Czy wy też czujecie się wypalone ? - Netkobiety.pl

chandra jesienna i wszystko opada Dla córki powinnaś jak najwięcej poświęcać czasu to 1 rzędowa sprawa. Pracę nie łatwo znaleźć, a szczególnie taką jakbyś chciała.

harmony11 ma rację.
Czasami jest tak, że kiedy jesteśmy zaabsorbowani jakimś przedsięwzięciem to ono staje się integralną częścią naszego życia. Teraz nie ma już zajęć i powstaje pytanie "Co dalej?".
Pozwól sobie (jeśli to finansowo możliwe) na odpoczynek. Studia musiały kosztować Cię wiele pracy i na pewno odbiło się to na kontaktach z córką. Niech dziecko odczuje, że "wróciłaś" - spędź trochę czasu w domu, zanim na dobre pochłonie Cię praca.

Ja też jestem przebojowa, a mam chwile zwątpienia, to chyba dotyka nas wszystkich.
Ba, w psychologii uważa się, że każdy człowiek przechodzi pewne kryzysy rozwojowe - punkty załamania w życiu, kiedy musi odpowiedzieć sobie na pytanie "Kim jestem i czego oczekuję?", a także nieuchronnie "Jak mogę to osiągnąć?". I... to właśnie wspaniałe, bo dzięki temu się rozwijamy.
Gdybyś nie przechodziła takich załamań to realizowałabyś "życiowy plan" punkt po punkcie, ale założę się, że na końcu tej drogi nie byłabyś szczęśliwa. Bo przecież trzydziestolatka może mieć inne potrzeby i marzenia niż dwudziestolatka, będzie źle, jeśli będzie szukać szczęścia w tym, co już jej nie satysfakcjonuje.

Co do córki - moja mama także rozpoczęła i ukończyła studia, kiedy byłam już na świecie. Mało tego, godziła to z pracą na pełen etat, więc siłą rzeczy niekiedy nie mogła mi poświęcić tyle czasu, ile niestudiujące mamy moim koleżankom. Jednak oceniając to z perspektywy czasu dała mi piękną lekcję tego, że można realizować marzenia na każdym etapie.
Dopilnuj, żeby rzadkie chwile z córką były jak najbardziej wartościowe i piękne. Dużo z nią rozmawiaj, kiedykolwiek jest to możliwe i pokaż, że niezależnie od wszystkiego będziesz przy niej, gdy będzie Cię potrzebowała.
Powodzenia

Niestety coś w tym jest,może faktycznie za duzo obowiązków, może chandra zmiany pory roku?
Ja od kilku dni tez mam syndrom wypalenia.jakoś nie mam siły na dzieciaki ,prace dom. Ale postanowiłam  weekend mieć tylko dla siebie , może pomoże??

Dzięki Wam wszystkim....
chyba rzeczywiście czasem trzeba dać na luz...i teraz przyszedł ten czas...biorę córkę i idę do lasu...zrobić parę fajnych zdjęć...bo przecież w życiu są ważne tylko chwile...i ja te chwile złapię, a później będę do nich zaglądać jak będzie mi źle i znów poczuję się wypalona

Też czuję sie wypalona. Nie moge zrealizować pewnych swoich potrzeb, a przez to jestem sfrustrowana.

a można zapytać co się stało? ja też czuję się wypalona. Codziennie jestem niewyspana, zmęczona. Bardzo dużo marudze, narzekam. zasypiam jak tylko się położę do łóżka. czasami po powrocie z pracy marzy mi się wyjście do klubu, ale jak już zrobię wszystko(obiad, sprzątanie, nauka) to już mi się naprawdę nie chce. (maruda ze mnie)

mnie też dopadło.. czuje się .. samotnie.. niby wszystko ok a jednak mi smutno..
Mam nadzieje ze to przesilenie jesienne

czesc wam ja tesz czuje sie wypalona przytlaczaja mnie problemy nic mi sie nie chce .caly czas tylko dom dziecko i tak na okraglo zadnych przyjemnosc bylam kiedys wesola osoba a teraz gdzies znikla tamt ja.to zycie mnie tak dobilo .duzo bym chciala zmienic w swoim zyciu ale najpierw chciala bym aby mój synek tak nie chorowal czasami mam tak wszyskiego dosc ze az mi sie wyc chce  moje zycie kreci sie wokól dziecka .dodam ze synek jest emocjonalnie związany ze mna urodzil sie z rozszczepem wargi i podniebienia...