demony przeszłości - Netkobiety.pl

Nie wiem dlaczego tak postapiła twoja zona... zrobiła źle to oczywiste.. dobrze,ze jest terapia i cudownie,że Ty jestes własnie taki.. mądry, odpowiedzialny facet.. Zapomnieć może nie zapomnisz ale chociaż oswoisz się z tym faktem.. szkoda tych lat, szkoda twojego zaufania..szkoda.. ale teraz będziecie sie odkrywali jakby od nowa.. skoro ja kochasz a ona Ciebie... uda sie.. postaw krechę, czarną kreche.. i powiedz sobie .. żyjemy dalej.. będzie cudownie...mleko sie wylało.. a czas zrobi swoje... Będzie dobrze a Twoja zona ma duuuuuużo szczęścia...

Są rzeczy które się wybacza ale nie zapomina, więc sam musisz sobie odpowiedzieć na pytanie czy dasz redę żyć z tym czy może cie to zniszczy ciebie twój związek i twoją żonę również. Kobiety tak bardzo się nie różnią od mężczyzn w dzisiejszych czasach. mężczyźni często oszukują swoje kobiety co do sexualnej przeszłości, była młoda nie usprawiedliwiając ją bo po co to kłamstwo o gwałcie ale dziewczyna miała 18 lat tak? jest jeszcze jedno co mnie zastanawia czy przez 15 lat małżeństwa dopiero po wyznaniu ci prawdy sex stał się bardziej satysfakcjonujący? czemu dopiero po tym?

Tak miała 18 lat a skłamała bo chciała być idealna w moich oczach tak jak ja byłem w jej. Tu staram się ją zrozumieć bo gdyby mnie na kimś zależało to pewnie też bym się posunął do ,,naprostowania" swojej przeszłości wiedząc, że jak powiem prawdę to nie mam żadnych szans. Żaden facet nie zwiąże się z dziewczyną która spała z trzema przypadkowymi facetami w ciągu miesiąca. Przynajmniej ja takiego nie znam. Sorki ale taka jest brutalna prawda.  Z perspektywy czasu i z dzisiejszym doświadczeniem życiowym nie ma to dla mnie większego znaczenia ilu miała partnerów. Tu chodzi o ,,jakość" tych ,,związków". Nie mogę pojąć jak można iść do łóżka z kimś kogo nie znam,nie wiem jak ma na nazwisko,czym się zajmuje nie wiem nic. Wystarczy alkohol i to, że on chciał.Ja rozumiem, ze może się tak zdarzyć raz bo zaiskrzyło bo jakaś chemia maksymalna,alkohol,chwila zapomnienia itp. Ale trzy razy w ciągu miesiąca???Zawsze uważałem, że kochając się z kimś człowiek daje troszkę siebie,swojej intymności drugiej osobie. I to mnie bardzo boli bo uważam, że tej intymności niestety dla mnie nie zabrakło skoro moją żonę mógł mieć każdy napotkany przez nią facet. Bo taka jest prawda niestety. Nie ważne czy był młody,przystojny,przy kasie czy po prostu fajnym facetem czy miał inne zalety z powodu których kobiety decydują się na sex. Pytam Ją czemu tak robiła co Nią kierowało?Odpowiedź nie wiem?Jak można nie wiedzieć dlaczego z kimś się poszło do łóżka?Są dziesiątki powodów alkohol,miłość,zapłacił mi,był przystojny,chciałam zobaczyć jak to jest itp. Wczoraj powiedziała mi, że chciała się chyba w ten sposób dowartościować. Dla mnie dowartościowaniem jest to, że kobieta z którą żyję powie mi,że jestem fajny,dowcipny,przystojny czy dobry w łóżku. Uważałem, że skoro adoruję Ją jak tylko potrafię i wie o tym, że zrobię dla niej wszystko to wystarczy. Kumple śmiali się ze mnie a ja mówiłem, że zrobię wszystko żeby ją zdobyć. Tylko co tu zdobywać.Kobietę,która decyzję o sexie podejmowała w ciągu jednej chwili nie licząc się z kim i gdzie a jej zdobycie zajmowało jedną randkę? Ja odprowadzałem Ją do domu bo mieszkała ze starszą siostrą a ona nawet nie zawitała tam na chwilę tylko czekała na klatce schodowej aż sobie pójdę żeby mogła iść na randkę z kolesiem do domu jego kolegi dobrze wiedząc co będzie się działo. Jeśli to ma być dowartościowanie się to może ja jestem jakiś dziwny i naiwny? Ten chłopak z dyskoteki był podobno ostatnim bo po jakimś czasie zaczęło jej zależeć na mnie?A wcześniej służyłem chyba jako zabawka bo tak to w tej chwili odbieram. Jako jedyny nie zaproponowałem jej sexu dlatego nie poszliśmy do łóżka na drugiej randce bo na pierwszej nie było możliwości ,,technicznych". Powiedziała, że tak poszłaby wtedy ze mną  do łóżka bo byłem i jestem atrakcyjnym facetem. Widzę to tak,że jak skończyły się atrakcje i brak facetów w pobliżu to wtedy zwróciła uwagę na mnie i dostałem swoja szansę. Po co takie gierki? Odpowiadając na Twoje pytanie tak sex stał się taki jaki powinien być przez cały nasz związek dopiero po tym jak wszystko się wydało. Czemu? Przez 15 lat nie mogłem namówić mojej żony na sex nigdzie poza sypialnią i to najlepiej po 22.00. Kilka razy pytałem czy wszystko jest ok Jej zdaniem w łóżku czy chciałaby coś  zmienić? Odpowiedź brzmiała tak jest ok bo przez 15 lat nie miała orgazmu najwyżej trzy razy a wie, że jej koleżanki miały np. tylko trzy razy przez ileś lat. To, że kobieta ma orgazm nie jest dla mnie miarą satysfakcji seksualnej bo można mieć orgazm i można mieć ORGAZM.Czemu tak robiła? Bo nie chciała żebym uważał ja za dziwkę...ręce mi opadły z wszystkimi innymi członkami włącznie:).  Blokada jaką sobie założyła tak naprawdę miała wpływ na całe nasze życie seksualne.Ona się bała robić to czego ja zawsze pragnąłem. Nie każdy może się pochwalić po 15 latach małżeństwa codziennym sexem czy dwa razy w ciągu dnia. Jest dla mnie atrakcyjną kobietą i krótko mówiąc kręci mnie na maksa:). Zaczęła się zachowywać inaczej w sexie,jest bardziej otwarta,szczera,potrafi zaskoczyć mnie czymś naprawdę fajnym jest po prostu inaczej i to jest chyba właśnie ten malutki kawałek intymności tylko dla mnie który uważałem, że straciłem. Tak to widzę. Wiem też, że samym sexem tego nie naprawimy. Jest jeszcze jedna ewentualność, że teraz też udaje...

