Mój chłopak nie chodzi do kościoła - Netkobiety.pl

Czy twoim zdaniem istotą wiary jest "chodzenie" do kościoła? Czy potrafisz sama przed sobą odpowiedzieć w co i dla czego wierzysz? Możemy dla osoby o słabej wierze być przykładem, "dać jej do myślenia" jeśli nasza wiara jest autentyczna i głęboka. Jeśli twój chłopak widzi tylko puste rytuały, a na dodatek obserwował też złe zachowanie księży, to ma spaczony pogląd na ten temat. Może pokaż mu że wiara dla ciebie to coś więcej (o ile nią jest w istocie), że w swoim życiu chcesz iść w stronę Chrystusa (nie zawsze to ta sama droga, którą się idzie do kościoła ). Na pewno musicie to przedyskutować, aby on był świadomy, że wiara jest dla ciebie ważna (tak  mi się wydaje, że jest dla ciebie ważna, a nie tylko chodzenie do kościoła i odklepywanie formułek).
Nie jest jednak tak, że jeśli w jakiejś sprawie jedna strona  związku ma inne zdanie niż druga, to związek nie ma szans. Związek to sztuka kompromisów. Nigdy nie będzie tak, że będziecie jednomyslni. Chodzi o to, żeby w kluczowych sprawach (a wiara w twoim przypadku jest) znaleźć porozumienie. Jeśli to dobry, pracowity chłopak, szanuje cię i kocha to może nie nawracaj go na siłę. Po prostu chodź do kościoła sama. Pewnie, że fajnie by było razem (ja też marzę o tym, żeby kiedyś mój mąż poszedł ze mną do kościoła), ale skoro on nie chce, bo nie czuje takiej potrzeby to po co ma to robić. Sama obecnośc w kościele czy nawet udział w sakramentach jego wiary nie wzbudzi, jesli on tego nie będzie chciał zrobić z własnej wiary, nie dla ciebie, ale dla siebie samego.

Użyłbym słowa "inny" pogląd a nie "spaczony".

Majka131. Najważniejsze by był dobrym człowiekiem, szanował Ciebie i Wasze dzieci. Jest mnóstwo "przykładnych" mężów co niedziela biegających do kościoła a w tygodniu pijących na umór i lejących swoje kochane żony. Jakiego wolisz?

Majka, od razu Ci mogę zagwarantować, że naciskanie nie ma sensu. Możesz mu jedynie dawać przykład i modlić się z niego. Jest to proces długotrwały, ale jeżeli czerpiesz radość z wiary i ma ona wpływ na Twoje życie, to są to najlepsze ,,rekolekcje'' dla Twojego narzeczonego. Nie ma oczywiście pewności, że on odkryje swoją wiarę na nowo, tym bardziej, że po tym co piszesz on ma większy wpływ na Ciebie w drugą stronę... Taki związek będzie możliwy w takim układzie jedynie wtedy, gdy on nie będzie Cię przekonywał do rzeczy niezgodnych z Twoimi przekonaniami, a Ty jego. Na razie robicie to oboje...

Matt87 uważasz że ja go krzywdze w jakis sposób tym że czasami mam wyrzuty sumienia?

Ja wiem że nie moge go zmuszać i nie chce... zależy mi na tym ale wiem ze tez jemu musi zależeć. Nie wiem czy to da sie jakoś pogodzić żeby jeden żył w takich przekonaniach a drugi w innych. Zastanawiam sie własnie czy kiedys przez to w naszym związku nie będzie nieporozumień, a przede wszystkim co z dziecmi. Nie chodziło mi głównie o chodzenie do kościoła ale w ogóle o jego kontakt z Bogiem, wiem że stracił zaufanie do Niego po tym wszystkim co go spotykało, poruszyłam ten temat bo chciałam sie dowiedzieć czy są może jakieś sposoby alby sprawic by on znowu bogu zaufał, ale czuje sie troche bezsilna bo zawsze jak zaczynam temat to mówi że mnie nie spotkało nic takiego jak jego i nie wiem jak to jest... i zatyka mi usta tymi słowami.

Jeżeli chodzi o kwestie współżycia chyba nic na to nie poradze ze czuje sie źle że to robimy. Czuje sie odpowiedzialna i za siebie i za niego. Tak juz mam. Chciałam to zakończyć, powiedziałam mu że nie chce tak dalej, że chce iść do spowiedzi i poczekać reszte do slubu, powiedział żebym mu tego nie robiła, że dlaczego sama podejmuje takie decyzje... ponadto według niego jest to bezsensu skoro juz to zrobiłam, ja mam inne zdanie bo przeciez zawsze błąd mozna naprawić, a grzesząc wiedząc i mysląc w ten sposób ze Bóg i tak mi wybaczy to to jest chyba jeszcze większy grzech, prawda? Ostatnio ksiądz na spowiedzi powiedział mi słowa: "ile krzyży krzyży przed małżeństwem (miał tu na mysli współżycie) tyle samo po małżeństwie". Nie wiem ale chyba mam taki strach że Bóg nas za to ukara... nie wiem dlaczego mam takie głupie mysli, ale niestety...

Da się. Wiem to z własnego doświadczenia i wielu małżeństw "różnowyznaniowych" które mam okazję znać osobiście.

