Więcej szczęścia wynika z dawania niż z otrzymywania - Netkobiety.pl

Z obserwacji wnioskuję, że wiele ludzi daje z powodu jakiś okazji rocznica, święta itp Ale chyba najbardziej cieszą niespodziewane podarunki - spontony. Zresztą dawanie to nie tylko prezenty ale również swój czas, uwaga jaką komuś poświęcamy.

Myślę, że te słowa są prawdziwe w przypadku większości ludzi.
Kiedy się widzi czyjeś szczęście i ma się świadomość, że jest to własna zasługa, to radość jest podwójna.
Zdziwił mnie trochę dział, w którym jest ten temat, bo moim zdaniem nie ma to nic wspólnego z religią.

Ale religia ma wiele wspólnego z tym tematem, nie prawda?:)

Wydaje mi się, że jeżeli zarzucasz Picei, że nie ma ona prawa oceniać innych wg swoich miar (czyli w tym przypadku religii), to ty również nie masz prawa oceniać czy jej religia jest słuszna albo fałszywa, bo to jest właśnie ocenianie wg własnych miar (czyli poglądu, że każda religia jest stekiem bzdur itp.). Przyganiał kocioł garnkowi...

ja mysle ze we wszytskim jest potrzebna rownowaga, przegiecie w ktorakolwiek ze stron zaczyna byc uciazliwe

Jeśli tobie to przeszkadza to twój problem, wylewaj swoje żale gdzie indziej.

Wiesz, że nie ma obowiązku wypowiadania się na wszystkie możliwe tematy?

Czy jesteś jednym z tych fizolofów/yntelygentów, do których to nie dociera?

Jezeli mówisz to jako chory z nienawiści katolik idź na terapie .
Albo posłuchaj swojego ulubionego nawokujacego do nienawiści radia czy CP tam lubisz.

Katolik? Jeszcze nie, ale blisko.
Może ty idź na terapię i pokaż te wszystkie wymiociny, które wypisujesz odnośnie religii. Nienawiść zamula ci umysł i może dostaniesz jakieś tabletki na to.  Skończ trollowanie tego wątku.

Kwadrad, Twoje wypowiedzi są nie do rzeczy. Autorka wyjaśnia dlaczego umieściła swój wątek w tym dziale, chyba może wypowiedzieć swoje zdanie? A ty od razu wyjeżdżasz z jakimś "zainfekowaniem naukami Jezusa" opanuj się trochę, bo następnym razem powiesz, że człowiek, który nie zabija innych jest zainfekowany naukami Jezusa, bo przestrzega jakichś przykazań... Dodatkowo chrzanisz cos o jakiejś agresji, równości z Bogiem... to się nie trzyma kupy. Mowa jest  o radości z dawania, a nie o poglądach czy religii, a to, czym się inspirowała autorka przy zakładaniu wątku, to chyba jej sprawa.
Czytając posty takich ludzi jak ty, zaczynam wątpić w możliwość normalnej rozmowy bez oskarżania rozmówcy.

Co do radości z dawania, uważam, że faktycznie tak właśnie jest. Da się to zaobserwować we własnym życiu, kiedy człowiek dając komuś jakiś podarunek czy choćby dobre słowo cieszy się, że sprawił drugiej osobie przyjemność czy wywołał uśmiech na jej twarzy.

dziekuję Ci ola, bo już zwątpiłam czy zajrzą tu normalni ludzie i zauważą temat wątku \Pozdrawiam

Gdybym oceniała Jezusa po przest postępowanie chrześcijaństwa zapewne miałabym podobne poglądy do Twoich.
To że ktoś twierdzi, że jest np. Napoleonem - nie oznacza, że naprawdę nim jest. Tak samo chrześcijaństwo uzurpuje sobie prawo do reprezentowania Boga.

Wcale nie zgadzam się z tym, że cel uświęca środki. Tak można powiedzieć np. o wyprawach krzyżowych.

Podam ci z Wikipedii kilka zdań dot. tolerancji:
- "Tolerancja nie oznacza akceptacji czyjegoś zachowania czy poglądów. Wręcz przeciwnie, tolerancja to poszanowanie czyichś zachowań lub poglądów, mimo że nam się one nie podobają."
- "Tolerancja jest postawą, która umożliwia otwartą dyskusję. Bez tej postawy dyskusja zamienia się albo w zwykłą sprzeczkę, albo prowadzi do aktów agresji."