---------------------------------------------------

Faktycznie, Twoja żona ma za sobą niechwalebną przeszłość seksualną.
Gdy poznaliście się, Ty byłeś prawiczkiem, ona już współżyła. Czy, w jakiś sposób zaznaczałeś, że ożenisz się z kobietą , dla której będziesz jej pierwszm? Bo, zastanawiam się, co mogło być powodem, że opowiedziała Ci historyjkę o gwałcie. To miało być, chyba takie usprawiedliwienie- że przez nią niezawiniona ta utrata dziewictwa.

Nie nie rozmawialiśmy na ten temat. Nie miało to dla mnie znaczenia jeśli to byłby normalny związek. To, że ja dokonałem takiego wyboru jest moja sprawą i nikogo nie miałem zamiaru negować z tego powodu.

Zapewne, zapomniała o tym , bo już w kilka miesięcy po ślubie podała Ci inną wersję. Natomiast Ty  po 15 latach małżeństwa, nieoczekiwanie odkryłeś szokujące fakty z życia Twojej żony i to z okresu, kiedy już się spotykaliście.
Zastanawiam się, czy może był to jej sposób zarabiania? bo, jak inaczej wytłumaczyć, że spała aż z trzema facetami w jednym m-cu i na dodatek kiedy już się poznaliście.
Z Tobą zaczęła współżyć dopiero w piątym miesiącu znajomości, co by mogło znaczyć, że aż tak seksu nie była spragniona...
    
Brałem to pod uwagę i przyznam, że dla mnie byłoby to jakieś wytłumaczenie a co za tym idzie mimo wszystko wolałbym takie wyjaśnienie niż po prostu odpowiedź nie wiem.

Czy, naprawdę uważasz tę sprawę za zamkniętą?
Prawdę powiedziawszy, to zastanawiałam się, czy poruszać ten temat, ale przecież prosisz o wypowiedzi. Zatem, zapytam, w jakim wieku jest Wasz syn?

Syn ma 14 lat i nie biorę pod uwagę jakiś badań czy dociekania tego czy jest moim dzieckiem czy nie. Kocham go nad życie i nie ma dla mnie znaczenia czy to ja jestem jego biologicznym ojcem. Na pewno nie będę krzywdził niewinnego dziecka z powodu przeszłości jego matki.Jest podobny do mnie więc nadzieja zawsze jest:).

Czy... mogła wtedy powiedzieć prawdę?

Zapytałem Ją o to sugerując, że musi coś być na rzeczy skoro pozwoliła sobie na taki tekst. Odpowiedź mojej żony: powiedziałam to dlatego ponieważ w tym przypadku nie mam nic na sumieniu i chciałam Ci zrobić po prostu przykrość.

Myślę, że jeszcze wszystkiego nie wiesz, ale od Ciebie zależy, czy będziesz dalej drążył i wracał do jej  przeszłości. Bo, w chwili obecnej oboje  pragniecie odbudowy związku.

Wiem już tyle, że mi wystarczy. Jakie ma znaczenie czy było ich 3 czy 10 czy 14. Dla mnie nie powinna mieć miejsca sytuacja nawet z trzema.

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi pkt 11 naszego Regulaminu. Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Olinka

W emocjach nie patrzymy na regulamin i tu uważam troszeczkę za ostre kryteria.
Wpadamy tu oczekujemy szybkiej reakcji forumowiczów , a tu trzeba zainteresować swoją konkretną sytuacją. I cierpliwośći.
Przyznam ,że cierpliwość jest ważna za chwilke sami troszkę inaczej podchodzimy do naszego problemu.

Chciałabym poznać faceta z takimi priorytetami , wartościami w życiu.

Pozdrawiam

Wrrrrrrróć, "na początku każdego cytatu wklejasz skopiowany napis "quote z nickiem autora"
Nie pocieszaj, nie mogłeś zrozumieć , bo poplątałam.:(  moją instrukcję.

