klasycznego humanoidalnego dinozaura stojącego na dwóch nogach. Jest ogromnym, dzikim smokiem, którego sylwetka łączy cechy drapieżnego gada z elementami typowymi dla bardziej fantastycznych Digimonów. Co więcej, jego projekt jest związany z bardzo ciekawą linią ewolucyjną, która w przeciwieństwie do najbardziej znanych linii Agumona prowadzi w zupełnie inną stronę.

DoruGreymon jest Digimonem poziomu Ultimate/Perfect i należy do gatunku określanego jako Dinosaur. Jego wygląd jest zdecydowanie bardziej bestialski niż w przypadku klasycznego Greymona. Ma cztery kończyny, długi ogon, ogromne skrzydła oraz głowę wyposażoną w charakterystyczne rogi. Jego ciało jest pokryte łuskami, a cała sylwetka sprawia wrażenie stworzenia, które mogłoby być naturalnym drapieżnikiem cyfrowego świata. Nie wygląda jak wojownik, który założył zbroję i nauczył się walczyć. Wygląda raczej jak stworzenie, które od początku swojego istnienia było stworzone do polowania.

Szczególnie interesujące są jego skrzydła. DoruGreymon nie jest po prostu wielkim dinozaurem z doczepionymi skrzydłami, lecz pełnoprawnym latającym potworem. Jego sylwetka jest znacznie bliższa klasycznemu smokowi niż Greymonowi. Dzięki temu już sam projekt sugeruje, że mamy do czynienia z inną filozofią ewolucji. Greymon z linii Agumona stopniowo staje się coraz bardziej humanoidalnym wojownikiem, natomiast DoruGreymon pozostaje ogromną bestią. To nie jest „rycerz w ciele smoka”. To po prostu smok.

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów jego wyglądu jest głowa. DoruGreymon posiada kilka dużych rogów, które nadają mu wyjątkowo agresywny wygląd. Jego szczęki są potężne, a oczy i proporcje czaszki sprawiają wrażenie, że nie jest to stworzenie szczególnie zainteresowane pokojowym rozwiązywaniem konfliktów. Nawet jeśli nie znamy jego historii, można spojrzeć na niego i od razu dojść do wniosku, że w przypadku spotkania z nim lepiej zachować rozsądny dystans.

Co ciekawe, DoruGreymon jest częścią jednej z bardziej interesujących linii Digimonów związanych z **Dorumonem**. Dorumon to niewielki, fioletowy Digimon przypominający smoka lub małego gada. Jest zupełnie niepodobny do Agumona, a jednak jego ewolucje prowadzą do potężnych, smoczych form. Jedną z nich jest właśnie DoruGreymon. Typowa linia może wyglądać mniej więcej tak: **Dorumon → Dorugamon → DoruGreymon → Alphamon**. I tutaj robi się naprawdę ciekawie, ponieważ końcową formą tej linii jest jeden z najbardziej znanych królewskich wojowników w całym Digimonowym uniwersum — Alphamon.

Oznacza to, że DoruGreymon jest swego rodzaju etapem przejściowym między dzikim smokiem a niezwykle potężnym wojownikiem. I właśnie dlatego jego projekt ma dużo sensu. Dorumon zaczyna jako małe, niepozorne stworzenie, Dorugamon staje się większą i bardziej drapieżną bestią, DoruGreymon osiąga formę ogromnego smoka, a następnie ewolucja może doprowadzić do Alphamona, czyli postaci niemal całkowicie humanoidalnej i rycerskiej. To bardzo ciekawa odwrotność klasycznej linii Agumona.

W przypadku Agumona mamy bowiem mniej więcej taką drogę: mały dinozaur, większy dinozaur, opancerzony dinozaur, a następnie WarGreymon — humanoidalny wojownik w ciężkiej zbroi. DoruGreymon podąża inną drogą. Zaczynamy od małego smoka, który staje się coraz większą bestią, aż osiąga ogromną formę latającego potwora. Dopiero później pojawia się możliwość przejścia do bardziej „ludzkiej” i rycerskiej postaci Alphamona. To sprawia, że DoruGreymon jest nie tylko ciekawym Digimonem samym w sobie, ale również ważnym elementem większej historii swojej linii.

