Czym jest grzech cudzy? - Netkobiety.pl

grzech łamie więź z Bogiem i ludźmi a przestępstwo nie dotyka sfery duchowej, jedynie "ludzkiej" co jest najważniejszym rozróżnieniem, przy grzechu trzeba zadośćuczynić Bogu i ludziom, przy przestępstwie to aparat represyjny państwa zajmuje się wymożeniem zadośćuczynienia..
co do belki i słomki to ostatnio usłyszałam coś co bardzo mi przypadło do gustu: osądzając bliźniego osądzasz siebie (taka inna wersja - nie czyń drugiemu co tobie niemiło).

Ja uwazam,że we wszystkim nalezy zachować umiar,w osadzaniu innych,we "wtrącaniu się "w czyjeś zycie,sprawy.Sądownictwo jest prawem od Boga,zapisanym w Biblii,jesli ktoś popełnił przestepstwo-czekał go sąd ludzi i okreslona kara.Jezus moim zdaniem miał na mysli,aby przy osądzaniu innych pamiętać o swoich niedoskonałosciach,być wyrozumiałym,miłosiernym,nie uważać się za ważniejszego rangą od innych ludzi.Ale nie mozna popadać w przesadę-nie wtrącanie sie do cudzych spraw powoduje totalną znieczulicę na krzywdę innych,którzy potrzebuja pomocy;nie mozna skupić sie na doskonaleniu siebie bez empatii dla innych,wtedy jest to egoizm.Zresztą niektórzy ludzie potrzebują,aby zwyczajnie "z grubej rury" ktos im wygarnął,ze zle postępuja i to im pomaga zastanowić się nad swoim postepowaniem.A jesli chodzi o grzech cudzy,popełniony za naszą namową,albo przyzwoleniem-jest to też nasz grzech.

"7. Nie karać za grzech." -- co to znaczy w praktyce?

Pozwolę sobie zacytować definicję grzechu cudzego zaczerpniętą z katechizmu kościoła katolickiego:

Grzechy cudze

KKK 1868 Grzech jest czynem osobistym; co więcej, ponosimy odpowiedzialność za grzechy popełniane przez innych, gdy w nich współdziałamy:

? uczestnicząc w nich bezpośrednio i dobrowolnie;

? nakazując je, zalecając, pochwalając lub aprobując;

? nie wyjawiając ich lub nie przeszkadzając im, mimo że jesteśmy do tego zobowiązani;

? chroniąc tych, którzy popełniają zło.

KKK 1869 W ten sposób grzech czyni ludzi współwinnymi, wprowadza między nich pożądliwość, przemoc i niesprawiedliwość. Grzechy powodują powstawanie sytuacji społecznych i instytucji przeciwnych dobroci Bożej. "Struktury grzechu" są wyrazem i skutkiem grzechów osobistych. Skłaniają one z kolei ich ofiary do popełniania zła. W znaczeniu analogicznym stanowią one "grzech społeczny" (Por. Jan Paweł II, adhort. apost. Reconciliatio et paenitentia, 16).

Hm, zastanów się jednak trochę nad tym co napisałeś. Chciałeś pewnie jak zwykle "pojechać" po katolikach, ale nie bardzo ci to wyszło.

Załóżmy, że pewni rodzice mają syna, ten ich syn znęca się w szkole nad innymi uczniami albo też dokonuje kradzieży w okolicznych sklepach - rodzice według ciebie mają takie jego zachowanie tolerować?

Załóżmy, że dyrektor jakiegoś departamentu, dowiaduje się o tym, że jeden z podległych mu pracowników znęca się psychicznie nad jedną z pracownic, dyrektor departamentu ma milczeć?

Catwoman, a czy ten człowiek chciał wtedy zrobić na złość Panu Bogu, wyrazić pogardę wobec Niego?

A co ci podpowiada sumienie?

No ale tam jest napisane ZA GRZECH.

Załóżmy, że sąsiad żyje na kocią łapę z dziewczyną i mają nieochrzczone dzieci - czy jego wierzący ma tolerować takie zachowanie i milczeć, czy może zgodnie z tym, co jest tam napisane "ukarać za grzech"?

@Catwoman
Tylko niech to wstrzymywanie od osądów nie doprowadzi np. do cierpienia, krzywdy innych osób.

@Vian
Niech powie mu to, co on o tym myśli.

Próbujecie sprowadzić problem rozmyty -z logiki rozmytej, do problemu zamkniętego w przedziale (lub przedziałach) ostrym.

Myślę, że sam znasz odpowiedź na ów pytanie.

To może czas to zrozumieć. Wtedy też poznasz odpowiedzi na podpunkty, które napisałaś.
Poza tym krzyczysz karanie, nie wiem czego tu oczekujesz - egzekucji? Ukarać można także słownie...

Hm, cały czas staram ci się to wyjaśnić. Przeczytaj może ten temat jeszcze raz - od początku.

