Antykoncepcja a religia. - Netkobiety.pl

Mam kolegę-Muzułmanina więc go zapytam, ale z tego co wiem, nie mają żadnych zakazów ani nakazów związanych ze stosowaniem antykoncepcji.
Jak sądzicie, z czego w KK to wynika? Jaki jest tego cel?

Słuchajcie, mam takie pytanie, co do którego natchnął mnie - o dziwo- Użytkownik Matt ;
Czy jeśli WIERZĘ to powinnam się zabezpieczać (jeśli nie chcę zajść w ciążę) czy zdać się na wolę Boga / los ?
No i czy mogę nie chcieć zajść w ciążę- wierząc?

No dobra, ale jak ci dudnią z każdej strony, że to grzech?

Podobno nie dopuszczajac do zetkniecia sie komorki jednej z duga ingerujesz w moc Boska a ponadto odmawiasz kolejnej istocie prawa do zycia. No jesli ktos w te gusla wierzy to gratuluje rozsadku:).
Ale mnie juz po czytaniu tego forum w dziale Religia nic nie zdziwi:)

Jaki cel? Nabozny - oglupic gawiedz jeszcze bardziej i jeszcze wieksze stworzyc jej ograniczenia oraz poczucie winy. Bo wierzacemu katolikowi to praktycznie nic nie wolno, az sie dziwie, ze mozna sie usmiechac. Oczywiscie poza postem i adwentem.

Potwierdzam odnosnie kosciola luteranskiego - nie wlaza z butami pod koldre a w szkolach ponadpodstawowych sa automaty z prezerwatywami.

Prawdopodobnie każda istota obdarzona wolną wolą ma sumienie, czyli czuje jakie działania są dobre, a jakie złe. Bez względu na jakąkolwiek filozofię czy dogmaty, jeśli już wiemy skąd się biorą dzieci, to powinniśmy świadomie podejmować decyzje o zajścu w ciążę. Czyli jak ktoś nie chce dziecka w danym momencie to musi robić tak, aby nie zajść w ciążę. Jakiekolwiek pogwałcenie takiej wolnej woli jest złem, czyli religia, która by chciała tę wolną wolę ograniczać pokazuje ludziom fałszywą drogę.

Hmmm... może powinienem zapładniać każdą napotkaną kobietę aż padnę ze zmęczenia? Na pewno nikt by mi nie zarzucił, że jestem przeciwko życiu... a ileż radości by przy tym było! Ha!

Catwoman własnie teraz doczytalam to co w glowny temacie napisalas o protestantach,więc to jednak ma realne odniesienie o czym mi znajoma mowila.
U nich obrzedy od naszych dosyc sie roznią, w tym chrzest calkowicie inaczej przebiega,po komuni, itd itd wiec i do antykoncepcji mają zupelni inny stosunek i pogląd .Choć u jednych i drugich wielodzietność  jest jak najbardziej mile widziana,promowana ,ale to chyba w kazdej wierze akurat tak jest

skoro to grzech że chce się zyć w normalnych warunkach w których można zadecydować że stać czy nie to jestem grzesznikiem   i wole nim zostac

Miałem, dla mnie... nie tylko dla mnie, najważniejsze jest to, aby nie zabijać, a życie rozpoczyna się od zygoty.
I skoro jesteśmy już w temacie związanym z seksem - to również nie cudzołożyć.
User ban dobrze pisze o sumieniu - też tak uważam, nie można zabijać głosu sumienia w sobie.

Dobra, dla Ciebie to może być drobnostka, ale ludzie w imię sumienia decydują się na pracę katorżniczą; powołują na świat kolejne i kolejne dzieci. Ja znam rodzinę, która miała już 4 dzieci, nie wiem czy nie mają już więcej; dobrzy, szczerzy ludzie, słuchający księdza no i tak... rok po roku...a bieda aż piszczy w domu.

Myślę, że pewnym ""ograniczeniem"" jest brak spowiedzi; nikt się duchownemu nie spowiada, zatem duchowny nie ma bieżących informacji o "grzechach" w parafii.

No ale popatrz: jesteś wierzącym, praktykującym Katolikiem (nie czepiam się akurat Katolików, ale AKURAT w tym wyznaniu i tylko w tym jest nacisk na używanie jedynie naturalnych metod) a to, ze jako kobieta masz nieregularne cykle, z różnych powodów; od zaburzeń hormonalnych, poprzez niemowlę w domu, po taki tryb życia (np.częste wyjazdy, nocne zmiany w pracy) no i co z tym fantem zrobić? Brać wyznanie z całym dobrodziejstwem inwentarza czy wybierać to, co pasuje a resztę usprawiedliwiać lub żyć w poczuciu grzechu?

bolek2006 nadal mnie Twoje frywolne że tak powiem podejście, nie przekonuje

Bolek -A gdzie widnieje wpis ,że Cat popiera wioelodzietnosc??, a zwlaszcza zyjąc w takich warunkach o jakich piszesz

Od jakiegoś czasu strasznie męczy mnie moje sumienie.Ciężko jest życ z poczuciem grzechu.
Od dziecka mam wpojone ścisłe zasady religijne mojej "świętej" matki , która w domu zamieniała się w diabła.

