Gdzie szukać partnera? - Netkobiety.pl

Na 120 osób na roku facetów 4. Dwóch to geje dwóch zajętych. A z innymi kierunkami ciężko się porozumieć i spotkać. Ludzie z lekarskiego nas traktują jak śmiecie i podludzi, mimo tego, że nauki tyle samo... Śmiem twierdzić, że lekarz na oddziale lat ok. 70  darzy nas szacunkiem większym niż równolatek  który jeszcze  nic nie wie ani o leczeniu ani o pielęgnowaniu.....

Nie szukaj podobnej. Ja jestem podobna, ale jestem kobietą.  A przynajmniej byłam(podobna,bo kobietą nadal jestem).
Poza ostatnimi 4 linijkami, kilka lat temu mogłabym się totalnie podpisać. Aż się uśmiechnęłam czytając.

Pasowałby do Ciebie informatyk.
Jeśli chcesz kogoś poznać, to niestety ale musisz powychodzić z koleżankami na imprezy, choćby na pierwsze 2 godzinki. Nawet jeśli by to miałoby być zadaniowe. Jako,że jesteś młoda,możesz też próbować kogoś poznać przez internet(dla młodych informatyków,szczególnie tych niezbyt towarzyskich, to naturalne środowisko bytowania).

I jeśli liczysz na poznanie nie imprezowicza, to musisz jasno wysyłać sygnały otwartości, bo bardziej nieśmiali faceci, nie będą mieli odwagi Cię bliżej poznać.

a skąd pochodzisz?

Moze on gdzies jest tylko zle szukasz?

No to moze specjalnie nie mozesz zadnego znalesc abys nie zaznala wiecej krzywdy?
Koncza mi sie powoli teorie

Szukam ale nikt się mną nie interesuje. Gdybym wyglądała jak super modelka to nie miałabym problemu.
Dla przykładu: dzisiaj dźwigałam zakupy, aż mi ręce odpadały. Oczywiście przechodziło pełno facetów, jeden szedł nawet tam gdzie mieszkam ale nikt mi nie pomógł. A zawsze pretekst do zagadania był....

Trzeba bylo pic razem z nimi,alkohol dodaje odwagi i ulatwia nawiazywanie kontakow :-)

Wnioskujac.Na studiach nikogo nie ma.Znajomosci na imprezach tez odpadaja.Przypadkowi faceci nie proponuja zadnej pomocy.Tracisz wiare w prawdziwa milosc.Moze urodzilas sie w niewlasciwych czasach?Bardziej bys pasowala do epoki romantyzmu

Cześć jestem podobna do Ciebie :] Też nie lubie imprez i reszta też się zgadza. Masz racje, nie ma gwarancji że druga strona nas nie zrani. Też się przejechałam na tym. To że chce się dobrze dla drugiej osoby nie jest jednoznaczne z tym że ona chce tego same dla nas. Za 2 tyg. kończę studia i sądzę że będzię jeszcze ciężej kogoś poznać. Na kierunku mam na 120 studentów ok 15-20 chłopaków więc też lipa oni za o mogą przebierać.  Próbowałaś portali randkowych? Ja mam konta na 2. Czasem trafi się jakiś rozsądny, nie wiem czy do związku ale taki w miarę.
Może na siłowni?
Bieganie po parku?
Oglądanie filmu na świeżym powietrzu z leżaczkami? (wiele ludzi chodzi)
Może jakieś wykłady o tym czym się interesujesz. Ja po takim wykładzie mam kolege- nic wiecej nie wyszło ale to zawsze jakiś postęp Nie stoisz w miejscu tylko już coś się dzieje. Jeśli nie możesz trafić na miejsce zawsze można spytać jakiegoś chłopaka, może też szuka to razem poszukacie. Miałam tak raz. Spróbuj mówie Ci ( fajnie jak jest wstep wolny) 
Co do podobieństw nie wybieraj imprezowicza jeśli jesteś spokojna. Ważne byście mieli zbliżone charaktery i poglądy po co znów się rozczarować. Szkoda serca :]
Zauważyłam ostatnio że faceci się troche rozleniwili.Słyszałam też że jest teraz kryzys męskości (prof Zimbardo czy jakoś tak)
Mój były też nie był przystojny, zdobył moje serce charakterem i podejściem no ale cóż... :]
Dziś zdołowałam się swoim stanem singla, bo byłam na ślubie koleżanki. Piękna uroczystość, piękne wzruszające słowa przysięgi, Same pary w okolicy. Ścisnęło mnie w gardle ;(. Na co dzień jakoś można sobie radzić z samotnością, ale bywają momenty kiedy już ma się dość.  Fajna z Ciebie dziewczyna na pewno jakich dobry facet to dostrzeże. :)Powodzenia w poszukiwaniach! Pozdrawiam

