Czy wierzycie w Boga, czy kiedyś wam pomógł? - Netkobiety.pl

Owszem. Gdyby ktoś chciał odpowiedzieć rzeczowo, a nie tylko pokrzyczeć "prostak prostak", to czekam.

Zainteresowanym przypomnę: byliśmy przy ogólnej zasadzie, która ateistom każe wymagać od innych dowodu, gdy sami siedzą wygodnie w fotelach wierząc w swe mniemania zupełnie bezkrytycznie.
Zdaniem ateistów obowiązek dowodzenia jest po stronie osoby, która formułuje twierdzenie pozytywne, na temat istnienia, nie trzeba zaś - zdaniem ateistów - dowodzić tez, niezależnie od tego jak daleko idących, które mówią o nieistnieniu.

Na prostym przykładzie pokazałem, że tezę nietrudno przeformułować z negatywnej na pozytywną. Jeśli jest tu jakaś konsekwentna osoba, przekonana, że powinno się dowodzić tylko twierdzeń pozytywnych, proszę dowieść następującego:

Istnieje co najmniej jeden świat, w którym Bóg się nie objawił, nie umarł na krzyży za ludzkie grzechy i na który nie przyjdzie powtórnie, by sądzić żywych i umarłych.
Ja zaś, trzymając się bzdurnej zasady kolegi Lupusa, nie będę musiał dowodzić, że taki świat nie istnieje (to jest: we wszystkich Bóg był). Zauważmy przy tym, że pozwoliłem tu sobie na mocniejsze twierdzenie "Bóg się objawił w każdym świecie i wszędzie umarł na krzyżu", ale wyraziłem je w taki sposób, by zrzucić ciężar dowodzenia na oponentów. Mam nadzieję, że teraz jałowość tego działania ateistów stała się jasna.

1. Nie jestem filozofem, znam się na metodologii nauk.
2. Metodologia nauk to nie bzdura, a również nauka.

Oczywiście może tobie wystarczają przesłanki. To znaczy nie chcesz, by ktoś wymagał dowodu, a jedynie poprzestawał na potwierdzeniu kilkoma obserwacjami i już. Mam nadzieję rozumiesz, że to osłabia twoje twierdzenia? Są one wtedy niedowiedzione na twoje własne życzenie. Większości ludzi wystarcza intuicja, gdybyś to powiedział - miałbyś rację, ale większość ludzi nie ma o nauce pojęcia i większość ludzi popełnia błędy. Metodologia zaś dba o to, by błędy eliminować. W nauce myśli mają być maksymalnie pewne, celowe jest także określanie stopnia pewności, jaki się udało uzyskać.

W przypadku dowodu pewność jest stuprocentowa. Nie 99,99%. Jest stuprocentowa. Oczywiście nie wszystko nazwane dowodem jest nim - ludzie są omylni. Ale część tego, co nazwiemy dowodem, nie jest nim na pewno. I przy użyciu prostych metod można to sprawdzić.

Na przykład nie jest dowiedziona żadna teza, jeśli da się wymyślić dowolną inną, która pozostaje niesprzeczna z danymi (na przykład z wynikami obserwacji).
Tak zatem długo, jak istnienie Boga pozostanie niesprzeczne z dowolnymi danymi (a pozostanie na zawsze), tak długo nieudowodniona pozostanie teza, że Boga nie ma. Przypominam: tezę da się inaczej sformułować, możemy mówić "istnieje świat, w którym Bóg nie umarł na krzyżu" i tej tezie zaprzeczać.

Tak czy inaczej - w naukach argumentuje się zawsze. W ŻADNEJ nauce nie zostawia się argumentacji oponentom "to on powinien coś udowodnić". Każde twierdzenie, niezależnie od użytych zwrotów, by być twierdzeniem potrzebuje dowodu. Bez dowodu jest tezą. Wypowiedzią.

3. Jeśli nie chcesz pisać, skończ naciskać klawisze. Mówisz, że nie będziesz rozmawiać, piszesz o mnie zamiast na temat, rozmawiasz - czyli kłamiesz.

A jakaż to dziedzina mistrzu, w której się nie dowodzi tez, tylko tak sobie atakuje ludzi religijnych? Powiedz mi.

Gdzie nie trzeba dowodzić tego, co się twierdzi? Gdzie się poprzestaje na "ty udowodnij, ty udowodnij"? Podaj jakieś dane. Może cię tego uczą w szkole? Daj namiary na szkołę, ja chętnie sprawdzę, czy mnie tam nazwą pitolącym bez sensu. A może raczej uciekniesz w całkowitą anonimowość za głową wilka? Taki trochę Oz jesteś.