Moim zdaniem punkt o karaniu dotyczy przede wszystkim relacji rodzic-dziecko bądź ewentualnie przełożony-pracownik, ale nie tylko.
Karanie NIE OZNACZA przemocy. Karać należy mądrze.

Dla dzieci są to np. szlabany. Chodzi po prostu o to, żeby dana osoba odczuła, że to co zrobiła było niewłaściwe i rodzicom się to nie podoba. Dla pracownika może to być nagana wpisana do akt czy kara pieniężna.

Kompletnie nie wiesz, do czego dążę.
Ja dążę do czegoś wręcz przeciwnego - do piętnowania oprawców, tylko kompletnie inaczej rozumiemy, kto jest "oprawcą", a KKK ewidentnie tworzy furtkę dla fanatyków i ortodoksów, żeby to właśnie oni stali się oprawcami.

Gdyby tam było napisane "należy karać ludzi, którzy bezzasadnie krzywdzą innych", nawet słowa bym nie zabrała w tym temacie, słuszna postawa. Należy chronić tych, którzy sami się nie mogą ochronić  i karać tych, którzy ich bezzasadnie krzywdzą.

Ale tam jest napisane "należy karać za GRZECH", czyli za każde zachowanie odbiegające od KATOLICKICH zasad, katolickiej moralności, kompletnie nie biorąc pod uwagę, że ktoś może mieć inne zasady i to sprawa między nim a jego bogiem, póki nie krzywdzi innych.

W ten sposób jak sam napisałeś, katolik uważa się w pełni praw, żeby iść do ateisty i nawrzucać mu, co o nim myśli za to, że ten nie święci świętego dnia, żyje ze swoją kobietą bez ślubu czy nie chce chrzcić dzieci. Uważa, że dobre i sprawiedliwe będzie, jeśli przestanie mu mówić "dzień dobry" i zacznie udawać, że ten człowiek nie istnieje, bo przecież tak karze grzech i nie bierze pod uwagę, że w tym momencie to on jest oprawcą, a tamten ateista ofiarą ostracyzmu ze strony katolików. Kompletnie bez zdania racji.

A, jak napisałam na początku, ja dążę do piętnowania oprawców, także oprawców z KK, a SZCZEGÓLNIE takich, którzy są oprawcami i jednocześnie uważają się za wybitnie prawych i sprawiedliwych.

@Vian
Miałem na myśli pewną nieścisłość, ale to już nieważne.

Ja ci napisałem, co na ten temat sądzę. Wyrazić swoje zdanie jak najbardziej - ale w kulturalny sposób, wypowiadamy się przecież zwykle kulturalnie. Takie zachowanie miałem na myśli. Czy ta druga osoba zmieni np. swoje postępowanie nie wiem, każdy człowiek ma przecież wolną wolę. Nic na siłę.

"Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi! [...] Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj"
(Rz 12, 17-18, 21)

A co napisano o tej karze, oprócz samego użycia słowa kara?
A tak w ogóle, to akurat KKK o grzechach cudzych napisał chyba tylko to, co napisała userka jadvinia.

Do tego, jak to słowo interpretować. Jak nic więcej - spójrz do KKK - post userki jadvinia. Moje zdanie już znasz. Możesz też trochę pogooglować.

KA_pl analizując to co się dzieje na świecie, wśród ludzi,  śmiem stwierdzić, że zło w dzisiejszych czasach można zwalczyć tylko jeszcze większym złem. Nadstawianie policzka niestety nie działa- dobro jest bezsilne wobec zła. Możesz się czuć wygranym, bo postąpiłeś zgodnie z naukami swojego mistrza zło dobrem zwyciężając, ale tak naprawdę przegrałeś.

Kara zawsze wiąże się z restrykcjami, czymś co uderza w jednostkę. Inaczej jak pisze Vian nie byłaby to kara.

Podaj jakiś przykład tego, kiedy mniejsze zło pokonuje większe, bo coś sobie nie mogę żadnego przykładu w świadomości przywołać

Można się kłócić, czy większe czy mniejsze. Dla mnie wychodzi to na równo- wobec psychopatki zastosowano tak samo wielkie zło, jakie ona czyniła innym

Ale ona zabiła więcej ludzi niż tylko 1 osobę. ;-) I zabijałaby nadal. Więc jakby nie patrzeć 1 jest lepiej niż X.

@Ojciecpiotr
Jak dla mnie kościelna interpretacja jest oczywista, tyle, że nakłania słabych, głupich ludzi do złego (ponieważ szykanowanie za przestrzeganie zasad katolickich uważam za zło). Cóż, KK nigdy szczególnie nie słynął z tolerancji wobec inności.

Czyli kilogram mięsa to tyle samo co 1000kg mięsa, tylko to 1000kg jest powtórzone więcej razy?