Sprawa ma dwa miesiące i już troszkę czasu upłynęło...ale masz rację czas leczy rany...czekam co będzie dalej...

Czy to nie chodzi o film ,,W poszukiwaniu Amy" czy coś takiego? Coś słyszałem o tym filmie ale przyznam, że trochę się boję go obejrzeć w mojej sytuacji po Twojej recenzji:).

Nie nie jestem egoistą i jeśli jest jakiś problem w związku to zaczynam najpierw od siebie czy przypadkiem ja nie jestem winny.Męski punkt widzenia jest zdecydowanie inny niż poprzedniczek które się tu wypowiadały:). Ale dzięki za wypowiedź bo każdy kto ma coś normalnego do powiedzenia jest mi w jakiś sposób pomocny.

Pozdrawiam

a mnie przypomniała się historia człowieka, który po 20 latach dowiedział się, że jego żona nie była dziewicą.....
to też trochę takie demony przeszłości....
http://www.netkobiety.pl/t29072.html

tu masz odpowiedź dlaczego

Minęło 15 lat....

dorabiasz sobie niepotrzebnie ideologię... pewnie sie po prostu zakochała w tobie, bo jakoś nie wierzę w brak facetów w pobliżu

Nie sądzę, żeby udawała....

Rozumiem cię, że jest ci z tym ciężko i analizujesz sprawę z każdej strony.
Masz dwa wyjścia: zostawić przeszłość za sobą i żyć pełnią życia z kobietą, która cię kręci .... albo rozpamiętywać, rozdrapywać....
Bez względu na wszystko, to będzie siedziało jeszcze przez jakiś czas w twojej głowie...
Rozmawiajcie ze sobą, 15 lat życia razem to dobry wynik, pisałeś, że czujesz się kochany....
Może warto bazować na pozytywach?

Pozdrawiam serdecznie... :)

Muszę przyznać, że coś w tym chyba jest...Nigdy nie czułem się gorszy,zakompleksiony czy po prostu malutki...zawsze uważałem, że w życiu mi się powiodło i brałem je takie jakim jest...aż do teraz. Tak naprawdę jak starasz się być idealnym facetem dla swojej kobiety a później spotyka cię coś takiego jak mnie to naprawdę odechciewa się wszystkiego. Awantur żadnych nie robiłem rozmowy przebiegały spokojnie a już na pewno jej nie wyzwę od najgorszych. Sama w pewnym momencie stwierdziła,że wolałaby żebym jej naubliżał,zwyzywał itp może by mi ulżyło. Zranić tak miałem takie myśli ale po co? Żeby udowodnić sobie,że jestem prawdziwym facetem? Jestem prawdziwym facetem bo dbam o swoją rodzinę,dom i staram się żyć tak żeby codziennie rano spojrzeć sobie w twarz. Na zainteresowanie ze strony kobiet nie narzekam bo wielokrotnie mi to dawała odczuć żona swoją zazdrością:). Więc niby wszystko ok...

Trudno mi uwierzyć żeby trzymała ten "pamiętnik" tyle lat. Nie powiedziała Ci o tym więc chciała to ukryć.
Jest wyraźna różnica między "bogatym życiem seksualnym" nastoletniej dziewczyny(w gruncie rzeczy nie ma w tym nic złego) a puszczaniem się żony na początku waszej znajomości. Bo z tego co tam napisałeś to sypiała wtedy z nimi a z tobą już nie.
Gdyby to była prawda to chyba byś tego tak "pozytywnie" nie przyjął.

Chasing Amy świetny film, trzeba obejrzeć jeszcze raz

Chciałbym napisać, mam nadzieję że się mylę ale w sumie dobrze by było gdybym miał rację.
Nie cierpiałbyś teraz.

Nie no nie chcę się rozpisywać ani Ci dokuczać, po prostu troszkę mi się ta historia kupy nie trzyma.
Gwałt zostawia wielki ślad w umyśle młodej kobiety, jedne boją się seksu a inne szukają w nim odskoczni.... widocznie twoja żona należała do tych drugich.
Jeśli rzeczywiście znalazłeś ten pamiętnik to pewnie specjalnie go tam zostawiła, bo za bardzo ją to męczyło a sama bała się przyznać(zapytaj ją, teraz musicie dużo rozmawiać).

A to przepraszam ,że nie doczytałem dokładnie całego wątku.
Rzeczywiście strasznie przegięła.
Nie jeden "frajer" by tego nie zniósł, przestał uważać się za prawdziwego faceta itd.
Tylko od ciebie zależy jak bardzo zależy Ci na żonie, więc wszystko w twoich rękach.
Trochę podejrzany ten wątek o lepszym seksie... jakby chciała Ci to teraz wynagrodzić.
Ja bym ją zapytał czy później nie zdradzała.