(Przy okazji - niezbyt znasz język polski. Mówiłeś, że są ludzie, którzy piszą tak źle, że muszą się godzić byś ty im teksty redagował? Biedacy!)

Pyta się pseudoracjonalista pseudoanalityka:

- Widzisz las?
- Niestety. Drzewa zasłaniają.

I jeżdżą tak sobie po lesie lat już tysiące w poszukiwaniu... lasu. O ile obok takich "organoleptycznych" metod badawczych człowieka z Epoki Brązu można było przejść z politowaniem, o tyle w XXI wieku, w nadchodzącej wkrótce Erze Wodnika - erze trzeźwości intelektu, na takie pobłażanie miejsca być nie może. Należy GŁUPCOM WYKRZYKIWAĆ JAWNIE W TWARZ ICH GŁUPOTĘ I WALCZYĆ Z NIĄ CHOCIAŻBY MIECZEM, gdyż ta  "niczym puszczona samopas po farmie świnia, stratuje uprawne grządki" i na długie stulecia przychamuje rozumowy renesans. Biblioteka Aleksandryjska spłonęła między inymi właśnie przez głupich ludzi, na swych popiołach wyhodowując rzesze "światłych ciemniaków"...

****************** Jeżdzących po lesie w poszukiwaniu... lasu. *******************

Mój udział w tej dyskusji uważam za zakończony.

Czyli mówisz o krasnoludkologii? Bo ja o nauce. W nauce dowodzi się tego, co się twierdzi. I jeśli ktoś zacznie mówić "nie istnieją krasnoludki", jakby mówił tezę naukową np. w biologii, to będzie tę tezę musiał udowodnić. Nauka może się czymś nie zajmować - wówczas nie formułuje ŻADNEJ tezy. Brak krasnoludków zakładają ludzie we własnym zakresie, żadna nauka poza krasnoludkologią nie formułuje tez na ich temat.

Gdyby zaś twierdzić, że nie istnieje życie w kosmosie, nie istnieje woda na jakiejś planecie, nie istnieje życie oparte na krzemie, nie istnieje prędkość większa od prędkości światła, nie istnieje na Ziemi drugi gatunek człowieka etc, to każde z tych stwierdzeń należy udowodnić, inaczej jest tylko hipotezą. Naukowcy bynajmniej nie czekają z założonymi rękami "ha, to pokaż mi coś szybszego od światła" albo "ha, to przynieś mi wodę z tej planety". Naukowcy dowodzą tego, co twierdzą.

Nauka zajmuje się tym, co jest jej przedmiotem badań. Biologia nie zajmuje się prędkością światła. Fizyka się nią zajmuje. Żadna z nauk nie zajmuje się krasnoludkami. Tylko teologia zajmuje się Bogiem. W związku z tym żadna nauka nie mówi nic o krasnoludkach. Na pewno nikt się w nauce nie bawi w zakładanie bez dowodu, że krasnoludki są lub że ich nie ma. Podobnie nikt poza teologami nie zajmuje się w nauce dociekaniem czy Bóg jest czy nie. Nie dlatego, że naukowcy uznali, że nie będą się zajmować nieistniejącym. Nie zajmują się Bogiem, bo mają inne rejony działań. I już. Ani nie twierdzą, że Bóg jest, ani, że Boga nie ma. To po prostu stwierdzenia zupełnie niezwiązane z działalnością naukową poza teologią.

Gdy biolog, matematyk, filolog, fizyk czy historyk mówi, że Boga nie ma (lub że Bóg jest) wyraża swoje własne przekonania bez jakiegokolwiek związku z nauką, którą się zajmuje.

Przy okazji jeszcze taki drobny fakt: prawdopodobieństwo to pojęcie matematyczne. Nie ma żadnych naukowych podstaw, by twierdzić, że istnienie Boga jest prawdopodobne lub nieprawdopodobne. Nie ma żadnej matematycznej podstawy określania takiego prawdopodobieństwa. Może się komuś wydawać, że jest tak lub inaczej - znów to kwestia prywatnej wiary. Rachunek prawdopodobieństwa, nauka, nie zajmuje się badaniem prawdopodobieństwa stwierdzeń metafizycznych, niezależnie od tego czy są wyrażone przez "coś istnieje" czy "coś nie istnieje". To znów nie jest obszar badań nauki.

