W szponach diabla - Netkobiety.pl

Jako osoba u której w zeszłym roku stwierdzono nerwicę w najgorszym miesiącu mego doczesnego życia jak usłyszałam słowo szatan to już dostawałam drgawek nerwowych i modliłam się do Boga ze strachu. Kupiłam sobie nawet modlitewnik i chodziłam do kościoła. Poszłam do księdza, by dostać spowiedź, ale mi jej odmówił, bo mieszkałam z mężczyzną. Hymmm dobrze, że nie trafiłam wtedy żadnego egzorcysty tylko psychiatrę, bo by mi nawkręcalli różne rzeczy. Generalnie moje "domniemane opętanie, klątwa" minęły po przyjęciu właściwego leku, jak teraz o tym myślę to drwię sama z siebie.

Szatana, ani Boga nie widziałam. Widzę jednak dzieci, które rodzą się chore i nie zdążyły jeszcze nagrzeszyć by znosić takie cierpienie. Mam nadzieje, że istnieje jakaś większa logika tego wszystkiego, jednak patrząc na fakty niestety wszystko przeczy temu że istnieją siły nadprzyrodzone.

Stawiasz tezy, których nie będziesz umiała obronić. Odnośnie ateizmu czy teizmu, to zawsze jest kwestia wiary nigdy pewności. Z punktu widzenia filozofii, a dokładniej mówiąc epistemologii - prawda nam niestety nie jest podana na złotej tacy.

Wszyscy mamy ograniczoną świadomość, tylko niewielu doznaje przebudzenia jak choćby Budda. Pytanie pozostaje nadal otwarte co lub kto spowodował, że żyjemy we śnie zwanym przez nas życiem.

Wg Ciebie.

Właśnie dziś skończyłem czytać książkę Whiteheada "Religia w tworzeniu", w której autor odnosi się do doświadczeń z buddyzmem i dokonuje bardzo przekonujących syntez buddyzmu i chrześcijaństwa.
Polecam Ci.

Dla mnie nie ma większego Zła, niż fałszywa idea, która przybiera postać osobowego zła, gdy staje się incubusem kulturowym w indywidualnej inkarnacji fanatycznego przedstawiciela fundamentalizmu.

I coś postanowiłaś zrobić z tym stanem?

Według mnie w twierdzeniu, że Szatan vel Diabolo jest Księciem Ciemnością i władcą kłamstwa, tkwi głęboka prawda. "Zło jest głupotą" a ta głupota realizuje się osobowo, czyli w człowieku. Głupota nie istnieje poza nami. Poddając się władzy fałszywych idei wchodzimy w świat ciemności i poddajemy się władzy podziałów (dia-bolo znaczy tego, który dzieli).

Fałszywa idea pochłania siły i życie tego, który chce ją realizować. To zakaża myśli, emocje, uczucia zniewolonego fałszywą ideą człowieka, psuje relacje z innymi ludźmi, ma wpływ poprzez politykę (władca tego świata) na życie narodów i sprawy międzynarodowe.

Zło w świecie pojawia się w związku z fałszywymi ideologiami totalitarnymi (komunizm), politycznymi (integracje, wojny, imperializm) i religijnymi (krucjaty, inkwizycje).

Z jednej strony jest "Droga, Prawda i Życie", a kiedy schodzimy z tej drogi prawdy, wtedy zaczyna się śmierć za życia.

Dziekuje ksiazka jest w drodze.......

Nie ma diabła a jest UFO chyba tylko totalny szalony egoista i egocentryk  wierzy że jesteśmy sami.
Kosmos to chaos więc wątpię by Bóg stworzył jedną planetę co to za osiągnięcie, według badań naukowych życie powstało tak że nasza planeta zderzyła się z inną która miała substancje co dały życie.
A jak zobaczcie eksperyment Stanleya Millera, jeśli Catwomen był cud to zaproś go do tego faceta magika równocześnie sceptyka Jamesa Randiego by udowodnić cud wtedy zgarnie 1 million dolarów.
Ja uważam że niema cudów, Boga ale trzeba go stworzyć bo ludzkość nie wytrzyma bez tego, to jest złudna nadzieja pójście na łatwiznę przy pewnych restrykcjach by to zrównoważyć i uwiarygodnić jak w każdej religii.

Dzięki o tej drugiej nie słyszałam.

Religie wymyslil czlowiek , a Biblia jest dobrym testem na inteligencje .
Poelcam wedy slowiansko aryjskie niestety tylko w ukrainskim lub rosujskim jezyku mozna dostac .
Prawdziwy czlowiek jest ponad to , a okultyzm jest fascynujacy , dla ludzi panujacych nad soba jest to fajne przezycie.

Adam poniekad tak , ale nie w okultyzmie ...........

Z Rytuału Rzymskiego:

1.Posługę sprawowania egzorcyzmów nad opętanymi powierza mocą specjalnego i wyraźnego zezwolenia miejscowy ordynariusz, którym z reguły jest biskup diecezjalny. Zezwolenia tego należy udzielać jedynie kapłanowi odznaczającemu się pobożnością, wiedzą, roztropnością i nieskazitelnością życia oraz specjalnie przygotowanemu do tego zadania. Kapłan zaś, któremu na stałe lub doraźnie została powierzona funkcja egzorcysty, niech to dzieło miłości spełnia z zaufaniem i pokorą pod kierunkiem biskupa diecezjalnego. Ilekroć w tej księdze jest mowa o "egzorcyście", zawsze trzeba mieć na uwadze "kapłana egzorcystę".