Napisze Ci co ja o tym sądzę Moja wersja wydarzeń:
Jak zaczęliście się spotykać to Twoja obecna żona zaczęła się zastanawiać co i jak z tym seksem. Miała fantazje, chęci. Zżerała ją ciekawość. No i poleciała na żywioł. Chciała zobaczyć jak to jest z tym a jak z tamtym,jak ze starszym jak z młodszym, jak z chudszym jak z grubszym, czy brzydkim/ładnym. Dlaczego nie Ty? Być może (co dowodem jest np. to że jesteście małżeństwem) widziała w Tobie kogoś więcej niż chłopaka na jedną noc do zaspokojenia swoich potrzeb i chciała żeby to się potoczyło według "tradycji", czyli: randki, spotykanie, zakochanie, seks. W międzyczasie dałeś Jej, nawet nieświadomie, do zrozumienia że wolałbyś mieć dziewicę. Na to Ona w padła w panikę, wymyśliła ten gwałt. Mogła myśleć w ten sposób:
"ja Go kocham, On mnie kocha, jesteśmy razem szczęśliwi. Nie mogę Mu powiedzieć prawdy o mojej przeszłości, by przekreślić coś co jest między nami, przez jakieś antyczne wydarzenia, które nie mają dla mnie znaczenia i nie da się ich cofnąć."

A ten pamiętnik? Przeprowadzaliście się tak? Mogła o nim całkowicie zapomnieć po prostu.
Historia może trochę naiwna, prosta. Ale przecież mogło tak być Była młoda (mniej więcej w moim wieku), więc serio mogła tak myśleć.
Daj Jej szansę. Nie oceniaj Jej źle, nie kochała się  po pijaku na dyskotekach.

mksudol Zgadzam się, że to co zbudowane na kłamstwie z reguły się nie udaje - doświadczyłam na własnej skórze, gdzie to ja byłam okłamywana.

Myślę, że jest dużo bardziej starszy niż tylko 10 lat. Cóż, masz rację, nie wzięłam pod uwagę faktu, że kiedyś to było postrzegane inaczej niż jest teraz. Ale właśnie chciałam Mu przedstawić taki jak to ująłeś "naiwny, kobiecy punkt widzenia". Co nie znaczy, że ja bym tak postąpiła. Powiedziałabym prawdę niezależnie od konsekwencji i ogromnego wstydu.

Nie obrażam się o prawdę.

Jeśli tak to odebrała to rzeczywiście nieświadomie to zrobiłem. To nie było żadne kryterium z mojej strony wyboru partnerki na całe życie. Tak naprawdę nie chodzi o ilość tylko o jakość tych związków.

Oceniam źle ale daję szansę. Co robiła wcześniej nie wiem. Dopóki jej nie udowodniłem, ze wiem co się działo w tamtym czasie kłamała do ostatniej chwili. Nie mogłem jej w żaden sposób ,,zmusić" do mówienia prawdy. Skoro zasypałem ją konkretnymi sytuacjami,nazwiskami itp. to chyba można się domyśleć, że wiem więcej niż powinienem. Za każdym razem prosiłem o szczerość i prawdę. Chyba za trzecim podejściem po prostu podałem jej ten kalendarz. Komentarz mojej żony:,,przepraszam, że spierdoliłam ci życie". Dowiedziałem się też, że mając 17 lat spotykała się z kolesiem który miał 26 lat. Chodzili razem na zabawy z których wychodzili wcześniej do jego domu. Podobno do niczego wtedy nie doszło aczkolwiek skojarzenia nasuwają się same a w szczególności te negatywne. Tego nie jestem w stanie udowodnić więc dałem sobie spokój i staram się uwierzyć w jej wersję.

Dokładnie 38:). Jeśli ktoś kłamie non-stop nawet wtedy jak mu się usuwa grunt spod stóp to jak można wierzyć w inne zapewnienia? To tak jakbyś miała wpuścić do mieszkania złodzieja, który okradł Cię już 3 razy. Prosi o wybaczenie i zarzeka się, że tym razem to już naprawdę ostatni raz. Wpuścisz go i zostawisz samego??? A jeśli wpuścisz i okaże się, że kolejny raz się pomyliłaś???Kto ma wtedy problem???Ten co kłamie i dla niego jest to w jakiś sposób coś normalnego niemalże sposób na życie czy Ty, że kolejny raz się dałaś oszukać a miało być inaczej???

Byłem najpierw sam u psychologa i rzeczywiście pomogło w początkowej fazie całego zdarzenia. Po dwóch wizytach zaproponowała nam wizyty razem. To też pomogło w jakiś sposób. Normalne życie wygląda prawie całkiem zwyczajnie. Tylko sytuacja np. taka jak opiszę poniżej:
U znajomych na wsi jest taka, że tak powiem ,,żona" wszystkich samotnych facetów-pijaczków:). Pewnego dnia moja koleżanka była świadkiem jak owa ,,żona" rozmawiała z jednym kolesiem.
-no choć kupię coś do wypicia i pójdziemy do mojego kumpla na chatę-mówi On.
-nie wiem czy powinnam bo znam Cię dopiero od kilku dni- mówi Ona
-no choć zabawimy się nikt nie będzie przecież wiedział-stwierdził koleś.
No i poszli zrobić to co zaplanowali:).
Przytoczyłem fragment jakby najbardziej istotny reszta jest ciekawa jak się zna te osoby.
Na jednej z imprez cała historia została opowiedziana ze wszystkim pikantnymi szczegółami jako anegdota.Wiesz kto  opowiadał śmiejąc się po prostu do łez z całej sytuacji...tak właśnie moja żona. Myślałem, że po prostu wstanę i najzwyczajniej pierd.... drzwiami. Nie wytrzymałem i powiedziałem jej, że ostatni raz jestem świadkiem jak robi coś takiego i nie życzę sobie wyśmiewania się z kogoś kto nie był w pewnym okresie swojego życia na tyle cwany,zakłamany żeby kogoś oszukać dzięki czemu być może zmienić całe swoje życie. Ona znała go kilka dni a Ty szłaś do łóżka z kolesiem którego znałaś jeden dzień wiec czym się od niej różnisz w tej konkretnej sytuacji?Stwierdziła żebym jej nie porównywał do tej kurwy.Zapytałem jeszcze raz czym się różnisz od niej w tym konkretnym przypadku. Nie mówię o całym jej życiu  i Twoim tylko o tej jednej konkretnej sytuacji.Nie odpowiedziała...