Bardzo ważny w nauce jest jednak brak uprzedzeń. Ani biolog nie twierdzi, że nie będzie badał czegoś biologicznego "bo mu się wydaje nieprawdopodobne", ani matematyk nie przestaje badań "bo nie wierzy, że coś może być prawdą". Naukowcy badają bez wcześniejszych uprzedzeń rzeczywistość. Historyk, który przestaje badać, bo wierzy, że z góry wie, co znajdzie, jest nazywany wróżką. Prawdziwy historyk sprawdza, co znajdzie, a nie bawi się w zgadywanie wcześniej.
Wiele razy w historii nie chciano z powodu uprzedzeń przyjąć wyników. Na przykład teoria Einsteina była wymysłem Żyda, a genetyka przeczyła poglądom marksistów. Uprzedzenia za każdym razem hamowały naukę. Naukowiec powinien być wolny. Jeśli odkryje krasnoludki - uzna krasnoludki. Naukowiec dochodzi do prawdy, a nie tylko stara się potwierdzać to, w co wierzy wcześniej.

Z metodologii nauk empirycznych polecam Poppera, a następnie krytykę Lakatosa, Kuhna i Feyerabenda. Naukowiec powinien mieć wolność, nie wytyczne od ideologów.

Mówiąc, że mówienie o prawdopodobieństwie jest tu bezzasadne, nie żartowałem. Nauka nie ocenia prawdopodobieństw pewnych zdarzeń, bo się nie da. Prawdopodobieństwo się wylicza, a gdy nie ma danych, to lepiej o prawdopodobieństwie nie mówić. Dlaczego uparcie używasz słownictwa związanego z rachunkiem prawdopodobieństwa tam, gdzie rachunek prawdopodobieństwa nie ma zastosowania?

Nieistnienia krasnoludków nikt nie dowiódł, w związku z tym nie mówiłoby się w nauce, że to fakt, gdyby się w nauce mówiło o krasnoludkach. Istnienie krasnoludków, gdyby mówiono o nich w nauce, byłoby hipotezą, identycznie jak ich nieistnienie. Istnienia dowiodłaby* pierwsza niepodważalna obserwacja krasnoludka, nieistnienia pierwsza niepodważalna obserwacja wszechświata w całości, podczas której nie zaobserwowano by krasnoludka. Do tego czasu - hipotezy.

Natomiast sformułuję pewną myśl, która być może jest dla niektórych zaskakująca: niezależnie od tego, jak niezgodne z intuicją byłyby odkryte w nauce zjawiska czy prawa, przyjmuje się je, jeśli oczywiście nie budzą wątpliwości użyte metody i nie podejrzewa się błędów czy oszustwa. Intuicja na przykład niezbyt chce się zgodzić z prostym faktem, że jeden elektron w pojedynczej chwili przelatywać może dwiema różnymi szczelinami jednocześnie. Cóż, w nauce na szczęście nie powiedziano "to absurdalne" czy też "to największa bzdura, jaką słyszałem", albo "ludzie myślący w to nie uwierzą", po prostu to sprawdzono. Intuicja myli. Oczywiście człowiekowi trudno z niej zrezygnować i jest gotów swą intuicję mylić z faktami czy nauką. Polecane pozycje na temat filozofii nauki mówią między innymi o uteoretyzowaniu obserwacji, czyli ludzkiej niezdolności do niemieszania własnych zapatrywań w obiektywne, wydawałoby się, doświadczenia. Z wpływem uprzedzeń jednak się walczy. I już choćby fizyka kwantowa pokazuje, że intuicyjne branie czegoś za niemożliwe może mylić.

Naukowe (psychologiczne) stwierdzenie, że intuicja myli, ma przy okazji dobre uzasadnienie. Pokazano na wielu przykładach mechanizmy powodujące, że człowiek jest w stanie unikać sprawdzania teorii, gdy obawia się, że wynik nie będzie po jego myśli. Bardzo wiele osób w życiu codziennym unika konfrontacji swoich przekonań z rzeczywistością, by chronić te przekonania. Ludzie nie dowodzą braku krasnoludków, nie dowodzą słuszności swych przekonań politycznych czy ekonomicznych. Wyrażają pewność, że mają rację, jednak nie zdradzają najmniejszej chęci szukania naukowego dowodu.

W tym jest wyjątkowość nauki - jest ona w większości szukaniem dowodu, uzasadnienia, prawdy, choćby wbrew intuicji i wcześniejszym przekonaniom.

