Spowiedź po 10 latach przerwy, przed Komunią św. córki - Netkobiety.pl

Lepszy przykład dasz córce wyjaśniając jej dlaczego nie chodzisz do spowiedzi i nie przyjmujesz komunii niż na siłę, bez żalu i postanowienia poprawy będziesz kombinować by dostać rozgrzeszenie.

u mnie było dokładnie to samo,nie czułam się gorsza że nie poszłam do spowiedzi przed komunią syna,nawet ci po slubie niby w grzechu nie żyjący też nie poszli ani do spowiedzi ani do komuni

i myślę ze tu nie chodzi o przykład jaki dasz córce ,ale to co ludzie powiedzą

Hm... Tylko czy faktycznie chodzi Ci o zmianę tej sytuacji, swojego duchowego życia, czy po prostu o jednorazowy fakt, żeby córce było miło? Córka Cię obserwuje na co dzień i doskonale wie, jakie jest Twoje podejście. Oczywiście zgadzam się, że rodzic powinien dawać przykład dziecku także w wierze, ale nie tylko od święta.
Ksiądz nie może odmówić Ci rozgrzeszenia, nawet gdybyś 40lat nie była w konfesjonale, pod warunkiem, że spełnisz warunki dobrej spowiedzi. Oto one:
    Rachunek sumienia.
    Żal za grzechy.
    Mocne postanowienie poprawy.
    Szczera spowiedź.
    Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

Księdza możesz dobierać dowolnie, rozeznaj w okolicy jacy są. W ciemno możesz iść do zakonników, np. jezuitów lub dominikanów, oni są zwykle dobrymi spowiednikami. Ja znam kilku naprawdę fajnych spowiedników no ale ja jestem z Mazowsza i nie wiem czy nie za daleko byś do nich miała...

Ja z podkarpacia cóż kawałek byłoby
Jeśli chodzi o córkę tak ona bardzo często pyta gdy wszyscy podchodzą do komunii "mamo a Ty nie idziesz?" odpowiadam że nie. "A dlaczego?"-"bo nie mogę".
Hmmmm nie mogę albo nie chcę...
Jakoś do tej pory nie uważałam tego za istotne ale zaczyna mi to ciążyć i to ogromnie. I nie chodzi o to że to tylko na pokaz czy "od święta". Ja po prostu chcę zmienić mój sposób bycia,nakierować samą siebie na tę odpowiednią drogę. A Komunia córki ma mi tylko "pomóc" w tym a nie jest priorytetem że tylko z tego powodu chcę się wyspowiadać.
Mussuka szczerze to mi też to zwisa co inni powiedzą. Gdybym nie chciała to i tak bym nie poszła się spowiadać i nic nikomu do tego. Ale ja chcę! A co do mojego sumienia...no właśnie ono już zaczyna mnie gryźć niesamowicie. Jest to pewien przełom w moim życiu i uważam że jeśli teraz tego nie zrobię to może to potrwać kolejne 10 lat...
Obawiam się ostrej krytyki,braku zrozumienia albo nawet tego że spowiednik może mnie zganić a wtedy nadejdzie tylko niechęć,zrezygnowanie... A nie chodzi mi o proste "odwalenie"tej sprawy,zależy mi. Nie chcę się rozczarować i zniechęcić do kościoła a różnie to może być,nie wiadomo na kogo można trafić. Gdybym tylko wiedziała czego się spodziewać to chyba wszystko byłoby prostsze...

Spowiedź ma być szczera prawda więc nie będę przecież ściemniać że nie pamiętam jeśli pamiętam

Masz rację. Czasami jest tak że Bóg a kościół to dwie różne sprawy... I tak wszyscy będziemy w swoim czasie tak naprawdę rozliczani ze swoich win,grzechów i przewinień. I wtedy będziemy sprawiedliwie osądzani.

Eh czuję się winna jakbym przez pół życia robiła coś bardzo złego. Fakt że każdy jest kowalem własnego losu,lecz mi akurat tak życie się poukładało i nie chciałabym już zawsze żyć w poczuciu winy że mogłam coś zmienić ale nie zrobiłam tego. Może to taka wewnętrzna chęć stania się lepszym człowiekiem... Choć nie latanie do kościoła czy udawanie świętej przed ludźmi o tym świadczy lecz nasze czyny.

Wiem że na spowiedź nie ma przepisu jak na ciasto i jest to coś co ma nam pomóc a ja jednak się boję. Może jednak nie jestem gotowa bo mój wstyd przewyższa moje chęci. Męczy mnie to już niesamowicie

Miałam na myśli to że czasami idziesz do kościoła i tak naprawdę nie słuchasz o Bogu tylko np o polityce. U mnie jest taki ksiądz że nie stara się poznać parafian tylko ocenia z góry. Jeśli jesteś co niedziela na mszy to ok nie ważne co robisz w domu itp. Ale jeśli nie uczestniczysz co niedziela choć jesteś bardzo wierzący to już be.