W takich sytuacjach po prostu siadam i się zastanawiam co ja tutaj robię???Czy wystarczy mi siły,miłości,cierpliwości żeby wybaczyć to wszystko???I przede wszystkim czy ja chcę żeby mi wystarczyło???Sam nie umiem sobie na to pytanie w tej chwili odpowiedzieć.Jeśli zaufam a prawda znowu okaże się inna to moja żona po prostu zaryzykowała jeszcze raz.Znowu się nie udało trudno. A ja...jak mam się pozbierać wtedy...

I wierz mi, że się uśmiecham:). A taki stary chyba nie jestem skoro moja wtedy dziewczyna poszła z takim ,,staruchem" do łóżka na pierwszej randce. Już pisałem, że nie mnie oceniać męską urodę czy atrakcyjność ale porównać mnie w tej chwili a tamtego kolesia wtedy to przyznam, że poczułbym się urażony:).
Również życzę powodzenia i bardziej odpowiedzialnych facetów na swojej drodze:)

Podobnie podchodzę do tematu przeszłości u mnie jest troszkę inaczej , bo przeszłość mojego eks kroczyła za mną przez 12 lat dla niego nawet to co było wczoraj to było.
A dlamnie na wtedy było  to jest.
Po jakimś czasie najstarsze kłamstwa przeżywałam jak by to się stało dziś.

U Ciebie jest inaczej.
Kiedy odejdziesz tylko przez chwilkę będziesz czuł się dobrze , bo wtedy zaczniesz dopiero odczuwać ,że to Ty straciłeś. Wtedy przypominać sobie będziesz jaką jest fantastyczną  kobietą jak bardzo ją kochasz , jak bardzo Ci jej brakuje. Teraz chcesz ja ukarać , emocję.
Zauważ ,że nie tylko ona straci, macie dziecko , które wie ,że Ty jesteś jego ojcem
nawet jeśli masz teraz wątpliwości. To ty uczestniczyłeś w jego życiu od początku.
Jeśłi potrzebujesz czasu na swobodne przemyślenia , wyjedź na urlop, weź podręczne rzeczy i pomieszkaj u przyjaciela , ale nie pokazuj jej ,że przekreśla to wszystko. Daj sobie - Wam czas.

Tak wiem to z doświadczenia.
Pierwsza myśl to odejść , upokorzenie jakie niesie za soba kłamstwo nie pozwala nam trzeźwo myśleć wydaje nam się ,że musimy uciec ,a wtedy nasze odczucia nas nie dogonią.
Potwierdziłeś w jednym z moich postów ,że potrzeba czasu .

Żeby niebyło watpliwości  co do odbioru trzeba porozmawiać, wytłumaczyć jak ma się to odbyć .
Jeśłi ma problemy ze zrozumieniem tekstu  hehe to napisz jej list.
Głośno wyraźnie powiedzieć . Na tą chwilę potrzebuję tego.....
Nie wyobrażaj sobie tego ...czy tamtego.....
Musicie oboje ochłonąć , ale nie zachowuj sie tak jakby to miała być dla niej kara .
Przeciez nie o to w tym wszystkim chodzi.
Apropo nie okłamałam nigdy mojego eks . Ci co mnie znaja mówia o mnie ,że jestem dinozaurem. Nie znają naszych forumowiczów. Takich dinozaurów jak ja jest tu wielu. ( mam namyśli moralia i podejście do zwiazku i życia)

Dobranoc , jutro o 4,45 wstaję .
Miłej nocy.

Nie wyprowadziłem się. Postanowiłem jednak powalczyć o nasz związek. A najbardziej powalczyć chyba sam ze sobą ze swoją urażoną dumą,męskim ego,zazdrością czy obojętnie jak to nazwać. Jest cholernie ciężko chwilami ale wiem, że żona się stara,że jej zależy na nas, że chce nas na nowo w sobie zakochać. Za to 15 wspólnych lat należy jej się druga szansa.

Wierz mi, że dopiero po tym wszystkim potrafimy tak naprawdę ze sobą rozmawiać:). Do tej pory tylko tak mi się wydawało.W życiu bym nie uwierzył w to co sam piszę gdybym nie przekonał się na własnej skórze:). Zaglądam na to forum i to minimum raz dziennie. Pierwszy raz skorzystałem z takiej formy ,,terapii" i w moim przypadku chyba zdała egzamin. Poziom wypowiedzi i ogólny taki ,,ciepły klimat" pozwalają naprawdę spojrzeć na pewne sprawy z innej perspektywy. W ciężkich chwilach wypowiedzi niektórych osób czytałem kilkadziesiąt razy. Każdy kto tu się wpisał w jakiś sposób mi pomógł i za to chciałem Wam wszystkim podziękować. Jak będzie zobaczymy, czas pokaże...wszystko tak naprawdę zależy w tej chwili tylko i wyłącznie ode mnie. Czy dam radę, nie wiem, ale na pewno będę się starał. Kocham Ją pomimo tego,że skrzywdziła mnie jak nikt na tym świecie. Nigdy tego nie zaakceptuję i nie zrozumiem jej postępowania ale jak usłyszałem gdzieś wybaczyć wcale nie znaczy zrozumieć...a tego pragnie moja żona żebym jej wybaczył.Najbardziej boję się, że kiedyś mogę żałować tego, że wybaczyłem. Z drugiej strony gdy zaryzykuję mogę za kilka,kilkanaście,kilkadziesiąt lat umrzeć jako spełniony człowiek,mąż,ojciec,facet... co może być w życiu piękniejszego. W tej chwili uważam, że warto dla Tej kobiety zaryzykować...