A nie da się na podstawie jednego i drugiego?
W sensie jedno zabójstwo z zimną krwią gorsze niż 10 z usprawiedliwionego powodu, 10 zabójstw z zimną krwią gorszych niż 1. W Stanach chyba myślą jak ja, dlatego tam wyroki się sumują. W Polsce tak jak (chyba) Ty, dlatego niezależnie od tego czy zarżnę i pokroję jedną osobę czy 100, dostanę powiedzmy 25lat. Dla mnie to oczywiste, że 100 płaczących rodzin jest gorszych niż 1, ale ze mnie chałowy filozof...

Ja nie napisałem, że nie istnieje lista grzechów cudzych, tylko że w Katechizmie Kościoła Katolickiego jest napisane na ten temat chyba tyle, ile napisała właśnie jadvinia.
A ty napisałaś:

Jak ja traktuję "karę" - po pierwsze, niech ona będzie uzależniona od tego co jakaś osoba czyni np. innej osobie. Należałoby też spojrzeć czy jest to wszystko bezdyskusyjne czy też mamy jakieś wątpliwości. Oraz np. w jaki sposób jest ona zależna od nas. Karą więc może być w zależności od okoliczności - np. dymisja ze stanowiska i/lub zawiadomienie prokuratury o pełnieniu przestępstwa, ustna reprymenda, lecz także kulturalne ale jednocześnie stanowcze upomnienie, zwrócenie uwagi.
Ty z kolei zaczęłaś pisać mniej jednoznaczne przykłady i zaczęło się kombinowanie - jak to się mówi - jak koń pod górkę i łapanie za słowa. I pewnie niemała liczba osób zastanawiała się o co tym wszystkim wypowiadającym się w tej dyskusji chodzi.

Miej pretensje do KK że tak to sformułował.
KA, musisz zrozumieć, że dla Ciebie "karanie grzechu" np. w przypadku sąsiada-homoseksualisty, który żyje ze swoim partnerem, to kulturalne wspomnienie o tym, że wg katolicyzmu będzie potępiony. DLA CIEBIE. Dla kogoś innego to "karanie" może już oznaczać zwymyślanie i szykanowanie, dla jeszcze innego dosłowne obrzucenie błotem czy kamieniami, wybicie szyb z okien, dla jeszcze innego pobicie, a dla jakiegoś psychola zabicie - w końcu jak zabije, to uchroni przed grzechem. I żeby nie było w literaturze z psychopatologii kryminalnej znajdziesz masę takich przypadków, że rodzic zabijał dziecko w z miłości - żeby je uchronić przed grzechem homoseksualizmu czy bezbożnego związku.

Poczytaj sobie i powiedz, że niesłusznie... jak to ująłeś? zamydlam temat? i czepami się słówek:
http://www.fronda.pl/blogi/o-wierze-modlitwie-zyciu/grzechy-cudze,28341.html
Fronda to zdaje się znana katolicka strona, nieprawdaż?

Szczególnie mi się "podoba" ten fragment:

Nie ma wolności dla popełniania zła (grzechu) czyli nie ma wolności przykładowo dla mnie dla wolnego związku, dla związku homoseksualnego czy niechrzczenia swoich dzieci, a dobry chrześcijanin powinien zrobić WSZYSTKO, żeby mnie przed tym powstrzymać.

@Catwoman - może mieć wymiar społeczny, może mieć wymiar kościelny, może mieć wymiar i jeden, i drugi.

Userko Vian, przecież np. naubliżanie komuś, zwyzywanie go, pobicie kogoś (zakładam, że nie jest ono wynikiem samoobrony), umyślne niszczenie czyjegoś mienia to są grzechy. I to jest bezdyskusyjne. Takie działania z pewnością doprowadzą też dodatkowo do eskalacji konfliktu.
Złem na złe nie można odpowiadać. Zło ma być zwyciężane dobrem.
Poza tym - czy nie uważasz, że kiedy, komuś coś się tłumaczy na spokojnie to wzrasta szansa na osiągnięcie celu? Ja tak uważam.
Rozumu jak najbardziej należy używać. I sumienia - nie można wyłączać sumienia.

Mt (10, 14-15)

To się nie sprawdza we współczesnym świecie, jak i w wiekach wcześniejszych, bo problemem jest natura ludzka.

Najprostszy przykład: czy jeśli idziesz ulicą i ktoś Cię zaatakuje, to w myśl swojej ideologii będziesz stał i czekał aż Cię przekopie "nadstawiając mu policzek" czy postarasz się mu tak przyłożyć, aby następnym razem zastanowił się czy w ogóle kogoś atakować? On uzna, że zlał kolejnego lamusa, który nawet obronić się nie potrafił. Ty uznasz, że wygrałeś, bo przeciwstawiłeś się złu swoją biernością, którą uznajesz za dobro, nie odpowaidanie złem na zło. Tak naprawdę przegrałeś, wygrało zło.