---

*-nie ma niepodważalnych obserwacji, więc w tym przypadku nie mówilibyśmy o dowodzie. To takie zastrzeżenie, skoro już się ściśle wyrażamy. Natomiast w nauce dość istotna jest też efektywność, stąd obserwacja wykonana zgodnie z przyjętymi regułami owocowałaby UZNANIEM w nauce jej wyników. Uznanie nie jest pewnością, jest praktycznym włączeniem w teorię, braniem pod uwagę.

nie atakuje ,tylko polemizuje.widocznie czekasz w kolejce na odpowioedz:-)

sam jestem wierzacy ale inaczej niz Pani. Widze,ze moj przekaz został zle odebrany.Probuje przekonac ludzi ,ze nie ma prawdziwej religii bo takie sa fakty.to sie nazywa oswiecanie.To,ze nie ma boskiej religii -prawdziwej to wiem z religioznawstwa.

a widziała Pani co sie działo na krakowskim przedmiesciu?

słyszała Pani co zrobił norweg Anders z powodow religiijnych?

wszystko ok,po za tym ,że religijnosci sie nie wybira ,tak jak i osobowosci.religijnosc determinuja nastepujace czynniki;
1aktywnosc osrodka w mozgu odpowiadajacego za przezycia duchowe.
2genetyka
3cechy charakteru
4typ osobowoscci
5srodowisko zycia
6wychowanie w rodzinie
7doswiadczenia zyciowe
8inteligencja
9wykształcenie

wiara samam w sobie nie jest irracjonalna. gorzej jest juz z przesadna religijnosci a sama religijnosc wyewoluowała nie bez powodu. Pomaga słabym jednostkom w przezyciu.

panski post wygral w kategorii "bełkot w nieznanym jezyku"

elutka86 - moim zdaniem chwila śmierci szybko mija. Chyba w którymś odcinku "House'a" właśnie tak argumentowano, po co się martwić tym, co się pomyśli w godzinie śmierci, skoro to chwila. Lepiej dbać o życie.

Piszesz, że ateista będzie zazdrościł wierzącym wiary. Którym wierzącym? Buddystom? Muzułmanom? Protestantom?
Na łożu śmierci Wolter został zapytany przez duchownego, czy wyrzeka się Szatana. Odpowiedź brzmiała "Spokojnie, dobry człowieku, to nie czas na robienie sobie wrogów".
To raczej pokazuje, że można się w chwili śmierci zupełnie religią nie przejmować i całkiem udanie sobie z niej kpić.

elutka86 - ach, to ktoś Ci nakłamał, że jestem ateistą?

elutka86 - Dziękuję. Ja za Ciebie też, choć jeszcze nie wiem, do kogo.

Ale w zasadzie po co nadzieja, że coś tam jest? Śmierci, po której nic nie ma, nie trzeba się bać. Czemu niby? Piekła się można obawiać, a nicości nie można.

No i jeszcze pomyślałem właśnie, że temat tego wątku jest beznadziejny. W zasadzie to niegrzeczne wymagać od Boga pomocy gdy się wierzy, że stworzył góry i pluszcze.

elutka86, ja nie wiem. Myślę, że jeśli człowiek myśli na łożu śmierci o swoich grzechach, to gdy stwierdzi, że Bóg jest, to raczej się nie cieszy (myśli, że go czeka Piekło), a wystarczy brak wiary i już się człowiek z grzechów cieszy.

elutka86 - to jest zabawne, co piszesz. Właściwie pogląd, że
a) zbawienie jest pewne
b) zbawienie jest niezależne od człowieka, a z góry ustalone przez Boga
prowadził już w historii do różnych dziwnych ludzkich zachowań. Ludzie sobie pozwalali na wszystko, bo cokolwiek zrobili i tak już nie mogli sobie zaszkodzić.

Jeśli Bóg wybacza każdemu, to całe istnienie Piekła jest nieuzasadnione i niezbyt dobrze świadczy o Bogu.
Ale załóżmy, że Bóg nie każdemu wybacza. Czyli są sobie w Niebie dobrzy ludzie i podobno się cieszą, choć ich bracia lub matki smażą się w Piekle. Ja nie wiem, jak Niebo może być Niebem, póki istnieje Piekło.
Może mi to kiedyś ktoś wyjaśni.

elutka86 - dlaczego? Przez Szatana? Nic podobnego, ja bardzo lubię Szatana.

elutka86 - Pismo Święte do świetny komentarz do "Kodu Leonarda da Vinci" (na podstawie strony Nowy Pompon). Rozszerza liczne wątki, wprowadza nowych bohaterów i pozwala dłużej cieszyć się powieścią.