Ja swojego byłego na studiach poznałam. Fajny kolega był, sympatyczny i tak się zaczęło ach...Moja koleżanka w sklepie poznała przyszłego męża on był ochroniarzem tam. Jej kumpela wzięła  od niego numer i dała tej koleżance. Już są 1-2 lata  po ślubie. Życie jest nie sprawiedliwe. Niektórzy tylko idą gdzieś i już. A inni szukają pare lat i nic. Może nie zasługują by mieć swoją kochającą połówkę? Czasem się zastanawiam że może w metrze, tramwaju, aptece minęłam się z moim Jedynym i o tym nie wiedziałam i już straciłam swoją szanse. Przeraża mnie to. Ale cierpliwości. Trzeba mieć nadzieje i wierzyć! Damy radę!!
Pamiętaj, że : ON gdzieś tam jest!! Już jest w drodzę! Mapy nie ma i błądzi, biedaczek.

Życie i tak jest trudne bez samotności. Powinno być tak, że faceta dostajesz w pakiecie na 18 urodziny. Na komunie zegarek a na pełnoletniość prywatny men.
W dorosłym życiu i tak po dupie dostaniesz. W pracy i mieszkając w naszym pięknym kraju

Gdzieś jest ale stare panny z nikąd się nie biorą .... A najbardziej mnie boli samotność. Bo po co mi pieniądze po co się męczyć kiedy w wieczór taki jak ten jestem sama w mieszkaniu...

Odwal sie, odpicuj i rwij na ulicy

No dobra niedawno rozstałaś się z facetem i już szukasz następnego bo nienawidzisz samotności. Czy czasem nie jest to szukanie na siłę? Rozumiem że każdy chce być w związku, chce kochać być kochanym ale na spokojnie bez napinki bo pokazuje to trochę twoją desperacje a chyba powtórki z rozrywki być nie chciała. Samo to ze jesteś pielęgniarką daje ci możliwość poznawania wielu ludzi, W końcu tez każdy z tych pacjentów ma rodziny które ich odwiedzają więc też to jest jakas okazja;)

Do kolegi wyżej, Wyspiański brak mi słów by nazwać ten płytki pogląd, tak jakbyś nie czytał tematu ; o
Idąc tym tokiem 80% ludzi jest "tym jedynym" xD

Co do autorki to hmm... Pojadę klasykiem bo co tu dużo mówić.
Człowieka którego szukasz mijasz codziennie na ulicy, tylko o tym nie wiesz tak jak i on, bo niby skąd ^__^
Sam raczej nie bawię się w alkohol również go nie lubię przez co jestem samotny, bo jak wszyscy piją a ta osoba nie, to musi być zła xD
Nie powiem że mi sięzdarzy, ale tak samo jak u Ciebie raz na ruski rok

Pozdrawiam.

No i to jest niestety prawda. A ja bym jednak podkreśliła, że towarzyskość jest największym predyktorem sukcesu jeśli chodzi o znajdowanie sobie partnera, większym nawet niż uroda.
Jak dziewczyna młoda i bywa, to prędzej czy później ktoś się zainteresuje. Gdy dziewczyna nie jest imprezowa,to, jeśli porusza się w sfeminizowanym towarzystwie, to szanse na poznanie kogoś są słabe.

Łatwiej znaleźć sobie chłopaka będąc brzydką studentką elektroniki, niż ładną, ale mało towarzyską studentką pedagogiki, czy pielęgniarstwa.
Ja, jak 10 lat temu byłam w podobnej sytuacji, to też właściwie nikogo nie poznawałam. Babski kierunek, babskie zainteresowania i ogólnie mało towarzystwa. A jak tylko dałam się wyciągnąć na jakąś domówkę, raz na ruski rok, to od razu ktoś się zainteresował. Przynajmniej tak do końca studiów, bo potem poznać kogoś wolnego coraz trudniej.