DoruGreymon jest także jednym z tych Digimonów, które są mocno związane z historią gier i urządzeń Virtual Pet, a nie z klasycznym anime. Dla osoby, która zna przede wszystkim **Digimon Adventure**, jego nazwa może więc niewiele znaczyć. Nie jest to odpowiednik Greymona, którego widz ogląda przez dziesiątki odcinków. DoruGreymon należy raczej do tej ogromnej części Digimonowego uniwersum, która rozwijała się poprzez gry, karty i inne materiały. To właśnie dzięki takim postaciom można odkryć, jak dużo większy jest świat Digimonów poza telewizyjnymi sezonami.

Jego nazwa jest zresztą interesująca sama w sobie. „Doru” pochodzi od nazwy Dorumona, natomiast „Greymon” sugeruje oczywiście podobieństwo do pewnej grupy Digimonów. Nie oznacza to jednak, że DoruGreymon jest po prostu kolejnym wariantem Greymona. Nazwa ma raczej podkreślać jego miejsce w konkretnej linii ewolucyjnej. W Digimonach takie połączenia nazw są dość częste i czasami mogą być mylące dla osób, które dopiero poznają serię.

Pod względem charakteru DoruGreymon jest przedstawiany przede wszystkim jako potężny, agresywny i dziki Digimon. Jego opis podkreśla cechy typowe dla dużego drapieżnika. Nie jest to postać, którą kojarzymy z subtelnymi zdolnościami psychicznymi czy skomplikowaną magią. Jego podstawową bronią jest fizyczna potęga. Ma ogromne szczęki, pazury, rogi i skrzydła, więc jego sposób walki jest bardzo bezpośredni.

Jedną z jego charakterystycznych technik jest **Metal Meteor**, atak polegający na wykorzystaniu własnej masy i siły w niezwykle niszczycielski sposób. Nazwa może sugerować coś bardziej kosmicznego, ale w praktyce pasuje do niego bardzo dobrze: DoruGreymon jest tak potężnym stworzeniem, że sam może stać się czymś w rodzaju żywego pocisku. W jego przypadku trudno zresztą oczekiwać finezji. Jeśli masz przed sobą wielkiego smoka z ogromnymi skrzydłami i potężną szczęką, naturalną metodą walki jest prawdopodobnie po prostu **uderzyć bardzo mocno**.

Jest w tym pewna konsekwencja projektowa. DoruGreymon nie posiada wielkiego miecza, tarczy ani dział. Jego ciało jest jego wyposażeniem bojowym. To sprawia, że przypomina bardziej prawdziwego drapieżnika niż wojownika. W świecie Digimonów jest to o tyle ciekawe, że wiele wysokopoziomowych form zaczyna otrzymywać coraz bardziej skomplikowane uzbrojenie. DoruGreymon idzie w przeciwną stronę. Im większy i silniejszy się staje, tym bardziej wystarcza mu jego własne ciało.

Warto też zwrócić uwagę na jego proporcje. DoruGreymon nie jest smukłym, eleganckim smokiem przypominającym europejskie wyobrażenia o smoku. Jest ciężki, muskularny i trochę toporny. Ma wyglądać jak stworzenie zdolne do fizycznego starcia z innym gigantycznym potworem. Dzięki temu jego projekt ma pewną brutalność, której brakuje bardziej „królewskim” smokom. DoruGreymon nie wygląda jak istota, którą ktoś czci w świątyni. Bardziej jak coś, przed czym mieszkańcy tej świątyni powinni zamknąć drzwi.

Jednocześnie jego połączenie z Alphamonem nadaje całej linii dodatkową symbolikę. Alphamon jest jednym z **Royal Knights**, czyli grupy wyjątkowo potężnych Digimonów będących swego rodzaju cyfrowymi rycerzami. Sam fakt, że mały Dorumon może ostatecznie osiągnąć taką formę, jest interesującym motywem. Początek linii jest bardzo zwierzęcy, a jej koniec — bardzo humanoidalny i niemal legendarny. DoruGreymon jest punktem, w którym ta przemiana osiąga swój najbardziej dosłowny etap.

Można więc patrzeć na niego jako na „ostatnią dziką formę” przed wejściem w świat królewskich wojowników. Jeszcze nie ma zbroi Alphamona, nie ma jego miecza ani charakterystycznego rycerskiego wyglądu. Nadal jest bestią. Ale jest już tak potężny i majestatyczny, że łatwo wyobrazić sobie, że kolejna ewolucja zmieni jego sposób funkcjonowania. To trochę jak przejście od smoka z legendy do rycerza, który tego smoka pokonał — z tą różnicą, że tutaj smok i rycerz są kolejnymi etapami tego samego stworzenia.