Twoje posty świadczą przeciwko tym zdaniom, które wymieniłam. Nie jesteś tolerancyjny w tym względzie, przykro mi.

W Internecie nie można (oczywiście bez obrażania nikogo)? To mi przypomina łamanie praw człowieka. Ty, który tak propagujesz świecki model państwa, chcesz łamać jedno z jego podstawowych założeń? Taki z ciebie zwolennik świeckiego państwa, jaki ze mnie Czerwony Kapturek.

Indoktrynacja - proces korzystający z propagandy w celu wpajania określonych ideologii, poglądów lub przekonań. Też z Wikipedii.

Mam również nadzieję, że pojawi się paragraf na indoktrynację, bo wtedy żaden kwadrat nie będzie propagował poglądu, że wszyscy wierzący to upadłe intelektualne jednostki.

To nie jest wątek o ofiarach wojen religijnych, tylko o dawaniu, więc nie wiem czemu oczekujesz, że ktoś będzie się bił w własną pierś... Dziwne to jest.

Wracając do tematu, dawanie daje wielką radość, pod warunkiem, że dajesz ze szczerego serca i potrafisz doceniać taki uczynek.

Jesteś strasznie przeczulony w tym temacie. Nie frustruje cię to?

Kwadrad, ten portal ma różne działy, w tym religijny. Jesteśmy właśnie w religijnym! Rozumiem, że gdyby było o Jezusie non stop w dziale kulinarnym, to mógłbyś być zirytowany.

Nie czuję się urażona.

Wiesz co, kupując mięso w sklepie, dajemy przyzwolenie na zabijanie zwierząt. I co, czy ktoś skutecznie przeciwstawia się temu? Nie. A dlaczego? Kasa i jeszcze raz kasa. No i jeszcze chętnie jemy sobie smaczne mięsko. Szkoda z tego rezygnować.

Jesz mięso? Jeżeli tak, to co powyżej napisałeś, będzie świetnie do ciebie pasować.

Takich przykładów, to można by było podać jeszcze kilka.

To dobrze, że jest to światełko, teraz wystarczy tylko powoli przekładać je na swoje wypowiedzi.

Rolada o smaku apokalipsy, mówisz? I jak ona miałaby smakować? Chyba nie mogłaby być zbyt smaczna.

Zresztą ludzie mają bogatą wyobraźnię, więc i wiarę dałoby się wpuścić do kuchni.

Czy wierzę z wygody? Teraz już nie. Kiedy byłam malutka, to tak, bo wtedy byłam dzieckiem i myślałam raczej o innych rzeczach. Teraz powolutku zmieniam tę wygodę w coś innego, taki ciągły proces, powiedziałabym.

To dowiedziałam się o dawaniu... W tym kontekście to wg niektórych "więcej szczęścia wynika z dawania" ktoś tu dał z siebie wszystko, aby zepsuć dyskusję dać pokaz swoich frustracji, zapomniał o dawaniu się ludziom wypowiedzieć na temat i daniu autorce decyzji do założenia tematu w kontekście religijnym. Dziwny sposób na udowodnienie, że "Więcej szczęścia wynika z dawania niż z otrzymywania", ale jak dają w łeb to trudno być szczęśliwym.

Picea to przykre jak opacznie zrozumiano "Dawanie należy szeroko rozumieć, nie mam na myśli wyłącznie darów materialnych". Jak widać dawania trzeba się nauczyć...

1. Zagadnienie samo z siebie jest odrobine nielogiczne.
Żeby proces mogl trwac bioracych zawsze musi być wiecej, a przynajmniej tyle samo, co dajacych.
Sytuacja odwrotna jest niemozliwa.
2. Gdyby nie było bioracych z dawania nic by dobrego nie wynikalo - wtedy byloby to wciskanie na sile ;P
3. Nie mozna dawwac w nieskonczonosc i bezmyslnie - osoba inteliggentna wie ILE, KIEDY i CO moze ofiarowac, by ta ofiara jej nie przeciazyla.
Nie sztuka jest "po Jezusowemu" rozdac wszystko do ostatniej koszuli i samemu stac się zebrakiem - sztuka jest tak dawac, by to, co nam zostanie się nadal mnozylo i pozwalalo dawac dalej.