Autorko, jeśli będziesz taką zamkniętą marudą, to ci gwarantuję,że nikogo w realu nie poznasz. A jak przekroczysz wiek studencki, to ci tylko net pozostanie. Moje imprezowe w czasach studenckich koleżanki, w wieku 30 paru lat, mają wszystkie męża i dzieci. A mężów poznały własnie na takich studenckich domówkach, a żadne z  nich gwiazdy. A te co gardziły imprezami, w większości przypadków, w wieku 30 lat nadal samotne.

Zanim zaczniesz szukać towarzysza 'do życia', naucz się żyć sama z sobą. Z zacytowanych wyżej zdań wynika, że szukasz podpórki, osoby na której będziesz mogła ponownie się uwiesić, którą postawisz na piedestale i oddawać jej będziesz pokłony.

Życie z osobą, która wszystko oddaje, która poświęca się, która nie ma żadnych granic, która nie ma szacunku dla siebie samej, jest trudne i niebezpieczne. Po pewnym czasie brakuje powietrza - w ramach ratowania życia od takiej osoby odchodzi się szybkim krokiem.

Na forum jest wątek "Grupa wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo", przeczytaj go mimo znacznej jego objętości, stworzyły go osoby mające identyczne z Tobą poglądy na związek i relacje między kobietą a mężczyzną. Żadna przytomna, stabilna osoba nie stworzy trwałego związku z KKZB.

Jeśli zerwałaś z nim niedawno, to daj sobie trochę czasu na bycie samemu i poukładanie emocji.
Jakikolwiek nowy związek teraz będzie łatką zaklejającą powstałą w życiu dziurę.
Jak wyżej napisano- naucz się być sama z sobą. Jak się nauczysz- nie będziesz miała 'parcia'( wybacz słowo) na związek, co zwiększa szansę, że ktoś wart uwagi się w otoczeniu pojawi.
Nie twierdzę, że łatwo jest być samemu, jak przyzwyczaiłaś się do obecności faceta obok, ale da się. Zajmij się sobą, studiami, hobby, poukładaj własne sprawy. I może w najmniej oczekiwanym momencie poznasz przyszłego partnera.

No chyba, że chodzi o to, żeby mieć faceta żeby tylko mieć ( bo wszyscy mają, i jak tak samemu). Ale jeśli tak- to takie podejście jest mi zupełnie obce.

Nie, nie studiuję w Warszawie. Ogólnie to jest kilka kierunków na mojej uczelni na których nie ma ANI jednego faceta. Kobitki lubią się uczyć
Dziwne, bo u mnie kobiety LECĄ na każdego. Nawet jeśli jest pusty, a "prostowanie" homoseksualistów jest na porządku dziennym. Nie rozumiem takieg parcia a szczególnie wtedy, kiedy obiekty zainteresowania są w związkach, niektórzy nawet zaręczeni...i same zainteresowane też często nie są same. Jak na to patrzę to się zastanawiam w jakim społeczeństwie przyszło mi żyć. Czasami jak na to patrzę to jedno słowo mi się na usta ciśnie: "burdel"...

Bo milosc istnieje, tak mowili. Nie dosc ze obserwuje sie takie rzeczy na porzadku dziennym od czasow gimnazjum, az po cale studia, to pozniej jest podobnie na imprezach i wyjazdach sluzbowych. Pozniej zaklada sie wątki na forach takich jak te czemu to czemu tamto, a to wlasnie te kobiety o ktorych piszesz wychowuja takie ciekawe pokolenia. Ja to nazywam byciem zwierzętami i pelen hedonizm, a o wartosciach sie mowi dopiero gdy jest zle. Za dobrze maja te panienki.

Bezstresowe wychowanie i rozpieszczenie Samowolka, to i nie zna sie czegos takiego jak milosc. Pozniej sie ja tylko udaje. "Normalne"

Nie wszystkie. Tylko te brzydkie i z wymaganiami, które sie nie kalkulują śmiałemu księciowi.