Pozdrawiam:).

Jakoś sobie nie radze z tym wycinaniem cytatów

Nie od Ciebie ! Ale od Was. Nie bierz odpowiedzialności na siebie.
Od Ciebie zależy kwestia uporania się z tym co wiesz o swojej słodziutkiej żonie , aby ś nie wykorzystywał tego przeciwko Wam w spornych kwestiach.
Ciesze się bardzo ,że to forum uczy Nas wszystkich i ,że my chcemy się uczyć na doświadczeniach innych.

Jak kwestia  waszego dzieciątka w tym wszystkim?

Relacje po między Wami?
Opowiedz proszę , podziel się to dla nas kobietek ważna sfera .

Podzielam koleżanki zdanie - niezwykły facet- tylko nie urośnij w domku hahaha:)

Heheh to tak jak u mnie, o mnie też mówią ,że jestem dinozaurem , ale jak napisałam w swoim wątku nie jestem wymarłym gatunkiem , bo tu spotykają się prawdziwe dinozaury.

Powodzenia , pozdrawiam:)

Witaj.
Jest dokładnie tak, jak w tytule wątku.
"Demony przeszłości" nie opuszczają Cię.

Pytanie, co jeszcze znajdziesz? Bo cały czas szukasz. Pudełko leżało w szafie kilkanaście lat, skoro dopiero teraz je znalazłeś tzn. że przez ten czas nie zajmowałeś się takimi porządkami.
Ta historia jak widać jeszcze nie ma końca...

Pozdrawiam.

Skoro te demony ciągle Cie nie opuszczaja, to jest jakis większy problem.
Znam to bardzo dobrze z autopsji - demony, demoniki...
Przez wiele lat byłam zamknięta na różne "demoniki", nie chciałam ich w moim męzu widziec, a on nie chciał mówić. Nie przyznawałam sie nawet przed sobą do swoich własnych lęków, obsesyjek, obsesji.
Problem uzależnienia od seksu i miłości, uzależnienia od wadliwych wzorców w relacjach miedzyludzkich, uzależnienia od drugiej osoby jest powszechny, ale niedoceniany.
Jak pierdyknęło, to po całości, po stabilności w zwiazku, po samoocenie - coś jak u Ciebie.
Znalazłam zrozumienie i odpowiedzi we wspólnocie uzaleznionych od seksu i miłości (SLAA).
Lecze sie ze współuzależnienia i swoich obsesji.
Zrób coś ze sobą, dla siebie, bo 1,5 m-ca stoisz w miejscu, zadręczasz sie i staczasz.
Za chwile bedziesz nienawidzil swojej żony za jej tajemnice, a siebie za bycie z nią.
Moze ona ma większy problem z seksualnością, a moze to Ty masz problem i teraz sie wkręcasz.
Poczytaj na stronie http://www.slaa.pl/ pytania do autodiagnozy wspóluzależnienia moze coś Ci piknie w głowie.

Bardzo długo "zbierałam się w sobie" żeby dodać w tym wądku wpis.
Z wykły facet -  gdy przeczytałam pierwsze twoje zdania to "włosy mi się zjeżyły" pomyślałam "Boże to mój mąż pisze - jednak coś jest nie tak czego nie zauważyłam?" Bo widzisz wasza historia twoja i żony to kopia mojej i mojego męża nawet nie przypuszczałam że można mieć tak podobne losy.
Przeszłam bardzo podobne zdarzenia co twoja żona, też wymyśliłam gwałt, też udawałam , kłamałam i też po 14 latach wszystko wreszcie wyszło na jaw i to nie z mojej incjatywy tylko głupi zbieg okoliczności. W twojej głowie kłębi się tysiące pytań na które nie możesz znaleźć odpowiedzi , a żona ich nie udziela lub próbuje dalej coś kręcić ty tego nie rozumiesz i "węszysz" Bóg wie co (jak z tymi listami) ale ja ją rozumiem. Mogę ci powiedzieć tylko jedno (myślę że przez fakt zbieżnych losów) jestem podobna do twojej żony i podobnie myślę a skoro tak to jednej rzeczy możesz być pewny kiedy ona wreszcie uwierzyła w "WAS" jako parę wiele lat temu to byłeś ty i tylko ty ale żeby tak się stało musiała swoje przejść i spotkać kogoś takiego jak ty (a ja mojego męża) dlatego nie niszcz was i waszego małżeństwa ciągłą podejrzliwością, rozpatrywaniem przyczyn takiego jej zachowania przed laty - bo przypuszczam że dla niej to już tylko historia - przeszłość wstydliwa i taka o której najlepiej zapomnieć bo na dzień dzisiejszy nie ma żadnego znaczenia.
I uwierz ciągłe dopytywanie, oskarżanie nic nie da. A oprócz tego nie możesz teraz każdej jej odpowiedzi (bez względu na jakie pytanie) rozpatrywać w kategori "prawda czy fałsz"
Lepiej popatrz na te 15 lat razem i odpowiedz sobie na jedno pytanie-CZY była dobrą kochającą żoną i czy byłem szczęśliwy przez te lata? Jeśli odpowiesz na nie może będziesz mógł zapisać przeszłość swojej żony pod naklejką " Sprawa zamknięta"