Natomiast Szatan to dla mnie byt osobowy, więc jest uzasadnienie dla pisania go z wielkiej litery. A na przykład nie ma uzasadnienia, by z wielkiej litery pisać buddystów. W ogóle Szatan w wielu powieściach ciekawie występuje. Może nawet założę wątek, najlepsze książki na temat Szatana, zła, demonów i sił piekielnych? Hm.

Zbawienie nie jest pewne. Na zbawienie trzeba zasłużyć sobie dając świadectwo podczas życia. Niemniej, co zadziwia w religii zbawienie można uzyskać będąc całe życie grzesznikiem. Dlaczego?
Bóg jest Bogiem, on stworzył ludzi, a nie ludzie Boga.
Ludzie nie muszą i nie wiedzą, kim jest Bóg i jakie ma plany.
Ludzie myślą swoim ludzkim rozumem o samych sobie i naginają, że Bóg myśli podobnie jak ludzie, a nie musi.
Bóg myśleć może w zupełnie inny sposób.
Bóg dał ludziom wolną wolę, postępują jak chcą - mogą żyć dobrze, słuchać przykazań, ale i mogą żyć wg zasad złych. Każdemu jednak człowiekowi daje szansę. Nie odrzuca kogoś, bo ktoś zgrzeszył. Po to jest wyznanie grzechów, prawdziwy żal za to, pokuta. Polecam obejrzeć film Misja, tam pokazano, że człowiek może się zmienić. Każda zbłąkana owieczka ma szansę wrócić do Boga.

Pewne jest, że w chwili śmierci nie ma ludzi twardych. Ludzie czują ogromny strach, że za chwilę nadejdzie koniec ich egzystencji, nadejdzie kres rozmów, myśli, widzenia... Nie wierzę w bajki Voltera. Bo kto mi udowodni, że właśnie tak powiedział, jak podaje kolega? Że nawet jeśli tak powiedział, to pomyślał tak. Książki, zapiski? A nawet jeśli powiedział, to czy powiedział tak Stwórcy? Wątpię. Był tylko prochem i w proch się obrócił.

Uważam, że w chwili śmierci każdy z nas staje przed Bogiem. Wtedy decyduje się co z nim będzie. Wtedy padają pytania - kim byłeś i jak żyłeś? wtedy każdy ma szansę na powrót do Boga.
A Bóg odkryje łatwo czy mówisz prawdę, czy tylko ze strachu.

To, że rodzina, mąż, żona, dziecko smaży w piekle... Co z tego. Czy w niebie muszą istnieć więzi rodzinne, czy musisz zdawać sprawę, że rodzinę się miało. A może to nowa droga, narodzenie na nowo zupełnie... Piekło istnieje, jak istnieje Niebo, jak istnieje Bóg i jak istniejemy my - a my jesteśmy kim w porównaniu z wiecznością...? Prochem.
Tyle ode mnie.

Hmm, moje myślenie nie jest nieszczęśliwe. Za to sam zauważ jakie jest twoje - zarzucasz mi, że wierzę w Boga bez dowodów, ale nie wierzę ludziom bez dowodów. Wynika więc jasno, że Ty wierzysz bez dowodów w Boga i wierzysz bez dowodów ludziom - jesteś człowiekiem głębokiej więc wiary Jeśli się mylę - podaj mi dowody na istnienie Boga, jak i słowa owe Voltera.
To dość prosty zabieg. Rozmówca mówi jakąś tezę - zaprzeczam jej. Ja mówię co myślę. Ty zaprzeczasz zgodnie z zasadą swoją. Ja mówię jeśli A to A, ty - udowodnij mi, że A to A, a jeśli nie, to się mylisz. Nie żądaj więc od kogoś dowodów, że A to A, lecz sam udowodnij że A to B.
Poza tym - jeśli wierzę w Boga, a nie wierzę w słowa Voltera, to zupełnie normalne. Ja i Volter i ty jesteśmy ludźmi, myślimy po ludzku. Stawianie na równi wiary w Boga i słowa nieżyjącego dawno Voltera - dość kontrowersyjne - nie sądzisz.
Jeśli się mylę - udowodnij mi, że Volter mówił prawdę, a Bóg nie istnieje.
Piszesz co Ci pasuje, chcesz od kogoś dowodów, a sam może byś je podał. Prawda, że nieszczęśliwe?