Tak jak szarzy niepewni siebie faceci unikający ryzyka. Rownosci nie ma i nie było, a filmy romantyczne są po to by masy uwierzyły ze milosc daje szczęście i każdy ją dostanie za darmo.

To teraz opisałaś typową kobiete.

Chyba niefortunnie użyłam tego zwrotu. Więc napiszę co DLA MNIE taki zwrot oznacza.
Kiedy ktoś ma problemy ja się nie odwracam. Jestem cały czas i wspieram dobrym słowem, swoją obecnością i wszystkim co mogę zrobić w danej chwili. Finansowo też nie raz pomagałam. Mimo, że sama łatwego życia nie mam i też wszystko nie udaje mi się w życiu. I mam swoje wzloty i upadki to i tak staram się dźwigać to wszystko alby żyć i funkcjonować dalej, szukać rozwiązań.
Staram się wygospodarować jak najwięcej czasu. Z racji studiów, nauki, dorywczych zajęć i pomaganiu rodzicom w domu nie mam za wiele wolnego czasu wiec starałam się organizować tak, żeby mieć dla niego jak najwięcej. Żeby np uprawiać sport razem, gdzieś razem wychodzić. Często gotowałam romantyczne kolacje mimo zmęczenia i chodzenia niczym zombi 24 godzin bez snu. Żeby coś urwać dla niego. Bo mimo moich ogromnych poświęceń udawało mi się wyrwać  "tylko" dwa dni w tygodniu dla niego.
Starałam się wymyślać różnorakie sposoby okazywania uczuć. Żeby rutyny nie było. A to jakies listy miłosne, a to jakieś ciepłe smsy czy zwykły telefon przed zaśnięciem.
Potrafiłam wysłuchać jego każdej rozterki. Często wysłuchiwałam jego kilkugodzinnych nocnych płaczu bo chciałby, żebym była tak seksowna i ponętnie ubrana jak inne dziewczyny na ulicy. I czemu nie potrafię się zmotywować do schudnięcia czy pójścia na plażę.
Ogólnie często robił mi wyrzuty bo jego koleżanki są sexi a ja nie i czemu taka jestem... Znosiłam takie płacze i go POCIESZAŁAM i słuchałam. I robiłam wszystko, żeby mu było lepiej.  Wiem, że nie powinnam tak zrobić tylko zostawić go już w tedy bo to bezczelność z jego strony. Płaczem wymuszać na mnie zmiany.
Nie oczekiwałam od niego zmian w wyglądzie, charakterze. Kochałam go całego. Nigdy tak na prawde nie chciałam go zmienić i akceptowałam wszystko. Ba nawet starałam się zwalczać jego kompleksy (miał ich dużo z powodu wyglądu). Ja prawiłam komplementy pokazywałam, że jego nieidealy brzuch kocham i akceptuje.
Ogólnie zależało mi na nim i zawsze starałam się okazać miłość, akceptację i zainteresowanie. Żeby czuł, że może na mnie liczyć zawsze. Robiłam to na co sama oczekiwałam. Chciałam tylko, żeby on odwzajemnił to co dawałam. Nic poza tym.
Kiedy już 100 raz dostał następną szansę powiedziałam dosyć. Wiedziałam, że zatraciłam się już w wiecznym uszczęśliwianiu chłopca i po prostu postawiłam sprawę jasno: albo mnie akceptujesz tak jak ja ciebie albo koniec. Oczywiście nie zaakceptował. No i odszedł bo rozkapryszone dziecko nie dostawało to czego chciało i jeszcze miało mnie wspierać w trudnych chwilach? Zbyt wielkie oczekiwania z mojej strony. I poszedł do innej, byłej. Co z tego, że kiedy z nią był zdradzała go od samego początku ich związku i on doskonale o tym wiedział. I tak wolał ją odemnie...

Udało mi się odzyskać moje rozbite małżeństwo zaledwie w 48 godzin po spotkaniu z księdzem Jają. Jest on specjalistą w rozwiązywaniu rozbitych relacji i małżeństw itp., a także wszelkich problemów duchowych, przez które przechodzi każdy