DoruGreymon jest również interesujący z punktu widzenia popularności. Wśród fanów Digimonów znających gry i rozszerzone uniwersum jest całkiem dobrze rozpoznawalny, ale dla widza, który oglądał przede wszystkim telewizyjne serie, może być praktycznie nieznany. To dokładnie ten rodzaj Digimona, którego można znaleźć podczas przeglądania ogromnej listy stworzeń i pomyśleć: „Jakim cudem ja nigdy wcześniej go nie widziałem?”. A przecież jest częścią marki od bardzo dawna.

I właśnie takie postacie pokazują, że Digimon to coś znacznie większego niż kilka sezonów anime. Gdybyśmy ograniczyli się wyłącznie do telewizji, stracilibyśmy ogromną część świata stworzonego przez projektantów. DoruGreymon jest jednym z przykładów Digimona, którego znaczenie wynika przede wszystkim z innych mediów. Jego historia łączy się z Dorumonem, Dorugamonem i przede wszystkim Alphamonem, a więc z całym fragmentem mitologii związanej z Digital World, który dla części widzów anime może być kompletnie nieznany.

Jest też coś zabawnego w samym fakcie, że **DoruGreymon ma w nazwie „Greymon”, ale nie jest Greymonem, którego prawdopodobnie masz w głowie**. Kiedy słyszysz „Greymon”, możesz wyobrazić sobie pomarańczowego dinozaura z metalową osłoną na głowie. Tymczasem tutaj dostajesz ogromnego, skrzydlatego smoka. To pokazuje, że nazewnictwo Digimonów potrafi być bardzo szerokie. Końcówka nazwy może wskazywać na pewien motyw lub rodzinę projektową, ale niekoniecznie oznacza bezpośrednie pokrewieństwo w takim sensie, w jakim rozumiemy je w biologii.

DoruGreymon jest więc jednym z tych Digimonów, których najlepiej docenić dopiero wtedy, kiedy przestaniemy patrzeć na serię wyłącznie przez pryzmat anime. Jego prawdziwa ciekawość tkwi w miejscu, jakie zajmuje w większym systemie. Jest częścią linii zaczynającej się od małego Dorumona, prowadzącej przez coraz potężniejsze smoki, a kończącej na Alphamonie — jednym z najbardziej prestiżowych wojowników Digital World. Sam DoruGreymon jest dokładnie tym, czego można oczekiwać od środkowego etapu takiej przemiany: potężnym, dzikim i jeszcze nieokiełznanym.

Gdyby postawić go obok Zudomona, którego opisywaliśmy wcześniej, różnica byłaby ogromna. Zudomon jest wojownikiem wyposażonym w młot i tarczę. Jego siła została podporządkowana określonej roli — obrońcy. DoruGreymon nie potrzebuje żadnej broni. Jest drapieżnikiem, a jego ciało jest wystarczającym arsenałem. Z kolei w porównaniu z MarineAngemonem różnica jest wręcz komiczna: jeden jest maleńkim, uroczym aniołkiem morza, drugi ogromnym smokiem, który wygląda jak naturalna katastrofa z własnymi skrzydłami.

I to chyba najlepiej pokazuje, dlaczego warto czasami zagłębić się w mniej znane Digimony. Nie wszystkie mają rozbudowaną rolę fabularną, ale ich projekty potrafią opowiadać własne historie. DoruGreymon mówi swoim wyglądem: **„Jestem jeszcze dziką bestią, ale zmierzam w stronę czegoś większego.”** Jego miejsce pomiędzy Dorugamonem a Alphamonem tylko wzmacnia to wrażenie.

Ostatecznie DoruGreymon jest bardzo dobrym przykładem Digimona, który może umknąć komuś oglądającemu wyłącznie anime, a jednocześnie okazać się bardzo ważny dla poznania szerszego uniwersum. Jest wielkim smokiem, wojowniczym drapieżnikiem i jednym z najważniejszych etapów linii prowadzącej do Alphamona. Nie ma może rozpoznawalności WarGreymona, ale pod względem wyglądu zdecydowanie nie ustępuje mu charakterem. Jeśli WarGreymon jest cyfrowym rycerzem-smokiem, DoruGreymon jest jego bardziej pierwotnym odpowiednikiem — **smokiem, który jeszcze nie założył zbroi i nie potrzebuje miecza, ponieważ sam jest bronią.**

Taaa , powrót do wspólnoty głupoty ! Koniecznie , jedź tam !