Mój mąż to typowy facet więc podobnie jak ty zadawał pytania  - dlaczego go okłamałam, czy teraz już powiedziałam wszystko i całą prawdę czy za jakiś czas znowu coś wyskoczy w naj mniej spodziewanym momencie itd... To nie był łatwy czas ani łatwe rozmowy i uwież nie tylko dla mojego męża ale też dla mnie i bynajmniej nie dlatego że wszystko wyszlo na jaw ale dlatego że musiałam opowiedzieć mu dlaczego a uwież nie było to takie proste jak by się wydawało (bo w przeciweieństwie do tego co wy faceci myślicie to nie są od takie skoki komuś do łóżka - tym my kobiety różnimy się od was - my mamy powody)
Dziś mija rok od tamtych rozmów i jesteśmy razem.
Jeśli masz jakieś pytania to pytaj - bo ja patrzę na to bezstronnie ale równocześnie oczami kobiety która przeszła to samo co twoja żona - więc może pomogę bo chyba warto odbudować to co było niesądzisz???

Odpowiedź jest cały czas ta sama: ,, nie wiem czemu".
Wystarczy, że ktoś powiedział komplement czy dwa poczuła się dowartościowana w międzyczasie pojawiła się wódeczka puszczały hamulce i tyle. Każda z tych sytuacji dla mnie jest na tyle ekstremalna, że w pewnym momencie powody przestały dla mnie mieć znaczenie. Nie ma wytłumaczenia z takich postępowań.

Nie mam żadnych powodów do tego żeby sądzić, że coś jest nie tak. Przyznam, że nigdy nie sprawdzałem,nie szukałem nie podejrzewałem bo miałem zaufanie i już.

Wszystko wyglądałoby inaczej gdyby za pierwszym razem powiedziała prawdę tak jak prosiłem.

Jakie można mieć powody żeby w ciągu miesiąca iść z trzema obcymi facetami do łóżka? Nie pytam złośliwie tylko jestem ciekawy Twojego zdania w tym temacie.

Powiem szczerze, że podziwiam.

Tak sądzę dlatego walczę chociaż jest ciężko. Nie rozumiem po prostu kolejnych kłamstw skoro sprawa i tak się wydała to chyba lepiej jest powiedzieć prawdę jaka by ona nie była. A tak z każdym kolejnym kłamstwem,niedopowiedzeniem wydaje mi się,że ma coś jeszcze do ukrycia. Wydawało mi się, że nastąpił zwrot w moim myśleniu,że powoli daję radę uporać się z tym wszystkim,że wchodzimy wspólnie na właściwe tory. Kolejne kłamstwo z listami i znowu jestem prawie na starcie. Skoro ja przez wzgląd na nasz związek i uczucie do mojej żony jestem w stanie podjąć walkę o Nas to wymagam przynajmniej uczciwości i prawdy.

Tego nie jestem w stanie sprawdzić w jakikolwiek sposób. Sam dosyć często mam wyjazdy służbowe więc okazja na pewno jest ale tak jak pisałem wcześniej nigdy nie miałem nawet cienia podejrzenia. Gdyby było inaczej sprawę zamknąłbym w ciągu kilku minut po prostu zwijając manele... To jest jedna z rzeczy która mnie trzyma w tym związku. Wierzę, że mnie nie zdradziła w trakcie małżeństwa.

Takie wrażenie również odniosłem zresztą sama mi powiedziała na samym początku,że zna mnie za dobrze i wie że to jest koniec. Rozmawiam z Nią kilka razy tak szczerze do bólu. To ja mówiłem Jej czego w tej chwili oczekuję co ma mi mówić jak ma się zachowywać bo nie widziałem tak naprawdę oprócz sexu żadnej zmiany w kierunku jakiegoś nie wiem dowartościowania mnie,pokazania że walczy,że wierzy że nam się uda,wyjścia z tej sytuacji. Zdałem sobie sprawę, że wszystko to co robi to jest dokładnie to co uzyskała z moich wskazówek. Nic od siebie...Kto tu do cholery powinien się starać?Ja wiem co bym mówił co zrobił w takiej sytuacji. Jeśli oczywiście by mi na tym kimś zależało. A w Jej przypadku wygląda to tak, że jak wyrzuciła kalendarz czy listy to uważa, że sprawa jest załatwiona. I nie chodzi tutaj o rozdrapywanie ran z mojej strony,pytania czy wracanie do przeszłości. Potrzebuję od czasu do czasu w ciężkich chwilach usłyszeć, ze to ja jestem najważniejszy,że to jest przeszłość która dla Niej nie ma żadnego znaczenia. Po prostu chcę żeby powiedziała coś co czuje tam gdzieś w środku w samej sobie. Żyjemy razem 15 lat a ja nie wiem jaka tak naprawdę jest moja żona. Czy osobą z początku naszego związku,czy może Tą przez okres naszego małżeństwa ale początków małżeństwa czy tych już naprawdę cudownych wspólnych lat czy może osobą którą jest od 3 miesięcy? Nie wiem...

