Zniknął ,karając mnie za przeszłość - Netkobiety.pl

No cóż, myślę, że on zniknął, bo się zwyczajnie przestraszył. Żona gangstera, sama też karana (głupotą jest opowiadać o tym, że się zrobiło coś, czego się nie zrobiło i za to poszło się siedzieć, takie bajki to wiesz... każdy skazany opowiada, że siedzi za niewinność), nic dziwnego, że się facet boi. Też bym tak zareagowała na wieść, że człowiek, z którym się spotykam siedział, a jego rodzinka to mafia. Powiem więcej - odcięłabym się totalnie. Dlatego myślę, że warto od początku mówić, kim się jest i co się robiło.

Druga kwestia - nie masz po kim rozpaczać. Facet najpierw mówi, że w przeszłości nie wolno grzebać, a sam to robi. Hipokryta i tyle. Nie mówiąc już o tym, że nie ma prawa wykorzystywać znajomości w odkryciu prawdy o tobie, to naruszenie prywatności i danych osobowych. Jak to jest, że jak ktoś ma kasę to wolno mu wiedzieć wszystko o wszystkich i być ponad prawem? Za takie coś to ode mnie by dostał plaskacza. Ale ja to ja, mam granice i nie pozwalam ich przekraczać.
I chyba troszkę sobie go i ten związek wyidealizowałaś. Jesteś po przejściach, pragniesz stabilizacji i miłości. Masz wielki, niezaspokojony głód emocjonalny i dlatego otwierasz się przed pierwszym lepszym, w dodatku widząc w nim kogoś niezwykłego, idealnego. Spotykaliście się tylko 3 miesiące. To bardzo niewiele, to coś niezobowiązującego. Za dużo sobie obiecywałaś. Powinnaś się trochę bardziej zdystansować do tej całej sprawy. Piszesz, że rzuciłaś pracę, że się poświęcałaś. Zupełnie niepotrzebnie, to on powinien o ciebie zabiegać, a nie wyłącznie mamić cię wizją wspólnej przyszłości, żeby zwinąć manatki jak coś przestało pasować. Facet idealista, a w dodatku hipokryta. Chciał mieć idealną kobietę, ale zapomniał że takich nie ma. Spróbuj następnym razem być bardziej zdystansowana, nie starać się tak bardzo, nie lecieć na każde zawołanie jaśnie pana, nie snuć od razu cudownych wizji. I bądź szczera, powiedz kim jesteś i jaką masz przeszłość już na początku związku.

Ja jestem uczciwą osobą...Tutaj na forum nie musze kłamac.Nigdy nie byłam w areszcie.W związku z moim wyrokiem w zawieszeniu broniłam siostry,która bała się o zabranie dziecka.Ja wcześniej nie miałam do czynienia z prawem.Jestem domatorkom,która zapragnęła normalności.Dał mi ją...Nie radze sobie,ponieważ nawet nie mam powodu,aby go znienawidziec Jak ja mam sobie z tym poradzić?

To prawda,nie da się tego ukryć...Boli mnie jednak fakt,że tak szybko się poddał..bez rozmowy...Ztym faktem sobie nie radze...

Sorry ale jakby okazało się, że poznana przeze mnie kobieta jest żoną gangstera i ma na koncie odsiadkę o czym "zapomniała" mi powiedzieć to też bym się pożegnał w trybie natychmiastowym.

Masz nauczkę na przyszłość, nie kłamać, nie zatajać.

Baty dostałaś nie za przeszłość tylko za teraźniejszość... Tym się właśnie kończy brak szczerości albo ukrywanie pewnych rzeczy. Bardzo mądrze zrobił, bo kto wie 'co jeszcze by wypłynęło'...

W takim razie jestem nikim...Wstydze się przeszłości...Choc jestem oddaną partnerką i dbam o bliskie mi osoby,juz nigdy nie ułoże sobie normalnego życia.Nikt nie zwiąże się z kobietą o takiej przeszłości...Boże,życ już mi się nie chce... ;(

Az tak czarnych mysli to Ty nie miej. Wyciagnij po prostu wnioski z tej trzymiesiecznej znajomosci i nie zaczynaj nastepnej (powaznej) od zatajen. Facet, ktoremu na Tobie zalezy bedzie zalezec wezmie Cie z calym bagazem, ale jego prawem jest wiedziec JAK WIELKI to bagaz.