Dodatkowo moja córka dorasta. Kompletnie nie może do mnie dotrzec fakt ,że ona kiedyś rozpocznie współżycie. Bo jeśli przed ślubem, to jak nie zwracac na to uwagi, skoro seks przedmałżeński jest grzechem ciężkim.
Oczywiście to jej wola i jej decyzja i nie mam prawa w to ingerowac. Ale jako matkę ,będzie bolało mnie to podwójnie.

Nie wiem ,jak to wszystko ułożyc we własnej głowie.

Wobec Boga. Ale to moja córka i ciężko byłoby mi to przełknąc.

Banalnie proste pytanie. Tylko,że ja nie znajduję odpowiedzi.
Nie znajduję jej ,bo nie widzę nic strasznego w podjęciu współżycia.
Seks nie jest czymś złym . Seks jest wspaniałym dopełnieniem miłości.
Ale jednocześnie ta wspaniałośc jest grzechem i ciężko oddzielic jedno od drugiego.

Na razie córka ma 12 lat , a ja myślę przyszłościowo.

Cat myślę,że tak właśnie jest ,mam to zakodowane w głowie.

Nawet nie wyobrażasz sobie, jakie "jazdy" wyczyniała moja matka ,gdy przyjeżdżał do mnie mój facet(obecnie mąż)
Np zaglądała do nas do pokoju przez okno i sprawdzała co robimy ;stała pod drzwiami i nasłuchiwała; krzyczała na nas ,gdy widziała,że chociażby się przytulamy.
Nieraz mnie zwyzywała od różnych przy nim np za powroty do domu ze spaceru, gdy było po 22. Nieważne ,że miałam 20 lat.
Najbardziej dopięła swego ,gdy któregoś dnia wróciliśmy z dyskoteki nad ranem, lało jak z cebra, a my położyliśmy się razem na moje łóżko(w ubraniach), przykryliśmy się kocem i usnęliśmy.Wpadła do nas koło 8 ,zerwała z nas koc i zwyzywała nas oboje od różnych ,oczywiście wmieszała w to Boga , jakbyśmy co najmniej kogoś zabili.
A my przecież nawet nie współżyliśmy.

Miałam wtedy ogromne poczucie( pomijając jeszcze ciężkie przeżycia z dzieciństwa),że seks to straszne zło i prędzej ,czy pózniej dosięgnie nas ręka boska.

Teraz jak to czytam , to mam wielkie oczy...

Właśnie. Dlatego zrobię wszystko ,żeby jeszcze bardziej to zrozumiec. Nigdy nie będę taka ,jak matka.

Dziękuję Cat.

Strzała, moja matka była (jest) podobna do Twojej.
A trafiło na podatny grunt i mniej więcej do 25 roku zycia pozostawałam bardzo pod jej wpływem. A do 15 nawet całkowicie.
Efekt? Totalna socjofobia. Relacje z mężczyznami? Nigdy nawet dłużej nie rozmawiałam z żadnym który nie byłby członkiem rodziny czy mężem jakiejś koleżanki. I nie że sama wciąż uważam że to grzech. Tylko mam wrażenie że to wychowanie wychodzi każdym porem mojej skóry. Mimowolnie. Zważywszy że 40tka prawie na karku, to już sobie z tym raczej nie poradzę.

Taaa, a skąd wiedzą że kolejna istota chce zyć?

Odpowiadając na pytania Cat (mogę robić za prawowitego katolika bo mimo że się sama za takiego nie uważam, jestem bombardowana katolicyzmem z kilku stron):
Po pierwsze primo 'dobry' katolik nie uprawia seksu pozamałżeńskiego.
Po drugie małżeństwo wg kk jest powołane do przekazywania zycia.
Po trzecie będąc dobrą katolicką żoną wolno ci nie chcieć zajść w ciążę w danym momencie ale nie wolno ci nie chcieć zajść w ciążę w ogóle z powodu jw.
Po czwarte antykoncepcja hormonalna jest wyklęta na równi z aborcją bo może potencjalnie zapobiegać zagnieżdżeniu zapłodnionego jaja.
Sterylizacja to niedozwolona ingerencja w zdrowie kobiety czy mężczyzny (osobiście uważam że ciąża powoduje więcej uszczerbku na zdrowiu niż podwiązanie jajowodów).
Stosunek przerywany czy prezerwatywa tłumaczone są już mniej klarownie ale generalnie chodzi o to żeby kontrolować swój popęd i jak nie mozna to się powstrzymac i okazać milośc w inny sposób.
Kalendarzyk aktualnie akceptowalny.
Podróze i nieregularne cykle wytłumaczeniem nie są.