Nie powinnam uczestniczyć...ja idę dla siebie jak mam potrzebę a nie dlatego aby mnie ksiądz widział. Może w ogóle ten kto żyje bez ślubu czy ma nieślubne dziecko powinien mieć zakaz wstępu do kościoła???

Userko - spójrz na dzisiejszą Ewangelię. Przeanalizuj tekst tego fragmentu, myślę że przynajmniej część Twoich obaw - zniknie. Na jakiego księdza trafisz - tego nie wiem, ale patrz na wszystko z nadzieją, że będzie wszystko w porządku.

Dokładnie tak. A sumienie mówi, co powiedzieć.

Nie rozumiem Twojej obawy...a jesli masz stuknętego wielebnego to trzeba mu powiedzieć, że Bóg kocha wszystkie swoje (owce), nie ważne czy grzeszne czy nie.
Skoro Bóg i jego syn są miłościwi i przebaczają,to ksiądz powinien tym bardziej brac z nich przykład.

Przytocze Ci tu przypowieść: (Łk 15, 1-7)
?Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubił jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni, i nie idzie za zagubioną, aż ją znajdzie??

?Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia?.

Ciekawe co on na to. Skoro Bóg jest dobrym pasterzem,a książulko jego sługą...to czy nie powiniem brac dobrego przykładu z Boga?

Dziękuję za wszystko co przeczytałam.
Zmotywowało mnie to i utwierdziło w swoim postanowieniu

A co do mojego wielebnego...coś z nim jest nie halo skoro z wielką łaską pochował mojego tatę ostatnio bo przeszkadzało mu to że nie wiedziałyśmy kiedy tato ostatnio był u spowiedzi. A to że był nieprzytomny w szpitalu i nie mógł się wyspowiadać to już go nie interesowało jak sam to stwierdził.
Przykre ale prawdziwe...

kwiatuszku może ty i lew ale taki przyjacielski nie wredny buziaczki czarodziejka123

Musisz zrobić to co nakazuje ci sumienie, pamiętaj, że Bóg cieszy się bardziej z jednej owieczki powracającej do stada, niż z pozostałych w stadzie.
Jeśli nawet nie dostaniesz rozgrzeszenia, to zapytaj jakie sa przeszkody i jak je pokonać bo potrzebujesz spowiedzi dla siebie. Poszukaj dobrego spowiednika jak w postach powyżej było zaznaczone.

Zakładając ten wątek bałam się że inni mnie "zlinczują" ,nie zrozumieją. Wiele cennych podpowiedzi otrzymałam tutaj jak od katczar ze spowiedzią twarzą w twarz myślę że to bardzo dobra opcja. Można wylać wszystkie swoje obawy,chęci,winy bez stresu. Tylko abym jeszcze odwagi nabrała...Może to wyda wam się śmieszne ale boję się tego że pójdę do spowiedzi ksiądz mnie "okrzyczy" i tak pójdzie mi w pięty że na kolejny raz się nie odważę...

Warto najpierw się poprzyglądać z boku jak ksiądz reaguje na penitentów przy konfesjonale. Jeśli jest nerwowy to będzie z daleka widać, a raczej słychać...
Wierzę jednak, że wybierzesz spowiednika i się przełamiesz Pamiętaj, że ksiądz to tylko pośrednik, idziesz tam ze względu na Pana Boga.

Ważne aby kierować się sercem.Jeśli żałujesz  to nie ma różnicy ile lat nie byłaś w Kościele  dostaniesz rozgrzeszenie.Przed Spowiedzią pomódl sie o światło   za tego Kapłana który ma cie spowiadać.Dobrze,ze zdecydowałaś się na taki krok i chcesz szukać rozwiązania w Bogu,Eucharystia daje wielką moc i jest ratunkiem.

Pozdrawiam

Super, bardzo Ci kibicuję

Komunia nie tak bardzo jak śmierć taty...
Ale porozmawiałam z księdzem wczoraj i jak już będę gotowa to mam przyjść do niego na spowiedź indywidualnie. Powiedziałam że nie chce tak przy konfesjonale gdzie kolejka,pośpiech i takie tam. Aż mi się już lżej na sercu robi

Gratuluję i cieszę się, że są ludzie (i Ty i ten ksiądz), którzy rozumieją ideę wiary.

Super. I tak rozumiem ideę rozmowy z duszpasterzem. Oby to była przemiana trwała w twoim życiu i zaowocowała wielką radością, jaką daje życie z Chrystusem. Być może narodziłaś się właśnie na nowo. Niech więc teraz zawsze już na pierwszym miejscu będzie dla ciebie On.

idź do spowiedzi, na pewno dostaniesz rozgrzeszenie nie masz się czego obawiać

nie ma znaczenia tutaj po jakim czasie do niej przystępujesz