Ps. Ciekawi mnie zdanie twoje - Czy oskarżający oskarżonemu powinien jego winę udowodnić, czy oskarżony oskarżającemu swą niewinność...

Wydaje mi się, że tylko ty tak myślisz lub tobie podobni.  Do tego ironicznie i prześmiewczo. Nie czytasz, co się pisze, a pomijasz i wstawiasz swoje myśli. Nie uważam, by w niebie ludzie mieli swoje ziemskie małostki, swoje ziemskie złośliwości. Chyba, że podając nam ten tekst pomyliło Ci się Niebo z Piekłem.

Ps. Forumowa koleżanka, na pewno przed obliczem Boga dostanie za to plus

Zico serce mi urosło!!! Dziękuję
Ja dyskutować na ten temat nie będę bo to będzie spór a nie dyskusja Ja nie mam wystarczających dowodów na istnienie Boga (Błogosławiony kto nie widział a uwierzył), a Heathcliff nie ma wystarczających dowodów na nieistnienie Boga
Ja ze swoją wiarą jestem szczęśliwa i same cuda dzieją się wokół mnie
Natomiast niewierzący nie zauważa tych małych cudów, tylko jęczy w kółko, że nic nie dzieje się po jego myśli

Najróżniejsze To są takie prywatne małe cuda Coś o co długo się modlę spełnia się Moich rodziców trudna sytuacja życiowa, nagle się poprawia. Ktoś się nawraca i otwiera swoje serce itp. Dużo by opowiadać

Moja "wiara" ewoluowała:)Najbardziej gdy studiowałam na katolickiej uczelni.Ani razu nie byłam w kościele,nie mogłam patrzeć na zakonnice prowadzącew akademik,widziałam księży profesorów wyamagających od co ładniejszych studentek żeby osobiście przychodziły po wpis do indeksu w wyznaczone przez nich miejsce.
Nie wierzę,że jakikolwiek bóg potrafi zadawać człowiekowi cierpienie,karać go strasznymi chorobami,śmiercią ukochanych ludzi,doprowadzać do chroby psychicznej.
Wolę myśleć,że wiele zależy ode mnie,od moich genów,szczęścia i wyczucia chwili.

Kizia straszne choroby to konsekwencja tego,że nasze ciała są śmiertelne??? To dlaczego niektóre dzieci umierają po wielu mekach i cierpieniach a inni dożywają do dziewięćdziesiątki i nigdy nie chorują?

Gdy się dzieje dobrze, to mówisz, że to mały cud i jest to łaską.
Gdy się dzieje źle, to mówisz, że to łaska.
To bardzo konsekwentne, wszystko jest łaską i można się cieszyć.

Heathcliff jest łaską bo cierpienie zbzbliża nas do cierpiącego Jezusa, a to już jest łaska hehe
Steiner chyba masz rację Ludzie nie są do końca tolerancyjni... Ja też uważam, że Chrześcijanie domagają się tolerancji religijnej (tzn. krzyż ma wisieć w sejmie itp.), ale sami nie jesteśmy do końca tolerancyjni.
A co do nauki i kosmosie itp. Nauka wcale nie wyklucza religii Nasz Pan jest doskonałym "projektantem". Wszystkie gwiazdy i planety są doskonale pod względem odległości umieszczone od siebie. Słyszałam, że słońce jest idealnie umieszczone pod względem odległości od Ziemi. Ogrzewa nasza planete, powoduje, że mamy plony itp. A ponoć gdyby było niewiele bliżej lub odrobinę dalej planeta nie miałaby szans na życie.
Kurczę nie potrafię tego tak naukowo napisać. Czytałam gdzieś artykuł o odległościach między planetami itp. które są tak precyzyjnie ustawione, że aż dziw bierze, że miałyby tak same z siebie się ułożyć Poszukam tegho artukułu i go tu wkleję Pozdrawiam

elutka86- Oczywiście niech każdy tłumaczy to jak chce. Są też inne planety które też są idealnie umieszczone. I udowodnione jest że nie ma najmniejszych szans aby we wszechświecie nie istniało inne życie czy też w postaci jednokomórkowej czy rozwiniętej. Co do umieszczenia to wiedz, że te niewielkie różnice to tysiące km. W astronomii gdy pada hasło nie daleko to oznacza to że na pewno więcej niż parę tysięcy km. Cała historia powstania wszechświata to naprawdę ciąg bardzo ciekawych wydarzeń które dają mi pewność że boga nie ma. Po drugie wyznaję zasadę że Grecy w dawnych czasach nie słyszeli o Chrześcijańskim bogu a za to dali by sobie rękę uciąć  że Zeus ciska piorunami i jak dla mnie to samo jest teraz. Ogólna zasada jest tak - Każdy ma prawo wierzyć w to co chce, ważne tylko żeby dyskutować i wymieniać się poglądami, a nie kłócić.