Edit: Gdybys ujawnila prawde to by sie z Toba nie zwiazal? Byc moze. Nie wiesz tego. Wiesz natomiast ze dal Ci uczciwosc i tego zapewne oczekiwal.

Uważasz,że jeśli mnie bardzo ohał jak deklarował jest szansa,że wybaczy mi?

Prorokiem nie jestem, ale jego zachowanie swiadczy o tym, ze toczy walke sam ze soba. Uczucie do Ciebie contra strach i poczucie zostania oszukanym. Czuje, ze jeszcze Ciebie nie skreslil.
Postepuje ze tak powiem pdofesjonalnie-odcina sie od swiata by sprawe przemyslec.

Zaslugujesz na rozmowe, ale nie oczekuj jej tu i teraz bo TY juz natychmiast chcesz. Facet uklada sobie w glowie jak dalej i z kim zyc i na rozmowe nie jest gotowy. Skad ma na przyklad wiedziec, czy czegos jeszcze ukrywasz? Przeciez chyba nie sadzisz, ze bedzie bazowal na Twoim stwierdzeniu, ze juz wszystko jest jasne.
Gdyby odbieral telefony od Ciebie, Twojej siostry babci i wujka to jednoczesnie wyrazalby zgode na pranie swojego mozgu, placze, jeki i szlochy jakie zostalyby mu zapodane.
Daj mu czas. Kilkadziesiat dni nie wiedzial jaka jest prawda, to daj mu choc kilka by sie z nia oswoil.

Ja nie nazywalbym tego ucieczka bo on jeszcze nie uciekl. Tak na marginesie to najwspanialszy czas, czulosc, oddanie i wszystkie cudownosci mozna podeptac w jednej chwili -  chocby zdrada. A jak myslisz co on teraz czuje? Moze wlasnie ubolewa nad tym, ze tak wiele zaakceptowal w Tobie z dzieckiem wlacznie a mimo tego zostal oszukany.
Jestem przekonany ze rozmowa miedzy Wami sie odbedzie. Wedlug mnie to czlowiek, ktory nie ucieka po cichu.

Zrozpaczona daj Mu czas na to by mógł pobyć sam z własnymi myślami. To wycofanie to właśnie ten czas.  Nie naciskaj. Wiem, że ciężko Ci, ale to obecnie najlepsze wyjście.  Niech przetrawi wszystkie informacje jakie uzyskał i decyzja należy do Niego.  Albo się odezwie,  albo zniknie na zawsze.

Raz to była siostra, raz koleżanka...oj coś Ty kręcisz...

no ale CZEGO TY OD NIEGO CHCESZ?

Z jego perspektywy sytuacja wygląda prosto: poznałem fajną babkę a nagle okazuje się, że jej mąż to bandyta i ona sama także skoro ma wyrok na koncie. Tak Cię w tej chwili postrzega! Jest pozamiatane, jakbyś się sama przyznała to może byłaby szansa porozumienia ale tak nie ma opcji!

Uspokój się. Następnym razem trafisz na kogoś, komu nie będziesz się bała powiedzieć od razu o swojej przeszłości, komuś, kto cię zaakceptuje, nie będzie się bał i uwierzy w to, że stworzycie razem piękną parę. Myśl tylko w ten sposób, zamiast się dołować. Co się stało, to się nie odstanie, nie zmienisz tego, że nie powiedziałaś mu w odpowiednim momencie i nie zmienisz jego decyzji opartych na strachu. Nie musisz ponosić żadnej kary, to nie te kategorie. Po prostu zerwanie kontaktu to jego decyzja, a nie świadoma kara dla ciebie. Konsekwencja, a nie kara. Coś zupełnie innego. Po prostu wyciągnij wnioski i następnym razem zachowaj się jak trzeba w odpowiednim czasie. Koniec rozpaczania, słyszysz?

Nie jest to łatwe.Pokazał mi co to znaczy prawdziwy dom,troska i rodzina,której nigdy nie miałam.Poczucie winy jest tak ogromne ,ze nie radzę sobie

Straciles? Odpowiedź wieloznaczna...