2. W przypadku jakiejś ingerencji uważanej za diabelską trzeba nade wszystko, aby egzorcysta zachował niezbędną oraz posuniętą do maksimum ostrożność i roztropność. Przede wszystkim niech zbyt łatwo nie wierzy, że została opętana przez diabła osoba, która cierpi na jakąś chorobę, zwłaszcza psychiczną. Niech również nie daje wiary, iż zachodzi opętanie, gdy ktoś uskarża się, że doznaje szczególnych pokus diabelskich, że jest opuszczony i udręczony; może to być bowiem złudzenie wywołane własną wyobraźnią. Niech też egzorcysta nie daje się zwieść podstępnymi sztuczkami, jakimi posługuje się diabeł, który pragnie oszukać człowieka i odciągnąć go od zamiaru poddania się egzorcyzmowi, gdyż jego choroba jest czysto naturalna, albo też podlega kompetencji sztuki lekarskiej. Należy wszechstronnie zbadać sprawę, aby się przekonać, czy rzeczywiście jest dręczony przez szatana ktoś, kto się za takiego uważa.

3. Egzorcysta winien prawidłowo odróżnić przypadek ataku diabła od postawy owej łatwowierności, wskutek której pewni ludzie, nawet wierni, sądzą, iż są przedmiotem złości, zrządzenia złego losu lub przekleństwa, jakie zostało sprowadzone na nich, na ich bliskich albo na ich mienie. Niech im nie odmawia duchowego wsparcia, w żadnym razie jednak niechaj nie stosuje egzorcyzmu. Może odmówić odpowiednie modlitwy razem z tymi osobami lub za nie, prosząc dla nich o Boży pokój. Duchowej pomocy nie należy również odmawiać wierzącym, których Zły nie dotyka (por. 1 J 5,18), ale którzy doznając jego pokus czują się źle, gdyż pragną dochować wierności Panu Jezusowi i Ewangelii. Może to uczynić także prezbiter nie będący egzorcystą, a nawet diakon, wypowiadając odpowiednie modlitwy błagalne.

4. Egzorcysta więc niech nie przystępuje do celebracji egzorcyzmu, jeśli wpierw nie nabierze moralnego przekonania, że osoba nad którą ma go sprawować, jest naprawdę opętana przez diabła32; niech też w miarę możności uzyska jej zgodę. Zgodnie z uznaną praktyką uważa się, że o opętaniu przez diabła świadczą następujące objawy: ktoś wypowiada wiele słów w nieznanym sobie języku albo też rozumie mówiącego; wyjawia sprawy dalekie i ukryte; wykazuje siły nieproporcjonalne do wieku lub przekraczające naturalne możliwości. Objawy te mogą być pewną wskazówką. Ponieważ jednak tego rodzaju objawy niekoniecznie muszą być uznawane jako pochodzące ze strony diabła, należy brać pod uwagę także inne zachowania, zwłaszcza natury moralnej i duchowej, które również mogą wskazywać na działanie diabła, jak np. gwałtowna nienawiść do Boga, do Najświętszego Imienia Jezusa, Najświętszej Maryi Panny i Świętych, do Kościoła, do słowa Bożego, do przedmiotów sakralnych, obrzędów, zwłaszcza
sakramentalnych i do świętych obrazów. Trzeba wreszcie starannie rozważyć związek wszystkich tych oznak z wiarą i duchową walką w życiu chrześcijańskim. Zły bowiem jest przede wszystkim nieprzyjacielem Boga i wszystkiego, co wierni łączą z Jego zbawczym działaniem.

5. Decyzję co do konieczności zastosowania obrzędu egzorcyzmu winien egzorcysta podjąć, zachowując zawsze tajemnicę spowiedzi, po wnikliwym zbadaniu sprawy i zasięgnięciu w miarę możności, opinii specjalistów w dziedzinie duchowej, a jeśli trzeba - lekarzy i psychiatrów, wrażliwych na sprawy życia wewnętrznego.

6. W przypadkach dotyczących nie katolika oraz w innych trudnych okolicznościach należy odnieść się do biskupa diecezjalnego, który będzie mógł zasięgnąć zdania specjalistów przed podjęciem decyzji co do egzorcyzmu.

Zalecenia te nabrały ostatecznego kształtu na Soborze Trydenckim. Współczesnie zostały one w minimalnym stopniu uwspółcześnione, tzn. wskazano lekarza - psychiatrę zamiast medyka jako konsultanta.

Proponuję zwrócić uwagę na punkt 6. Skoro w przypadku niekatolika zaleca się konsultację z biskupem. Wprowadzenie takiej normy jest pewnym novum i wynika z faktu, że do egzorcystów zgłaszają się osoby nie będące katolikami, w tym ateiści.

Sam dwukrotnie - ze względu na warunki fizyczne i posiadane umiejętności - brałem udział w udzieleniu sakramentalium wielkiego egzorcyzmu. Jeden dotyczył osoby niewierzącej i pochodzącej z rodziny niewierzącej.....