'Radykalni' katolicy których znam stosują się do powyższego bez żadnych ulg.

Bardziej radykalni wczytują się w katolickie publikacje i idą dalej, uważając że seks jest w oczach Boga wstrętny i powinien służyć wyłacznie prokreacji. Zastanawia mnie w tej logice jedno: skoro to dla Boga takie wstrętne to dlaczego stwarzając czlowieka na swoje podobieństwo bądź co bądź, nie wymyślił jakiegoś mniej wstętnego sposobu rozmnażania zamiast zmuszac nas do spelniania jego woli we wstrętny sobie sposób?

Masz na myśli szkoły ewangelickie? Pierwsze słyszę, żeby były w nich automaty z prezerwatywami. Jest taka szkoła średnia w Gliwicach bodajże i dam sobie rękę uciąć że automatów z prezerwatywami w niej nie ma.

"...obowiązkiem jest unikać pigułek antykoncepcyjnych, zezwolić można na używanie ich tylko gdy istnieje potrzeba. Podobnie jeżeli kobieta ma tak dużo dzieci, że ciąża staje się dla niej trudna, wtedy nie zabronione aby brała pigułki przez pewien okres, na przykład rok lub dwa, aby pielęgnować i wychować dzieci. Lecz jeżeli pigułek używa się aby poświęcić czas pracy, zabawie, czy innym sprawom którymi kobiety dzisiaj się zajmują, nie jest to dozwolone." Słowa uczonego Szeich Ibn Baz na temat antykoncepcji w islamie. Z tego wynika, że islam mimo, że jest taką rygorystyczną religią ma mniej surowe prawo tyczące się antykoncepcji niż nasze chrześcijaństwo, które zakazuje jej zawsze i wszędzie...

To prawda, w protestantyzmie duchowny "owieczkom" do łóżka ani nie zagląda, ani nie prawi kazań na ten temat. Nauki "przedmałżeńskie" również nie zahaczają o antykoncepcję.

Tak się zawsze zastanawiałam...
Nigdy nie chciałam brać tabletek anty. Czy to ze względu na religie czy na zdrowie i własne przekonania (wiadomo, że anty różnie działa na każdego, nigdy nie byłam zwolenniczką bo to ingerencja hormonalna w naturę człowieka), ale niestety od ponad 2 lat z przerwą kilkumiesięczną muszę je przyjmować. Dlaczego? Otóż najpierw miałam brak miesiączek, następnie wycinana cysta, policystyczne jajniki i ostatecznie krwotoczne torbiele. Oczywiście najpierw próbowałam naj najdłużej zwlekać z braniem tabletek, udało się przez pół roku utrzymać taki stan, gdzie torbiel mi nie pękła. Ale ostatecznie nie bylo wyboru, zaczęłam brać tabletki. Po 6 miesiącach odstawilam. Pierwsza miesiączka cacy, idealnie. Drugiej nie doczekalam ponieważ w któtkim czasie urosla mi torbiel, która mi natychmiast pękła (wystarczy gwałtowny ruch czy skręt ciała). Dziękuję, zagrożenie życia, operacja w trybie natychmiastowym. Podobno sytuacja może się zmienić po urodzeniu dziecka, ale nie jesteśmy jeszcze po ślubie, więc nie chcę "wpadki". I niestety do czasu ślubu muszę pozostać na tabletach, bo jeśli je odstawię, to sytuacja zagrożenia życia może się powtórzyć. I co w takiej sytuacji? Nie biorę tabletek po to, żeby zapobiegać nowemu życiu, ale fakt jest taki, że je biorę. Biorę, żeby 'ratować' swoje życie. I jak w takich sytuacjach odnosi się do tego kościół?

A to nie jest tak, że są odpowiednie tylko dla tych kobiet, które mają regularne cykle?

Komputery cyklu sa bardzo skuteczne,tak czytalam. Co do cykli to tylko plotki,jest ok. :-)

Właśnie wyczytałam, że ''komputer cyklu to jedna z najbardziej innowacyjnych technologicznie metod planowania ciąży.

PLANOWANIA CIĄŻY, nie ANTYKONCEPCJI.

Cena jest monstrualna. Powyżej 1600zł. Mało kogo stać na taki wydatek.

Cena to też bzdura?

Po co mi to wkleiłaś? Pisze jak byk: Lady Comp - 1617zł.

Kogo stać na taką antykoncepcję?

Ja rozumiem jakby to ojciec ci "doradzał" ale matka ? Wstydził bym się jej za takie słowa.