4. Czasem żeby moz dac najpierw trzeba samemu przyjac.

5. Najpierw samemu nalerzy być biorca, żeby się dowiedziec, jak przyjmowanie moze być upokarzajace! I jak dajacy czasem wszelkimi sposobami nie ppozwalaja zapomniec kto tu daje, kto bierze. Bo takie dawanie czasem bioracemu bokiem wychodzi.

Powiem tak, z filozoficznego punktu widzenia - im masz więcej tym masz mniej, im masz mniej tym masz więcej.

Kolejny przykład -  jeżeli chcesz zdobyć wiedzę to zbieraj  rzeczy, a jeżeli chcesz zdobyć mądrość to pozbywaj się rzeczy..

Wynika że lepiej jest dawać nie tylko ze względu na radość  ale także dla powyższych korzyści...

naukowo nie będę się rozpisywał tak jak inni, raczej z doświadczenia życiowego
dawałem z siebie dla innych 15 lat (a może i więcej), jak nie posłusznie dla ojca, to dla dziewczyny, z którą byłem 8 lat, a same tak się zaplątały w kłótni ze mną, że poszły potajemnie odwołały ślub, a mnie dalej urabiały, nie dawno przeniosłem się do łodzi, mieszkałem 1,5 roku z żoną, teściową i jej młodszym braciszkiem, robiłem wszystko czego chciały, od zarabiania kasy, po wykańczanie domu, śniadanka, mycie okien w grudniu na mrozie, i wytrzymałem 1,5 roku, bo jak teściowa potrafi robić awantury o wyjazd do chorego ojca do szpitala, czyli oddzielała mnie od rodziny, i jeszcze wiele przykładów mógłbym podać ale nie o to chodzi, to nie dałem więcej rady

i mija 15 lat, w których dawałeś z siebie wszystko i może więcej niż mogłeś (praca u ojca to 16h na dobę, świątek piątek i niedziela) i co mam dzisiaj z tego? gó........
jestem w czarnej dupie, chodzę po biurach, szukam pracy, a do tej pory nawet uprawnień nie zrobiłem bo zawsze byłem dla innych a nie DLA SIEBIE

jaki z tego morał, tak wierzę w Boga, chociaż są dni że wątpię czy jest, bo miał być przecież SPRAWIEDLIWOŚCIĄ, a co jest? nic
i tak sobie wierzę, wątpię, wierzę i stwierdzam jedno, jest jeden wielki błąd całej tej WIARY,
Pan Bóg powinien rozliczać ludzi TUTAJ NA ZIEMI, nie gdzieś w swoich chmurkach, OŁTARZU, tylko tu, tu gdzie ludzie żyją, pracują, harują jak woły
bo co mi z tego, że pogratuluje mi czy nie, gdzieś tam, gdzie już nie będę nic czuł, smakował, nie czuł bólu

takich przykładów dawania od siebie mógłbym podać o wiele więcej, w czasach technikum zawsze jeździłem na stojąco z tyłu autobusu, żeby starsze babcie mogły sobie usiąść,
a w czym mi to wynagrodził los, że nie zdałem matury za pierwszym razem, gdzie miałem najlepszą ocenę z polskiego na koniec 5 roku

dzisiaj po tylu latach, mówię sobie, to nie ma sensu
każdy ma jakąś swoją ścieżkę, czy będziesz coś dawał od siebie czy nie, to NICZEGO NIE ZMIENI

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Witaj Iceni...

Kolejny przykład -  jeżeli chcesz zdobyć wiedzę to zbieraj  rzeczy, a jeżeli chcesz zdobyć mądrość to pozbywaj się rzeczy..

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Poprzez gromadzenie materialnych rzeczy i identyfikowanie się z nimi zapominamy o naszej prawdziwej naturze czyli naszej duchowości która jest nieograniczona. (wiedza)

Natomiast poprzez pozbywanie się rzeczy automatycznie wnikamy w głąb nas aby odkryć piękno naszej prawdziwej natury, rzeźbiarz nie dodaje gliny do rzeźby lecz jej ujmuje aby odkryć piękno...(mądrość)

Czy lepiej już smakuje "filozoficzna papka"?

Pozdrawiam