Przytul mnie, zapłacę... - Netkobiety.pl

Sądzę, że to bardzo dobry pomysł, chociaż konieczność powstawania takich firm jest smutna. Osoby, które na co dzień mają bliskich i mogą się do nich przytulać, nie spojrzą na ten pomysł z odpowiedniej perspektywy. Na własne oczy widziałam ludzi tak samotnych, że bardzo chętnie skorzystaliby z tego typu usług, bo tutaj wcale nie chodzi o jakiś seksualny aspekt przytulania.

Czy to zaspokoi potrzebę bliskości? Myślę, że nie do końca. Jest jedynie jakąś namiastką, ale czasami bardzo potrzebną. Pomijając już cały aspekt emocjonalny, to przecież przytulanie wyzwala szereg pozytywnych reakcji w naszym organizmie, niezależnie od tego do kogo się przytulamy (łagodzenie stresu, uwalnianie oksytocyny itp.).

A miałybyście opory, żeby przytulić kompletnie obcą, przypadkową osobę? Ja kiedyś myślałam, że bym je miała, ale potem kilka razy wzięłam udział w mniej lub bardziej zorganizowanych akcjach typu "przytul mnie" i jakoś naturalnie to wychodziło. Chociaż moim zdaniem te akcje nie docierają do osób, które naprawdę potrzebują przytulenia.

https://www.youtube.com/watch?v=-QuwfWWc0Ng

W Japonii to praktykują. Nawet można sobie zamówić kobietę na noc do przytulania. Po prostu Pan płaci, razem śpią, on się może do niej przytulić albo po prostu spać obok i tyle.

Uważam, ze nie.
Bo sama świadomośc, że ktoś robi coś dla mnie za kasę, zrzuca cały urok wszystkiego.
Dla kogoś to jest praca, czyli mam się czuc jak przedmiot?
Bo przecież nie ma w tym emocji, uczuc.
Wchodzisz i wychodzisz, potem będzie ktoś następny.
Ktoś cię zapomina, jesteś dla niego bez znaczenia, to po co to przytulenie.
Równie dobrze mogę przytulic się do drzewa.

Witajcie
Ostatnio zastanawialem sie nad tematem przytulania, nad pewnym pomyslem. Nawet chcialem tutaj umiescic taki temat.
Jest tu na tym forum sporo osob ktore chcialyby sie przytulic lub mowia otwarcie ze przytuliby inna osobe z forum. To przeciez obce osoby, a jednak poprzez forum i podobne przezycia wszyscy czuja sie z innymi w jakis sposob zwiazani.
A gdyby tak w jakis sposob wyroznic swoj ubior np poprzez agrawke wpieta w kieszen bluzki lub polo. Byloby to jednoznaczne z potrzeba lub ofiarnoscia przytulenia. Gdyby tak idac przez miasto spotkaloby sie taka osobe i mozna by sie do niej przytulic, bez slowa, bez przedstawienia sie. To co?

Ten pomysł sprawdza się na Woodstocku :-)
Wiele osób chodzi tam z kartonowymi tabliczkami zawieszonymi na szyi,z różnymi  napisami, m.in. "Free hugs". Popyt jest spory. I powiem Wam, podoba mi się to. Byłam tam pierwszy raz i mnie to wszystko  odrobinę onieśmielalo. Ale mnóstwo ludzi, przeważnie wzajemnie sobie obcych,  tak otwarcie i ciepło się przytulało. W ogóle tam jest taka serdeczna atmosfera. Na ulicy ten eksperyment chyba by się nie przyjął. Na codzień, publicznie  jesteśmy dość skrępowani i mało wylewni.
Bo tak za kasę  to bym nie chciała. Nic co płatne nie cieszy tak jak otrzymane bezinteresownie,  ze szczerego serca.

Mnie by się średnio podobało takie przytulanie przez obcego. Ktos bliski-to zupelnie inaczej.

Też tam myślę że to rodzaj protezy. Jednak może to lepiej, że jest coś takiego pośredniego niż nic. Ponoć masz mózg i tak to rejestruje jako dotyk i wytwarza rodzaj chemii w mózgu, no pod warunkiem, że jest to dla nas przyjemne

Myślę, że taniej i mniej kontrowersyjnie byłoby kupić  sobie przytulankę. Postać, według upodobań.
Według mnie, owe usługi mają jednak postać naszych "agencji towarzyskich". Bo i te burdelami przecież nie są...

Mnie nikt nigdy nie przytulił, ja nie wiem czy bym skorzystała, może tak, może nie.

Moim zdaniem nie, wszystko niszczy świadomość, że za to płacisz. Przytulenie od kompletnie obcej osoby, która robi to za darmo to już inna sprawa i myślę, że może pomóc. Bo w przytulaniu chodzi w znacznej częci o okazanie wsparcia i AKCEPTACJI, tego z czym tak wiele ludzi ma dzisiaj problem.

Odnośnie tego tematu skojarzył mi się piękny cytat z "Małego Księcia".
"A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół". Skoro można kupić przytulanie, może już niedługo będzie można kupić przyjaciela na dzień, tydzień, miesiąc...

I jeszcze jeden filmik, co prawda nie o przytulanie chodzi, lecz o dotknięcie (ale przytulanie też się pojawia ). Druga sprawa, to chęć przełamania oporów i uprzedzeń do chorych na AIDS, ale cel de facto ten sam: ogromna potrzeba, by czuć się akceptowanym przez innych. Bardzo lubię ten filmik, miła odmiana dla oka i serca po wszechobecnym trąbieniu o braku człowieczeństwa. Głupi i sentymentalny ze mnie człowiek, za każdym razem, gdy go oglądam - płaczę.

Olinko, "emocjonalna prostytucja" to wcale nie jest zbyt mocne określenie, jak dla mnie jest adekwatne.
Ta firma powinna działać na innej zasadzie. Szukają osób, które potrzebują przytulenia, dwie osoby płacą agencji jako pośrednikowi i przytulają się do woli. Wtedy Ci ludzie są na tym samym "poziomie", nie ma relacji: "ja - płacę i wymagam" i "ty - robisz to tylko dlatego, bo dostajesz kasę".

Zgadzam się. Moim zdaniem najlepiej byłoby, aby dwoje spragnionych bliskości ludzi na przytulanie po prostu się umawiało - nieodpłatnie, na zasadzie wzajemności, z której oboje czerpią tę samą niematerialną korzyść.

Ale dlaczego bezuczuciowe, machinalne? Moim zdaniem niekoniecznie. Nigdy nie miałaś tak, że ktoś wzbudził w Tobie na tyle pozytywne emocje, że nie miałaś problemu z przełamaniem bariery dotyku? Ja na przykład w ciągu zaledwie kilku ostatnich dni samą siebie zaskakuję przekonując się jak łatwo przychodzi mi zdobyć się na ciepłe gesty w stosunku do obcych, ale bardzo pomocnych i ogromnie życzliwych osób. Tutaj co prawda grają emocje, bo dużo się wokół mnie teraz dzieje, ale na każdym kroku spotykam wspaniałych ludzi i wychodzi to zupełnie spontanicznie. Zresztą z dwóch stron.