Staje sie nie do zycia... - Netkobiety.pl

Dobrze zatem, że o tym piszesz. Że wiesz nie zamykasz się w czterech ścianach tylko rozmawiasz o tym, choćby tutaj na forum - zawsze takie wygadanie się to takie oczyszczenie psychiki z jednej ale i lepszy wgląd w siebie z drugiej strony.  Łatwej się uporać z myślami, jak o nich napiszemy. Wiem po sobie. Trudno napisać coś sensownego, bo to o czym piszesz to schorzenie zranionej światem , może ludźmi duszy. Dobrze ,że szukasz pomocy u specjalistów. Oby coś pomogli i doradzili. Wiem jednak ,że z własną duszą najczęściej i tak samemu trzeba się uporać.  A od kiedy masz taki stan ? Od kiedy się to zaczęło ? Czy to stan po jakimś przykrym wydarzeniu w Twoim życiu, czy po prosty nie widzisz za bardzo co dalej  (to zrozumiałe : każdy ciągle się zastanawia co z nim będzie ) co go spotka i jak się życie potoczy ... strach przed życiem jest chyba obecnie czymś bardzo częstym ...

Ach kochana, tyle tego ,że nie ma się co dziwić, że sobie nie radzisz. Nikt chyba by tak psychicznie tego nie dał rady wytrzymać ! Nagromadziło ci się sporo no i takie dylematy przed jakimi stoisz potrafią człowiekowi dać w kość - także nic dziwnego. Świat ci się wali a wybory trudne. Myśle, że musisz uporządkować swoje życie. Krok po kroku. Musisz dokonać wyborów ,których tak się boisz i to jak najszybciej bo inaczej rzeczywiście zniszczysz siebie. Wybierz sercem. Na pewno w głębi duszy wiesz kogo wybrać ... Grunt jednak żeby się tego wyboru trzymać już potem i nie zmieniać tego co słuszne. Czasem by się chciało i to i tamto - człowiek myśli że będzie szczęśliwszy mając wszytsko na raz. Ale taka "obfitość" tylko unieszczęśliwia i rani ... Wybierając nie myśl o tym co tracisz. Ale co zyskujesz : spokój duszy.

Kazdy się jej boi. Ale widzisz może się zdarzyć milion innych rzeczy i też zotaniesz sama . Nie możesz tak patrzeć na zycie. Może wybierzesz jego , a nie daj Boże jemu coś sie stanie za miesiąc i też będziesz sama mimo że wybrałaś a on Cię kochał ? To drastyczny przykald i niczego takiego Ci oczywiscie nie życzę, niemniej chciałam abyś zwróciła uwagę, że życie jest jakie jest. Na ogól nieprzewidywalne. I choćbyś starała się przewidzieć wszytsko - nie przewidzisz i nie wiemy co czai się za rogiem. Wybierajac jednak sercem żyjesz w zgodzie sama z sobą. Wiesz wewnetrznie ,że postępujesz słusznie nikogo po drodze nie zwodząc i nie krzywdząc - czy to mała nagroda ? Nie , duża. Spokój sumienia to cudowne uczucie. Nie myśl tyle co będzie. Działaj. Jeżeli czegoś pragniemy szczerze i nad życie to wszystkie gwiazdy sa po naszej stronie i trzymają za nas kciuki Będzie dobrze. I nie frustruj się tyle tymi myślami - mniej myślenia więcej działania, aby uporządkować swoje życie i będzie oki A jak czasem dół Cie dopadnie to zawsze masz ten wątek i nas tutaj !

Przejechałam sie niestety....jednak mialam racje.odwidzialo sie tamtemu.nalepiej smakuje zakazane.noi wedle podejrzen zostalam sama...Nie mam co ze soba zrobic.przez ten dlugoletni zwiazek potracilam kolezanki...noi nie mam juz nikogo.Nie mam juz ze soba co zrobic.czekaja mnie cale mnie nudy i smutku.