Mam takie pytanie co do wierzących tutaj. Czym dla was jest Katolicyzm a czym Chrześcijaństwo ?

heathcliff- (szkoda też zaśmiecać nowym wątkiem tym bardziej że sprawa łączy się z samym pytaniem o boga i ludzkość.) Nasza galaktyk jest jedna z młodszych jakie znamy. Szacunkowo znamy parę planet gdzie miało prawo zaistnieć życie i w tym momencie najniższa forma była by około 10 tys lat starsza od nas

znamy około sto tysięcy galaktyk przyjmijmy że każda galaktyka ma 100 tys gwiazd ( normalnie mają nawet po 10 000 000 000 000 gwiazd ) przyjmując że każda gwiazda ma jedną planetę ( lub planetoidę) to wyjdzie ci prawdopodobieństwo  1 do 10000000000 że nigdzie nie powstało życie. A tak naprawdę to każda gwiazda ma przynajmniej jedną planetę, a z reguły więcej no i szacowana liczba galaktyk we wszechświecie jest dużo dużo wyższa

A nasza galaktyka jest jeszcze dzieciątkiem raczkującym więc każdy ma swoje przekonania nie będę się tutaj kłócił co to uważa wystarczy poczytać parę książek i obrać swoją teorię. Ważne żeby nie myśleć stereotypami typu Zielony ludzik z dużymi oczami. Stereotypy zabijają wszystko co jest mądre i jeszcze nie odkryte

steiner - to, co przedstawiasz, to po pierwsze nie jest dowód, po drugiej jest to przykład astronomicznej ignorancji.

n - liczba galaktyk (duża)
m - średnia liczba gwiazd w galaktyce (duża)
p - średnia liczba planet krążących wokół gwiazdy (niewiadoma, nie ma żadnych danych, że przy każdej gwieździe coś krąży, może to być liczba mała)
q - prawdopodobieństwo, że na losowo wybranej planecie w ogóle może powstać życie (liczba na pewno mniejsza od 1, może być bardzo mała)
r - prawdopodobieństwo, że na planecie, na której może powstać życie, bo spełnione są różne warunki, życie rzeczywiście powstaje (na pewno mniej niż 1, może to być liczba bardzo mała)
s - prawdopodobieństwo, że jeśli gdzieś powstaje życie, to ma szanse się rozwinąć w to, co nazywamy cywilizacją (na pewno mniej niż 1, może bardzo mała liczba)

I teraz przypuszczalna ilość planet, na których kiedyś istniało życie to nmpqr, a planet, na których istniało życie inteligentne to mnpqrs.
Liczbę nmpqr można zapisać prościej, to X*y, gdzie X jest liczbą bardzo wielką, a y liczbą małą.
I zupełnie NIE WIADOMO, ile też liczba nmpqr=Xy wynosi.
Wiemy, że we wszechświecie na jednej planecie żyją istoty z pretensjami do inteligencji, to jesteśmy my. Nie wiemy, czy tak pięknie wyliczona ilość innych kosmicznych cywilizacji to 1000000 czy 0, Może 27? Może 27000000? Może 1/27000000000 ~ 0? Wzór, choć udaje wiedzę, zawiera prawie same niewiadome i nie mówi nic.

Jeśli ktoś jest takim optymistą, by wszelkie nieznane prawdopodobieństwa oceniać wysoko, to ten ktoś może być wprost optymistą i wierzyć w miliony cywilizacji, a nie mamić ludzi pseudowiedzą.

------
10 tysięcy lat jest liczbą absurdalną. W porównaniu z miliardami lat życia gwiazd i planet jest to czas śmiesznie mały i nic nie uzasadnia myśli, że różnice wieku cywilizacji czy organizmów będą takie. Na Ziemi różne katastrofy naturalne zmieniały bieg ewolucji. Nie będę oceniał, czy przyśpieszały czy spowalniały powstanie istot inteligentnych, ale nie będzie nic dziwnego w tym, że zwykłe przypadki nie tylko o 10 tysięcy lat zmieniły czas powstania inteligentnego życia, ale o 10 czy więcej milionów lat.
Wiele z planet, na których chciałbyś widzieć życie, nie istnieje od milionów lub miliardów lat. Dlatego o życiu pisałem w czasie przeszłym, mogło sobie być i zniknąć, a mogło nigdy nie być.