Masz rację. 

To akurat totalna bzdura.  Tym nie masz się co przejmować.

wybacz, ale chyba jesteś fanatyczką religijną Twój chłopak ma całkowitą rację co do księży... otóż nie żyjemy już średniowiecznym przeświadczeniem, że każda osoba duchowna ma powołanie. W obecnych czasach nie trudno zauważyć, że księżom żyje się lepiej niż takiemu szaremu człowiekowi - nie namęczy się w pracy, ma zapewnione mieszkanie... Nie mówię, że każdy jest taki sam, ale zdecydowana większość niestety do takich desperatów należy. Miałam wujka w seminarium, ale odszedł stamtąd, jak zauważył co się tam wyczynia i teraz też nie chce do kościoła chodzić. jeśli chodzi o mnie jestem osobą wierzącą, ale też rzadko przekraczam próg kościoła, modlę się kiedy czuję taką potrzebę. Mój facet natomiast, jest ateistą... nie przeszkadza nam to w związku... A odnośnie tych artykułów - naczytałaś się głupot pewnie w jakimś katolickim pisemku, gdzie nabijają ludziom głowy zabobonami, które nakłonią ich do chodzenia do kościoła... heh śmiać mi się chce... nie każdy ateista jest półgłówkiem bez uczuć i poszanowania drugiej osoby... poza tym Twój narzeczony wychodzi na to, że nie jest ateistą, tylko po prostu unika kościoła i duchownych... popieram go całkowicie. Jeśli naprawdę go kochasz spróbuj zrozumieć i zaakceptować jego pogląd. popatrz tylko ile wyznań jest w dzisiejszym świecie i ile przekonań religijnych? - mnóstwo... Naprawdę warto rezygnować ze szczęścia ze względu na 1 element? poza tym, o ile się nie mylę, wiara katolicka pozwala osobie wierzącej zawrzeć związek małżeński z ateistą... A rodzice nie musza o niczym wiedzieć, tylko pogadaj z chłopakiem;)

haha kłocić się z powodu spraw religijnych, to dopiero jest idiotyzm.... to co powinno ludzi scalać, rozłącza ich... i chyba stąd właśnie bierze się to debilskie myślenie, że prawdziwy katolik z innowiercą pary nie stworzą Jak już  mówiłam wcześniej mój chłopak jest ateistą i czasem dyskutujemy o sprawach filozoficznych, o biblii itp, ale absolutnie nie jest to kłótnia tylko polemika o tle naukowym grunt w tym, żeby na nikogo nie naciskać, nie narzucać nic, nie kazać, bo facet nie pies, nie uwiążę go na łańcuchu, kagańca nie założę...

a z tym współzyciem przedmałżeńskim to też trochę sprawa religii - w biblii jest wyraźnie powiedziane, że przed slubem nie można uprawiać seksu bla bla bla... Osobiście wolałabym żeby mój facet kochał się ze mną przed ślubem kościelnym i zagwarantował mi że mnie nie zostawi, podpisując w urzędzie papierek w obecności mojej i jego rodziny, niż tylko w kościele, skoro jest ateistą, lub jak w Twoim przypadku średnio wierzący...

możnaby Cię zapytać, czy skoro religia jest dla Cb priorytetem nie powinnaś go zostawić? Przecież nakłania Cię do grzechu, facet jak facet, ma swoje potrzeby... tylko że jak go Ty nie spełnisz, to wyjdzie na chwilę do łazienki i zrobi to sam ze sobą... a to też grzech... Twoja wina, że go podnieciłaś, bo byłaś obok i ładnie wyglądałaś, pewnie miałaś makijaż, obcisle spodnie albo sexi spódniczkę ...  musisz stać się pruderyjna i snobistyczna:P no cóż, takie podejście kościoła Naprawdę uważasz, że to ma sens?

chyba pomyliłeś wątek... Mój chłopak nie był molestowany przez żadnego księdza...!

On nie jest małym bezradnym chłpcem i w takim wypadku by sobie nie poradził...  Poza tym nie zauważyłam w jego zachowaniu nic co miało by o tym świadczyć i wiem na 100 procent ze tak nie bylo, jest to ostatnia rzecz jaką bym podejrzewała... To napewno nie jest ten powód dlaczego nie chce chodzic do kościoła.

Bog dał człowiekowi wolną wolę, więc czemu Ty jej nie dajesz swojemu chłopakowi?

allegra90 jeżeli to nie bedzie problem, bardzo bym chciała )

W porządku Majka, tylko to tak wieczorkiem, bo chcę to ładnie opisać, a to potrwa

Wisz co, tak czytam i napisze Ci - zastanów się, co jest dla Ciebie ważne. Wiara czy chodzenie do kościoła? Bo wg Ciebie i Twoich rodziców chodzenie na mszę jest wyznacznikiem dobrego chrześcijanina, ale sama mówisz, że uprawiasz seks przed ślubem i mieszkacie bez ślubu. Nie ustalasz sobie podwójnych standardów? Chodze do kościoła, więc jestem dobra, chłopak nie, a inne rzeczy przemilczę... Większym grzechem jest jednak ten seks, niż opuszczanie mszy świętej.

Dziekuje mialam napisac to samo.
Hipokryzja powialo jak smrodkiem zgnilego jajka