Już sobie wyobraża...na Naszej Klasie znalazłem wśród znajomych mojej żony jej koleżankę która również prowadziła ,,bujne życie towarzyskie" a z kolei w jej znajomych jeden z...nawet nie wiem jak go nazwać...chyba partner seksualny mojej żony...nawet nie wiem czemu ale coś we mnie pękło. Powiedziałem dość nie dam rady. Ubrałem się i chciałem wyjść z domu. Zapytała co robię. Powiedziałem, że wychodzę, że nie wiem gdzie pójdę pewnie gdzieś przed siebie bo mam dosyć tego wszystkiego. Nie wiem czy do Niej nie docierała waga problemu z jakim przyszło nam się zmierzyć czy wydawało Jej się, że to wszystko rozejdzie się po kościach. Zatrzymała mnie niemal siłą,Ona płakała a ja razem z nią. Błagała żebym wybaczył,że zrobi wszystko tylko żebym nie wychodził bo wie, że już nie wrócę. Powiedziałem, mam nadzieję, że nie będę żałował tej decyzji do końca swojego życia i zostałem...czas pokaże...

Nie którym trzeba pokazać czarne -na białym.

15lat zaufania mhhhhhhh..... zamień się ze mną!
Chciałabym móc ufać i nie zawieść się przez 15 lat.
Czemu skupiasz się na przeszłości?
Tak szczerze!!!!!
Czemu piszesz o jej niedomówieniach z przed 15lat?
o co tu chodzi?????
Jako nastolatka byłam ciągle w towarzystwie facetów , ale z nich plotkarze...
dlaczego , bo męczyły mnie babskie plotki i obgadywanie się nawzajem....
Zawsze byłam negatywnie oceniana ( wyobraźnia innych)
W moim życiu było dwóch męszczyzn i z każdym mam dziecko. w sumie troje 1 z pierwszym 2 z drugim  3 z pierwszym.
Fantastycznie dogaduję z facetami , i tuuuu zazdrość  . na stopie koleżeńskiej.

Zwykły facet jak już wspomniałm nie urośnij!
Nie szkoda Tobie czasu?
Piszesz ,że musisz jej wtykac w głowę słowa , czyny które Tobie pomogły by się uporać z tym co dziś przeżywasz.
Dla niej to przeszłość więc czego oczekujesz ,że znów spotka się z przeszłością , aby pomóc Ci to przeżywać.
Sam ją wepchniesz w jakieś przeszłe ramiona i nie zasłaniaj się swoim przeżywaniem!
Czego Chcesz? Wiesz? ???
To idź tą drogą!!!!!

Witam - Sadie ma rację - po wielu latach gdy człowiek myśli o niezbyt krysztalowej przeszlości mając za sobą x lat doświadczeń - myśli "Boże ale czlowiek był głupi, naiwny i ufny" Pragnienie akceptacji, czułości jest w wieku nastoletnim tak potężne że pcha ludzi którzy odczuwają jakieś braki w życiu do naprawdę dziwnych decyzji, sytuacji. Ty patrzysz na tamten czas z perspektywy człowieka doświadczonego  i tu leży twój problem - pytałeś jak możemy żyć dalej i to tak samo dobrze jak kiedyś a może lepiej  -można  dlatego że spojrzeliśmy na te dawne lata z mężem przez pryzmat tamtych lat, mojego wtedy wieku, wydarzeń i tego co czułam wtedy jako nastolatka a nie tego jaka jestem dziś bo wbrew wszystkiemu ja 15 lat temu i ja dziś to zupełnie inna i inaczej myśląca osoba. A kłamstwo - pomyśl gdyby lata wstecz przed ślubem żona powiedziałaby ci o tych facetach - to co byś zrobił - przypuszczam że pomyślał byś "łatwa" (albo jeszcze gorzej) i nie dał byś wam żadnej szansy - i nie mów mi że by tak nie było - bo przypomnij sobie jak myślałeś w wieku nastu lat. I co uważasz że nie warto było a wasz syn???
I trochę mnie dziwi twoje obecne podejści do sprawy : rozdrapujesz ją, szukasz jej podknięć, błędów i co najgorsze chcesz żeby się "biła w piersi" przepraszała, oddawała ci hołd i służyła ci ZA KARĘ przez resztę lat.
O ile rozumiem twoje rozgoryczenie i smutek, zachwianie zaufania to tego co teraz piszesz nie rozumien wogóle - bo miłość prawdziwa i głęboka potrafi pokonać własną urażoną dumę wybaczyć i żyć dalej.
Wniosek mój taki z takim twoim podejściem daleko nie zajdziecie - bo ona nawet jak teraz będzie "usłużną niewolnicą - według twoich wskazówek" to wreszcie się wypali bo nie można przepraszać za coś całe życie.
I dodam tylko tyle - zawsze podziwiałam mojego męża , ale po twoich wypowiedziach uważam że jest najwspanialszym człowiekiem i prawdziwym facetem tym bardziej że u mnie nie były to listy czy kalendarz ale realny gość sprzed 20 lat.