No i póki co fizycy w większości się zgadzają z Einsteinem, że nie ma czasu absolutnego, a jest czas zależny od obserwatora. Stąd stwierdzenie, że odległa o miliony lat świetlnych populacja jest starsza lub młodsza o 10 tysięcy lat nie ma matematycznego sensu.

Zatem, steiner, możemy z całą pewnością stwierdzić, że Twoja wiedza fizyczna/matematyczna/astronomiczna nie wykracza poza popularne artykuły w czasopismach i czasem program na Discovery. A i tak nie wybierasz artykułów i programów najwyższych lotów. Dałeś się przekonać sposobowi podania pewnych informacji, ale nie znasz ich matematycznej treści. Proszę zatem, byś poprzestał na tym, co wiesz i rozumiesz, ale nie rozpowszechniał pseudonauki.

Jeśli gdzieś znajdziemy życie, będzie to dowód istnienia życia, i tak bez wpływu na religię.
W książkach wiedza jest. Szukaj tam. Na razie nie wiem, gdzie szukałeś, ale na pewno nie była to poważna książka.

W wątku o Bogu przyszedłeś głosić pseudodowody Jego nieistnienia? Nawet gdyby kosmici z tysięcy planet tu przylecieli, nie byłby to dowód czegokolwiek w religijnej kwestii. Zapoznaj się proszę ze standardami dowodzenia w przeróżnych naukach.

--------------------------

elutka86 - masz rację, że nie ma dowodów. Ani, że Bóg stworzył, ani, że nie On stworzył bądź w ogóle nikt nie stworzył. Ludzie, którzy głoszą istnienie jakichś dowodów w tej kwestii zakłamują fizykę i już dlatego, że nie podchodzą do fizyki uczciwie nie należy im ufać.

Jak można prosić czy zwracać sie do szatana. przeciesz to nas wróg, który chce nas pociągnąć do piekła. Dziewczyno opamiętaj się.

Sam się dziewczyno opamiętaj. Zapalę dziś świecę Azazelowi w prośbie o oświecenie dla Ciebie, byś pana tego świata, jedynego Prometeusza, nie nazywał więcej swoim wrogiem.

oczywisice ze wierze.. bez wiary w Boga moje zycie nie mialoby sesnu.. wiara pomaga mi w trudnych chwilach, czuje jego opieke i obecnosc.. wiem ze dzieki niemu odnosze sukcesy.. wiem, ze wszystko co mi sie przydarzylo w zyciu ma jakis sens i ON wie co nam pomoże ukształtować nasze zycie..

Wierzę....choć już od paru miesięcy nie chodzę do kościoła.Wkurzają mnie na maksa sukienkowi i nie mogę ich strawić.Niemniej jednak moja wiara się nie zmieniła, jest chyba nawet silniejsza.Miałam różne momenty w życiu.O wiele rzeczy prosiłam, nie wszystko otrzymałam.Teraz jestem na etapie,że oddaje się w całości temu, co ON zaplanował w stosunku do mojej osoby.Może przytoczę coś fajnego

"Prosiłam o siłę,
bym mogła coś osiągnąć,
otrzymałam słabość,
bym mogła być posłuszna.
Prosiłam o zdrowie,
bym mogła czynić większe dzieła,
otrzymałam ułomnosć
bym mogła czynić dzieła lepsze.
Prosiłam o bogactwo
bym mogła być szczęśliwa,
otrzymałam ubóstwo,
abym mogła być mądra.
Prosiłam o władzę
bym mogła być chwalona posród ludu,
otrzymałam niemoc,
bym mogła cieszyć się wszystkim.
Nie otrzymałam niczego, o co prosiłam,
lecz otrzymałam wszystko,
czego pragnęłam."

Może nie ze wszystkim się utożsamiam ale spodobało mi się

POLUBIŁEM CIĘ !

I pomódlmy się
Chwała Tobie, Szatanie, cześć na wysokościach
Nieba, gdzie królowałeś, chwała w głębokościach
Piekła, gdzie zwyciężony, trwasz w dumnym milczeniu!
Uczyń, niechaj ma dusza spocznie z tobą w cieniu
Drzewa Wiedzy, gdy swoje konary rozwinie,
Jak sklepienie kościoła, który nie przeminie!  /,,/